ความสัมพันธ์ที่บีบบังคับ

"นายเคยรักฉันบ้างมั้ยเรซ"
"รัก? พูดอะไรของเธอ"
"ก็..."
"คิดว่าที่ฉันอยู่กับเธอเพราะรักงั้นเหรอ"
ฉันนิ่งเงียบ พอเดาได้จากน้ำเสียงว่าเขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับฉันเลย ไม่เลยสักนิด
"เธอก็รู้ว่ามันไม่ใช่"
"ใช่... ฉันรู้ แค่อยากถามให้แน่ใจเท่านั้น"
ราวกับว่าฉันต้องการเรียกร้องบางสิ่งจากเรซ แต่ขณะเดียวกันฉันก็อยากให้ทุกอย่างหายไป เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"ชอบตรงไหนครับ โซฟา ระเบียง หรือเตียง"
"ขอโทษนะแทน แต่เราทนไม่ได้จริงๆ ถ้าแทนจะเอาผู้หญิงคนอื่นขึ้นมานอนบนเตียงที่แทนเคยใช้กับเรา"
เพราะไม่ต้องการให้ผู้หญิงหน้าไหนได้เขาไป เธอจึงยอมทำทุกทาง แม้กระทั่งสวมรอยเป็นผู้หญิงที่เขาซื้อกิน

"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์...

เธอเป็นเพียงพยาบาลตัวเล็ก ๆ ที่ถูกจ้างให้มาดูแลย่าของเขา แต่กลับถูกดึงเข้าไปอยู่ในเกมของครอบครัวมหาเศรษฐี เกมที่เธอไม่ได้สมัครใจแม้แต่น้อย
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใคร...

“อย่านะ!” ดาริการีบห้ามปราม ชาลิสาเป็นพี่สาวที่เธอรักมากที่สุด เธอไม่อยากให้พี่สาวต้องเสียใจกับสิ่งผิดพลาด สิ่งเลวทรามที่เขาทำเอาไว้ สิ่งที่เธอจำยอมทำเรื่องแบบนี้กับเขาเรื่อยมา แม้สิ่งนั้นจะไม่ได้เต็มใจ แต่ถ้าพี่สาวของเธอรู้ มันก็การันตีไม่ได้ว่าพี่สาวของเธอจะไม่เสียใจ

“ก็ยอมฉันสิ ยอมทำเรื่องนี้กับฉันในห้องนี้”

“แต่พี่สาอยู่ข้างนอก พี่จะให้ดาทำกับพี่ได้ยังไง ถ้าพี่สาเข้ามาเห็น…” ดาริกาพูดอย่างหว...

เสน่หาเลขาของมาเฟีย
นักรบ & จอมใจ

เขา…เหมือนกับคนที่มีอะไรอยู่ในใจตลอดเวลา

เธอ…เด็กสาวที่ไม่เคยย่อท้อต่ออุปสรรคในชีวิต

“ช่วยลืมเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนไปเถอะค่ะท่านประธาน ถือว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นแล้วกันนะคะ”

อยู่ดีๆ วันหนึ่งเธอก็ดันไปมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับท่านประธานหน้านิ่งสุดแสนจะเย็นชาที่ทำตัวไม่สนโลกอยู่ตลอดเวลาที่เธอทำงานด้วยมาตลอดระยะเวลาสองปี

หลังจากเรียนจบผมยื่นเข้าทำงานหลายๆบริษัท แต่กลับมีบริษัทชื่อดังรับผมเข้าทำงานแบบงงๆ พร้อมด้วยตำแหน่งแปลกๆ ตำแหน่งนั้นมอบประสบการณ์ชั้นเลิศให้กับผม ตำแหน่งบำเรอรักให้กับพนักงานในบริษัท..

เมื่อถ่านไฟแค้นในอดีตไม่เคยมอดสนิท และพร้อมที่จะกลับมาแผดเผาทุกหัวใจให้มอดไหม้ พวกเขาจึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องหัวใจสำคัญของตัวเอง...แบล็กสกอร์เปี้ยน

โอยามะ : ทางเดียวที่ผมจะสามารถปกป้องเธอได้...คือการปล่อยเธอไป

ฮานะ : มันจะมีประโยชน์อะไรถ้าฉันจำทุกอย่างได้ แต่ไม่มีเขา


----------


คิราวะ : ไม่ว่าวันนั้นๆ เธอจะเจอเรื่องร้ายๆ อะไรมา ผมอยากให้เธอทิ้งทุกอย่างที่มันทำให้เธอไม่สบายใจเอาไว้...

