การให้อภัย

ความรักของฉันมันคงเหมือนนาฬิกาทราย...
...เมื่อด้านหนึ่งถูกเติมเต็ม......อีกด้านกลับว่างเปล่า...และสูญสิ้นไป...กับกาลเวลา........

คำโปรย เธอจะมีแฟนใหม่ได้ยังไงในเมื่อเราไม่เคยเลิกกัน "คนเลวๆ มักจะชอบทำสิ่งเลวๆ แล้วก็มักจะชอบกล่าวหาคนอื่น" อริญญาพูดขึ้นอย่างเหลืออด
"อริน!!!!" คลาสตะเบ็งเสียงออกมาด้วยความโกรธเขาเพิ่มแรงบีบไปที่แขนของอริญญาจนเธอแสดงสีหน้าเจ็บปวดออกมา
"ทำไมมึงต้องทำรุนแรงกับอรินด้วยวะ ปล่อยอรินนะ มึงรักอรินจริงหรือเปล่าวะ?" มาร์คพูดพร้อมกับกำลังจะเดินเข้าไปหาอริญญา แต่เขาก็ต้องหยุดชะงักเมื่อคลาสยกปืนขึ้นมาเล็งที...

“ไปเก็บของ ฉันจะไปส่ง” แล้วก็เป็นไปตามที่คาด ลูเซียสสั่งด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง
“ไม่มีอะไรที่ฉันต้องเอาไป ฉันมาแต่ตัวก็ควรจะไปแต่ตัว” จอมใจพยายามค้นหาความรักในดวงตาคู่นั้น กลับเจอแต่ความว่างเปล่า หรือมันอาจจะไม่มีตั้งแต่แรกแล้วก็ได้ เพียงคิดแค่นั้นหัวใจก็บีบเค้นจนแทบกระอักเลือด
“คุณจะปล่อยฉันไปจริงเหรอ” ถามเพราะไม่เชื่อในสิ่งที่หูได้ยิน ทำไมถึงรู้สึกใจหายก็ไม่รู้ เวลาที่ต้องจากกันมันช่างเดินทางมาถึงเร...

เหตุจากฝันร้าย! ขอขวัญ ไพรีรักษ์ จึงตัดสินใจเดินทางเหินฟ้าสู่ดินแดนแห่งทราย
การยื่นเท้าไปสอดกับบางเรื่อง เป็นเหตุนำเธอไปพบเจอกับผู้ชายที่แรกพบเจอก็มองเห็นเป็นศัตรู
ความต้องการของมารดาทำให้นำพาให้ อันเดซาอี ซีกัลป์ กัลป์วามุเอ!
เจอกับหญิงที่มีใบหน้าเหมือนคนรักเก่าอย่างกับพิมพ์เดียวกัน
แม้ปรารถนาไขว่คว้ามาแนบกาย แต่เหตุผลบางอย่างทำให้เขามิอาจทำได้อย่างตั้งใจ
การก้าวมาของเธอจึงเป็นเสมือนลิ่มเหล็กตอกย...

นิโคลัสเขาแค่ไปเที่ยวสนุกกับเพื่อนๆ ไม่คิดว่าจะได้รับบทบาทเป็นแฟนของสาวสวยในคืนนั้น พริมโรสเธอแค่ต้องการประชดแฟนเก่า จึงขอให้ชายหนุ่มที่ไม่ได้รู้จักกันมาก่อนอย่างนิโคลัสมาเป็นแฟน แค่วันไนท์สแตนด์..

เพราะถูกยัดเยียดให้เป็นแพะรับบาป จันทริกาจึงได้รับการลงทัณฑ์อันสุดโหดร้าย จากผู้ชายที่เคยเป็นดั่งแสงตะวันในชีวิต

ความรักในรอยแค้นของลัลน์ลลิน ลูกสาวคนเล็กของตระกูลวงศ์วิษณุที่สร้างบาดแผลและความเจ็บปวดไว้กลางใจเมฆพงษ์ เขตเมฆา นักธุรกิจพ่อหม้ายหนุ่มที่ในอดีตต้องสูญเสียทุกอย่างเพราะคนของวงศ์วิษณุ แต่สิ่งเดียวที่เขาได้จากครอบครัวนี้คือหัวใจภักดีของลัลน์ลลิน ผู้หญิงธรรมดาที่เต็มไปด้วยความหวัง ความรัก และความอดทนกับเวลาเก้าปีที่เธอเติบโตขึ้นอย่างมีมุ่งมั่นชดใช้ความผิดแทนครอบครัวเพื่อขอให้เขายกโทษให้ แม้ไม่มีส่วนเก...

