งานแต่งงาน

ความผิดพลาดในคืนนั้นทำให้ นักรบ ดิษกรพล โครเชอร์ หนีไปหมกตัวอยู่ในป่าในเขาเพื่อลืมอดีต จากเพลย์บอยหนุ่มเจ้าสำราญกลายเป็นคนเงียบขรึม พูดน้อยต่อยหนัก ทว่าสาวเจ้าก็บุกไปปั่นป่วนหัวใจถึงที่จนเขาอยู่ไม่สุข เธอยุ่งสมชื่อ แต่น่าแปลกความสดใสกับรอยยิ้มพริ้มเพราดูไร้พิษภัยของเธอกลับทำให้เขารู้สึกสบายตาสบายใจได้อย่างประหลาด หากสาวน้อยแสนสดใสอย่างเธอมองอย่างไรก็ไม่คู่ควรกับผู้ชายที่ผ่านสังคมคาวโลกีย์มาอย่างโช...

“ทีตอนที่ไปคลินิกแล้วขึ้นขาหยั่งไม่คิดจะอายบ้างเหรอ แล้วถ้าวันนี้คนที่ตรวจคุณเป็นผู้ชายคนอื่นล่ะคุณจะทำยังไง”

เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"

เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา

เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ

แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่...

เขาคือท่านประธานมาเฟียที่กระหายความ 'อยากเอาชนะ'
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง

เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?

เพราะสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนตอนเมา ที่ทำให้เธอตกเป็นของเขาแบบไม่รู้ตัว
เพราะเมาเธอเลยยั่วเขาแบบไม่รู้ตัวเลยสักนิด
แต่ใครจะคิดละว่าเขาจะเป็นเจ้านายหมาดๆ ในวันรุ่งขึ้น หลังจากสอนบทรักร้อนแรงให้เธอ
แล้วเธอจะทำยังไง ในเมื่อเขามีคู่หมั้นแล้วด้วย
เธอจะยั่วให้เขาเป็นของเธอ
หรือหอบหัวใจหนีไปแบบคนแพ้ดี
“ไม่เอากับคนเมา” นั่นคือสิ่งที่เขาทำมาโดยตลอด แต่ทุกสิ่งก็ต้องพังลง เมื่อเจอคนเมาขี้ยั่วแบบเธอ
“ยั่วไม่เป็น...

“ฉันอยากได้เธอมานอนเล่นๆ ด้วยสักเดือน และต่อให้เธอบริการฉันได้ถูกใจหรือไม่ ฉันก็จะยกค่าเสียหายให้ทั้งหมด”
ถ้อยคำหยามเหยียดกรีดลึกไปถึงขั้วหัวใจหลุดจากปากซาตานไร้หัวใจ คาร์รีม บิน คาดาร์
ทายาทบ่อน้ำมันผู้เห็นผู้หญิงเป็นของเล่นยามเหงาและไม่คิดเก็บใครไว้สานสัมพันธ์รัก
“ต่อให้ฉันขัดสนจนต้องกัดก้อนเกลือกิน ฉันไม่มีวันขายศักดิ์ศรีให้ผู้ชายมักมากใช้ผู้หญิงเปลืองอย่างคุณเป็นแน่”
หากเขากลับโดนตอกกลับเสียหน...

“นี่นายทุกอย่างมันไม่ได้ซื้อมาได้ด้วยเงินหรอกนะ”
“แล้วเธอฉันไม่ได้ซื้อมาด้วยเงินหรอ?”

"ฉันมารับเธอกลับบ้าน"

"มีสติหน่อยสิแม็กซ์...เราเลิกกันแล้วนะคะ"

เพียงแค่ได้ฟัง ดวงตาคมกริบก็ตวัดขึ้นมองสบตากับเจ้าของคำพูดนั้น ความเข้มแข็ง ความเย็นชาของดวงตาที่ไม่เคยแสดงความรู้สึกใดๆ ก็วูบไหวลงทันที

"ละ ลูกล่ะ เธอจะทิ้งลูกงั้นเหรอ"

"เรื่องนี้เราคุยกันแล้วนะคะ ฉันไม่ได้จะทิ้งลูก หากวันไหนว่าง ฉันสามารถไปรับมิลินได้ แต่ถ้าแม็กซ์เลี้ยงลูกไม่ไหว หลังแต่งงาน..."

