ดราม่า

“ที่ไหนมีฉัน ที่นั่นจะต้องไม่มีเธอ ถ้าฉันอยู่ที่ไหนก็ตาม จำไว้ว่าที่นั่นคือสถานที่ ‘ต้องห้าม’ สำหรับกรวดทรายไร้ค่าอย่าง...เธอ... และถ้าเธออยู่ที่ไหนก็ตาม ฉันจะไม่ขอเหยียบย่างเข้าไปที่นั่นเป็นอันขาดเช่นกัน... ”

นั่นคือประกาศิตแสนเลือดเย็นจากปากของผู้ชายที่เธอแอบหลงรักและเฝ้าคิดถึงมาตลอด 10 ปี!!

ประกาศิตที่ทำให้ชีวิตของคนทั้งสองกลายเป็นเส้นขนานที่ไม่มีวันมาบรรจบได้ แม้ว่าจะอยู่ในอาณาบริเวณบ้านเดีย...

เมื่อธุรกิจของครอบครัวกำลังเดินมาถึงทางตัน ‘ภาพพิมพ์’ จึงถูกผลักให้กลายเป็นหนึ่งในข้อตกลงทางผลประโยชน์ ด้วยการแต่งงานกับ ‘คิมหันต์ ภูสิทธิ์อุดม’ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐี แลกกับการประคองทุกอย่างที่ครอบครัวของเธอกำลังจะสูญเสีย
เธอยอมบอกลาผู้ชายที่รัก และยอมแต่งงานกับผู้ชายที่ไม่ได้รัก เพียงเพื่อแลกกับ ‘อิสระ’ ที่พ่อกับแม่สัญญาว่าจะคืนให้หลังจากนี้
แต่เมื่อถึงวันนัดหมาย...
ผู้ชายที่นั่งรอเธออยู่กลับไม่ใช...

วรธันย์เกลียดที่ฉันเป็นใบ้ เขาเตรียมเอกสารหย่าไว้แล้วหลังจากงานแต่งงานของเราไม่นาน
เขายังพาผู้หญิงที่ฉันเกลียดมาอยู่ต่อหน้าฉันแล้วพูดว่า "ลินทร์พิตาตั้งท้องแล้ว"
ทุกคนรู้ว่าฉันรักวรธันย์หมดหัวใจ เพื่อเขา ฉันยอมเสียสละทุกอย่างที่มี แม้กระทั่งทำให้ปลายนิ้วที่ใช้เล่นเปียโนของฉันบาดเจ็บอย่างถาวรเพื่อช่วยชีวิตเขา...
พวกเขาทุกคนหัวเราะเยาะฉัน แต่ฉันก็เซ็นเอกสารหย่าอย่างเด็ดเดี่ยวและจากไปตลอดกาล

“พวกแม่หม้าย ล้วนแต่ร่านร้อน เป็นได้แค่คู่นอนชั่วคราวเท่านั้น”

นี่คือความคิดของเพลย์บอยหนุ่มปากร้ายไร้หัวใจอย่าง อัคคี จงบริบูรณ์ไพศาล เพราะครอบครัวของเขาเคยแตกร้าวเพราะหญิงหม้าย ทำให้เขาจงเกลียดจงชังบรรดาแม่หม้ายทั้งหลาย และไม่เคยคิดจะรัก ต้องการหรือแต่งงานกับหญิงหม้ายคนใด และพวกหล่อนเหล่านั้นเป็นได้แค่ของเล่นแก้เบื่อของเขาเท่านั้น จนกระทั่งเขาได้มาพบกับ อโนมา แม่หม้ายลูกหนึ่งผู้มีใบหน้าสวยหวาน ...

