การให้อภัย

มาร์โบโล คอฟอร์ด ไม่ปรารถนาจะเหลือบแลตุ๊กตาดิ้นได้ที่ถูกนำตัวขึ้นมาประมูลบนเรือสำราญสุดหรูของตนเลยสักนิด มิหนำซ้ำยังแสดงท่าทีรังเกียจอย่างเปิดเผย ทว่าอยู่ๆ แม่สาวน้อยในชุดหูกระต่ายสีชมพูหวานแหววที่เขาปรามาสด้วยความสมเพชก็หล่นตุ้บลงบนตัก ครั้นจะไม่รับไว้ไอ้เพื่อนตัวแสบที่ยกให้กลับลอยหน้าบอกว่าจะมอบเธอให้แก่ผู้ชายกลัดมันทั้งหลาย ถึงแม้จะไม่พิสมัยสาวเจ้าสักกระผีก หากแต่มนุษยธรรมเล็กๆ ในใจกลับกระตุ้นใ...

นิยายเรื่องพิเศษจากเซ็ต ALL YOURS มีทั้งหมด 2 เรื่องคือ สายฟ้าอย่าร้าย, เด็กดื้อของเจคอบ (เจคอบเป็นลูกน้องคุณรามจากเรื่องเป็นของคุณราม ส่วนสายฟ้าเป็นลูกพี่ลูกน้องของเจคอบ)

สายฟ้าอย่าร้าย - เขาเดินหนี เธอก็เอาแต่เดินตาม ก็ได้... แม่ง! จะเอาจนเดินตามไม่ไหวเลย
เด็กดื้อของเจคอบ - “ขึ้นห้องสิ จะจีบให้ดู…” ก็ว่าทำไมเจ้านายหลงเมียนักหนา เมียเด็กมันอร่อยแบบนี้นี่เอง!

เขาแต่งงานกับเธอ เพราะหนี้สิน
เขาครอบครองเธอ เพราะไม่อยากขาดทุน
และเขาทำลายเธอ… เพราะคิดว่าเธอคือขยะไร้ค่า

ตลอดหนึ่งปีของสัญญา
เธอเป็นทั้งเมีย ทั้งของตาย
เป็นนางบำเรอให้เขาปลดปล่อยความใคร่
เป็นหัวใจให้เขาเหยียบย่ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า

คืนสุดท้าย…
เขาย่ำยีเธอด้วยคำดูถูก และโยนใบหย่าใส่หน้าอย่างไร้เยื่อใย
โดยไม่รู้เลยว่า วินาทีนั้น
เขากำลังผลักทั้ง "ผู้หญิงที่รักเขาที่สุด" และ "ลูกของตัวเอง" ออกไปจากชีวิ...

นิยาย 2 เรื่อง

-Bad Guy ตัวร้ายของเธอ
ฟ้าพราวพรรณ หรือ ฟ้า ลูกสาวคนโตของศรศิลป์และดุจดวงดาว
หญิงสาววัยยี่สิบสี่ปี ที่เติบโตมาท่ามกลางความรักและเอาใจใส่ของครอบครัว
เธอเหมือนกับเพชรเม็ดหนึ่งที่ส่องประกายอยู่ตลอดเวลา ผู้เป็นพ่อจึงไม่เคยปล่อยให้เธอได้เผชิญโลกด้วยตัวเองเลย
กักขังเธอไว้ราวกับไข่อยู่ในหิน และเมื่อวันหนึ่งที่อดทนต่อไปอีกไม่ไหว ฟ้าพราวพรรณก็ไม่คิดจะทน!

"ลูกแค่อยากมีเพื่อนบ้าง คุณพ่อสั่งใ...

นี่หรือคำว่ารัก?
เขาทำเธอเจ็บช้ำเสียใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า
คนอย่างเธอจะทำอะไรได้นอกจากปล่อยน้ำตาออกมาส่วนเขา....คงไม่แคร์ว่าเธอจะรู้สึกเช่นไร
“ ถ้าคุณจะทำร้ายให้ฉันเสียใจ ฮือๆ ดีใจด้วยนะที่คุณทำมันสำเร็จแล้ว ”. หญิงสาวร้องไห้สะอื้นจนตัวโยนเธอเจ็บเกินกว่าจะกั้นน้ำตาไว้ได้แล้ว
“ ถ้าทรมานกันจนพอใจแล้ว กรุณาปล่อยฉันไปสักที ” ร่างบางถูกมือหนารวบกระชากเข้าชิดกายแกร่งทันทีที่พูดจบ
“ ไม่มีทาง! ฟังนะมินตรา ต...

ดวงตากลมโตเพ่งมอง 'ของดี' ที่เพื่อนว่า ศิริลักษณ์ทำการนัดพี่ชายให้ออกมาหา แล้วร่างสูงก็เดินเข้ามา ภายในเวลาเพียงห้านาที

"สวัสดีค่ะอาจารย์"

ปรารถนารีบยกมือไหว้ เขาพยักหน้ารับแค่เล็กน้อย แต่กลับไม่ยิ้มให้นักศึกษาสาวอย่างเพื่อนเธอแต่อย่างใด ทั้งๆ ที่เพื่อนเธอเสน่ห์ล้นหลามเลยก็ว่าได้

"มีอะไรศิริลักษณ์"

"เย็นนี้สองขออนุญาตไปกินข้าวนอกบ้านนะคะ ไปกับเพื่อนค่ะ เพื่อนคนนี้"

"ไม่อนุญาตให้เกินสองทุ่ม...

เหตุเพราะพ่ายแพ้สงคราม เขา 'หานเฟิง' แม่ทัพใหญ่แคว้นฉีจึงต้องตกเป็นเชลยศึกก็นับว่าเป็นความอัปยศใหญ่หลวงแล้ว แต่เหมือนชะตาชีวิตจะเล่นตลกอีกครั้ง เมื่อฮ่องเต้แคว้นจ้าวประกาศว่าจะนำตัวเขาไปเป็นสนม

"หวังว่า..รุ่นพี่ จะไม่ลืมคืนนี้ของเรานะคะ" ฉันกระซิบที่ข้างหูของรุ่นพี่ที่นอนนิ่งราวกับสลบไสล ความรู้สึกเจ็บตรงส่วนนั้นเป็นเครื่องยืนยันว่า.. เขาเป็นความทรงจำแรกของฉัน ก่อนจะค่อยๆลุกจากเตียงแม้ความเจ็บจะแผ่ซ่านก็ตามที ถ้าให้ฉันรอจนรุ่นพี่ตื่นฉันคงต้องอ่อนแอให้รุ่นพี่เห็นแน่ๆ ถึงเราจะไม่ได้เป็นอะไรกัน ถึงแม้ว่าเรื่องที่ฉันตัดสินใจทำมันจะดูใจง่ายเกินไป.. แต่อย่างที่บอกฉันชอบเขา แล้วคืนนี้เป็นคืนสุด...

ช่อเอื้อง...เด็กสาวที่ชีวิตสุดแสนจะอาภัพ ถูกว่าจ้างให้ไปนอนแก้ผ้าอยู่บนเตียงกับชายแปลกหน้า เพื่อแกล้งให้เขาตกใจ แต่ทว่า...เหตุการณ์กลับเลวร้าย! เพราะคนที่ว่าจ้างไม่ยอมโทร. เข้ามาเคลียร์สถานการณ์ และคนถูกแกล้งก็โกรธจน...ไม่ยอมฟังคำแก้ตัวใดๆ ของเธอ


“กริ๊ดดดด” ช่อเอื้องกรีดร้องขึ้นอย่างตกใจ เมื่ออีกฝ่ายดึงผ้าห่มที่คลุมเนื้อตัวอันเปลือยเปล่าของเธอและเขาอยู่ โยนทิ้งลงข้างๆ...

พ่อเธอติดหนี้แม่เขา... จุดเริ่มต้นสุดคลาสสิคที่ทำให้พระ-นางได้กัน ซึ่งอันที่จริง โมลีก็อยากเป็นเมียชวินบุตรให้เรื่องมันจบซะ แต่เปล่าเลย เรื่องมันไม่เป็นอย่างนั้น ไม่เป็นอย่างทีคิด ไม่เลยแม้แต่นิดเดียว

โมลีมองว่าชวินบุตรเป็นผู้ชายที่อ่อนแอ (ต่อหน้าคนอื่น)

เขาชอบทำตัวให้คนรอบข้างสงสาร แต่พออยู่กับเธอ... คำว่าร้ายกาจยังน้อยไปด้วยซ้ำ

เขามีปมแหละ กับชีวิตอดีตที่มันช่างขืนข่มนัก

แต่เดี๋ยวสิ ทำไมต้อง...

ความรักของปวิตาเริ่มต้นขึ้นจากความเข้าใจผิดของนายคาสโนวาปากร้ายอย่างพ่อเลี้ยงกวิน เจ้าของโรงแรมหรูที่มีนัดกับญาติผู้น้องของหญิงสาว แต่ดันเข้าห้องผิด ความเมาผสมเข้ากับความมืดทำให้ความผิดพลาดเกิดขึ้นกับความสัมพันธ์ของคนทั้งสอง ปวิตาจะทำเช่นไรกับฝันร้ายที่เกิดในเมื่อหัวใจของกวินยังจมปลักอยู่กับความรักฝังใจในอดีต

หากย้อนเวลากลับไปได้ เขาคงจะปราบความร้ายของเธอด้วย...ความรัก

เพราะกลัวถูกแย่งชิงความรักจากพ่อไปทำให้เธอต้องทำตัวร้าย และความร้ายกาจของเธอทำให้เขาต้องหาวิธีปราบ แต่วิธีที่ว่ากลับสร้างตราบาปที่ยากจะให้อภัย และเธอต้องหนีไปไกลอีกซีกโลกเพื่อซ่อนความลับบางอย่างไม่ให้เขาหรือใครรู้

“ฉันเป็นตัวอะไรสำหรับนายกันแน่”

ปราบดาตกใจที่เห็นน้ำตาคนร้ายกาจ แทนที่จะรู้สึกสะใจแต่ทำไมมันตื้อๆ จุกๆ ในอกแปลกๆ

ระหว่างเ...

เพราะแค้นมากมาย ..จึงโหดร้ายเกินมนุษย์!!

เธอกำลังตกหลุมพรางอันดำมืดที่เขาเป็นคนสร้างและผลักให้ชีวิตเธอรับโทษทัณฑ์อันโหดร้าย ดิบเถื่อน เชือดเฉือนหัวใจให้แตกสลาย
เขา คือหายนะครั้งใหญ่ในชีวิตเธอ
และเธอ คือจุดเปลี่ยนให้ชีวิตดิบเถื่อนกลับตาลปัตร หวั่นไหว

ความรักที่ก่อตัวบนความแค้นจะลงเอยเช่นไร?

“ถอดชุดออกหน่อยสิ พี่อยากดูข้างในชัดๆ” เสียงทุ้มของโฬมที่ขึ้นมานั่งประกบอยู่ข้างๆ เตียงด้านขวาเอ่ยขึ้น
“อึก...”
“นั่นสิ...พวกเราถอดกันหมดแล้ว ถ้าหนูไม่ถอดก็ไม่แฟร์น่ะสิ” เสียงอคิณที่นั่งอยู่ฝั่งซ้ายเสริมอีกคน
“อึก...หนูก็ไม่ได้จะปฏิเสธสักหน่อย ถึงยังไงก็ต้องถอดอยู่แล้ว” พอแอลกอฮอล์เริ่มออกฤทธิ์ พวกเขาบอกอะไรมา อัยรินทร์ก็กล้าทำตามอย่างไม่อิดออด ร่างเล็กยกตัวขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเอื้อมมือไปรูดซิปด้าน...

++++
เมื่อความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิงมันเกินเลย ย่อมเป็นธรรมดาที่พี่แทนแสนดีต้องรับผิดชอบ แต่ว่าน้องยุนี่สิ น้องไม่เข้าใจพี่!


“หมายความว่าไง ไม่ได้จะให้พี่รับผิดชอบเหรอ”
“ไม่!!! จะบ้าเหรอ พี่พูดอะไรเนี่ย อย่าพูดเรื่องแต่งงานนะ มันน่ากลัววว!!!”
ยุริญดาตาแทบถลน แทนไทเริ่มนั่งไม่ติด หล่อนดูไม่แคร์สิ่งที่เกิดขึ้นเลย
“แต่ว่า...เราสองคนเกินเลยกันไปแล้ว เราต้องแต่งงานกัน”
“เฮ้ยพี่! จิ้มกันแค่ครั้งส...

“นาย... ขายเท่าไหร่” อยู่ๆ ก็มีผู้หญิงเดินมาถามว่าเขาขายเท่าไหร่ ผู้ชายที่หล่อและรวยมากอย่างเขามีหรือที่จะไม่หัวร้อน หน้าตาแบบนี้ ทรงดีขนาดนี้มาหาว่าเขาขายได้ไงวะ! แบบนี้ต้องจัดให้เข็ดเลยดีไหม

One Night Stand ระหว่างเขากับเธอเกิดจากความเต็มใจที่ไม่ได้ตั้งใจ และเขาหวังให้มันเป็น One Night Stand ตอนตลอดไป...

ทำยังไงดี ? เมื่อผมตื่นมาแล้วพบว่าตัวเอง มานอนอยู่บนเตียง อัลฟ่าบ้ากาม !

แม้ไม่ได้เป็นเจ้าของหัวใจ
ก็ขอเพียงมีตัวตนในสายตา


“ของไร้ค่าอย่างคุณไม่ควรเล่นตัวนะรู้ไหม เพราะไม่ว่ายังไงค่าของคุณมันก็คือศูนย์”
ค่าของเธอก็คือศูนย์อย่างนั้นหรือ
“ถ้าอย่างนั้นคุณแสนก็ไม่ต้องแทนกุ๊กว่าคุณหรอกค่ะ”
หญิงสาวสบตาเขานิ่ง ความร้าวรานปรากฏชัดในแววตาของเธอ
“กุ๊กมันก็แค่เด็กที่แม่เก็บมาเลี้ยง ไม่มีค่าพอที่จะให้ใครยกย่องหรอกค่ะ”
“งั้นก็ดี”
เขาหัวเราะในลำคออย่างชอบใจ
“ฉันจะได้...

เพราะฉันเคยผ่านการแต่งงานและมีผัวมาแล้ว ใครต่อใครก็มองว่าฉันไม่ดีผัวก็เลยทิ้ง แต่ใครจะไปรู้ว่าฉันเองนี่แหละที่เป็นคนทิ้งมัน!