ดาร์ก

เมื่อถ่านไฟแค้นในอดีตไม่เคยมอดสนิท และพร้อมที่จะกลับมาแผดเผาทุกหัวใจให้มอดไหม้ พวกเขาจึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องหัวใจสำคัญของตัวเอง...แบล็กสกอร์เปี้ยน

โอยามะ : ทางเดียวที่ผมจะสามารถปกป้องเธอได้...คือการปล่อยเธอไป

ฮานะ : มันจะมีประโยชน์อะไรถ้าฉันจำทุกอย่างได้ แต่ไม่มีเขา


----------


คิราวะ : ไม่ว่าวันนั้นๆ เธอจะเจอเรื่องร้ายๆ อะไรมา ผมอยากให้เธอทิ้งทุกอย่างที่มันทำให้เธอไม่สบายใจเอาไว้...

“นี่นายทุกอย่างมันไม่ได้ซื้อมาได้ด้วยเงินหรอกนะ”
“แล้วเธอฉันไม่ได้ซื้อมาด้วยเงินหรอ?”

"ฉันมารับเธอกลับบ้าน"

"มีสติหน่อยสิแม็กซ์...เราเลิกกันแล้วนะคะ"

เพียงแค่ได้ฟัง ดวงตาคมกริบก็ตวัดขึ้นมองสบตากับเจ้าของคำพูดนั้น ความเข้มแข็ง ความเย็นชาของดวงตาที่ไม่เคยแสดงความรู้สึกใดๆ ก็วูบไหวลงทันที

"ละ ลูกล่ะ เธอจะทิ้งลูกงั้นเหรอ"

"เรื่องนี้เราคุยกันแล้วนะคะ ฉันไม่ได้จะทิ้งลูก หากวันไหนว่าง ฉันสามารถไปรับมิลินได้ แต่ถ้าแม็กซ์เลี้ยงลูกไม่ไหว หลังแต่งงาน..."

"ไม่มีวัน!" เสียงตวาดดังก้อง...

"เขามันปีศาจที่ซื้อลมหายใจของเธอด้วยเงินเพียงไม่กี่แสน"
เมื่อศักดิ์ศรีกินไม่ได้และชีวิตแม่กำลังจะหลุดลอย พระพายจึงไม่มีทางเลือกนอกจากเดินเข้าไปในกรงขังของ เตโช อัครเดชเดชา ชายหนุ่มที่เกลียดผู้หญิงอย่างเธอเข้ากระดูกดำ เขาตีค่าเธอเป็นแค่สินค้าที่จะใช้งานอย่างไรก็ได้
“จำใส่หัวไว้พระพายตั้งแต่วินาทีนี้ไป เธอคือสมบัติของฉัน ไม่ว่าฉันจะสั่งให้เธอทำอะไรแม้แต่เรื่องบนเตียง เธอก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ”

เพราะอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นในวันนั้นมันทำให้เธอได้รู้ความจริงว่า กำลังถูกเพื่อนสนิทและคนที่ตัวเองรักกำลังหลอกเธออยู่ นั่นจึงทำให้เธอตาสว่าง และเธอก็ยอมตัดใจปล่อยให้ทั้งสองได้สมสู่กันต่อไป เพราะเธอจะต้องได้เจอคนที่ดีกว่านี้!

ในโลกที่เต็มไปด้วยเงามืดและการฆ่าฟันของเหล่าผู้ที่ทำงานใต้ดิน เธอคือนักฆ่าที่ไม่เคยพลาด เปรียบเสมือนเงาที่ไม่เคยหลบหนีจากการตามล่า ภารกิจใดก็ไม่สามารถหยุดยั้งความเด็ดขาดของเธอได้ แต่เมื่อเวลาผ่านไปจนถึงภารกิจสุดท้าย ภารกิจที่เคยคิดว่าไม่สามารถพลาดได้ กลับกลายเป็นความผิดพลาดที่ไม่มีทางแก้ไขได้ จากนั้น ซีโร่ก็พบว่าตัวเองไม่ใช่แค่ผู้หญิงที่ไร้ความหมายในยุคสมัยแห่งความมืดมิดเท่านั้น แต่เธอกลับตื่นขึ้น...