"ไม่มีวัน!" เสียงตวาดดังก้อง...

เธอและเขาแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง แต่กลับต้องมาแต่งงานกันเพราะความต้องการของผู้ใหญ่ งานแต่งงานที่เธอไม่ได้รับรู้ด้วยเลย และเธอก็ไม่ได้เต็มใจ แต่เธอก็ขัดไม่ได้ สุดท้ายก็ต้องปรับตัวให้เข้ากับชีวิตใหม่หลังแต่งงาน เหมือนจะดีแต่ก็แค่เหมือน เพราะต่อจากนั้นชีวิตเธอยังต้องเจอกับอะไรอีกมาก

'ที่ฉันต้องร้าย...'
'...เพราะน้องสาวของนาย..'
'..มันแย่ง 'เจ้าบ่าว' ของฉัน!'

เพราะอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นในวันนั้นมันทำให้เธอได้รู้ความจริงว่า กำลังถูกเพื่อนสนิทและคนที่ตัวเองรักกำลังหลอกเธออยู่ นั่นจึงทำให้เธอตาสว่าง และเธอก็ยอมตัดใจปล่อยให้ทั้งสองได้สมสู่กันต่อไป เพราะเธอจะต้องได้เจอคนที่ดีกว่านี้!

จะเป็นยังไงเมื่อสาวโสดที่วันๆ เอาแต่ทำงาน อยากหาคนมา “แซ่บ” ก่อนอายุสามสิบ

โปรย...
‘อื้ออออ ทำไมมันปวดไปทั้งตัวแบบนี้ โอ๊ยยยย ลุกไม่ไหว’
พิมพ์นาราร้องโอดครวญอยู่ในใจขณะพยายามเปิดเปลือกตาอันหนักอึ้งทั้งสองข้างขึ้น แต่พอเธอลืมตาขึ้นมาได้สำเร็จแล้วเธอกลับพบว่าไม่ใช่เพียงแค่เปลือกตาของเธอเท่านั้นที่หนักแต่ทั้งแขนทั้งขาทุกส่วนของร่างกายตอนนี้นั้นหนักอึ้งแถมยังรู้สึกปวดเมื่อยระบมไปหมด เธอจึงค่อยๆ ขยับ...

นิยายโรมานซ์อีโรติกสำหรับนักอ่านที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไปนะคะ

เด็กๆ ที่อายุต่ำกว่านี้ ถ้าแอบอ่านไรท์ขอให้สอบตกนะเออ

รอให้อายุถึงก่อนนะคะ

3 คู่ 3 สไตล์

“ปล่อยมุกไปเถอะค่ะ อยู่กันไปก็เท่านั้น เราสองคนไม่เคยมีใจให้กันเลย”
มุกตาภาเว้าวอนด้วยน้ำตาที่ไหลลงมาเจิ่งนองดวงหน้าหวาน
“จำใส่หัวเธอไว้นะมุกตาภา เธอเป็นสมบัติของฉันตั้งแต่วันที่เราแต่งงานกันแล้ว...
เป็นผู้หญิงของฉัน และจะไปจากฉันได้ก็ต่อเมื่อฉันเบื่อหรือเฉดหัวทิ้งไปเท่านั้น...”
อิศม์เดชคำรามอย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ

เป็นนิยายแนวแอบรักพี่ชายนอกไส้ พ่อเลี้ยงภาคเหนือ อัศณวิน รังสิมันต์ ชายหนุ่มวัย 32ปี ทายาทแห่งไร่รังสิมันต์อันเลื่องชื่อ เขามีชีวิตที่สงบสุขกับงานไร่ส้มและรีสอร์ตทางภาคเหนือของไทย หัวใจเหมือนไม่มีใคร แต่จริงๆแอบซ่อนความรู้สึกลึกเร้นที่มีต่อสาวน้อยนางหนึ่งเอาไว้มาเนิ่นนาน....
จัสมิน คอสต้า หญิงสาววัย 22 ปี ลูกเสี้ยวไทย-อเมริกัน บิดาเป็นเจ้าพ่อแกรนด์คอสต้า กาสิโนสุดหรูในลาสเวกัส ในวัยเด็กน้อย หญิงสา...

