การให้อภัย

กู้ฉางเฟิง จอมยุทธ์หนุ่มผู้รักสุราและอิสรภาพ มีฝีมือสูงส่งแต่ไม่สนใจชื่อเสียงหรือตำแหน่ง จนกระทั่งได้พบกับไป๋รั่วหลี แม่นางกระบี่ผู้เย็นชา วาจาคมกริบ และไม่ยอมให้บุรุษคนใดเข้ามาก้าวก่ายชีวิต

คนหนึ่งชอบหยอกเย้า อีกคนชอบตอกกลับ จากการร่วมทางอย่างไม่เต็มใจ ทั้งสองกลับต้องเผชิญเรื่องราวในยุทธภพด้วยกัน ตั้งแต่เหล่าจอมยุทธ์ผู้หยิ่งผยอง ไปจนถึงกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรมต่อสำนักเล็ก

ยิ่งเดินทาง กู้ฉางเฟิงยิ่...

นิยายเรื่องนี้มีฉากโรมานซ์อีโรติก เหมาะสำหรับนักอ่านที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป

“แก้มเร็วๆสิลูกร้องไห้ไม่หยุดเลย” เสียงห้าวบอกหญิงสาวเมื่อหลานชายตัวน้อยในอ้อมแขนร้องไห้ด้วยความหิว
“อุ๊แว้ๆๆ แง้ๆๆ...”
“คุณก็ปลอบหลาน เอ้ย ลูกก่อนสิฉันรีบอุ่นนมให้ลูกอยู่ไม่เห็นหรือไง” เก็จลดาตอบชายหนุ่มที่อุ้มหลานชายเดินไปมาอย่างเก้ๆกังๆ
“อุ๊แว้ๆๆ แง้ๆๆ.."
“โอ๋ๆๆ น้องพลับอย่าร้องนะครับลูกม่ามี้แก้มกำลังอุ่นนมให้ครับ แก้มเร็วสิลูกร้องไห้จนหน้าแดงหมดแล้วนะ” พรินซ์เดินวนไปมาหลานชายก็ไม่หยุดร้องด้ว...

โปรดปราณ : ไอ้เด็กเอ๋อ มึงนี่ตัวภาระจริงๆ จะไปไหนก็ไปรำคาญ!

หลง (ปอรัก) : หลงไม่ใช่เด็กเอ๋อ คุณแหละคนนิสัยไม่ดีไปเลยไป๊ ชิ๊วๆ หลงจะฟ้องหลวงตา!

จะรักจนกว่าลมหายใจสุดท้าย จากปอรักถึงโปรดปราณ

เธอแต่งงานกับชายคนหนึ่งที่คาดว่ากำลังจะเสียชีวิตลง แทนที่พี่สาวของเธอ เข้าไปสู่ครอบครัวที่ร่ำรวย ทว่าการฟื้นตัวอย่างไม่คาดคิดของเขากลับสร้างความตกตะลึงให้กับทุกคน เมื่อรู้ว่าเธอตั้งครรภ์ด้วยการผสมเทียม เขาจึงถามอย่างเย็นชาว่า "ทำแท้งด้วยการผ่าตัดหรือทำแท้งด้วยยา คุณเลือกเอง"
สี่ปีต่อมา ฝาแฝดกลับมาพร้อมเยาะเย้ยว่า "แค่หล่ออย่างเดียวไม่พอ คนขี้ขลาดอย่างเธอไม่คู่ควรกับแม่ของเราหรอก!"
เขาอ้อนวอนอย่างส...

“ดัดจริตใครบอกให้เรียกคุณ ขึ้นมาเร็วๆเหยียบที่พักเท้าแล้วนั่งซ้อนหลังพี่.” ชายหนุ่มพูดเสียงขุ่นด้วยความไม่พอใจยัยเด็กนี่ดเรียกเขาว่าคุณทั้งที่เรียกพี่ทัพพ์มาตลอดแค่ไม่ได้เจอกันไม่เท่าไหร่กลับดัดจริตเรียกคุณมันน่ามั้ยล่ะ

“นี่..” ใบพลูกำลังจะอ้าปากพูดแต่ทวิภาคชี้หน้าเธอบอกให้ซ้อนท้ายเขา

“ขึ้นมาเดี๋ยวนี้.” เสียงห้าวพูดดังขึ้นกว่าเดิม

“ก็ได้ อยากให้ซ้อนใบพลูจัดให้” ร่างเพรียวเหยียบที่พักเท้าแล้วย...