"ฉันเป็นคู่หมั้นของเธอ ทำไมฉันจะ....เธอไม่ได้!!"

อัคคี : มาเฟียหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา อายุ 28 ปี ภายใต้หน้าตาที่หล่อเหลากลับเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยมอำมหิต
นิสา วทานิกา : หญิงสาว ลูกครึ่งไทย-จีน หน้าตาสวยหวาน วัย 20 ปี เป็นคนสู้ชีวิต แต่ อัคคีสู้กลับ ค่อนข้างเย็นชา พูดน้อย จะพูดมากก็ต่อเมื่ออยู่ต่อหน้าคนที่คิดว่าสนิท

รอยรักสลักไว้ในห้วงคำนึง...


“ออกไปจากชีวิตของฉันซะ ฉันจะถือว่าเธอตายไปแล้ว อย่ามายุ่งกับฉันกับลูกอีก”
ได้ยินสิ่งที่เขาพูดแล้วเธอก็อยากจะคิดว่าตัวเองแค่ฝันไปหรือไม่เปลวก็คงไม่ได้ตั้งใจจะพูดแบบนี้ แต่ดูจากท่าทางแล้วเขาตั้งใจ
“คุณยังมีหัวใจอยู่หรือเปล่า” ถามผ่านความรู้สึกรวดร้าวทำให้น้ำเสียงยิ่งสั่นบาดหัวใจคนฟัง “คุณรักลูก ต้องการลูก ฉันก็ต้องการไม่แพ้คุณ คุณ...

เมื่อเพลิงเจ้าของไนต์คลับดิบดุ ต้องมาเจอกับพิชชี่นางแมวป่ารันเวย์นักหักอกตัวแม่ เดิมพันครั้งใหญ่ที่มีหุ้นส่วนและรถหรูเป็นรางวัลจึงเริ่มขึ้น ทว่าในเกมที่ต่างคนต่างงัดไม้ตายมาสู้กันบนเตียง ใครกันแน่จะเป็นฝ่ายเผลอใจ จนหมดตัวและหัวใจในกองเพลิงนี้!

“ปล่อยมุกไปเถอะค่ะ อยู่กันไปก็เท่านั้น เราสองคนไม่เคยมีใจให้กันเลย”
มุกตาภาเว้าวอนด้วยน้ำตาที่ไหลลงมาเจิ่งนองดวงหน้าหวาน
“จำใส่หัวเธอไว้นะมุกตาภา เธอเป็นสมบัติของฉันตั้งแต่วันที่เราแต่งงานกันแล้ว...
เป็นผู้หญิงของฉัน และจะไปจากฉันได้ก็ต่อเมื่อฉันเบื่อหรือเฉดหัวทิ้งไปเท่านั้น...”
อิศม์เดชคำรามอย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ

พ่อฉัน ‘เวียงพิงค์’ ยกฉันให้มาเฟียที่ร่ำรวยที่สุดเจ้าของบ่อนที่พ่อฉันเสียพนันได้อุปการะฉัน ฉันแอบชอบเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอกันแต่ป๋า
‘เจ้าสัว’มีคู่หมั้นอยู่แล้ว….

เกิดสงครามเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด เมื่อผู้หญิงที่แอบชอบดันเป็นแฟนของเพื่อนสนิท

อดีตทำให้เธอต้องหนีเขามาพร้อมหนึ่งชีวิตคือ ‘ลูก’ เพราะเซ็กส์ที่แสนรุนแรงและการตีค่าเธอเป็นเพียง ‘สัตว์เลี้ยงตัวโปรด’ จนกระทั่งวันหนึ่ง ‘เขา’ และ ‘เธอ’ มาเจอกันอีกครั้ง เขาใช้พันธนาการผูกมัดเธอตลอดกาล

Vampire เจ้าเสน่ห์ :
“ที่เธอพูดมาน่ะ ฉันต้องได้อยู่แล้ว แต่ที่ต้องการนะเป็น...” เขามันพวกมักมาก ถ้าได้คือต้องทั้งหมด แต่ถ้าไม่ได้...เขาก็จะกำจัดมิให้เหลือซาก!
“อะไร” สุพรรณิการ์เอ่ยถามด้วยหัวใจสั่นๆ

