บทนำ
VS
ชลธาร เนตรนภัทร ชีวิตของเธอแสนจะธรรมดาและปกติราบเรียบมาตลอดยี่สิบสามปีเต็ม เหมือนสายน้ำเย็นชุ่มฉ่ำสมกับชื่อของเธอนั่นแหละ ทว่าจำต้องเปลี่ยนมาเป็นน้ำมันเดือดพล่านเมื่อต้องมาปะทะกับหนุ่มนักธุรกิจเขี้ยวลากดิน แต่หล่อล่ำเหลือร้าย แถมยังชอบคลุกวงในเป็นที่หนึ่ง ทำเอาสาวน้อยด้อยประสบการณ์รักหัวใจหวิวไหวอยู่เนืองๆ เขาเข้ามาปั่นป่วนชีวิตของเธอจนไม่หลงเหลือความราบเรียบและเย็นฉ่ำอีกต่อไป เลือดนักสู้ที่มีอยู่ในตัวซึ่งเธอไม่เคยคิดจะขุดขึ้นมารบรากับใครมาก่อนในชีวิต หากผู้ชายชื่ออัคคี วัชรเกียรติเวคินจะได้รู้ซึ้งถึงมันเป็นคนแรก
บท 1
หนุ่มร่างใหญ่นัยน์ตาคมกริบสีควันบุหรี่เกือบดำ เขามีผมดำสนิทและผิวขาวจัด แต่เค้าโครงหน้าบอกชัดว่ามีเลือดตะวันตกผสมอยู่ในตัวแน่นอน มาดนิ่งๆ บวกกับชุดสูทสีเทาเข้มเรียบหรูที่ประดับอยู่บนเรือนกายกำยำทำให้ชายหนุ่มดูสง่าน่าเกรงขาม รูปร่างหน้าตาโดดเด่นแล้วยังบุคลิกชวนชมซะขนาดนี้จึงไม่แปลกที่สาวน้อยสาวใหญ่จะแอบมองกันตาปรอย หากคนตกเป็นเป้าสายตากลับไม่สนใจจะเหลือบแลไปมองใครหน้าไหนทั้งสิ้น
เขากำลังนั่งพิงพนักเก้าอี้สบายๆ พลางทอดสายตาคมๆ ติดจะดุคู่นั้นมองออกไปนอกผนังกระจกอยู่ภายในห้องอาหารบนชั้นหนึ่งของตึกหรู ที่ทำการของบริษัทรับเหมาก่อสร้างและตกแต่งภายในแห่งหนึ่งด้วยหน้าตาเรียบเฉย ไม่มีใครคาดเดาอารมณ์ออก โต๊ะที่ชายหนุ่มนั่งอยู่ติดถนน มีเพียงกระจกบานใหญ่กั้นเอาไว้แค่นั้น ทำให้สามารถมองเห็นผู้คนซึ่งกำลังเดินผ่านบนทางเท้า และรถราที่สัญจรไปมาอยู่บนท้องถนนได้อย่างชัดเจน
ทว่าดูเหมือนคนมองจะไม่สนใจอะไรจริงจัง แค่กวาดตาผ่านๆ เท่านั้น กระทั่งดวงตาคมกริบมองกราดไปกระทบเข้ากับร่างอรชรซึ่งกำลังก้าวลงมาจากรถเมล์ที่โฉบมาจอดตรงป้ายหน้าตึกแบบรีบๆ และคุณเธอคงจะรีบจัดไปหน่อยจึงสะดุดฝาท่อบนทางเดินจนถลาหน้าแทบคะมำ แต่เคราะห์ดีที่เจ้าตัวยังยั้งเท้าเอาไว้ได้ทัน ก่อนสาวเจ้าจะรีบตั้งหลักพลางหันซ้ายแลขวาดูว่ามีใครเห็นบ้าง เมื่อคิดว่าไม่มีใครสนใจมองถึงได้เชิดหน้าเดินฉับๆ อีกครั้ง
ปากหยักได้รูปของคนเห็นเข้าโดยบังเอิญจึงกระตุกยิ้มออกมาอย่างอดขำไม่ได้ และเผอิญร่างเล็กหากดูระหงสมส่วนก็เดินเร็วๆ ตรงรี่ผ่านมาทางที่ชายหนุ่มกำลังนั่งอยู่เสียด้วย แต่ฉับพลันคุณเธอก็เบรกเท้ากึก หันหน้าขวับเข้าหาผนังกระจก มาหยุดเผชิญหน้ากับคนแอบมองพอดิบพอดี เธอยกมือเรียวบางลูบผมดำสลวยหยักศกเล็กน้อยที่ค่อนข้างยุ่งเหยิงของตนเองลวกๆ จากนั้นก็ขยับเสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่บนตัวให้เข้าที่เข้าทางต่อ