"...ยะ..อย่าทำอะไรฉะ..ฉันเลยนะคะ ฉะ..ฉันสัญญาจะไม่พูดเรื่องที่เห็น แล้วจะลืมทุกอย่างดะ..ได้โปรด" ความกลัวทำให้เธอพูดไม่เป็นคำ พร้อมขยับตัวถอยหลังไปจนหลังชนกับหัวเตียง ในขณะที่มือเรียวยกขึ้นมาผสานกัน อ้อนวอนชายหนุ่ม
มาเฟียหนุ่มมองท่าทางน่าสมเพชด้วยใบหน้าเย็นชา เขาเห็นใบหน้าของเธอขัดเจน แต่ถึงไม่เห็นเธอก็ไม่มีทางหลุดพ้นไปจากเงื้อมมือเขาได้

"อ้อนวอนเหรอ? น่าสมเพชจริงๆ" เขาส่ายหน้าน้อยๆ มองเธอด้วยคว...

นางลืมตาตื่นอีกครั้ง...ในร่างของหญิงสาวที่ไร้ค่าผู้มีชื่อเดียวกับนางราวกับว่าโชคชะตาเจตนาจะเล่นตลกกับเธอ ย้ำเตือนให้รู้ว่า...ต่อให้ตายไปแล้ว โลกนี้ก็ยังไม่คิดจะเมตตาร่างกายนี้ช่างอ่อนแอ บอบบางไร้แม้แต่ลมปราณไหลเวียนงดงามเพียงภายนอก แต่ไร้เกียรติในสายตาของผู้คนนางคือภาระ... คือเศษเสี้ยวที่ไม่มีใครต้องการ

บิดาผู้เลือดเย็นไม่เคยเห็นเธอเป็นลูกเขาส่งเธอไปเป็นเพียงหญิงอุ่นเตียงของนายกองหนุ่มเพื่อแลกกับ...

“หม่อมฉันอยากหย่าเพคะ“ เซเลน่าเอ่ยกับผู้เป็นสามี
“ขอเหตุผล“ เจ้าชายมาร์คัสเอ่ยถามภรรยาสาว
“หม่อมฉันอยากได้อิสระเพคะ“ ดวงตาคมจ้องเข้มมองภรรยาอย่างพินิจพิจารณา
“เราจะหย่าก็ต่อเมื่อเราอยากได้สิ่งที่ต้องการ“ เสียงทุ้มเอื้อนเอ่ยพร้อมโคลงแก้ววิสกี้ในมืออย่างใช้ความคิด
“ตรัสมาเลยเพคะว่าพระองค์ต้องการสิ่งใด“
“มีโอรสให้เรา แล้วเรานะปล่อยเจ้าไป“
“…“

ห้าปีก่อน...เขาจากไปโดยไม่แม้แต่บอกลา
ส่วนเธอ...เฝ้ารอคำอธิบายที่ไม่เคยมาถึง
เมื่อโชคชะตาพาทั้งคู่กลับมาเจอกันอีกครั้ง
"ต้น" กลับมาในฐานะ CEO คนใหม่และทำเหมือนไม่เคยรู้จักเธอ
เมษาพยายามตัดใจ แต่ทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้ หัวใจกลับเต้นแรงเหมือนวันแรกที่พบกัน
ทว่าเบื้องหลังสายตาเย็นชาคู่นั้น...กลับซ่อนความรักที่ไม่เคยหายไป
ครั้งนี้...ความรักจะได้เริ่มต้นใหม่ หรือจะจบลงเหมือนเมื่อห้าปีก่อน

...เคยถามตัวเองบ้างไหม ว่าเราเกิดมาเพื่ออะไร?
ข้าไม่รู้หรอกคนเราเกิดมาเพราะอะไร แต่ข้ารู้แค่ว่า ข้าเกิดมาเพื่อชดใช้หนี้ให้กับสวรรค์เท่านั้นเอง!
岭文 หลิ่งเหวิน แปลว่า ความสูงส่งแห่งสายลม นั่นแหละชื่อผม ไม่สิตอนนี้ต้องใช้คำว่า ข้า แล้วสินะ ต่างบ้านต่างเมือง ร่างกายใหม่ ชีวิตใหม่ หนทางที่ข้าจะอยู่รอดในยุทธภพก็ต้องเอาความรู้ที่มีในอดีตมาใช้ให้หมด!