เมื่อถึงเวลาที่บุพเพฯ อาละวาด อะไรก็ฉุดไม่อยู่

นิยายเรื่องนี้นางเอกเป็นเด็กกำพร้าพ่อมีแต่แม่ที่เลี้ยงดูและไม่รู้ว่าพ่อของเธอเป็นใครและแม่ไม่ยอมบอกและเธอก็ไม่ถามท่านกลัวแม่จะไม่สบายใจและเธอมีป้ากับลุง ซึ่งป้าเป็นพี่สาวแท้ๆของแม่ที่รับเธอเป็นลูกสาวบุธรรมและใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศ แล้วแม่ก็ตัดสินใจกลับมาอยู่เมืองไทยเพื่อใช้ชีวิตบั้นปลายทีบ้านเกิดเมืองนอนทำให้เธอได้รู้ว่าชีวิตของตัวเองมีเงื่อนงำเรื่องชาติกำเนิดทำให้เธออยากรู้เพราะมันพัวพันกันหลายคน...

“ทำไมขุนยังไปนอนกับผู้หญิงคนอื่น….อยู่ตลอดเวลา….”“แต่กลับกัน….ขุนไม่เคยมีอะไรกับริเลย….” “เพราะถ้าเป็นผู้ชายคนอื่น….เห็นริไปยืนแก้ผ้าต่อหน้าเขาแบบนี้….”“เขาคงจะไม่ปฏิเสธริ….เหมือนที่ขุนทำ"

“ตูม” ร่างของอักษราที่ยังไม่ได้สติ แล้วยังจะถูกมัดมือมัดเท้าและปิดปาก ถูกโยนลงมาจากเรือด้วยมือของเจ้าของเกาะ ลูกน้องทั้งสามมองตากันไปมา อยากจะไปช่วยสาวน้อยผู้น่าสงสารใจจะขาด แต่ถ้าช่วยมีหวังพวกเขาต้องโดนบาทาของเจ้านายแน่นอน
อักษรารู้สึกตัวเมื่อร่างกายกระแทกกับผืนน้ำ น้ำเค็มๆ ซึมผ่านเนื้อผ้าเข้ามาในปากและจมูกจนเธอเกิดอาการสำลัก เปลือกตาสาวเปิดขึ้นในเวลาต่อมาแต่ก็ต้องหลับลงอีกครั้ง เพราะน้ำทะเลเข้าไ...

"ห้าแสนบาท... ค่าตัวและค่าพรหมจรรย์ของเธอสำหรับคืนนี้" เขาฉีกทึ้งชุดเจ้าสาว เหยียบย่ำศักดิ์ศรี และตราหน้าว่าเธอเป็นเพียงสินค้าขัดดอกหนี้สามร้อยล้าน
ปาณิสราจำต้องก้มหน้ารับทัณฑ์สวาทอันป่าเถื่อน เพื่อแลกกับลมหายใจของบิดาที่นอนโคม่า
เธอยอมปิดปากเงียบ ฉีกเช็คเงินสดทิ้งต่อหน้า และสาบานว่าจะไม่ขอเศษความเมตตาจากคนตาบอด
โดยที่เขาไม่เคยรู้เลยว่า... เธอต่างหากคือเด็กหญิงเจ้าของรอยแผลเป็นรูปเสี้ยวพระจันทร์...

"เขามันปีศาจที่ซื้อลมหายใจของเธอด้วยเงินเพียงไม่กี่แสน"
เมื่อศักดิ์ศรีกินไม่ได้และชีวิตแม่กำลังจะหลุดลอย พระพายจึงไม่มีทางเลือกนอกจากเดินเข้าไปในกรงขังของ เตโช อัครเดชเดชา ชายหนุ่มที่เกลียดผู้หญิงอย่างเธอเข้ากระดูกดำ เขาตีค่าเธอเป็นแค่สินค้าที่จะใช้งานอย่างไรก็ได้
“จำใส่หัวไว้พระพายตั้งแต่วินาทีนี้ไป เธอคือสมบัติของฉัน ไม่ว่าฉันจะสั่งให้เธอทำอะไรแม้แต่เรื่องบนเตียง เธอก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ”

“ฉันกำลังท้องค่ะ”
“เธอท้อง! แล้วมาบอกฉันทำไม ฉันไปเกี่ยวอะไรด้วย”

“ที่ฉันมาบอกคุณ ก็เพราะว่า เด็กในท้องของฉัน คือลูกของคุณ”
“เธอว่าอะไรนะ ลูกเธอจะมาเป็นลูกฉันได้ยังไง เธอเอาอะไรมาพูด”
“คุณหมายความว่ายังไง คุณรู้อยู่แก่ใจว่ามีอะไรเกิดขึ้นระหว่างฉันกับคุณ”

“เรื่องระหว่างฉันกับเธอเหรอ มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้นล่ะระพีพรรณ เท่าที่ฉันรู้ก็คือ เราไม่เคยมีอะไรกันเลย แล้วเธอจะมาบอกว่าท้องกับฉันได้ยังไ...

