การทรยศ

แม้ไม่ได้เป็นเจ้าของหัวใจ
ก็ขอเพียงมีตัวตนในสายตา


“ของไร้ค่าอย่างคุณไม่ควรเล่นตัวนะรู้ไหม เพราะไม่ว่ายังไงค่าของคุณมันก็คือศูนย์”
ค่าของเธอก็คือศูนย์อย่างนั้นหรือ
“ถ้าอย่างนั้นคุณแสนก็ไม่ต้องแทนกุ๊กว่าคุณหรอกค่ะ”
หญิงสาวสบตาเขานิ่ง ความร้าวรานปรากฏชัดในแววตาของเธอ
“กุ๊กมันก็แค่เด็กที่แม่เก็บมาเลี้ยง ไม่มีค่าพอที่จะให้ใครยกย่องหรอกค่ะ”
“งั้นก็ดี”
เขาหัวเราะในลำคออย่างชอบใจ
“ฉันจะได้...

เพราะฉันเคยผ่านการแต่งงานและมีผัวมาแล้ว ใครต่อใครก็มองว่าฉันไม่ดีผัวก็เลยทิ้ง แต่ใครจะไปรู้ว่าฉันเองนี่แหละที่เป็นคนทิ้งมัน!

พรหมลิขิต ดลบัลดาล ชักนำพบเจอ หากจิตใจนั้นไซ้ กลับแฝงด้วยกลอุบาย อำพราง ให้รักบริสุทธิ์ต้องเดินหลงทาง กว่าจะกู่ก้อง ร้องให้หวลกลับ หัวใจนั้นแทบแหลกสลาย


“นี่คุณทำอะไรน่ะ”
“ป้อนยาไงครับ” เขายิ้มเจ้าเล่ห์เต็มไปด้วยความพอใจบนใบหน้า “บอกให้ทานดีๆก็ไม่เชื่อต้องอย่างนี้ล่ะสำหรับคนดื้อ”
“บ้าๆ บ้าที่สุด คุณมันบ้า” มือบางยกขึ้นเช็ดปากซึ่งยังมีหยดน้ำที่เรียกว่ายาเกาะ
“แค่ผม...

เขาเข้ามาหลอกลวงเธอและทิ้งเธอ หักหลังเธออย่างไม่ไยดี จนวันหนึ่งทั้งสองคนวนมาเจอกันอีกครั้ง เธอที่เคยอ่อนแอตอนนั้นกลับกลายเป็นเข้มแข็งและบอกตัวเองเสมอว่าได้อย่าหวั่นไหวไปกับเขา เพราะเขานั่นอันตรายและร้ายกาจมากจนเธอตามเขาไม่ทัน และเขาไม่มีทางรู้ได้เลยว่าสิ่งที่เขาเคยทำกับเธอมันทำให้เธอต้องทุกข์ทรมานมากแค่ไหน ขอแค่เขาปล่อยเธอไปและไม่มายุ่งเกี่ยวกันอีกก็พอ

เพราะถูกแม่แท้ๆ หลอกมาใช้หนี้ขัดดอก
กลางวันเธอจึงต้องทำงานในไร่
ส่วนกลางคืน
เธอต้องทำงานบนเตียง
จนกว่าเจ้าของเงินกู้ก้อนใหญ่อย่างเขา
‘จะพอใจ’

ข้อดีของการเป็นนายหญิงแห่ง west sands คือมีเงินใช้ไม่ขาดมือ กินนอนอยู่สบายไม่ต้องทำงาน และที่สำคัญที่สุด เขาปกป้องเธอจากทุกสิ่ง...
"ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าพี่ยังอยู่ตรงนี้ แพรจะปลอดภัย"

เมื่อเขาคือเจ้าชีวิต เธอจึงไม่มีสิทธิ์คิดจะต่อรอง มันถูกต้องแล้วเหรอ กับการที่ผู้หญิงคนหนึ่งต้องยอม ซึ่งบางครั้งเขาก็ทำเหมือนกับว่าเธอนั้นไม่มีหัวใจ ผู้ชายอย่างเขามันคือวาร้าย ที่จ้องแต่จะทำลายชีวิตของเธอ
หลายคนอาจจะมองว่าเขาเย็นชาไม่มีหัวใจ แต่ใครจะรู้ว่าสิ่งที่ออสตินทำลงไปทั้งหมด ก็เพื่อหวังแค่ว่าจะได้ใกล้ชิดกับเธอ เพียงแค่เขาอาจจะแสดงออกในทางที่ตรงกันข้ามกับหัวใจต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหน เขาถึง...