คืนเข้าหอที่ไร้ความอบอุ่น... ผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวที่ไม่เคยถูกเปิดออก คือจุดเริ่มต้นความสัมพันธ์อันเฉียบเย็นระหว่างเธอกับเขา ‘นาวา’ เลือกที่จะก้าวออกจากเรือนหอไปโดยไม่แม้แต่จะเหลียวมองหน้าเจ้าสาวตามคำสั่งผู้ใหญ่ ทิ้ง ‘ใบข้าว’ ไว้กับความเงียบงันนานถึงสามปี
เมื่อเวลามันหมุนผ่าน เขากลับมาอีกครั้งพร้อมเจตนาอันแรงกล้าที่จะแสดงออกว่าไม่แยแส เธอถูกปล่อยให้อยู่อย่างไร้ตัวตนในเรือนหอหลังโต ขณะที่เขาเลือกไปอาศ...

อลัน ซาวันเดอร์(พี่อลัน)
อายุยี่สิบเจ็ดปีลูกครึ่งไทย-อเมริกัน ไปอยู่และเติบโตที่ประเทศไทย โดยมีพ่อและแม่ทูนหัวเลี้ยงดูจนถึงอายุสิบห้า แต่ตอนที่อลันอายุได้เจ็ดขวบพ่อและแม่ทูนหัวได้ให้กำเนิดบุตรสาว ผู้ซึ่งที่จะมาครอบครองหัวใจของเขา

ปิ่นมุก อัครถาวรกุล(หนูมุก)
อายุยี่สิบปีเกิดมาท่ามกลางความรักของคนรอบข้างและรวมถึง ‘พี่อลัน’ ชายเพียงคนเดียวที่เธอต้องรักเขาอย่างไม่มีเงื่อนไข ต้องเป็นสะใภ้ใหญ่ของตระกูล...

มู่จื่อเหยี่ยน หมอหญิงเทวดาแสนสวย ทั้งแสบทั้งฉลาด ได้เกิดใหม่ในร่างพระชายาของเยี่ยนอ๋อง
ชีวิตใหม่ในร่างหญิงที่ถูกตราหน้าว่าบ้า ผู้โง่งม ไร้ค่าจะเป็นอย่างไร
นางไม่เพียงแต่เขียนจดหมายหย่าไว้ให้ท่านอ๋องหลังคืนแต่งงานเท่านั้น แต่ยังหนีไปหลังจากตั้งครรภ์ด้วย...

ความรักบางครั้งไม่ได้จบลงเพราะหมดรัก แต่อาจจบลงเพราะคนสองคนยังไม่รู้จักวิธีรักกัน
เรื่องราวตั้งคำถามว่า หากคนที่เราเคยรักและเคยทำให้เราเจ็บ ได้รับโอกาสกลับมาเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เราจะเลือกปกป้องหัวใจตัวเองจากอดีต หรือยอมเปิดประตูให้ความรักครั้งเดิมได้เติบโตอย่างที่ควรเป็น
เขาจำไม่ได้ว่าเธอคือภรรยาเก่า แต่หัวใจกลับจำได้ว่าเธอคือคนที่ขาดไม่ได้

ตลอดระยะเวลาสามปีในชีวิตคู่เธอได้รับเพียงความเย็นชาและไร้ซึ่งสัมผัสจากสามีที่จำใจแต่งงานกันตามพันธะผู้ใหญ่ร้องขอ แม้พยายามทำหน้าที่ภรรยาให้ดีที่สุด ทว่าชายหนุ่มกลับมองผ่านเธอไปราวกับสิ่งไร้ตัวตนอยู่เสมอ

จู่ ๆ วันหนึ่งเขาเดินเข้ามาบอกด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า ‘ทำผู้หญิงคนอื่นท้อง’ พร้อมยื่นคำขาดว่า… หากรับไม่ได้ก็เซ็นใบหย่าแล้วไสหัวไป แต่ถ้าอยากรักษาตำแหน่งภรรยาแต่งเอาไว้ ก็จงยอมรับสภาพการใช้ชีวิตแบบ ...

