บทนำ
เสียงรองเท้าส้นสูงดังกระทบพื้นสนั่นทันทีที่สาวมั่นอย่าง ควีน ลดา มาเยือนยังอู่ซ่อมรถของเพื่อนชายคนสนิทอย่าง คิงส์หรือราชา
หญิงสาวเดินเข้ามาทิ้งสะโพกกับรถด้วยความมาดมั่น ทอดสายตามองราชาอย่างเอือมระอา เมื่อเห็นว่าเพื่อนชายอยู่ในสภาพเปลือยท่อนบน
อวดใคร คิดว่าน่ามองขนาดนั้นเลยเหรอ
สมองคิดอย่างนั้นแต่สายตาของสาวมั่นกลับจ้องหน้าท้องของเพื่อนไม่วางตา
“โอ้ย” ก่อนเสียงร้องลั่นจะดังตามขึ้นมาติด ๆ เมื่อเพื่อนชายคนสนิทยื่นมือมาผลักศีรษะกันอย่างแรง
“อย่าลามก” ราชาเอ่ยเสียงเย็นชาพลันสั่นศีรษะอย่างระอาให้กับควีน เห็นหน้ายัยนี่ทีไร ราชาก็รู้สึกหงุดหงิดเมื่อนั้น ตามวอแวอยู่ได้ทุกวันน่ารำคาญฉิบหาย
“น่ามองตายแหละ” ควีนเบะปากใส่ราชาด้วยความหมั่นไส้ ก่อนเดินตามชายหนุ่มเข้ามาในออฟฟิคที่มีเพื่อน ๆ คนอื่น ๆ นั่งอยู่ “คนสวยมาแล้ว” ควีนโผล่หน้ามาจากด้านหลังราชาส่งเสียงให้เพื่อน ๆ ได้ยินถึงการมาเยือนของตน “รอคนสวยนานไหมคะ”
“ไม่เคยรอเลยว่ะ” ชิริวว่าอย่างเล่นที
“เดี๋ยวตบปากแตก” ควีนตอกกลับอย่างเล่นทีเหมือนกัน หากแต่สายตาของเธอที่มองชิริวนั้นโคตรเอาจริง
ชิริวยิ้มแหย เสียวสันหลังวาบขึ้นมาทันที ยัยนี่นางมารร้ายชัด ๆ ใครได้เป็นเมียคงคิดหนัก ตกนรกไปทั้งชาติแน่
“รำคาญ”
บท 1
ตึกตักตึกตัก
เสียงรองเท้าส้นสูงดังกระทบพื้นสนั่นทันทีที่สาวมั่นอย่าง ควีน ลดา มาเยือนยังอู่ซ่อมรถของเพื่อนชายคนสนิทอย่าง คิงส์หรือราชา
หญิงสาวเดินเข้ามาทิ้งสะโพกกับรถด้วยความมาดมั่น ทอดสายตามองราชาอย่างเอือมระอา เมื่อเห็นว่าเพื่อนชายอยู่ในสภาพเปลือยท่อนบน
อวดใคร คิดว่าน่ามองขนาดนั้นเลยเหรอ
สมองคิดอย่างนั้นแต่สายตาของสาวมั่นกลับจ้องหน้าท้องของเพื่อนไม่วางตา
“โอ้ย” ก่อนเสียงร้องลั่นจะดังตามขึ้นมาติด ๆ เมื่อเพื่อนชายคนสนิทยื่นมือมาผลักศีรษะกันอย่างแรง
“อย่าลามก” ราชาเอ่ยเสียงเย็นชาพลันสั่นศีรษะอย่างระอาให้กับควีน เห็นหน้ายัยนี่ทีไร ราชาก็รู้สึกหงุดหงิดเมื่อนั้น ตามวอแวอยู่ได้ทุกวันน่ารำคาญฉิบหาย
“น่ามองตายแหละ” ควีนเบะปากใส่ราชาด้วยความหมั่นไส้ ก่อนเดินตามชายหนุ่มเข้ามาในออฟฟิคที่มีเพื่อน ๆ คนอื่น ๆ นั่งอยู่ “คนสวยมาแล้ว” ควีนโผล่หน้ามาจากด้านหลังราชาส่งเสียงให้เพื่อน ๆ ได้ยินถึงการมาเยือนของตน “รอคนสวยนานไหมคะ”
“ไม่เคยรอเลยว่ะ” ชิริวว่าอย่างเล่นที
“เดี๋ยวตบปากแตก” ควีนตอกกลับอย่างเล่นทีเหมือนกัน หากแต่สายตาของเธอที่มองชิริวนั้นโคตรเอาจริง
ชิริวยิ้มแหย เสียวสันหลังวาบขึ้นมาทันที ยัยนี่นางมารร้ายชัด ๆ ใครได้เป็นเมียคงคิดหนัก ตกนรกไปทั้งชาติแน่