ปรารถนา…ซาดิสต์ คือเรื่องราวของชายผู้หลงใหลในเกมบนเตียง
กับหญิงสาวที่ไม่ต้องการเป็นเพียง “ของเล่นชั่วคราว”
ตรินัยน์ ชายหนุ่มที่เชื่อว่าความสุขคือการครอบครองร่างกาย
พบกับอุมาริการ์ หญิงสาวที่ยอมมอบกาย…แต่ไม่เคยยอมมอบหัวใจ
ทุกครั้งที่เขาแตะต้องเธอ คือบาดแผลที่ลึกลงในใจ
ทุกครั้งที่เธอถอยหนี คือความพ่ายแพ้ของผู้ชายที่ไม่เคยแพ้ใคร
เมื่อความปรารถนากลายเป็นโซ่ตรวน
และความรักเริ่มทวงคืนศักดิ์ศรี
เขาจะยอมล...

ตอนที่ฉันรักพี่กลับร้าย พอตอนนี้ไม่ได้รักแล้ว จะมาหวังเอาอะไรอีก ‘ความเกลียดชังเหรอ?’

เธอเคยเป็นผู้หญิงที่รักเขาทั้งหัวใจ ยอมทุกอย่างแม้ต้องกลายเป็นคนโง่ในสายตาใครต่อใคร “ม่านหมอก” ใช้ชีวิตอยู่กับความหวังว่าซักวัน “ปั้นจั่น” จะกลับมารักเธอเหมือนเดิม แต่วันนั้นไม่เคยมาถึง มีเพียงความเฉยชา ความเย็นชา และรอยน้ำตาที่กลืนกินหัวใจเธอจนชินชา

เมื่อเขากลับมา… กลับมาพร้อมคำขอโอกาส ทั้งที่ครั้งหนึ่งเขาเป็นคนผลักไสเธอให้จมหายอยู่กับความเจ็บปวด

“ฮึก กูไม่ใช่ผู้หญิงหน้าโง่คนนั้นแล้วปั้นจั่น ก...

"อื้อ~ พี่พันไมล์ ลินเจ็บ"
"ฉันสั่งให้เธอพูดเมื่อไหร่ค่อยพูด!" กลับกลายเป็นว่าลินลดาถูกอีกฝ่ายตะคอกใส่ด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว ร่างกำยำยังไม่หยุดเคลื่อนไหว พันไมล์อัดแรงกระแทกตัวตนเข้ามาในกายลินลดาด้วยความสะใจ เขาไม่จำเป็นต้องรับรู้ถึงความเจ็บปวดของเธอ เพราะเธอมีหน้าที่สนองความใคร่และเป็นได้แค่ที่ระบายอารมณ์เท่านั้น!
"อื้อ~" เธอกล่ำกลืนความเจ็บปวดและยอมรับโชคชะตา
สัมผัสหยาบโลนยังคงดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ ไ...

“ไปขึ้นรถ ! พี่มีเรื่องจะคุยด้วย” เสกสรรเอ่ยเสียงเข้มพร้อมกับชี้ไปที่รถ
“ไม่ ! แพรยังคุยกับพี่นาวาไม่จบ” หญิงสาวตอกกลับอย่างไม่ยอมแพ้
“ไปขึ้นรถเดี๋ยวนี้แพร” เสกสรรเริ่มเดือดที่สาวเจ้าไม่ทำตาม
“ปล่อยนะ ! อย่ามาทำนิสัยป่าเถื่อนกับแพรแบบนี้” แพรลานนาสะบัดแขนออกทันทีที่ถูกอีกฝ่ายจับและดึงไปที่รถ
“ผมว่าใจเย็นๆ กันก่อนนะครับ” น่านนาวาปรามเมื่อเห็นน้ำตาของหญิงสาวไหลอาบแก้ม
“หึ รู้อะไรไหม ? ผมว่าคุณควรกลั...

นางเป็นฮูหยินที่ถูกต้อง แต่เขากลับเฉยชาใส่
มีเพียงบนเตียงเท่านั้นที่เขาเร่าร้อนจนนางแทบมอดไหม้

จ้าวจื่อรั่วอายุเพียงสิบหกปีเป็นลูกอนุของเสนาบดีสกุลจ้าว
ถูกสับเปลี่ยนตัวมาเป็นเจ้าสาวมาแต่งงานกับแม่ทัพที่ชายแดนใต้
กู้ตงหยางบุรุษหนุ่มอายุยี่สิบสี่ปีฉายาแม่ทัพปีศาจที่แสนเหี้ยมโหด

"เจ้าติดค้างข้า ไม่ว่าจะเล่นลิ้นอย่างไร เจ้าย่อมรู้ดีว่าสกุลจ้าวปลิ้นปล้อน
เจ้าอย่าได้หวังว่าจะได้อยู่อย่างสุขสบายเลย"
พู...

