ตัวร้าย

“นี่ชื่ออะไร”
“…” ไม่ตอบ มองหน้าผมด้วยดวงตาใสซื่อ หมายความว่าไงวะ
“ถามว่าชื่อจริงชื่อไร”
“พูดเพราะ ๆ สิค้า โตแล้วต้องพูดดี ๆ จะได้น่ารัก ใครเห็นใครก็จะรัก” ให้ตาย เด็กนี่สอนผม
“ใครสอน”
“เด็กดื้อไม่ดี เด็กดีไม่ดื้อ ถ้าอยากให้แม่ขารักต้องเป็นเด็กดี ลุงเฟยเป็นเด็กดีหรือเด็กดื้อค้า”
“…”
ลูกสาวของสไปรท์เอียงคอซ้ายทีขวาที มองหน้าผมด้วยความสงสัย แล้วก็พูดว่า “เด็กดื้อแน่เลย ลุงเฟยไม่น่ารัก น้องปลายไม่รัก...

เรื่อง หลงเด็ก
“จะไปไหนห่ะ? กินยาไปแล้วเดี๋ยวก็หลับในหรอก!” 
“ช่างสิจะกลับแล้ว!” เธอกำลังจะเดินออกแต่ตัวลอยขึ้นตกใจจนกอดคอเขาแน่น! ไอ้เฮียคนเถื่อนมันอุ้มเธอเข้าห้องนอนแล้วยังเหวี้ยงเธอลงจนจุกอีก!
ตุบ!!
“โอ๊ย!! ไม่เหวี่ยงลงพื้นเลยล่ะ!” เธอตะคอกถาม
“ทำไมดื้อห่ะ? นอนที่นี่ถ้าออกไปอีกเฮียปล้ำ!” 
“เอ๊ะเฮียจากัวร์นี่เป็นน้องนะ!” นี่เป็นน้องเพื่อนสนิทเขานะ
“แต่เฮียอยากเป็นมากกว่านั้น!!” ก็บอกรักไปแล้วไง...

ทูลพระสนมฝ่าบาทเสด็จมาแล้วเพคะ /โอ้วว เช่นนั้นหรือ ทรงถามพระองค์ทีว่าคืนนี้นำของกำนัลติดมือมาด้วยหรือไม่ หากไม่ได้นำมาด้วยก็กลับไปเถิดข้ามิชอบหลับนอนกับบุรุษขี้งก!

เหตุใดพรหมลิขิตจึงชักนำให้เธอได้พบกับเขา ชายผู้ชิงชังเธอ และโอบอุ้มเธอในคราวเดียวกัน

เธอเกิดมาในชาติตระกูลต่ำต้อย มีความสุขตามสถานะ แต่ทุกอย่างกลับแปรเปลี่ยน เธอถูกอุปการะโดยเศรษฐีซึ่งพิการไม่สามารถเดินได้ เธอย้ายเข้าไปอยู่ในคฤหาสถ์หลังใหญ่หรูหรา และนั้นคือจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง

ธานต์เมธา ชื่อนี้เป็นของบุตรชายเพียงคนเดียว ของผู้รับอุปการะเธอ ทันทีที่เขากลับมาจากการท่องเที่ยวกับคู่หมั้น เ...

ไม่น่าเชื่อว่าแค่จูบเดียวจะทำให้เขาอยากได้เธอจนคลุ้มคลั่ง สัญชาตญาณบางอย่างบอกว่าเธอจะเข้ากับเขาได้ดีมากแค่ไหน มันเป็นความปรารถนาอยากสอนผู้หญิงที่เรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ให้กลายเป็นไฟแสนเร่าร้อน ความรู้สึกแบบนี้มันเกิดขึ้นอย่างกะทันหันและรุนแรงทันทีที่ริมฝีปากของเขาประกบลงบนเรียวปากนุ่ม เขาอยากได้เธอแต่ไม่อยากแต่งงานซึ่ง เอเดน แทลลีย์ รู้ดีว่าแม่ของเขาไม่มีทางยอมให้ทำเล่นๆ กับ รดาดาว เป็นแน่ ดังน...

เมื่อศึก ส ว า ท จบลงด้วยการหักหลัง
เขาคือซาตานร้ายที่กลับมาทวงทุกอย่าง
ทั้งตัวเธอและหัวใจที่เคยพรากไป
แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้มาเพื่อรัก หากแต่จะลงทัณฑ์ให้เธอจดจำ ร ส ส ว า ท ของซาตานจนลืมไม่ลง

หลินหลิน เด็กหญิงกำพร้าถูกนำมาวางทิ้งไว้หน้าบ้าน อาม่าเฉินเมตตาเลี้ยงดูนางและคอยเป็นแรงบันดาลใจ เมื่อโตขึ้นนางจึงยึดอาชีพเขียนบทละครตามความใฝ่ฝัน ชีวิตของหลินหลินต้องพลิกผันเมื่อซุปตาร์คนดังปฏิเสธบทที่นางเขียนขึ้น และส่งนางย้อนกลับไปในยุคต้าชิง เพื่อแก้ไขทั้งบทละครและเรื่องราวบางอย่าง ที่นั่นหลินหลิน ได้พบกับบุรุษรูปงามที่มีความผูกพันกันมาตั้งแต่อดีตชาติ ท่านอ๋องเก้า ฉินจิ้นเหอ โอ้สวรรค์ ไยต้องแกล...

