ฆาตกรรม

วาดฝันนักเขียนสาวสุดเฉิ่มถูกไล่ออกจากงานประจำหลังโดนจับได้ว่าแอบปั่นต้นฉบับในเวลางานจึงไปอาศัยอยู่กับน้องชายฝาแฝดที่ไม่ลงรอยกันมาแต่เด็ก ทำให้เกิดมีปากเสียงกันในวันหนึ่งเมื่อคนเป็นน้องเอ่ยปากไล่เธอต่อหน้าคู่ขาสาวทำให้คนเป็นพี่เสียใจจนผลุนผลันขับรถออกมาได้รับอุบัติเหตุ โชคชะตาเล่นตลกให้วิญญาณวาดฝันหลุดจากร่าง ซ้ำยังกลายเป็นวิญญาณความจำเสื่อมหาทางเข้าร่างไม่ได้และยังซวยไม่พอ วาดฝันต้องเข้าไปพัวพันกั...

พระเอกเป็นเจ้าของโมเดลลิ่งแห่งหนึ่งและถูกเรียกตัวกลับมาด่วนเพื่อกลับมาดูแลน้องสาว (นอกไส้) ที่ไม่ได้เจอกันนานนับหลายปี แต่ใครจะไปคิดกันล่ะว่าน้องสาวนอกไส้คนนั้นเติบโตขึ้นแถมยังยั่วเขาเก่งอีกต่างหาก

ในเมื่อนางมีโอกาสกลับมามีลมหายใจ นางจะทวงคืนความเป็นธรรมให้ตัวเอง

คำโปรย
เมื่อเธอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง สวี่ชิงเหยากลับพบว่าตัวเองอยู่ในเมืองหนานเฉิงยุค 80 พร้อมความทรงจำของเด็กสาวที่ตายอย่างโดดเดี่ยวบนเขาซีหลาน
บ้านดอกเหมยที่ใครต่างพูดถึงว่าเป็นสถานสงเคราะห์สำหรับเด็กกำพร้า แท้จริงกลับซ่อนความลับดำมืดเอาไว้ เด็กหลายคนหายตัว คนตายเมื่อสิบปีก่อนกลับมีชื่ออยู่ในสมุดบัญชีและชายหนุ่มผู้เย็นชาที่ทุกคนลือว่าโหดเหี้ยมอย่าง “เฉินเย่สิง” กลับเป็นคนเดียวที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเ...

จากไอดอลหนุ่มหน้าหล่อสู่ทายาทผู้นำตระกูลมาเฟียคนต่อไปเพราะเหตุผลบางอย่าง

"เกิดใหม่ชาติหน้าไม่ว่า
แต่ทำไมต้องตื่นขึ้นมาในร่างเด็กหนุ่มหน้าจิ้มลิ้ม
ที่มีแฟนเป็นผู้ชายด้วย ผมจะบ้า !!"

"เมื่อความตายพรากชีวิตหนึ่งไป แต่โชคชะตากลับเหวี่ยงวิญญาณของเขามารับช่วงต่อในร่างของคนอื่น"
'ปรวีร์' นายตำรวจสายสืบที่ถูกยิงจนสิ้นใจ กลับตื่นขึ้นมาในร่างของ 'หลิว' เด็กหนุ่มหน้าหวานที่เพิ่งจมน้ำปางตาย จากคนที่เคยถือปืน ไล่ล่าคนร้าย กลับต้องมาถูกโอบกอดด้วยอ้อมกอดอุ่น ๆ และเสียงหวานหูที่เรีย...

"ขอร้องฉันสิ..แต่ต้องใช้ร่างกายของเธอ..ขอร้องฉันเท่านั้นนะ"

เพราะสุดท้าย..ความร้ายกาจมิอาจต้านทานแรงเสน่หา จึงกลายเป็น 'รักลนไฟ' ที่คล้ายแผดเผาและหลอมสองหัวใจไว้ด้วยกัน

"เธอเป็นตุ๊กตาของฉัน"

ผมรู้สึกสนุกอย่างบอกไม่ถูก ยิ่งเห็นใบหน้านี้ก็ยิ่งอยากเล่นด้วย หลายคนคงมีตุ๊กตาส่วนตัวเวลาที่เราเบื่อเหงาก็มักจะจับใส่เสื้อผ้าหรือจับนั่งเดินตามอำเภอใจ ถึงแม้ผมจะเป็นผู้ชาย..แต่ถ้าตุ๊กตามีชีวิตและลมหายใจ มั...

