ดราม่า

“ตรง ๆ เลยนะคะ ฉันอยากได้สเปิร์มของคุณหมอ”
“อะไรนะครับ!!”
“ฉันมาขอซื้อสเปิร์มคุณหมอค่ะ คุณหมอจะขายราคาเท่าไหร่คะ”

“ปากเธอทั้งหวานทั้งหอมเลย” ฟาฎิลปล่อยปากสาวให้เป็นอิสระเพื่อให้อนัญญาได้หายใจ ทั้งที่ไม่อยากทำสักเท่าไหร่
“คอยดูนะ ถ้าฉันขึ้นไปจากสระได้เมื่อไหร่ ฉันจะชกหน้าคุณ จะชกเป็นร้อยทีเลย”
อนัญญาอยากทำตามปากว่าตอนนี้เลย แต่ก็ทำไม่ได้เพราะหล่อนอยู่ในน้ำ กลัวจมน้ำก็กลัว อยากอัดหมัดใส่หน้าฟาฎิลก็อยากทำ และที่สำคัญหญิงสาวเขินอายที่ถูกชีคหนุ่มขโมยจูบแรกไปแบบไม่ทันตั้งตัว พวงแก้มขึ้นเลือดฝาดส่งผลให้ใบหน้าหล่อนชว...

คุณเชื่อในคำว่า... รัก ... หรือเปล่า

สำหรับเด็กสาววัยสิบสี่เธอเชื่อว่ารักนั้นมีอยู่จริง

แรกพบสบตาเมื่อย้ายมาอยู่ในเมืองใหญ่เช่นกรุงเทพ เธอได้พบกับเขา พี่คม หรือคมฉณัฐ ชายหนุ่มผู้มีรอยยิ้มอ่อนโยน แววตาทอประกายสดใส วินาทีนั้นเด็กสาวอย่างมิลันดาจึงเรียนรู้คำว่า รักแรกพบ แต่ทว่าทุกอย่างไม่ได้เป็นอย่างใจหวัง เมื่อเขามีคนรักอยู่แล้ว มิลันดารู้ดีว่าเธอไม่มีสิทธิ์จึงเฝ้ามองเพียงห่างๆ และพยายามตัดใ...

การแต่งงานที่เริ่มจากความไม่เต็มใจ

เกิดขึ้นเพียงเพราะคำขอของคุณย่าที่เป็นครอบครัวเพียงคนเดียวที่เธอเหลืออยู่ ชีวิตหลังแต่งงานไม่ได้สวยหรูอย่างที่หลาย ๆ คนบอกมา

ว่าแต่งกันไปเดี๋ยวก็รักกันเอง

เพราะนอกจากงานประจำของเธอที่ต้องทำแล้ว

เธอยังต้องเข้าไร่ไปทำงานช่วยคุณสามี ที่เหมือนกับตั้งใจแกล้งเธออยู่ทุกครั้งที่มีโอกาส

สิ่งที่เขาให้เธอทำนั้นช่างน่าเบื่อและปวดหัวมากที่สุด เธอไม่ชอบงานแบบนี้!

“นายครั...

"เพียงไม่รู้จะขอบคุณพี่ยังไง…" เพียงเธอบีบมือตัวเองไว้แน่นแล้วค่อย ๆ ปลดสายชุดเดรสออกทีละข้างในขณะที่ขุนเขายืนหันหลังเธออยู่ เขาหันมาแล้วหันกลับก่อนจะสะบัดหน้ากลับมาอีกครั้ง
"ทำบ้าอะไร" เขารีบก้าวออกมาจากตรงนั้นก่อนจะสั่งให้เพียงเธอใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย "ใส่เสื้อผ้าดิวะ"
"เพียงไม่มีอะไรตอบแทนพี่เลยนะคะ มีแค่..ร่างกาย"
"ฉันบอกให้ใส่เสื้อผ้าไง ถ้าไม่งั้นฉันจับเธอโยนออกไปจากห้องแน่!"
"ค่ะ.." เด็กส...

“อื๊อ... ”
อรทัยดิ้นเล็กน้อย พยายามดันศีรษะของเขาเอาไว้ หากความเสียวซ่านที่มีมากกว่าก็ทำให้ต้องยอมแบะอ้าให้เขาเชยชมเอาตามแต่ใจ
“ปล่อยให้ผมกินเถอะนะครับ... ไม่ต้องกลัว ของคุณหอมดีจัง... ผมชอบที่สุด กลิ่นคาวเนื้อสดสะอาดแบบนี้กระตุ้นอารมณ์ดีนัก”
มอร์แกนแนบเน้นริมฝีปากซึ่งรกไปด้วยไรหนวดสากระคายเข้ากับกลีบเนื้อนุ่นแน่นตรงหน้า ดูดเลียเสียงดังจ๊วบจั๊บราวกับเป็นของอร่อย กลิ่นคาวสวาทคล้ายกลิ่นเนื้อปล...