“ฉันอยากได้เธอมานอนเล่นๆ ด้วยสักเดือน และต่อให้เธอบริการฉันได้ถูกใจหรือไม่ ฉันก็จะยกค่าเสียหายให้ทั้งหมด”
ถ้อยคำหยามเหยียดกรีดลึกไปถึงขั้วหัวใจหลุดจากปากซาตานไร้หัวใจ คาร์รีม บิน คาดาร์
ทายาทบ่อน้ำมันผู้เห็นผู้หญิงเป็นของเล่นยามเหงาและไม่คิดเก็บใครไว้สานสัมพันธ์รัก
“ต่อให้ฉันขัดสนจนต้องกัดก้อนเกลือกิน ฉันไม่มีวันขายศักดิ์ศรีให้ผู้ชายมักมากใช้ผู้หญิงเปลืองอย่างคุณเป็นแน่”
หากเขากลับโดนตอกกลับเสียหน...

เธอ ร้ายเพราะอยากได้เขามาครอบครองโดยไม่สนวิธี หารู้ไหมว่าใจเขานั้นอยู่กับผู้หญิงอีกคน ยั่วก็แล้ว เปลี่ยนนิสัยก็แล้ว ทำดีด้วยก็แล้วภูวดลกลับไม่เคยเหลียวแลชนัญชิดาสักนิด ในเมื่อไม่รัก งั้นก็หย่าไปให้จบๆ
#####################################
ตัวอย่างเนื้อหาค่ะ
"แล้วมึงอ่ะ เมื่อไหร่จะมีลูกวะ เห็นแต่งมาหลายเดือนละ" ซีหันไปถามภูวดล ผู้ซึ่งแต่งงานคนเดียวในกลุ่ม
"ให้ลูกกูมีแม่แรดๆ แบบยัยนั่นกูยอมเป็นหมันด...

“นี่นายทุกอย่างมันไม่ได้ซื้อมาได้ด้วยเงินหรอกนะ”
“แล้วเธอฉันไม่ได้ซื้อมาด้วยเงินหรอ?”

"ฉันมารับเธอกลับบ้าน"

"มีสติหน่อยสิแม็กซ์...เราเลิกกันแล้วนะคะ"

เพียงแค่ได้ฟัง ดวงตาคมกริบก็ตวัดขึ้นมองสบตากับเจ้าของคำพูดนั้น ความเข้มแข็ง ความเย็นชาของดวงตาที่ไม่เคยแสดงความรู้สึกใดๆ ก็วูบไหวลงทันที

"ละ ลูกล่ะ เธอจะทิ้งลูกงั้นเหรอ"

"เรื่องนี้เราคุยกันแล้วนะคะ ฉันไม่ได้จะทิ้งลูก หากวันไหนว่าง ฉันสามารถไปรับมิลินได้ แต่ถ้าแม็กซ์เลี้ยงลูกไม่ไหว หลังแต่งงาน..."

"ไม่มีวัน!" เสียงตวาดดังก้อง...

ฟรานเชเซียส โบลาโกนี เจ้าพ่อค้าอาวุธสงครามรายใหญ่ของโลก คำรามกัมปนาทเมื่อได้ทราบข่าวจากลูกน้องว่ามีคนลอบเข้ามาล้วงคองูเห่าถึงในคลังอาวุธของตัวเอง ทันทีที่รีบรุดไปดูตัวถึงรู้ว่าเป็นแม่สาวใจกล้าตัวเล็กทว่าพยศเหลือใจ เจ้าพ่อหนุ่มเค้นคอจนจะปากเปียกปากแฉะ นางนกต่อก็ยังไม่ยอมคลายความลับออกมาว่าใครอยู่เบื้องหลัง แต่คนอย่างฟรานเชเซียสมีหรือจะยอมรามือ จากที่เค้นกันด้วยวาจาไม่ได้ผล เขาก็จัดการเด็ดปีก ฉีกแข้...

เธอยอมทนอยู่กับคนไร้หัวใจ ใช่แค่เพราะรัก แต่เพราะพันธะที่ผูกไว้ แม้ต้องจมหยาดน้ำตาหรือสูญสิ้นทุกสิ่งอย่างเธอก็ยอม

หยาดพิรุณ เตมีย์สกุล หญิงสาวผู้มองโลกในแง่ดี จนมองไม่เห็นด้านมืดของโลกที่มัวหมอง ตราบาปที่ใครบางคนมอบไว้ทำเธอเปลี่ยนไปเป็นคนละคน "ลูกชายสุดที่รัก คือสิ่งเดียวที่ทำให้เธอมีลมหายใจอยู่ต่อไปได้"
​​​“คิโด้ไม่ใช่ลูกของคุณ ได้ยินใช่มั้ย! ว่าเค้าไม่ใช่ คิดเหรอ! ว่าฉันจะเก็บเลือดชั่วๆ แบบนั้นของคุณเอาไว้ ถ้าฉันรู้...ว่ามีลูกกับคนอย่างคุณ ฉันจะรีบเอาเด็กคนนั้นออกทันทีเลย จะไม่ยอมปล่อยให้ได้ลืมตาขึ้นมาดูโลก...