7 ปีที่เขาหายไปโดยไม่บอกกล่าวเธอสักคำ และวันนั้นยังเป็นวันที่เธอสูญเสียมากที่สุดในชีวิตอีกด้วย

‘บอกแอลเถอะนะ ว่าครอบครัวพี่ไม่ได้ทำ บอกมา…’ ข้อความสุดท้ายที่เด็กสาวอายุ 18 ส่งหาเพื่อนพี่ชายคนนั้น ก่อนที่เธอกับเขาจะจากกันไปโดยไร้ซึ่งคำพูดหรือคำอธิบายใดๆ

แต่ในวันนี้เขากลับมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าและยังทำตัววุ่นวายเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเธอ ราวกับเรื่องเธอกับเขาไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น

“คุณหายไปจากชีวิตแอลนา...

เพียงสบตาเขาครั้งแรก โมนาสั่นสะท้านรู้สึกเหมือนตนเองอยู่บนภูเขาน้ำแข็งสูงตั้งตระหง่าน ชายคนนี้ทั้งน่ากลัว น่าพิศวงในคราเดียวกัน เธอไม่อาจต้านทานสายตาแห่งมนต์สะกดนั้นได้เลย

แต่สำหรับซาฟ

นี่เขากำลังมองผู้หญิงบอบบางคนหนึ่ง ยืนตัวสั่นเพราะกลัวเขาราวกับลูกนก แล้วเขาเป็นพรานป่า แล้วเหตุใดเขาถึงหงุดหงิดที่ต้องเผชิญกับอะไรเช่นนี้ แล้วที่สำคัญ ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนในโลกที่กลัวเขาจนเป็นลมแบบนี้

ชีวิตรันทด น่าอเนจอนาถไม่มีใครเกิน ใบบัว!!เกิดมาอาภัพไม่พอ...
ยังถูกยกให้เป็นบรรณนาการแก้ขัด...เพื่อขัดดอก...ที่ตัวเองไม่เกี่ยวข้อง...
ซ้ำร้ายหล่อนยังเจอมหาเศรษฐีสุดหื่น! เขาใช้เธอคุ้มทุกบาททุกสตางค์ ให้พอกับที่ต้องรอ...
แต่...บรรณาการครั้งนี้...มันคือทัณฑ์บรรณนาการที่แสนหวาน…ระอุร้อนไปด้วยไฟพิศวาส...
รุ่มร้อนไปด้วยไฟปรารถนา...เมื่อบรรณาการครั้งนี้ฉุดหัวใจแข็งกระด้าง...จนอ่อนปวกเปียก...
ฟาบรีช ดีค...

เขาผลักไสนางอย่างเย็นชา เหยียบย่ำความรักนั้นด้วยวาจาอันเฉียบคมและสายตาไร้เยื่อใย แต่นางกลับยิ้มรับทุกบาดแผล คล้ายยินยอมจ่ายทุกราคาหากปลายทางคือหัวใจของเขา แต่ในวันที่นางตาสว่าง เขากลับวิ่งตามหาหัวใจตนเอง

เธอเสมือนปีกเคียงข้างกาย ที่ไม่อาจเคียงข้างใจ

รักหลอกใช้ โดย แสงเทียน

“เด็กในท้องนั่นลูกคุณใช่ไหม?”
“ใช่...เด็กในท้องคือลูกของผม”
“เพียะ! คุณมันเลว! เราเลิกกัน!”
“เพชร...งานแต่งงานจะไม่มีวันยกเลิก”
“ฉันไม่แต่ง!! ให้ตายก็ไม่แต่ง!!”
“พี่ชายคุณรับเงินไปแล้ว 50 ล้าน”
“ไปคุยกับพี่ชายคุณก่อน...ผมจะรอคำตอบ”

หนึ่งชีวิต หนึ่งหัวใจที่สูญเสียไปให้กับคนที่ไร้หัวใจ ชาตินี้ข้าไม่ขอร่วมทางเดินกับเขาอีก... แต่ทำไมมันไม่ง่ายเช่นนั้น เหตุใดเรื่องราวจึงได้แตกต่างไปจากเดิมเช่นนี้ แล้วข้าจะหนีหัวใจตัวเองพ้นได้เช่นไร

heart ตอนที่ 1 - 3 ดำเนินเรื่องเหมือนกับ Version.01 ค่ะ

heart เรื่องราวจะเริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่ตอนที่ 4 เป็นต้นไปค่ะ

เวอร์ชั่นนี้เป็นคนละเรื่องราวกับเวอร์ชั่นที่ 1 นะคะ

เรื่องราวจะเปลี่ยนไปหลังจา...