เขาเป็นถึงมาเฟียใหญ่ของประเทศญี่ปุ่นเขาทั้งโหดทั้งเถื่อนแต่ทำไมเขากลับยังซิง เขารักแค่ผู้หญิงเพียงคนเดียวมาโดยตลอดแต่พอมาเจอเธอทำไมเขาถึงกลับหวั่นไหวได้ล่ะ หรือเขาจะเป็นผู้ชายหลายใจหรือรักใครไม่เป็น?.

เธอคือน้องสาวของชายหนุ่มที่ช่วงชิงคนรักของเขาไป รัฐภาคย์จึงตอบแทนการกระทำของพี่ชายของลลิลด้วยการย่ำยีทั้งกายและหัวใจ โดยไม่รู้ตัวเลยว่า เพลิงเสน่หากำลังหลอมละลายความแค้นให้กลายเป็นรัก

เธอซึ่งเป็นหมอเทวดามือฉมังสืบเชื้อสายมาจากครอบครัวตระกูลขุนนางฝ่ายบู๊อันยิ่งใหญ่ในสมัยโบราณ ถึงกับทะลุมิติมายังราชวงศ์เป่ยหมิงอ๋อง ทั้งยังกลายเป็นสาวอัปลักษณ์ที่ทำให้ผู้คนรังเกียจจนอยากจะอาเจียน
ตอนนี้นางเป็นหมากของบิดาและฮ่องเต้ ถูกยัดใส่เกี้ยวแต่งงานส่งไปที่จวนอ๋องของเจียงอู๋วั่ง ซึ่งเป็นอ๋องพิการ ให้เป็นเครื่องมือสร้างความอับอายให้กับเจียงอู๋วั่ง
โชคดีที่แหวนอวกาศของนางก็ทะลุมิติมาที่นี่ด้วย!...

“ตบพี่ไหม ให้สมกับที่พี่มีคนอื่น” เมื่อผมถอนจูบออก ผมก็มองหน้าสบดวงตาของเธอ
“…” ที่เธอเงียบ ไม่พูดอะไรออกมา เพราะกำลังรอคำตอบจากผม
“พี่ไม่ได้รักใคร ไม่ได้รักเลย และจะไม่ถอนหมั้นกับจีน” นี่คือคำตอบที่จิลลาเธอต้องการ เธออยากรู้ว่าผมรู้สึกกับผู้หญิงที่ผมนอนด้วยไหม
เธอแค่อยากรู้ความรู้สึกของผมกับผู้หญิงคนอื่น
“ถ้าหนูทำบ้าง พี่คีย์อย่ามาโวยนะคะ” เธอพูดพร้อมใช้สายตาที่เย็นเยียบ ประโยคนี้ทำผมหัวใจกระตุกว...

ผู้หญิงคนนั้นก็มีค่าเหมือนชื่อของเธอนั่นล่ะ ปกติผมกินอาหารหรูแต่ไม่ได้หมายความว่าจะติดดินไม่เป็น อาหารธรรมดาอย่าง " ข้าวแกง" ผมก็เคยกิน แต่พอได้กินแล้วก็ขอกินแค่ครั้งเดียวว่ะ แค่ครั้งเดียวก็เกินพอแล้วเพราะข้าวแกงที่ผมกิน...มันสกปรกเกินไป

‘ภคิน บริรักษ์’
ไม่เคยคิดจะก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของบิดา
แต่ที่ยอมไม่ได้ เพราะท่านคิดจะยกย่องแม่เล้าให้เป็นเมียออกนอกหน้า
หนำซ้ำยังเอาลูกเล้ามาฝากเป็นนักศึกษาฝึกงานในออฟฟิศเขาเสียด้วย
แถมลูกเล้าแสนสวยยังกลายเป็นลูกที่แท้จริงของแม่เล้าที่คิดจะบินสูง
เขาก็ยิ่งเพิ่มความชิงชังจนแทบจะขยี้เธอให้แหลกคามือ
...ทว่า...
แม้ไม่อยากเป็นสมภารกินไก่วัด แต่ไก่ก็น่าฟัดเสียจนเขาอดใจไม่ไหว

‘ลลิล’
เมื่อเธอต้องการฝึกง...

“ออกไปให้พ้น!”
มือหนาคว้าร่างนุ่มนิ่มที่นอนอยู่ ให้ลุกขึ้นมาพูดกับเขา แม้จะออกแรงขัดขืน แต่ก็สู้แรงผู้ชายไม่ได้ ศาสวรรษเห็นรอยที่เขาฝากไว้บนตัวเธอแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ ราวกับมันเป็นภาพประติมากรรมฝาผนัง
“เธอไล่ผัวตัวเองเหรอมลุลี”
“หยุดหยาบคายสักที คนเลวๆ อย่างคุณไม่เหมาะสมจะเป็นผัวใครทั้งนั้น!”
“เสียใจด้วย เพราะฉันเป็นผัวเธอแล้ว... คนแรกเสียด้วย”
“แต่ไม่ใช่คนสุดท้าย!”