ความเข้าใจผิดทำให้ 'ศิลา' ทำลายชีวิต 'แก้วดารา' จนไม่เหลือชิ้นดี
เธอเป็นเพียงเครื่องมือในเกมแค้น ไร้ชีวิต ไร้จิตใจ ไร้ความรู้สึก...
แต่วันที่เธอหายไปพร้อมกับลูกในท้อง กลับเป็นเขาเสียเองที่ตายทั้งเป็น



"ถอดมันออกมา"
ศิลาตลบชายเสื้อที่เธอสวมแล้วถลกออกทางศีรษะ จึงทำให้ตอนนี้เธอเปลือยกายอยู่ใต้ร่างใหญ่
คนตัวเล็กยกมือขึ้นมาปิดทรวงอกแต่ก็ถูกเขาแกะออกไปได้แม้ไม่ยินยอม ทำให้อกชูชันท้าสายตาคนใจร้ายอ...

เรื่องราวของ 'ไอ้กาน' นักศึกษาทุนมหาลัยคิงส์เวล มหาลัยเอกชนชื่อดังระดับประเทศที่วันดีคืนดีดันขี่มอเตอร์ไซค์ไอ้นวลลูกรักไปเฉี่ยวเข้ากับรถสปอร์ตหรูสีเหมือนขี้ ก่อนที่เจ้าของรถที่มีผมสีเดียวกับรถจะเรียกร้องค่าเสียหายของกระจกข้างเดียวถึง 8 แสนบาทไทย นำมาซึ่งการให้ไอ้กานมาช่วยทำวิจัยจบ เพราะไอ้รุ่นพี่หัวขี้มันดันเรียนมหาลัยเดียวกับเขา แถมยังอยู่คณะเดียวกันอีกด้วย งานนี้พรหมลิขิตหรือจะสู้ส้นเท้าลิขิต

...

เดี๋ยวนะคะ! ขอถามหน่อย อีตาชัตเตอร์อะไรนี่เป็นสเปิร์มตัวที่ดีที่สุดแล้วใช่ไหม? โอ้โหพ่อคุณเกิดมายังไงถึงได้มีคุณภาพของจิตและสมองต่ำเตี้ยเรี่ยดินต่ำจนสัมผัสได้ว่าเป็นแค่ไรฝุ่นที่อยู่ใต้ธุรีดินของเชื้อโรค เชื้อรา อะมีบา และแลคโตบาซิลลัส!

"รถ บ้าน เงินสดในธนาคาร คุณยังคงจำเรื่องนี้ได้ไหมคะ" ครั้งหนึ่งเขาเคยเสนอมันให้กับเธอ แต่ว่าครั้งนั้นเธอปฏิเสธไป
"จำได้สิ"
"ตอนนี้ฉันตกลงแล้วค่ะ"
"คุณยอมรับข้อเสนอของผม?"
"ใช่ค่ะ"
"รู้ใช่ไหมว่าทำไมผมถึงเสนอไปแบบนั้น"
"รู้ค่ะ"
"แล้วคุณพร้อม?"
"ค่ะ"
"แต่การที่จะมาเป็นผู้หญิงของผม คุณต้องไม่มีใคร" ชายหนุ่มยังคงเอ่ยเสียงเรียบ
"ฉันไม่มีใคร"
อีกฝ่ายเงียบไปครู่หนึ่งเมื่อได้ยินเธอบอกว่าไม่มีใคร แต่เขาก็รี...

ที่...ไม่รักก็พอรู้ โดย แสงเทียน

"นอกจากนอนด้วยกันไปวัน ๆ คุณเคยรู้สึก 'รัก' ฉันบ้างไหม"
"ถ้าฉันตอบ แน่ใจเหรอว่าเธอจะสบายใจที่ได้ยิน"

สุดท้าย...ไม่ว่าจะตอนนี้หรือตอนไหน เธอก็ไม่ใช่คนที่เขาเลือกอยู่ดี


เพราะหนี้ (รัก) ของคนอื่น แต่กลับเป็นเธอที่ต้องรับกรรม
ยอดหนี้นั้น ทีคนอื่นน่ะยกให้ได้เลย ทีกับเธอเก็บดอกทุกเม็ด!

"ฉันต้องนอนกับคุณอีกสามสิบครั้งค่ะ..."

"นอนด้วยกันห...