“อธิษฐานว่าอะไรครับคนเก่ง” ลุงหนุ่มเอ่ยถามหลานสาวที่กำลังตักเค้กวันเกิดทาน
“ขอให้ยายวันกับตาหนุ่มรักกันนาน ๆ ค่ะ ขอให้แม่ไม่ป่วย ขอให้ทุกคนที่หนูรักมีความสุข ขอให้พ่อที่อยู่ในที่ไกล ๆ ปลอดภัยรีบกลับมาหาหนูไว ๆ ขอให้ปีหน้ามีพ่อมายืนอวยพรในวันเกิดของหนูบ้าง” คำพูดที่เหมือนไร้เดียงสาเอ่ยออกมาอย่างมีความหวัง ฉันและน้าวันหันมองหน้ากันทันที ฉันทำเพียงยิ้มให้ลูกเพราะรู้ดีว่าคำขอของลูกสาวคงไม่มีวันเกิดขึ้...

นายหัวขยับสะโพกเบาๆ และแล้วก็ทิ้งน้ำหนักลงอย่างอิสระ เหมือนเรือเร็วที่พุ่งทะยานข้ามลอนคลื่น แล้วทิ้งกระแทกลงมาด้วยความเร็วแรง ผิวบอบบางที่กำลังเสียดสีกัน ไม่ต่างจากท้องเรือกระด้างแข็งที่เสียดสีไปกับผิวน้ำ
เวลาที่เห็นเธอเผลอกัดริมฝีปากเพราะความเจ็บ นายหัวก็รีบพรมจูบ ประคับประคองให้เธอได้ผ่านมันไปพร้อมๆกับเขา ปล่อยให้ความลี้ลับของร่างกาย ได้ทำหน้าที่ของมัน ดุจเดียวกับหญิงสาวที่พริ้มตากับความรู้สึกอ...

เควิน คาสโตรเซ่น มหาเศรษฐีจอมเถื่อน ชีวิตของเขาคือความลับสำหรับทุกคนในโลก พอๆ กับประตูหัวใจที่ไม่เคยเปิดต้อนรับสาวสวยคนใด แต่แล้วจู่ๆ ชีวิตอันที่เคยเดินไปตามแบบแผนอย่างเคร่งครัดกลับต้องสะดุด เมื่อหญิงชราหน้าตาอัปลักษณ์ปรากฏตัวขึ้นในฐานะสาวใช้คนใหม่พร้อมกับข่าววงในของเขาบนหน้าหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่ง ซึ่งแน่นอนว่าผู้ต้องสงสัยจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากหญิงชราหน้าตาอัปลักษณ์คนนั้น

วรันธารานักข่าวสาวที่กำ...

“เหมาะกับมึง ผิวขาว ๆ แบบนี้ใส่ทองแล้วขึ้น”
“ทำไมพี่ราชันถึงให้ทองกับใบบัวหรือจ๊ะ”
“กูให้ทองกับเมียไม่ได้หรือ”

เธอสวย แสบ แต่กลับทำให้เขาละสายตาไม่ได้
“หล่อแต่ปากจัญไรก็ไม่น่าเอาไปทำพันธุ์ จะใจแตก แรด ร่านยังไง ฉันก็ไม่ได้ไปเอากับใครบนหัวคุณ มาเดือดร้อนไรด้วย ปล่อย!”
“ไม่เดือดร้อนสักนิด แต่เสียเวลาดูแลมาหลายปี ถ้าจะถอนทุนคืนสักทีหรือหลายๆ ทีจะเป็นไรไป”

ความฝันอันสูงสุดของ น่านฟ้า สาวลูกครึ่งก็คือ การสร้างแบรนด์เสื้อผ้าเป็นของตัวเอง แต่ทุกอย่างต้องพังทลาย เมื่อพ่อของเธอเอาเงินก้อนที่เธอเก็บหอมรอมริบลงไปกับการพนันไม่เว้นแต่บ้านหลังเล็กๆ
"ผมช่วยคุณได้นะ" น้ำป่าพูดขึ้นในขณะที่หยิบบุหรี่ออกมาสูบ
"คุณรู้เหรอ ว่าฉันอยากให้ช่วยอะไร" น่านฟ้าเงยหน้าขึ้นมามองคนที่ยืนค้ำศีรษะ 'ไม่มีมารยาท' เธอนึกบ่นชายแปลกหน้าในใจ
"แน่นอน ว่าฉันรู้" ใบหน้าคมก้มมองสบตากับคน...

อมไม่ได้เดี๋ยวฟันผุ
เขาเป็นนักเขียนนิยายอีโรติก นามปากกา (Artery) อาร์เทอรี ที่ใคร ๆ เข้าใจว่าเป็นผู้หญิง!
รวมถึง
เธอ...สาวน้อยนักวาด
ต่อหน้าคนอื่น...ทำเป็นไม่รู้จัก
ลับหลัง...จ้องจับน้องกิน
เธอ...ไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายเวลาทำงาน
เขา...ชอบมาวุ่นวายในเวลาทำงาน
เธอ...ชอบนอนคนเดียว
เขา...ชอบนอนกอดเธอ
เธอ...ชอบกินบะหมี่
เขา...ชอบกินเธอ...