Lycan แสนเสน่หา :
แน่ะ...ยายตุ้ยนุ้ยจอมตะกละกลบความเขินด้วยการทำหน้ากระฟัดกระเฟียดและประทุษร้ายเขาเสียนี่ อย่างนี้ต้องถูกลงโทษ! เจอโรมีสอดแขนรัดรอบเอวคอดกิ่วและพลิกกายกลับให้ร่างนุ่มนิ่มตกอยู่ใต้อาณัต...

ปราณเสียทั้งเมียและลูกที่ยังไม่มีโอกาสลืมตาดูโลกไป
ในขณะที่พิมฐาผู้ลงมือพรากชีวิตอันบริสุทธิ์ของทั้งสองไปยังคงลอยหน้าลอยตา
ในเมื่อเวรกรรมทำงานช้าขนาดนี้ เขา... ก็จะเป็นเวรกรรมให้เธอมันเสียเอง!



"ต่อจากนี้ไม่ว่าเธอจะพาตัวเองไปเป็นของใคร จำไว้ว่าครั้งหนึ่ง กลางดงกล้วยกลางวันแสก ๆ อย่างนี้
ฉันเป็นคนแรกที่ได้เห็นและครอบครองเธอทุกสัดส่วน เธอสวยสะอาดไม่แพ้ผู้หญิงทุกคนที่ฉันเคยผ่านมา
แต่ความสวยของ...

เมื่อ ความตายของน้องชาย ถูกแลกมาด้วยมารยาของผู้หญิงหน้าเงิน... มัจจุราชอย่างเขาจึงขีดเส้นตาย ลากเธอมาลงทัณฑ์แค้นให้สาสม

"ฝันไม่เข้าใจ.. ในเมื่อเราก็แต่งงานกันแล้ว พี่จะทำแบบนี้กับฝันไปถึงไหน ฝันรู้ว่าฝันที่เป็นสาเหตุในการทำให้อาการของคุณย่าของพี่แย่กว่าเก่า แต่ฝันก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะให้มันเป็นแบบนั้น ฝันไม่ได้ตั้งใจที่จะทำร้ายใครทั้งนั้น แล้วทำไมพี่ไม่ฟังกันบ้าง.."

"เธอก็รู้ว่าสิ่งที่ฉันต้องการจากเธอมันไม่ใช่การอธิบาย แต่ฉันอยากรู้ว่าเธอจะหย่าเมื่อไหร่.."

ความสัมพันธ์ของเขาและเธอ มันเริ่มต้นด้วย ‘สัมผัสลวง’ จุดจบเลยกลายเป็น ‘ความเสียใจ’ เมื่อเธอเลือกที่จะหักหลังเขา เขาเลยเลือกที่จะเอาคืนเธออย่างแสนสาหัส ให้ลิ้มรสของความเสียใจอย่างที่เขาเคยเจอ

นางเป็นสตรีร้ายกาจ หน้าตาดุดัน นิสัยไม่เหมือนใคร
ส่วนเขาเป็นถึงโอรสแห่งมังกร ทั้งสูงส่งงามสง่า เป็นที่หมายปองของเหล่าสตรี


เขาขอบคุณทุกสรรพสิ่งไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่ส่งสตรีนางนี้ให้เกิดมา
ขอบคุณที่ทำให้เขาได้พบเจอกับนาง
ได้รักนาง...
นางเป็นหนึ่งเดียวในดวงใจของเขา
เป็นสตรีนางเดียวที่เขาจะรักตลอดไป...

"ฉันจะทำให้เธอได้รู้รสชาติของการเป็นเมียน้อย..เหมือนกับที่...แม่ของเธอเคยเป็น!" เสียงปิดประตูใส่หน้าดังปัง..เขาไปแล้ว แก้วกัลยามองร่องรอยแห่งรักบนผืนผ้าขาวสะอาดพร้อมหยาดน้ำตาที่ไหลริน...ภาคต่อทรามสวาท