ความเสียใจ

เรื่อง...เจ้าชายของอันดา
เรื่องนี้เป็นภาคต่อจากเรื่อง...สะดุดรักเมียตัวปลอม
{หน้าที่อาจสำคัญแต่สิ่งเดียวที่เขาอยากปกป้องก็คือเธอ}

โปรย…เมื่อเขาคิดว่าเธอไม่คู่ควร ซึ่งเธอเองก็ไม่ได้อยากจะคู่ควร การเอาชนะจึงเกิดขึ้นแต่ก็ต้องจบลงด้วยวัฒนธรรมของประเทศที่เธอไม่เคยรู้มาก่อน
แนะนำตัวละคร

เจ้าชายอีริค อายุ 25 ปี –
“คิดในใจบ้างไม่เป็นหรือไง” “ไร้สาระสิ้นดี”
อันดา อายุ 21 ปี –
“ทำไมถึงไม่รู้มาก่อ...

เพราะคำว่าลูกกระหรี่มันตามติดเธอไปเป็นเงา เธอจึงพยายามที่จะหลุดพ้นคำนี้ให้ได้ เพราะเธอเกลียดคำนี้เหลือเกิน แต่อยู่ดีๆ เธอก็ไม่ใช่แค่ลูกกระหรี่แล้วสิ เธอกำลังจะกลายเป็นกระหรี่เสียเอง

'คนสุดท้ายที่รักสุดหัวใจ'
พสุธา ได้รู้ความจริงิันแสนเศร้าว่า เขาเหลือเวลาอยู่บนโลกนี้ได้ไม่นาน เหตุเพราะลูกกระสุนที่ฝังอยู่ในหัว
แม้มีหนทางรักษา แต่ถ้าต้องอยู่อย่างแห้งเหี่ยวไร้ความรัก เขายอมจากไปดีกว่า
จนกระทั่ง เขาได้กลับมาพบกับ 'อุษณีย์' หญิงสาวผู้เป็นรักแรกอีกครั้ง
จากที่คิดว่าอยากจากไปอย่างสงบ ชายหนุ่มกลับมีความตั้งใจใหม่ว่า
ถ้ารู้ว่าตัวเองจะตายในอีกไม่นาน เขาจะทำทุกวิถีทางที่ให้ได้ครอบครองเธ...

“การแต่งงานไม่ใช่ที่สุดของชีวิต แต่งได้ก็เลิกได้ ถ้าพี่รามไม่พอใจเราก็หย่ากันเถอะค่ะ นิดจะได้ไม่ต้องมานั่งพะวงกับคำว่าชู้ของพี่ราม” เธอเจ็บจนหน้านิ่ว แต่ไม่ร้องขอความเห็นใจจากคนหน้ายักษ์
“อยากให้ชู้มาแทนที่ผัวนักหรือไง ถึงได้ท้าหย่าแบบนี้”
“ก็ไม่แน่หรอกค่ะ ถ้าชู้มันดีกว่าผัวเฮงซวยแบบนี้”
“พี่ไม่ดีตรงไหน พี่ขาดตกบกพร่องต่อหน้าที่อย่างไร ถึงได้ว่าพี่เฮงซวย” เขาดูแลเธออย่างดีทุกอย่าง ทำไมเธอยังมาว่าใ...

#เมียแต่งไร้รัก
เหมราช ต้องถูกบังคับแต่งงานกับทับทิม โดยที่เหมราชไม่เต็มใจพราะเขามีคนรักอยู่แล้ว 2 ปีที่เหมราชต้องทนถือทะเบียนสมรสกับเมียแต่ง หญิงสาวเพิ่งมารู้ตัวว่าท้องก็วันที่ต้องเซ็นต์ใบหย่า เธอจะทำยังไงดี ใหนจะลูกในท้องอีก

#เมียตัวแทนรัก
เพื่อตอบแทนบุญคุณที่คนเป็นแม่ยกมาอ้างเธอจึงต้องจำยอมแต่งงานกับนพดล ชายพิการ ตาบอด ขาเดินไม่ได้
อุบัติเหตุครั้งใหญ่ทำให้ชายหนุ่มต้องตกมาอยู่ในสภาพพิการเช่นนี้...