“เธอรู้จันทร์หอมว่าหัวใจฉันมีใคร อย่าคาดหวังอะไรมาก"

จะมาถามหาความรับผิดชอบอะไร เธอนอนครางทั้งคืน คนนอนคราง เขาไม่เรียกว่าโดนข่มขืนหรอก เธออย่าหวังว่าจะมาเรียกร้องความรับผิดชอบอะไรจากฉันนะ หน้าตาอย่างเธอ ตำแหน่งนางบำเรอก็ไม่มีสิทธิ์ได้เป็น

เรื่อง สถานะหลงเด็ก
ซื่อสัตย์เหมือนหมา จูงจมูกง่ายเหมือนควาย
กูนี่ไงเป็นทั้งหมาทั้งควายของเธอ!!

"เมื่อคืนถามเสี่ยว่าอะไรจำได้ไหม?"
"เมื่อคืน?"
"หลินบอกว่าอยากได้เสี่ยเป็น...ผัว"
"บ้า!!! เสี่ยว่านอย่าถือคนเมาเลยเนอะเราเป็นพี่น้องกันแบบนี้น่ะดีแล้ว!!" ให้ตายเถอะนี่เธอพูดอะไรออกไปเนี่ย แล้วดูหน้าเขาดิห่างกันไม่ถึงคีบด้วยซ้ำ ทุกครั้งที่ลมหายใจอุ่นกระทบแก้มหัวใจก็เต้นแรงยิ่งกว่ากลองยาวอีก
ใครอยากเป็น...

“คุณคมน์ฟังหนูนาก่อนค่ะ ได้โปรดฟังหนูนาก่อน”

เธอยังคงพูดประโยคนี้ซ้ำไปซ้ำมา หวังจะให้เขายอมฟังเสียงนกเสียงกาอย่างเธอบ้าง

หากปล่อยเอาไว้อย่างนี้มีหวังเธอกับประสงค์ต้องตายแน่นอน

คมน์เวลานี้ไม่เหมือนคมน์ที่เธอเคยรู้จักเลย เขาคือปิศาจร้ายชัดๆ

“จะตอแหลอะไรล่ะ จะตอแหลอะไร ฉันไม่เชื่องูพิษอย่างเธอหรอก อุตส่าห์เลี้ยงอย่างดี

ทะนุถนอม ยังริอ่านไปนอกใจฉันไปมีอะไรกับไอ้หน้าอ่อนนั่นอีก

วันนี้เธอกับชายชู้...

"คะ คนโปรดยอมแล้ว ยะ อย่า...ทำอะไรหนูเลยนะคะ" น้ำตาร่วงแหมะลงบนหลังมืออีริค "คะ คนโปรดจะรับใช้คุณท่าน จะรับใช้ด้วยชีวิต"
"หึหึ" อีริคคลายฝ่ามือออกจากคอระหง "ก็อยู่เป็นนี่" เขายืนขึ้นแล้วปรายตามองหญิงสาวด้วยสายตาเหยียดหยาม คนโปรดรีบกอดขาเขาไว้แน่น เพราะเป็นทางเดียวที่เธอจะรอด "แต่ของไร้ค่าแบบนี้ ฉันไม่ต้องการ"
"ให้คนโปรดทำอะไรก็ได้ แต่อย่าส่งคนโปรดกลับไปที่นั่นนะคะ"
"เธอควรจะรู้ไว้อย่างนะสาวน้อย" ...

เขาหมั้นเพราะแม่สั่ง
เธอหมั้นเพราะรักเขา
เธอผู้สนใจเขาทุกอย่างแต่เขากลับไม่สนใจเธอแม้แต่ปลายเล็บ
ภารกิจพิชิตหัวใจจึงเกิดขึ้น

คณิต มาร์คัส 24 ปี
หมอหนุ่มสุดหล่อสถานะหมั้นแล้ว
แต่ใครจะรู้ว่าภายใต้หน้าอันอ่อนหวานมันจะซ่อนอีกตัวตนหนึ่งไว้
...มาเฟีย...
นั้นคืออีกตัวตนหนึ่งของเขา ไม่มีใครรู้ ไม่มีใครเห็น

รอยพิมพ์
ลักขณา 24ปี
อดีตหมอสาวสวย
ที่ต้องออกจากการเป็นหมอเพราะต้องมารับภาระอันใหญ่หลวง

เซน ราเ...

“ฉันไม่มีวันเอาเด็กรุ่นลูกมาเป็นเมียเด็ดขาด แม้ว่าฉันจะรู้สึกดีกับหนูก็ตาม”