“นายหลบหน้าฉันทำไม”
“ผมไม่ได้หลบ แต่ผมกำลังทำงานอยู่” ดวงตาของหญิงสาวจ้องมองเขา แววตาเรียบเฉยไม่บ่งบอกอารมณ์ว่าเชื่อหรือไม่เชื่อ เธอยกขาขึ้นไขว่ห้าง
“ถ้านายคิดจะหนีหน้าฉันเพราะเรื่องเมื่อคืน ขอบอกได้เลยว่าฉันไม่สนและไม่แคร์ด้วยอย่ากังวลไปเลย”
ดวงตาหรี่มองคนพูดเล็กน้อยพร้อมกับส่ายศีรษะ คิดไว้ไม่มีผิดเธอไม่ได้สนใจเรื่องสำคัญๆ เพราะคงเห็นแค่เขาเป็นเครื่องบำบัดความใคร่ หรือไม่ก็คงคิดเป็นแค่อาจารย์ที่ม...

จิตตรานักอ่านตัวยง หนังสือนิยายของเธอเต็มผนังห้องทั้งสี่ด้าน เธออ่านไปก็มักจะก่นด่าพระเอกโง่ นางเอกโง่ ส่วนนางร้ายหากเจอในชีวิตจริงจะจิกหัวตบด้วยเปลือกทุเรียน นั่นเป็นความคิดของเธอในสมัยยังสาว
มือเหี่ยวย่นลูบไล้ไปยังหน้าปกนิยายเล่มโปรด ชีวิตของเธอนั้นไม่ต่างจากนิยายนักหรอก แต่ชีวิตเธอไม่ได้เหมือนนางเอกในนิยาย กลับเมื่อนางร้ายในนิยายเล่มนี้ หยิ่งผยองคิดว่าตนเหนือกว่าผู้หญิงคนอื่นด้วยเกิดมามีรูปโฉมง...

“เธอยังไม่เคย? ทำไมโง่แบบนี้ ทำไมไม่บอกฉันเนตร!”
ตวาดเสียงกร้าวกัดฟันแน่นด้วยความโกรธตัวเอง แต่ถ้าหล่อนบอกทำอย่างกับเขาจะหยุดอย่างนั้นแหละ ไม่มีทางเสียหรอก ของดีแบบนี้ปล่อยไปก็หม_แล้ว ตอนนี้เขาเองก็เจ็บไม่แพ้เธอหรอก ก็ในเมื่อภายในหล่อนกำลังตอดรัดเขาจนต้องกระตุกเกร็งร่างด้วยความอดทนอดกลั้น
“อึก! ฉันเจ็บ! ได้โปรด...ได้โปรดปล่อยฉันไปเถอะนะคุณเหรียญชัย อึก! อะ! ฮือ!”
หล่อนวอนขอความเห็นใจ ส่ายหน้าที่อา...

ถูกกล่าวหาว่าเป็นลูกนอกสมรสเธอไม่เคยปริปาก โดนกลั่นแกล้งสารพัดก็ไม่เคยพร่ำบ่น เห็นว่าเธอไม่มีปากเสียงแล้วจะเอาอะไรที่เป็นของเธอไปก็ได้เหรอ? ฝันไปเถอะ! ถึงเวลาที่เธอจะเรียกร้องสิทธิ์ของตัวเองแล้ว ระวังตัวไว้ให้ดีละ เตือนแล้วนะ...

ชาติก่อนเป็นเธอเองที่โง่งม เลือกผู้ชายชั่วช้ามาเป็นพ่อของลูก จนทำให้ตนเองและลูกน้อยพบกับจุดจบอันน่าอนาจ ส่วนชาตินี้สวรรค์ให้โอกาส ‘ซุนจือหลิน’ จะเลือกพ่อของลูกอีกครั้งให้ดีกว่าชาติก่อน

“ออกไปจากห้องฉันได้แล้ว อ้อ... เดี๋ยวสิ!”

เขาเดินไปเก็บเสื้อผ้าของหญิงสาว ที่กระจายเต็มพื้นด้วยฝีมือเขา มาโยนใส่หน้าเธอ หญิงสาวหลบแทบไม่ทัน รู้สึกอับอายราวกับตัวเองเป็นผู้หญิงขายบริการที่หมดหน้าที่แล้ว แต่ค่าตอบแทบที่ตนเองได้รับ คือความแค้นที่ตัวเธอไม่ได้ก่อ

วันใหม่ก้มลงเก็บเสื้อผ้าทุกชิ้นน้ำตาก็ร่วงเผาะ เมื่อรวบรวมได้ทุกอย่างก็ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง โดยไม่หันมามองหน้าคนใจร้าย ที่ทำตัวเหมือนพ่อพระหย...