“ผมอยากรู้ และ... อยากพิสูจน์ ว่าคุณหุ้มเปลือกที่ว่านั้นไว้ทั้งตัวหรือเปล่า ในขณะเดียวกัน ผมก็สงสัย ว่าคุณไม่อยากรู้เหรอว่าตัวผมตอนนี้ได้ใช้เปลือกห่อหุ้มตัวเองไว้ หรือว่า... กำลังเปิดเปลือยต่อหน้าคุณ"

เขาและเธอเป็นแฟนกัน แต่การเป็นแฟนกันมีเพียงแค่เธอเท่านั้นที่ต้องการ แต่เขาไม่เคยอยากได้ เขาทำตามสัญญาเพียงเพราะว่าเคยให้กับเธอเอาไว้ แม้จะเป็นแฟนกัน แต่ทุกครั้งนางเอกต้องอดทนเพราะแม้ว่าเขาจะมีนอกกายบ้าง แต่สิ่งเดียวที่เธอไปจากเขาไม่ได้นั่นก็คือรักหมดหัวใจ แม้ว่าเขาจะมองเธอเป็นเพียงของตายที่ไม่ว่าจะหันกลับมาเมื่อไหร่ก็เจอเสมอ

ใบเฟิรน์ต้องแต่งงานกับว่าที่เจ้าบ่าวที่ทางบ้านหามาให้ แต่เธอไม่เช็คโปรไฟล์เขาให้ดีคิดว่าเขาเป็นแค่เซลล์ขายรถธรรมดา

ใครจะไปคิดว่า อยู่ ๆ เซลล์ขายรถยนต์ธรรมดาที่เธอแต่งงานด้วยในวันนั้น จะกลายเป็นประธานบริษัทรถนำเข้าสุดหรู

"พี่ดีแล่นคะ"
"อย่ามายุ่งกับฉัน เธอไม่มีวันแทนปอได้จำใส่สมองเอาไว้ เธอไม่ได้ครึ่งปอแก้ว ไม่มีวันที่เธอจะแทนได้"
"ป่านรู้ดีว่าไม่มีวันแทนพี่ปอได้ ป่านรับรู้มาตลอดว่าป่านไม่มีวันได้ครึ่งพี่ปอ ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ช่างในชีวิต ป่านไม่เคยสู้พี่ปอได้เลย แต่ตอนนี้พี่ดีแล่นคือสามีตามกฎหมายของป่าน ป่านดูแลพี่ดีแล่นตามหน้าที่ภรรยา"
"ภรรยาเหรอ? หึ! เธอไม่มีสิทธิ์ใช้คำนี้ด้วยซ้ำ"
"ในทะเบียนสมรส นางสาวป่านทอทอง...

เมื่อการตัดสินใจผิดพลาดในอดีตทำให้เขาต้องสูญเสียความรักไป จนยากจะได้กลับคืนมา และมันไม่ใช่เสียเพียงดวงใจหนึ่งเดียวของตัวเองไปเท่านั้น แต่เขาได้สูญเสียแก้วตาไปโดยไม่รู้ตัวด้วยอีกหนึ่งดวง และจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อห้าปีต่อมา เขามีโอกาสได้หวนมาเจอความรักของตัวเองอีกครั้ง แต่ตอนนี้ทั้งเขาและเธอได้กลายมาเป็นเส้นขนานของกันและกันไปแล้ว

“อาจารย์แซนเดอร์สครับ อาจารย์ประหม่าแบบนี้ตลอดเลย หรือว่าเป็นเพราะผมกันแน่” น้ำเสียงของไมเคิลเจือแววล้อเลียน รอยยิ้มของเขาสดใสจนทำให้ใจอ่อนขณะเอนตัวพิงโต๊ะทำงานของดีแลน
ดีแลนกลืนน้ำลายอึกใหญ่ นิ้วของเขาปัดไปโดนขอบสมุดสเก็ตช์ภาพ “ฉะ—เอ่อ—แค่...วันนี้มันเป็นวันที่ยาวนานน่ะ ไมเคิล เธอมีธุระอะไรหรือเปล่า”
ความตึงเครียดนั้นติดตามดีแลนกลับมาถึงอพาร์ตเมนต์แห่งใหม่ของเขา ที่ซึ่งเขาได้พบกับเดย์วอนเป็นครั้ง...