เนื่องด้วยผนังกระจกฉาบอลูมิเนียมกันแสงแดดและความร้อนชั้นดีทำให้มองทะลุได้เพียงด้านเดียว ถ้าไม่เขม้นมองอย่างจริงจังคนที่อยู่ด้านนอกไม่เห็นคนที่อยู่ภายในตัวอาคารอย่างแน่นอน มันจึงเปิดโอกาสให้คนนั่งอยู่ข้างในตึก ระยะไม่ถึงสองฟุต และมีเพียงบานกระจกขวางกั้น พินิจคนที่ยึดผนังเป็นกระจกเงาชั่วคราวยืนจัดเสื้อผ้าหน้าผมอยู่ตรงหน้าได้อย่างชัดๆ ถนัดตา
ใบหน้าขาวใสรูปไข่ของสาวเจ้าประกอบไปด้วยดวงตาเรียวดำขลับงามซึ้งกระจ่างใสราวกับตากวาง จมูกเล็กโด่งสวยเชิดงอนนิดๆ บ่งบอกลักษณะว่าเจ้าตัวคงเอาเรื่องอยู่ไม่น้อย ปากสีชมพูรูปกระจับอิ่มเต็มซึ่งคนมองอยู่ในขณะนี้บอกได้เลยว่าน่าจูบเป็นที่สุด เครื่องหน้าทุกชิ้นที่ช่างรับกันเหมาะเจาะถูกแต่งแต้มเอาไว้อย่างเบาบาง หากมันกลับน่ามองที่ใครได้เห็นก็ต้องเถียงไม่ออกว่าไม่สวย แถมดูมีเสน่ห์จนยากจะถอนสายตา แม้แต่คนที่ได้ยลโฉมน้องนางเต็มสองตาอยู่ในเวลานี้ยังจ้องเสียนิ่งค้างด้วยความลืมตัว
ไม่เพียงเท่านั้นก่อนที่เธอจะผละจากไปยังฉีกยิ้มสวยๆ อวดฟันขาวราวม่านไข่มุกให้ผนังกระจกทิ้งทาย ทำให้คนนั่งอยู่หลังกระจกอีกด้านอดคลี่ยิ้มบางๆ ตามไปด้วยไม่ได้ ใช่ว่าชายหนุ่มจะไม่เคยเจอผู้หญิงสวยเสียเมื่อไร ที่ล้อมหน้าล้อมหลังอยู่ทุกวันนี้ก็งามหยดกันหมดแทบทุกคน แต่ส่วนมากจะสวยศัลยกรรมและอาบสีสันเกือบทั้งสิ้น สวยใสธรรมชาติสรรสร้างได้น่าประทับใจขนาดนี้เขายังไม่เคยประสบพบพักตร์มาก่อน
ดวงตาคมกริบเคลื่อนตามร่างเพรียวบางที่เดินกระฉับกระเฉงดูมีชีวิตชีวาก้าวเข้ามาในตัวตึก จนกระทั่งผลุบหายเข้าไปในลิฟต์ ดูจากการแต่งตัวอันแสนสุภาพเรียบร้อยของเจ้าหล่อน เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวพอดีตัว กระโปรงทรงเอสีดำยาวเสมอเข่า และรองเท้าคัทชูสีดำเข้าชุด พร้อมหอบแฟ้มพลาสติกสีชมพูอันน่ารัก กอปรกับหน้าตาดูอ่อนวัยสวยใสที่ได้ประจักษ์ ทำให้ชายหนุ่มคาดเดาได้ไม่ยากว่าคุณเธอถ้าไม่มาสมัครงานก็ต้องมาสัมภาษณ์งานเป็นแน่
แม่สาวงามทรามวัยนางนั้นพ้นไปจากสายตานานแล้ว แต่ยิ้มละมุนละไมยังไม่จางหายไปจากเรียวปากได้รูปของคนแอบมอง ซึ่งไม่ทราบว่าคนยิ้มจะรู้ตัวบ้างหรือเปล่า เพราะน้อยครั้งมากที่ชายหนุ่มจะหลุดยิ้มเพิ่มสีสันให้แก่ชีวิตเช่นนี้ออกมา และน้อยคนนักที่จะทำให้เขายิ้มเช่นนี้ได้ จึงทำให้คนโผล่มาเห็นอดที่จะล้อเลียนไม่ได้
“โอ๊ะ! วันนี้สงสัยพายุจะพัดถล่มบริษัทของฉันซะแล้วมั้งเนี่ย เสือยิ้มยากอย่างอัคคี วัชรเกียรติเวคินยิ้มหวานเลยว่ะเฮ้ย!”