เพียงเพราะ ภัคพิญา ต้องการตอบแทนผู้มีพระคุณ เธอจึงตกปากรับคำแต่งงานกับ ปริภัทร์
"คุณมาทำอะไรที่นี่" ภัคพิญาเอ่ยถามชายหนุ่มตรงหน้าเสียงเรียบแววตาไร้ความรู้สึก พลอยทำให้เขาใจเสียไม่น้อย
"ผมมาหาคุณ มารับคุณกลับบ้านของเรา"
"เรา...บ้านของเราเหรอคะ"
"ใช่ภัคบ้านของเรา" ร่างสูงจ้องมองใบหน้าสวยของเมียครู่หนึ่งแล้วเอ่ยประโยคต่อมา
"กลับบ้านเราเถอะ"
"บ้านของคุณไม่ใช่บ้านฉัน อีกอย่างฉันไม่มีบ้าน" หญิงสาวสูดลมห...

“อยากนอนกับฉันไหม เธอทั้งสองนั่นแหละไม่ต้องแย่งกัน”

จากที่มองว่าเธอคือเด็กในปกครอง แต่เมื่อได้ลิ้มลองกลับทั้งรักและหลงจนถอนตัวไม่ขึ้น

“การปล่อยเนื้อปล่อยตัวให้ผู้ชายรุมในสภาพไร้สติแบบนั้นเธอคิดว่ามันดีแล้วเหรอ”
“มันจะมากไปแล้วนะ หนูไม่ได้ปล่อยเนื้อปล่อยตัว”
“แม่เธอคงเสียใจ ถ้าเห็นเธอเมาปลิ้นแบบนั้น”
“หนูโตแล้วค่ะ หนูเรียนจบแล้ว มีงานทำแล้ว หนูจะทำอะไร จะไปเที่ยวที่ไหน จะแต่งตัวยังไงมันก็เป็นสิทธิ์ของหนู นายหัวไม่มีสิทธิ์มาควบคุมชีวิตหนู นายหัวไม่ใ...

"โทษที พอดีกูคันตีน อยากเหยียบหน้าตัวเหี้ยแถวนี้❞ ❝ชอบจริงๆ พวกม้าพยศแบบนี้ เดี๋ยวกูจะตีให้เชื่องเหมือนแมวเลย"

“แล้ว..อาจารย์...อยากทำอะไรกับหนูล่ะคะ ทำได้ตามใจอาจารย์เลยค่ะ ขอแค่...ปลายปากกาอาจารย์ลงเกรดดี ๆ ให้หนูก็พอ”

หลังเกิดอุบัติเหตุกวีวัธน์ก็มีอาการนกเขาไม่ขัน แต่พอได้อ่านนิยายของพราวรวีร่างกายของเขากลับตื่นตัว ชายหนุ่มตามติดจนในที่สุดก็ได้ใกล้ชิด หญิงสาวเมาแทบไม่ได้สติและคิดว่าเขาคือคนที่บรรณาธิการจ้างมา เธออ้อนให้เขานอนด้วย แล้วเขาก็เอาเรื่องนี้มาขู่เพื่อให้เธอยอมเป็นคู่นอนของเขา

เขาเข้ามาในตอนที่ยังมีพันธะ เธอเลยกลายเป็นเมียน้อยอย่างไม่รู้ตัว
...
เหตุการณ์ไม่คาดฝันทำให้เธอและเขามีสัมพันธ์เลยเถิด
เขารับผิดชอบด้วยการดูแลและแลกด้วยการให้เธอเป็นผู้หญิงของเขา
เธออยู่กับเขาด้วยความจำเป็นพร้อมกับหัวใจไม่รักดีที่หวั่นไหวและเต็มใจ
กระทั่งความรักเริ่มผลิบานและสุขงอม ต่างมีใจให้กันทั้งสองฝ่าย
มันควรจะลงเอยด้วยดีที่ใจตรงกัน แต่เธอได้รู้ความจริง ว่าตัวเองก็แค่เมียน้อย

"ยิ่งเธออยากให้จบเร็วเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งอยากอยู่ทรมานเธอแบบนี้ไปนาน ๆ"

ในวันที่เธอรู้ว่าตัวเองกำลังป่วย

คือวันที่เขากำลังจะไปอยู่ในจุดสูงสุดของชีวิต

เพราะไม่อยากฉุดรั้งอนาคตของใคร

จึงจำใจยอมจากลา ทั้งๆที่ยังรัก

แต่ไม่ว่าจะผ่านมานานหลายปี

หัวใจของเธอก็ยังเป็นเขาเหมือนเดิม...ในณะที่หัวใจของเขาเป็นของคนอื่นไปแล้ว!