เกิดมามีรูปโฉมงดงาม มากอำนาจ มีตระกูลใหญ่ เสียดายที่เคยโง่ที่เชื่อคนง่าย ต่อจากนี้ข้าจะเป็นจากสตรีแสนดีที่เป็นตัวตลกของผู้คน เป็นสตรีที่ร้ายกาจ

ดอมมินิค ไทเลอร์ ต้องทิ้งชีวิตสุขสงบในป่าสนโบราณเพื่อกลับมาดูแลกลุ่มบริษัทไทเลอร์ พาวเวอร์ กรุ๊ป ผู้นำและยักษ์ใหญ่ด้านพลังงานของสหรัฐเมื่อบิดาของเขาเสียชีวิตกะทันหัน เขากลับมาพบ รสิกา ลูกสาวของ กะรัต แม่บ้านคนสนิทซึ่งถูกตั้งข้อสงสัยว่ามีส่วนรู้เห็นในการตายของบิดา เขาตั้งข้อเกลียดชังและพยายามทุกวิถีทางเพื่อจะบีบบังคับให้เด็กสาวคนนั้นคายความลับในสิ่งที่แม่เธอทำออกมาให้ได้

“ฉันจะหย่ากับเธอ จากนั้นเธอจะไปลงเหวลงนรกที่ไหนก็เชิญ!”
“ฉันไม่หย่า!” หญิงสาวสวนกลับทันที ด้วยรอยยิ้มที่บอกให้เขารู้ว่าฝันไปเถอะ
“ใครหย่าก็คงโง่น่าดู มีสามีออกจะหล่อเหลาเอาการ กิจการใหญ่โต ทรัพย์สินเงินทองก็มากมี ชาตินี้คงใช้ไม่หมด ฉันคนหนึ่งล่ะที่ไม่โง่หย่ากับคุณ ตอนแต่งฉันก็ไม่ได้อยากแต่ง คุณอยากแต่งเองไม่ใช่เหรอ แล้วตอนหย่า... ทำไมฉันต้องหย่าตามความคิดของคุณด้วยล่ะ”
“กล้าที่จะเปิดเผยตัวตนที่แท้...

"ยัยลูกหมา..." คือชื่อเรียกหล่อน จากปากสามีไร้ใจ
...
เขาหมายตาน้องสาว แต่ดันได้พี่สาวมาเป็นแม่ของลูก
ด้วยเล่ห์เหลี่ยมของลัดดา ทำให้เขากับครอบครัวไม่พอใจ
แล้วนำความรู้สึกมาลงที่หล่อน หน้าที่หลักของหล่อนคือ
อุ้มท้องลูกของเขา คลอดมาเมื่อไหร่ ถูกเฉดหัวออกจากบ้านเมื่อนั้น
....
ธรรม์บดีมองรองเท้าที่วางเรียงหน้าประตู เขาสวมรองเท้าคู่ซ้ายมือสุด ก้าวเท้าเดินไปยังโรงจอดรถ เพื่อขับรถออกจากบ้าน อีกไม่กี่ก้าวจ...

เพราะจู่ๆ ฉันก็โดนเขาจับไปเป็นตุ๊กตาหน้ารถอย่างงงๆ เเถมพอเเข่งเเพ้ก็พาลใหญ่ เเล้วดันลักพาตัวฉันตามเขาไปด้วย! "ถ้าขี้ดินเข้ามาใกล้ฉันอีก ฉันจะเอากล่องนี่ปาใส่!" "ปาถุงยางใส่? คิดใหม่ดีกว่ามั้ง" จริงดิ!