พวกเราคือคู่กัด คนหนึ่งร้าย คนหนึ่งเลว ชาตินี้ไม่มีวันญาติดี แต่เพราะอารมณ์ชั่ววูบทำให้ทุกอย่างกลับตาลปัตร สัมพันธ์ลับหนึ่งปีนั้นดุเดือดจนแทบหยุดไม่อยู่ เธอพอแล้ว แต่เขาไม่พอ สุดท้ายจะหาทางจบยังไง

เพราะเรื่องบนเตียงบ้าระห่ำเกินไป เธอจึงต้องถอยห่างจากเขาบำบัดอาการเสพติดของตัวเอง

กำลังไปได้ดีแล้วแท้ๆ แต่อีกคนดันไม่ยอมจบด้วย ก่อกวนวุ่นวายจนกลายเป็นเรื่องอลหม่านขึ้นมา

บัดซบ! นายจะเอายังไงกับฉัน?

ค...

อดีตทำให้เธอต้องหนีเขามาพร้อมหนึ่งชีวิตคือ ‘ลูก’ เพราะเซ็กส์ที่แสนรุนแรงและการตีค่าเธอเป็นเพียง ‘สัตว์เลี้ยงตัวโปรด’ จนกระทั่งวันหนึ่ง ‘เขา’ และ ‘เธอ’ มาเจอกันอีกครั้ง เขาใช้พันธนาการผูกมัดเธอตลอดกาล

ความสัมพันธ์ของเขาและเธอ มันเริ่มต้นด้วย ‘สัมผัสลวง’ จุดจบเลยกลายเป็น ‘ความเสียใจ’ เมื่อเธอเลือกที่จะหักหลังเขา เขาเลยเลือกที่จะเอาคืนเธออย่างแสนสาหัส ให้ลิ้มรสของความเสียใจอย่างที่เขาเคยเจอ

“คุณคิดว่าตัวเองเป็นนางเอกละครน้ำเน่าหรือไง ผมหวังดีกับคุณแท้ๆ ไม่ได้คิดจะทำอะไรคุณสักหน่อย หรือคิดว่าตัวเองน่าพิศวาส? รู้ตัวไว้ด้วยว่าคุณน่ะจูบไม่เป็นสับปะรด”

คนถูกว่าจูบไม่เป็นสับปะรดน้ำตาไหลพรั่งพรูด้วยความเจ็บใจ จนเผลอเงื้อมือเรียวขึ้นอีกครั้งอย่างลืมตัว

“ถึงคุณอยากจะตบผม แต่ผมคงไม่นึกอยากจะจูบคุณอีกหรอกครับคุณบุษบามินตรา”

“คุณ...มันเป็นพวกรังแกผู้หญิง”

“แล้วคุณคิดว่าหน้าผมมีไว้ให้ตบเล่นๆ ...

“Do you believe in love at first sight or should I walk by again?”
(คุณเชื่อในรักแรกพบหรือเปล่าครับ ถ้าคุณไม่เชื่อ จะให้ผมเดินวนกลับมาใหม่อีกครั้งก็ได้นะครับ)
นั่นคือคำหลีสาวแสนลิเกของแม็ทธิว หนุ่มลูกครึ่งสุดหล่อแสนทะลึ่ง
“I think you should keep walking!” (มาทางไหนก็กลับไปทางนั้นเลย!!)
และนั่นคือคำตอกกลับของนคนันทินี สาวสวยที่เกลียดผู้ชายปากว่ามือถึงอย่างเขาที่สุด
เมื่อบุพเพอาละวาดให้หนุ่มขี้เล่...

ความสัมพันธ์ของเธอกับเขาเริ่มต้นด้วยความเข้าใจผิด
จบลงด้วยความเจ็บปวดและคำลวง
เหลือไว้เพียงชีวิตภินท์พังกับหัวใจดวงน้อยในครรภ์


"คุณยังรักทับทิมอยู่หรือเปล่า"

เสียงหวานสั่นระริกแต่คงน้อยกว่า ก้อนเนื้อในอกซ้าย แม้จะรู้ว่าคำตอบเป็นเช่นไรแต่ก็ยังเชื่อว่าที่เขาพูดแบบนั้นก็เพราะยังโกรธเธออยู่ แล้วสินธุ์ก็ไม่ได้ตอบคำถาม เขาพยายามสะบัดเธอให้หลุด

...