“รำคาญ” เสียงเย็นยะเยือกของราชาหยุดบทสนทนาของควีนกับชิริวแทบทันที ไม่มีใครกล้าเอื้อนเอ่ยประโยคใดออกมาอีกเพราะกลัวว่าจะโดนเจ้าพ่อน้ำแข็งกินหัวเข้า
ควีนเดินมานั่งเก้าอี้ข้าง ๆ ราชาอย่างเจียมตัวระหว่างนั้นก็คอยส่งสายตาพิฆาตให้ชิริวเป็นระยะ นั่งร่วมกลุ่มกับคนพวกนี้ทีไร ควีนก็รู้สึกได้ถึงความเปล่งประกายในตัวเธอเมื่อนั้น ราวกับว่าเธอเป็นนางฟ้านางสวรรค์ลงมาเกิดยังไงอย่างนั้น สวยมาก สวยที่สุด แต่ก็แหงแหละเธอไม่สวยแล้วใครจะสวยล่ะ ในเมื่อกลุ่มเพื่อนมีควีนเป็นผู้หญิงแค่คนเดียว ยิ่งได้อยู่ท่ามกลางผู้ชายดิบเถื่อนทั้งห้าคนที่ไม่เคยพูดจาดี ๆ กับเธอสักครั้งแบบนี้ เธอช่างดูเป็นผู้หญิงที่น่าสงสาร ซะ ที่ไหน เธอดูน่าหมั่นไส้มากกว่าต่างหาก แต่คนอย่างควีนลดาเคยแคร์สายตาใครที่ไหน ไม่แคร์อยู่แล้ว คนอื่นไม่ได้ให้ข้าว ให้น้ำเธอสักหน่อยจะแคร์ทำไม เธอเป็นคนยังไงเธอรู้ดีอยู่แก่ใจและเพื่อนทั้งห้าคนก็รู้จักเธอดีเพียงแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว
ควีนรู้จักกับเพื่อนกลุ่มนี้ตอนเรียนมหาลัย เธอโดนฉุดแล้วเพื่อนกลุ่มนี้ก็เข้ามาช่วย เป็นชิริวนั่นแหละที่เห็นว่าเธอไม่มีเพื่อนจึงชวนเข้ามาอยู่ในกลุ่ม จากวันนั้นถึงวันนี้เราก็เป็นเพื่อนกันมาเจ็ดปีแล้ว
ในกลุ่มมีกันทั้งหมดหกคนประกอบไปด้วยเธอ ราชา ชิริว จาคอป กราฟ และยูจิ ควีนสนิทกับเพื่อนทุกคนเท่ากันหมด แต่ตัวติดกับราชาเป็นพิเศษ เนื่องจากเขาเป็นคนไม่ค่อยพูด ส่วนเธอนั่นชอบกวนประสาทจึงชอบอยู่ใกล้ราชามากกว่า
เพื่อนทุกคนในกลุ่มมีการมีงานทำหมด ยกเว้นควีนคนเดียวที่ใช้ชีวิตสาวโสดไปวัน ๆ ไม่มีเป้าหมายในชีวิต ใช้ชีวิตแบบวันต่อวัน ดีที่บ้านควีนรวย ลูกคุณหนูเอาแต่ใจทำนองนั้น ที่บ้านค่อนข้างมีปัญหานิดหนึ่งเนื่องจากพ่อมีเมียน้อย
จุดเริ่มต้นความสัมพันธ์ความเป็นเพื่อนของเราเริ่มมาจากตอนนั้น และความเป็นเพื่อนของพวกเรานั้นก็ไม่มีทางจบลง
“นั่งดี ๆ”
ควีนเลิกคิ้วใส่ราชาอย่างไม่เข้าใจ เมื่อกี้เขาพูดว่าอะไรเธอได้ยินไม่ชัด เนื่องจากเพื่อนคนอื่นค่อนข้างพูดกันเสียงดัง ส่วนราชานั้นเป็นคนพูดเสียงเบา ทำให้ควีนฟังสิ่งที่ราชาพูดไม่ถนัด
“ไม่ได้ยิน”
“บอกให้นั่งดี ๆ” ควีนก้มมองท่านั่งตัวเองทันที เธอก็นั่งดีอยู่นะไม่ได้นั่งแหกแข้งแหกขาสักหน่อย อาจเพราะใส่กระโปรงยีนส์สั้นมาจึงทำให้ขาขาว ๆ ออกมาอวดสายตาคนอื่นมากไปหน่อย
“ก็นั่งดีอยู่”
“ควีน” กดเสียงต่ำ ทำตาดุดันใส่ทำไม ขาก็ไม่ได้ดำอวดบ้างไม่ได้หรือไง
หวงประหนึ่งว่าเป็นผัว
บักอันนี้เป็นอะไร ดูมีอาการนะ
“เอาไปคลุมไว้” โยนเสื้อแขนยาวมาให้