"ทำแบบนี้ทำไม! คุณก็รู้ว่าดากับโรสเป็นเพื่อนกัน!!"

"ขอโทษนะรมิดาที่ฉันเลือกโรส เพราะในวันที่ฉันต้องการเธอมากที่สุด...กลับเป็นโรสที่อยู่ข้างๆฉัน"

"ดา...

เขาเข้าใจว่าเธอวางแผนจับเขา เมื่อเธอหนีเขายิ่งปักใจเชื่อ เธอสูญเสียความสาวเพราะความเข้าใจผิด จึงเลือกหนีโดยไม่รู้ว่ามีสิ่งหนึ่งติดตัวไปด้วย
“ปล่อยฉันนะ เราไม่ได้เป็นอะไรกัน”

“ไม่ได้เป็นอะไรกันเหรอ โดนฉันทับจนมีลูกมาสองคนนั่นนะ เขาเรียกว่าอะไร”

“อีกอย่างอย่ามาบอกว่าเด็กสองคนนั่นไม่ใช่ลูกฉัน”

“โคลกแบบฉันมาขนาดนั้น ไม่น่าเชื่อว่าเชื้อฉันจะแรงขนาดนี้” ร่างบางตวัดมือไปที่หน้าคมเต็มแรง

เพี้ยะ
แร...

"ฉันแม่งอยากได้เธอว่ะพราว.."

(ได้ ที่หมายถึงคืออยากเอาชนะเพื่อนสนิทผู้ชายอีกคน ไม่ได้มีความรู้สึกดี ๆ อะไรทั้งนั้น ก็แค่อยากได้ แล้วก็ต้องได้)

มัสยาหรือว่าน เป็นนางเอกที่เคยทำผิดในอดีตเช่นกัน เธอโตขึ้นจากความเสียใจรวมถึงความเจ็บปวดที่ได้รับ
อดีตเคยรักแต่ก็ต้องช้ำกับเหตุการณ์บางอย่าง หลายปีต่อมามีเรื่องราวทำให้ทั้งคู่ต้องกลับมาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน ความผูกพันธ์เริ่มถักทอขึ้นเรื่อยๆ แต่กลับไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะกลับไปไว้เนื้อเชื่อใจกันเหมือนเดิม

เธอทิ้งเขาไป ในวันที่เขาเป็นแค่ไอ้กระจอก แล้วกลับมาในวันที่เขามีพร้อมทุกอย่าง เพราะเรื่องราวในอดีต มันเลยทำให้มีแต่ความแค้น ‘อย่าหวังเลยว่าผู้หญิงอย่างเธอ จะกลับเข้ามายืนข้างกายเขาได้อีก(ไม่)มีวัน!’

เขาเป็นทั้งแฟนเก่าลับๆ และเจ้าหนี้ที่เธอไม่สามารถชดใช้ได้หมดในชาตินี้ เพราะมันเป็นสัญญาหนี้ชีวิตที่เธอไม่สามารถหลบหนีได้

เพราะต้องการเงินมาช่วยจุนเจือครอบครัว ทำให้วาดดาวต้องปีนเข้าไปในบ้านของมหาเศรษฐีเซ็กซี่หล่อร้ายคู่กัดอย่างเมเตโอ แฟร์มาเลน เพื่อหาของบางอย่างตามที่ถูกว่าจ้างมา แต่ก็ทำไม่สำเร็จเพราะถูกคุณปู่ของเมเตโอจับตัวเอาไว้ได้เสียก่อน และแน่นอนว่ากำลังจะถูกจับส่งตำรวจ โชคดีที่เมเตโอกลับมาพอดี เธอจึงได้โกหกคำโตว่าตัวเองเป็นเมียของเขาเพื่อเอาตัวรอด

เมเตโออยากจะอ้าปากปฏิเสธให้ดังลั่นนัก ว่าเขากับแม่เด็กจรจัดแต...