บทล่าสุด
#98 บทที่ 98 ตอนที่100(The end)
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#97 บทที่ 97 ตอนที่99
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#96 บทที่ 96 ตอนที่98
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#95 บทที่ 95 ตอนที่97
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#94 บทที่ 94 ตอนที่96
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#93 บทที่ 93 ตอนที่95
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#92 บทที่ 92 ตอนที่94
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#91 บทที่ 91 ตอนที่93
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#90 บทที่ 90 ตอนที่92
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#89 บทที่ 89 ตอนที่91
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026
คุณอาจชอบ 😍
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
กับดักรักท่านประธาน
ดวงใจธาม
‘ขวัญจิรา’ จำเป็นต้องสวมบทภรรยาของ ‘ธาดา’ ตามคำขอร้องของเพื่อนรักที่พ่วงตำแหน่งนายจ้าง การเดินทางมาอยู่ใกล้เขาอีกครั้งทั้งที่เกลียดขี้หน้ากันจึงเป็นเรื่องน่าเบื่อหน่าย แต่ใครอีกคนกลับเฝ้ารอการมาถึงของเธออย่างใจจดใจจ่อ พยายามทำทุกอย่างให้เธอเห็นว่าเขาในวันนี้กับเขาในอดีตนั้นแตกต่างกันแค่ไหน และพยายามทำให้เธอรู้...ว่าในหัวใจของเขานั้นมีใครซ่อนอยู่
ธาดา - คำสัญญาไร้สาระของคุณยายทำให้เขาตกที่นั่งลำบาก จึงจำเป็นต้องดึงเธอคนนั้นให้เข้ามาช่วยแก้ปัญหาในครั้งนี้ เขาจำเป็นต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้เธอมาอยู่ใกล้ หลังจากปล่อยให้เวลาผ่านมานาน นานจนไม่กล้าปล่อยให้เธออยู่ไกลจากสายตาไปได้อีก
ขวัญจิรา – เธอไม่ได้เต็มใจมาช่วยเขาเพราะคิดเสมอว่าเขากวนประสาทและไม่น่าคบค้าสมาคมด้วย แต่เมื่อได้อยู่ใกล้ ได้ลองเปิดใจมองเขาในมุมใหม่ๆ สิ่งที่เคยคิดไว้กลับตรงข้ามไปเสียทุกอย่าง เพราะนอกจากเขาจะดีกับเธอมากแล้ว ยังขยันทำให้อัตราการเต้นของหัวใจเธอแปรเปลี่ยนไปเสียเหลือเกิน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
หวงรักเมียวัยเยาว์
และทุกอย่างเป็นความลับ!!!
คลั่งรักแค่เธอ (มาวิน X อบิเกล)
ปากบอกไม่รักไม่ชอบ แค่ของเล่นที่ยังไม่เบื่อแต่ตามติดเป็นเงาแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรกัน
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง













