การไถ่บาป

'รักที่ต้องแลกมาด้วยความเจ็บช้ำ
ต่อให้ต้องแลกกับอะไร จะเจ็บปวดแค่ไหน
ขอแค่ให้ฉันได้อยู่ในชีิวิตเค้า...ฉันทนได้ทั้งนั้น'

งานแต่งอาจไม่ใช่จุดจบของความรัก
ถ้ามันไม่ได้เกิดขึ้นจากความเต็มใจตั้งแต่แรกของทั้งสองฝ่าย


เมื่อการแต่งงาน คือจุดเริ่มต้นของปัญหาทั้งหมด
เมื่อเริ่มต้นจากไม่ได้รัก แต่กลับมารักในวันที่ต้องหย่า

“ เสียใจด้วยนะ พี่ไม่ชอบกินผักครับ” “ นี่ก็ไม่ชอบกินหมาเหมือนกันค่ะ”

เขาอยากให้บทเรียนหล่อน นั่นคือความตั้งใจของเขา
ไม่คิดจะเข้าหาหล่อนอีกจนกว่า... เขาจะเคลียร์ตัวเอง นั่นคือความตั้งใจที่สอง หลังพรากพรหมจารีจากหล่อน
แต่ดูเหมือนเขาจะทำตามความตั้งใจไม่ได้สักอย่าง
เขาหยุดความต้องการที่มีต่อเรือนกายงามอวบอิ่มที่เคยลิ้มรสไม่ได้
เกือบสองสัปดาห์นับแต่เขาได้ชิมรสหวานจากกายสาว ทุกค่ำคืนของเขา คือความทรมานอย่างแท้จริง
เขาถวิลหาอกอวบขาวน่าฟัด สะโพกงอนงามที่เขาเคยเข้าประกบหลัง...

"คุณจำคำพูดของตัวเองไม่ได้เหรอคะ ตอนที่พูดกับเพื่อนคุณบอกว่ายังไง ถ้าฉันท้องขึ้นมาคุณจะหย่ากับฉัน และสัญญาของฉันกับคุณมันก็สิ้นสุดลงแล้วด้วย”
“ม่าน…”
เพียงเขาอ้าปากเรียกชื่อเธอ ม่านทิวาก็พูดแทรกขึ้นมาอย่างไม่ยอมให้โอกาสคนใจร้ายอย่างเขาได้พูดอธิบายสักคำ
“ที่คุณทำไปทั้งหมดก็เพราะต้องการแก้แค้นให้ยัยวิเจ็บใจแล้วก็เอาชนะเดิมพันเพื่อนของคุณเท่านั้น" เธอยอกย้อนเสียงราบเรียบ แต่มันกลับบาดลึกเข้าไปในหัว...

เพราะพินัยกรรมของคุณปู่จึงทำให้เธอต้องแต่งงานกับเขา

“ออกไปจากห้องฉันได้แล้ว อ้อ... เดี๋ยวสิ!”

เขาเดินไปเก็บเสื้อผ้าของหญิงสาว ที่กระจายเต็มพื้นด้วยฝีมือเขา มาโยนใส่หน้าเธอ หญิงสาวหลบแทบไม่ทัน รู้สึกอับอายราวกับตัวเองเป็นผู้หญิงขายบริการที่หมดหน้าที่แล้ว แต่ค่าตอบแทบที่ตนเองได้รับ คือความแค้นที่ตัวเธอไม่ได้ก่อ

วันใหม่ก้มลงเก็บเสื้อผ้าทุกชิ้นน้ำตาก็ร่วงเผาะ เมื่อรวบรวมได้ทุกอย่างก็ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง โดยไม่หันมามองหน้าคนใจร้าย ที่ทำตัวเหมือนพ่อพระหย...

“พายไม่ฟังอะไรทั้งนั้น พายอยากรู้ทำไมพี่ถึงไม่เลือกพายแล้วมาอยู่กับมันที่นี่!!”

“ไม่เห็นหรือไงว่าเขาเจ็บ!” ทางด้านคุณที่ใจร้อนพอกัน และยิ่งเห็นพายไม่สนใจอะไรเลย ทั้งไม่เกรงใจสถานที่ สติที่คุมอยู่จึงแตกไปด้วย

“แล้วพายไม่เจ็บเหรอ!”

“…” คนถูกตะคอกนิ่งพลางจับจ้องน้ำตาที่กำลังไหลกลิ้งอาบใบหน้าสวยที่บัดนี้แดงก่ำด้วยความโกรธ เพราะเขามาที่นี่สินะ พายถึงร้องไห้ฟูมฟายไม่ฟังเหตุผลอะไรเลย

“ในสายตาของพี่ พ...

เพราะในอดีตเธอเคยร้าย...ปัจจุบันก็เลยไม่ได้หัวใจ

นอนกอดทะเบียนสมรสทั้งน้ำตา ส่วนตัวเขานอนกอดคนอื่น

การแต่งงานที่ไม่ได้มาจากความรัก

สุดท้าย 'ทิชากร' ก็เป็นได้เพียงเมียชังของสามี

ตัวอย่างบางช่วง

"ชาตินี้เธอก็ไม่มีวันได้หัวใจของฉันหรอกทิชากร!"

"ไม่ได้หัวใจก็ไม่เป็นไร แต่อย่างน้อยคุณก็คือสามีของฉัน ฮึก...ฮื้อๆๆ"

"ร้องไห้ทำไมครับคุณหนูทิชากร หรือที่ร้อง...เพราะไม่อยากให้ฉันออกไปหาคนอื่น"

"อดี...

“เฮียเคยบอกเหรอ ว่าเฮียเป็นคนใจดี” เฮียฉีกับน้องหมวย จาง อาฉี ชื่อที่ใครได้ยินเป็นต้องเสียวสันหลัง คนดิบๆอย่างเฮียจะมาให้พูดจาหวานๆได้ไงวะ เข้าใจปะคำว่า Keep look

"ร้ายนักนะ หอบลูกหนีผัว จิตใจเธอทำด้วยอะไร"
เขาเคยถูกสะบัดรักโดยไม่ทราบสาเหตุ เขาตามหาเธอมาโดยตลอดจนมาเจอเธอ แพทย์หญิงเอมมิกา และเมื่อได้เจอเธออีกครั้ง การทวงความรักของเขาคืนจึงเริ่มต้นขึ้น

อาการแอบหลงรัก เฝ้าฝันถึง และปลื้มปริ่มขั้นสุด ผลักดันให้เขมมิกา
ทำทุกวิถีทางเพื่อจะได้มาเป็นเด็กฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
แต่ตัวตนของ หมอธามไท ที่สัมผัสได้ทำเธอฝันสลาย เขาไร้หัวใจ ปากดี
เย็นชาสุดขั้วและใช้เล่ห์ร้ายเปลี่ยน 'เด็กฝึงาน' อย่างเธอให้เป็น 'เด็กหมอ'
อย่าหือกับเขา และอย่าบอกใครว่าเราได้กัน!

"ไสหัวไปให้พ้นจากบ้านฉันเลยยัยเด็กอ้วน ขวางหูขวางตาว่ะ"
"ระวังจะได้คนอ้วนแบบมีนาเป็นเมียนะคะ"
"สวยและหุ่นดีกว่าเธอล้านเท่าฉันก็ปฏิเสธมาแล้ว จะออกไปดีๆหรือจะให้คนของฉันมาช่วยกันหามเธอไปโยนที่กองขยะ"

มันเริ่มจากคืนนั้น...ที่บาหลี ในขณะที่ทุกคนออกไปเที่ยวข้างนอกกันหมด เหลือหล่อนกับเขาอยู่ในบ้านพักเพียงลำพัง

"อื๊อ...พี่จอม..."

"อืม...ดาวจ๋า...ดาวคนดี...อีกนิดสิครับ...ถ่างขาอีกนิด..."

"อื๊อ...พี่จอม...จะ…จะทำอะไร..."

ในอดีต กานต์ธรคือมหาเศรษฐีหนุ่มผู้เย่อหยิ่งที่เคยเหยียบย่ำหัวใจของพริมาจนแหลกสลาย ทว่าในวันที่เธอเดินจากไป เขากลับยอมแลกชีวิตเพื่อปกป้องลมหายใจของเธอ!
เมื่อสามีใจร้ายต้องกลายเป็นเจ้าชายนิทรา พริมาจึงต้องหวนกลับสู่อาณาจักรธนกิจโกศลอีกครั้งพร้อมใบหย่าที่ไร้ลายเซ็น เธอไม่ได้กลับมาเพื่อสวมมงกุฎนายหญิง แต่เธอกลับมาเพื่อทวงคืนทุกสิ่งจากบอร์ดบริหารจอมหักหลัง สั่งสอนแม่สามีใจร้าย และปกป้องมรดกชิ้นสุดท้ายข...

"ขอร้องฉันสิ..แต่ต้องใช้ร่างกายของเธอ..ขอร้องฉันเท่านั้นนะ"

เพราะสุดท้าย..ความร้ายกาจมิอาจต้านทานแรงเสน่หา จึงกลายเป็น 'รักลนไฟ' ที่คล้ายแผดเผาและหลอมสองหัวใจไว้ด้วยกัน

"เธอเป็นตุ๊กตาของฉัน"

ผมรู้สึกสนุกอย่างบอกไม่ถูก ยิ่งเห็นใบหน้านี้ก็ยิ่งอยากเล่นด้วย หลายคนคงมีตุ๊กตาส่วนตัวเวลาที่เราเบื่อเหงาก็มักจะจับใส่เสื้อผ้าหรือจับนั่งเดินตามอำเภอใจ ถึงแม้ผมจะเป็นผู้ชาย..แต่ถ้าตุ๊กตามีชีวิตและลมหายใจ มั...

เขา...ตราหน้าเธอเป็นนางมารร้ายเลือดเย็น
แต่หัวใจแกร่งกลับต้องสั่นคลอน
เมื่อคนที่เขาแสนรังเกียจ กลับกลายเป็น
ผู้หญิงเพียงคนเดียว ที่เขาอยากใช้ชีวิตร่วมกัน
ตราบจนลมหายใจสุดท้าย

เขาคอยกีดกันเธอออกจากผู้ชายคนอื่น ทั้งที่อยู่ในสถานะ”เพื่อนสนิท” มิหนําซํ้าตัวเองยังทำตัวเจ้าชู้ไม่เลิก ทำร้ายความรู้สึกเธอกลับไปหาแฟนเก่ารุ่นน้องคณะปีหนึ่ง สุดท้ายในวันที่เขารู้ตัวว่ารักเธอ มันก็สายไปเสียแล้ว…

เวลาออกข้างนอกอย่าทำเหมือนรู้จัก (ถ้าผู้ว่าจ้างไม่อยากรู้จัก)
อย่ามีใครอื่นระหว่างที่อยู่ในสัญญา
ห้ามรัก อย่าแสดงอาการหึงหวงผู้ว่าจ้าง
ผู้ว่าจ้างสั่งอะไรต้องทำตาม
หลังจากหมดสัญญาทั้งคู่คือคนแปลกหน้า
ยังมีอีกหลาย ๆ ข้อ ในเอกสารแผ่นนี้
“ต้องขนาดนี้เลยเหรอคะ” หลังจากอ่านคร่าว ๆ ฉันจึงเกิดความสงสัยเพราะดูแล้วมันวุ่นวาย จะต้องมาเซ็นอะไรแบบนี้ทำไม หมดสัญญาก็แยกย้าย แค่นั้นก็จบ
“เพราะที่ผ...

“คนแรกสดเลยป่ะ ยกซดเลยไหมมึง” | “จะเหลือหรอ ?”