“เธอช่างแน่นเหลือเกิน” ภูมิพึมพำเสียงแผ่ว ขณะเคลื่อนไหวอย่างรุนแรงอยู่ในกายของเธอ
“ที่รัก… ให้ผมมีลูกกับคุณนะ”

สุดารัตน์สั่นไหวอยู่ใต้ร่างเขา อกแนบกับผ้าปูที่นอน ร่างกายเต็มไปด้วยความปรารถนาที่มีต่อเขา

หลังจากทุ่มเทให้เขาอย่างไม่เห็นแก่ตัวมานานสี่ปี สุดารัตน์กลับถูกเขาเปลี่ยนใจไปหาแฟนคนแรกของตัวเอง ถูกหักหลังอย่างโหดร้ายจนสูญเสียทุกอย่างไป ในความปวดร้าวนั้น เธอสลัดอดีตทิ้ง แล้วลุกขึ้นมาใหม่ภายใต...

“เป็นเมียฉันไหม?…หนึ่งปี..แล้วฉันจะหย่าให้..!”

ผมต้องก้มหน้ายอมรับความจริงที่ว่าเวลาของผมมันหยุดอยู่กับที่ ตั้งแต่ผมใช้เท้าทั้งสองข้างมือทั้งสองมือเหยียบย่ำความสุขของผมให้จมดิน จนมันแตกสลายในวันนั้น

"พี่ตุลย์เลือกเขาแล้วใช่มั้ย มินจะให้โอกาสพี่อีกครั้งถ้าพี่เลือกเขาวันข้างหน้าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อให้พี่มาคุกเข่าขอโทษมิน มินก็จะไม่มีวันกลับไปรักพี่เหมือนเดิม รู้แบบนี้พี่ยังจะเลือกเขาอยู่มั้ย"
#มินตรา เตชะนันต์

"ครับพี่เลือกแล้ว พี่ขอโทษจร...

ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน เขาจะเป็นรักแรกและรักเดียวของฉัน ฉันรักเขาตั้งแต่รักเป็น 'มีน'
สำหรับผมแล้วผมรู้ตัวมาตลอดว่าเธอรักผม แต่ผมมันก็แค่ผู้ชายคนหนึ่ง ที่พอมีใครมาให้รัก ผมก็รัก 'เต้ย'

มินรญาดิ้นรนขัดขืนจนภพธรได้เหงื่อ ปากบางบวมเจ่อ เมื่อถูกบดจูบซ้ำๆอย่างไม่ปรานี จากคนร่างสูงที่มีกำลังเหนือกว่า มือแกร่งล็อคท้ายทอยไว้ข้างหนึ่ง อีกข้างกดบีบช่วงกรามอย่างแรงจนคนถูกบีบเจ็บจนน้ำตาซึม

"หนีทำไม ดิ้...

หลิวเยี่ยนฟางที่ตอนนี้อยู่ในร่างของเสิ่นเยี่ยนฟางสาวน้อยวัยสิบเจ็ดกำลังด่าทอชะตาชีวิตที่ได้เกิดใหม่

ก่อนจะเข้าไปดูสามีหมาดๆที่เพิ่งจะแต่งงานกันเมื่อวาน ก่อนที่เมิ่งจื่อบุตรสาวลุงใหญ่ของเขาจะผลักร่างเดิมตกน้ำจนเป็นไข้แล้วจากไป

อืมหล่อมาก เสียดายขี้โรคไปหน่อย เฮ้อเวรกรรม ก่อนจะเรียกคนที่หลับอยู่ให้ตื่น

"นี่เมิ่งหย่งชวน มาคุยกันหน่อยข้ามีเรื่องต้องคุยกับท่าน"

เมิ่งหย่งชวนตื่นนานแล้วตั้งแต่เ...

“ว้ายยย์!!..”
ร่างบางลอยลิ่วขึ้นไปอยู่บนไหล่แกร่งหน้าท้องพาดบ่ากว้างลำตัวด้านหน้าแนบติดแผ่นหลังแข็งแรงห้อยหัวร่องแร่งมือนุ่มแกว่งไปมาก่อนจะยกขึ้นทุบตีบั้นเอวสะโพกของคลินท์เต็มแรงแต่ชายหนุ่มไม่สะดุ้งสะเทือน
“เพี้ยยะ ๆ.”
“ดิ้นเข้าไป ถ้าตกหัวทิ่มไปอย่ามาโทษพี่นะลูกหว้า” คลินท์ฟาดฝ่ามืออีกข้างลงบั้นท้ายกลมกลึงไปสองครั้งลงน้ำหนักมือพอประมาณและพูดขู่ร่างแพรียวที่อยู่บนบ่ากว้างก่อนจะเดินไปที่ห้องพักผ่อนส...