ราชนิกุลหนุ่มสูงศักดิ์มีใจรักเด็กในอุปถัมภ์ เขาเฝ้าดูแลทะนุถนอมและวาดหวังว่าจะได้ครองคู่ แต่แล้ววันหนึ่งความรักแสนหวานก็กลับกลายเป็นความขื่นขม เมื่อเขาต้องสูญเสียคนในครอบครัวโดยที่มารดาของคนรักเป็นต้นเหตุ

ด้วยใจที่ใฝ่ถึงสถานที่แห่งหนึ่งอันติดตรึงใจ จึงนำพาเขาเดินทางข้ามกาลเวลาเพื่อสะสางสิ่งที่ติดค้างในอดีต ปลดปล่อยดวงวิญญาณและนำหัวใจรักกลับคืน

เด็กแก่แดดที่เคยวิ่งตามผู้ชายไปทั่ว ทำไมวันนี้กลับมาวิ่งตามเขาได้วะ

.......

-- มาร์วิน --
สุขุม สุภาพ อบอุ่น มีอคติกับเด็ก(บางคน)

-- ฮันนี่ --
น่ารัก แสบ ซน

สนามอารมณ์ 3P
.........
จับได้ว่าสามีนอกใจในวันครบรอบ

ด้วยความเสียใจจึงดื่มจนเมาและพลาดท่าเสียทีให้พี่ชายฝาแฝดของเขา

แต่เรื่องมันดันพลิกล็อกตรงพี่ชายของเขากลับรักเธอจริงๆ

และคนน้องก็เหมือนจะรู้ตัวว่าขาดเธอไปไม่ได้

เธอจึงกลายมาเป็นสนามอารมณ์ของพี่น้อง

คนหนึ่งก็จะแย่ง อีกคนก็จะยื้อ


จับชู้ HAREM 8P
...
โบราณว่าไว้ สามวันจากนารีเป็นอื่น นับประสาอะไรกับเขา ที่ทั้งจากทั้งฝากนารีไว้กับหมา...

"กูเลี้ยงมึงมากับมือ ใครก็พรากมึงไปจากกูไม่ได้!"เศรษฐีหนุ่มใหญ่วัย 39 ปี ที่หวงเด็กในอุปการะพี่เลี้ยงมาอย่างปาริชาติ เด็กกำพร้าที่นับวันยิ่งโตยิ่งสวยนับวันยิ่งหัวกระไดไม่แห้งเพราะเธอต้องเป็นของเขา

คนอย่างคะนิ้งต้องสวย แซบ เป๊ะ ปัง อลังกาลตลอดเวลาไม่ว่าจะต่อหน้าไอ้ตี๋ ไอ้แว่น ไอ้ไฝ ไอ้หน้าขาว ไอ้หุ่นล่ำ หรือจะเป็นไอ้หล่ออลังกาลบ้านรวยหมื่นล้านอย่างพี่เวกัส ไม่ว่าจะต่อหน้าใครก็ตามฉันต้องสวยยืนหนึ่งเท่านั้น เพราะความพึงพอใจส่วนตัวของฉันเองไม่ใช่เพราะเพื่อผู้ชายคนไหน ขอย้ำอีกครั้งว่าฉันไม่ได้ชอบพี่เวกัส และฉันไม่ได้ชอบใคร ฉันจะโสด! ฉันจะโสด ฉันรักความโสด และฉันต้องการโสด!

เมื่อขาก้าวสู่อธิราชบดินทร์ลมหายใจของปรียาดาสะดุดอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอมองไปรอบคฤหาสน์แห่งนี้ด้วยความหวาดหวั่นเพราะนานมากแล้วที่เธอไม่ได้มาเหยียบ ณ ที่แห่งนี้ ที่ที่เต็มไปด้วยความทรงจำมากมายระหว่างเธอกับเขา ผู้ชายที่เธอแอบรักตั้งแต่วัยเยาว์

แต่แล้ววันนี้เธอก็กลับมาเหยียบที่แห่งนี้อีกครั้ง กลับมาในฐานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของธิปติพัศ ทายาทเพียงหนึ่งเดียวของอธิราชบดินทร์

“นายหญิงเลือด!” วิชัยวิ่งหน้าตาตื่นรีบเข้าไปประคอง แต่กลับถูกนายหัวผลักออกมาเสียก่อน
“เมียฉัน ฉันดูแลเขาเอง” อนาคินถลาเข้าไปดูหญิงสาวด้วยความตกใจ
“ตะวัน...พี่ขอโทษ”
เพียงตะวันถึงกับหน้าซีดเผือด รู้สึกจุกที่หน้าท้องอย่างรุนแรง“ช่วยลูก...เราด้วย”
อนาคินตวัดร่างเล็กขึ้นมาอุ้ม พาหญิงสาวลงไปลานจอดรถของโรงแรมทันที โดยมีวิชัยวิ่งตามไปติดๆ คงเหลือแต่เพียงวิญาภาที่ยืนยิ้มออกมาอย่างสะใจและได้ภาวนาให้หญิงสาว...