“ดูหึงกันนะ” ควีนพูดอย่างเล่นที
“ทุเรศสายตาต่างหาก” ราชาตอบทันควัน ทำควีนกำหมัดตัวสั่นพลันก่นด่าราชาในใจ
บักหมา
บทล่าสุด
#82 บทที่ 82 #45ความสุข(end)
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#81 บทที่ 81 #44น้องพาร์ค
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#80 บทที่ 80 #43คลอด
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#79 บทที่ 79 #42เติมเต็ม
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#78 บทที่ 78 #41ปรับความเข้าใจ
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#77 บทที่ 77 #40อุบัติเหตุ
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#76 บทที่ 76 #39เสียดาย
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#75 บทที่ 75 #38มัดมือชก
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#74 บทที่ 74 #37ความหวัง
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#73 บทที่ 73 #36เสแสร้ง
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025
คุณอาจชอบ 😍
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
พิษรักคุณหมอ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเอง
สปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เมียขัดดอก
"คุณหมอคะฉันขอร้องล่ะคุณหมอช่วยแม่ฉันด้วยเถอะนะ" หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนถึงขั้นยกมือขึ้นมากราบไหว้
"ทางเราช่วยได้เท่าที่ช่วยจริงๆ" ถ้าเขาทำแบบนั้น โรงพยาบาลของเขาอาจจะถูกฟ้องได้ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีเลย และมันก็ไม่คุ้มกับการเสี่ยง
"ฉันขอร้องล่ะค่ะ จะให้กราบเท้าฉันก็ยอม"
"คุณอย่าทำแบบนี้เลย"เขารีบพยุงร่างของหญิงสาวที่กำลังจะคุกเข่าลงตรงหน้าให้กลับขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
"คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันเคยเรียนหมอมาค่ะ ฉันคงพอช่วยงานคุณได้ไม่มากก็น้อย" เพราะเธอเคยเรียนมาด้านนี้ก็เลยรู้ว่าใครที่สามารถจะช่วยแม่ของเธอได้ และก็รู้ด้วยว่ามันเสี่ยงมากถ้าจะทำแบบนี้
"คุณก็เคยเรียนหมอมา คุณก็คงจะรู้ผมคงช่วยไม่ได้"
"ถ้าเปลี่ยนจากช่วยงานเป็นเอาร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนได้ไหมคะ"
"คุณพูดอะไร"
"ถ้าคุณหมอยอมช่วยผ่าตัดให้แม่ฉันฉันจะยอมมอบร่างกายให้คุณค่ะ" เธอมีคนที่จะมาบริจาคอวัยวะแล้ว เหลือแค่การผ่าตัดเท่านั้น..
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