"แบบนี้หมายความว่ายังไงเราต้องคุยกันให้เคลียร์ก่อนไหมสกาว"

"ก็ไม่เห็นจะมีอะไรต้องเคลียร์ พี่ก็ใช้ชีวิตบนโลกนีี้ไปสิ"

-มาร์คัส-
ผมว่าผมเจ้าเล่ห์เพทุบายแล้วนะ แต่ยัยนั่นแม่งสุดยิ่งกว่า! โคตรเจ้าเล่ห์เพทุบาย ผู้หญิงอะไรวะสวยก็จริงแต่นิสัยแม่งยิ่งกว่าสิบแปดมงกุฎ!
-ม่านไหม-
ฉันไม่รู้ว่าเขาจะโวยวายไปทำไม ก็แค่นี้เอง สิ่งที่เขาเสียไปและฉันได้มาก็ถือซะว่าเป็นค่า...ให้ฉันก็แล้วกัน

“วันที่เธอเลิกรัก...คือวันที่เขาเริ่มรักจนแทบเป็นบ้า”

“รอฉัน”
ชัญชนาเคยเชื่อคำสั่งของสามีอย่างบารมี และรอคอยความรักจากเขามาตลอดหลายปี จนกระทั่งในวันหนึ่งที่เธอรอเขาจนเกือบประสบอุบัติเหตุ เอาชีวิตไม่รอด เกือบต้องสูญเสียลูกในท้องไป เพียงเพราะเขาเลือกอยู่กับผู้หญิงอีกคนที่เป็นรักแรกในดวงใจของเขา
เธอเคยคิดว่าแค่รักมากพอ ทุกอย่างจะดีขึ้น แต่ความจริงคือ ยิ่งรัก เขายิ่งใจร้าย ยิ่งยอม เขายิ่งไม่เห็นค่า...

โซยา นักศึกษามหาวิทยาลัยผู้ใฝ่ฝันอยากเป็นนักแสดง ได้รับโอกาสครั้งสำคัญให้ไปคัดเลือกบทบาทเพื่อแสดงร่วมกับโอลิเวีย ดาราในดวงใจที่เธอแอบชอบมาตลอด เมื่อทั้งสองได้ใช้เวลาทำงานด้วยกันมากขึ้น พวกเธอก็พบว่าความรู้สึกที่ลึกซึ้งต่อกันได้เริ่มก่อตัวขึ้น

สายขิมยอมแต่งงานจ้างกับศิลานักธุรกิจพิการจอมพยศเพื่อเงินรักษาแม่ แม้ถูกสาดความร้ายกาจใส่ทว่าความนิ่งสงบของเธอกลับปราบเสือร้ายให้กลายเป็นคนคลั่งรัก เมื่อหมดสัญญาสามีใจร้ายจึงยอมลุกขึ้นยืนรั้งเธอไว้ไม่ให้ไป

"ก็ผู้ชายมันมีเผลอไผลกันบ้าง เธอจะพังงานแต่งเพราะเรื่องงี่เง่าแค่นี้เหรอ แพรวา!"
นั่นคือคำพูดพล่อยๆ ของอดีตคู่หมั้นเฮงซวยที่แอบกินตับกับเพื่อนสนิทของเธอคาเตียงเรือนหอ สำหรับ 'แพรวา' ตัวแม่ผู้หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรี เธอไม่ร้องไห้เสียเวลา แต่เลือกยกเลิกงานแต่ง แล้วเดินเข้าคลับหรูของ 'เฮียภัทร' พี่ชายสุดโหดของเพื่อนสนิท เธอคว้าคอเสื้อมาเฟียหนุ่มลงมาบดจูบประกาศสิทธิ์ต่อหน้าแฟนเก่าว่านี่คือ "ผัวใหม่"
เรื่...