ตั้งครรภ์

“พ่อเลี้ยงคะ ขอดูกระเจียวดอกที่ใหญ่ที่สุดในไร่หน่อยได้ไหมคะ ซินแสบอกว่าถ้าได้จับแล้วจะโชคดี”พ่อเลี้ยงหมอกคราม ยิ้มมุมปาก นัยน์ตาพราวระยับท่ามกลางสายฝน “อยากดูของใหญ่ ต้องใจกล้าหน่อยนะอัญญา"

เพราะความดื้อรั้นเอาแต่ใจทำให้เธอมาเหยียบที่อิตาลีตามความฝัน ทว่าความหวาดกลัวบวกกับความกล้าอันน้อยนิดทำให้เธอได้พบกับเซเลโน่ ชายหนุ่มที่มีดวงตาดุดันน่ากลัวและมีเสน่ห์จนน่าค้นหา ทว่าเส้นทางรักไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดเมื่อเธอตกเป็นเชลยของเขาอย่างไม่ได้ตั้งตัว

เขาไม่เคยบอกว่ารักแต่เธอก็ยังเทิดทูนบูชา

'เฮียเคยรักหลินบ้างไหม?'
'ฉันไม่เคยรักเธอ'
'เฮียทำแบบนี้ทุกคืนแต่ไม่เคยบอกรัก แล้วหลินจะทนให้ได้อะไร...'
'ฉันไม่เคยขอให้เธอทน'
'...'

หลินหลินเรียนรู้ในตอนนี้นี่เอง ต่อให้เธอจะทุ่มเทให้กับความรักครั้งนี้แค่ไหน
แต่สุดท้ายแล้วมันก็ไม่มีอะไรเปลี่ยน
ต่อให้ดีให้ตายสุดท้ายสำหรับเขา 'ไม่รักก็คือไม่รัก'

#ดั่งหมาไร้เจ้าของ

... จากสาวใช้แสนต่ำต้อย ก้าวขึ้นสู้จ้าวหัวใจของจอมอหังการ ...

หนึ่งคือจอมอหังการ...
ราฟาล การ์รัสโซ่ มหาเศรษฐีหนุ่มพันล้านชาวตุรกี พี่ใหญ่แห่งตระกูลดังแห่งอิสตันบลู ‘การ์รัสโซ่’
ชายหนุ่มเปรียบประดุจมัจจุราชจากขุมนรก เขาเหี้ยมโหด เลือดเย็น แต่ก็เซ็กซี่สุดใจขาดดิ้น
นัยน์ตาคมกริบที่ไม่ผิดจากเครื่องมือสะกดจิตประกาศชัดว่าราฟาลนั้นอันตรายและจอมบงการมากแค่ไหน
ความเอาแต่ใจฉายชัดออกมาพร้อมๆ กับรอยยิ้มหยัน...

"อย่าทำเหมือนรังเกียจ... ในเมื่อร่างกายของคุณมัน 'รั้ง' ผมไว้ไม่ยอมปล่อย"

พันธะร้ายทนายเถื่อน โดย Lady P.
พระเอกสายหื่น โหด และคลั่งการครอบครอง
พาคุณไปสัมผัสกับความวาบหวามที่ไร้ศีลธรรม ภายใต้หน้ากากทนายความผู้แสนเพอร์เฟกต์
ร่างกายที่แข็งแกร่งไร้รอยตำหนิ แต่พร้อมจะสร้างรอยรักให้คุณร้าวรานไปทั้งคืน...

ใครใจไม่ถึงห้ามกด! แต่ถ้าชอบความเสียวซ่านที่บีบคั้นหัวใจ... เจอกัน

นายแพทย์หนุ่มเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาสไตล์อปป้าเกาหลีค่อย ๆ ปรือตาขึ้นมอง หากแต่ภาพที่เห็นกลับพร่ามัวจนไม่รู้ว่าตอนนี้กำลังทำอะไร อยู่ที่ไหน…และกับใคร
“อื้อ~” เสียงครางแหบพร่าดังขึ้นเบา ๆ ช่วยปลุกให้หญิงสาวที่นอนเปลือยกายอยู่ด้านหลังเขารู้สึกตัวตื่นด้วย เธอปรือตาขึ้นมาด้วยความยากลำบาก แต่ทันทีที่สมองเริ่มประมวลผลความปวดหนึบตรงกลางกายก็ตรงเล่นงานจนใบหน้าสวยเหยเก
“อ๊ะ…” หญิงสาวเปล่งเสียงครางเบา ๆ แล้วก...

"ถ้าฉันปล่อยเด็กไว้ที่นี่จะอยู่ได้มั้ย"
"แม่งเอ๊ย ภาระฉิบหาย..!"
"ฉันไม่ชอบเด็กดื้อมันน่ารำคาญ...!"
"หนูดื้อตอนไหนออกจะน่ารัก"
"น่ารักกับผีนะสิ...!"

"ชอบนักประเภทที่พูดไม่ฟัง เดี๋ยวจะมัดแขนมัดขาเอาให้เธอหนีไปไหนไม่ได้เลย"

สิ่งที่ไม่คาดคิดมาก่อนในชีวิตของผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างพีชญาก็คือ...การลืมตาตื่นขึ้นในห้องพักที่ไม่คุ้นตาพร้อมกับเสื้อผ้าที่ถูกเปลี่ยนไป
หลังจากที่พาตัวเองหนีออกมาจากห้องของผู้ชายที่บังอาจขโมยจูบแรกของเธอได้สำเร็จ พีชญาก็บอกกับตัวเองไว้เลยว่าชีวิตนี้จะไม่ขอเจอผู้ชายคนนั้นอีกเป็นอันขาด แต่มันกลับไม่เป็นอย่างที่เธอต้องการ เมื่อเขาก้าวเข้ามาบงการชีวิตเธอให้อยู่ในกำมือ
ไม่คิดเลยว่าผู้ชายอย่างลูฟ โฮเมอร์จ...

"ตาก็สวย ใส่แว่นก็หล่อ สมแล้วที่หนูแอบชอบมาหลายปีเลย หนูทำบุญมาหนานะคะเนี่ย"

"คำพูดเหมือนจะชมแต่ถ้อยคำดูประชด"

"เอ้า พูดจากใจจริงค่ะ พี่คิดว่าผู้หญิงคนอื่นมีโอกาสได้มาใกล้ชิดพี่แบบหนูไหมก็ไม่ หนูต้องขอบคุณคุณลุงจริง ๆ ที่มองเห็นหนู"

"เห้อ" สุดท้ายผมก็เผลอถอนหายใจออกมาอย่างปลงตก

"พี่เหมือนตะโก้เลยค่ะ"

" ทำไม"

"ยิ้มหวานเหมือนรสชาติตะโก้ รอยยิ้มของพี่ตราตรึงใจหนูทุกวัน แม้จะนานแสนนานมาแล้วก็เถอ...

ตึกตักตึกตัก

เสียงรองเท้าส้นสูงดังกระทบพื้นสนั่นทันทีที่สาวมั่นอย่าง ควีน ลดา มาเยือนยังอู่ซ่อมรถของเพื่อนชายคนสนิทอย่าง คิงส์หรือราชา

หญิงสาวเดินเข้ามาทิ้งสะโพกกับรถด้วยความมาดมั่น ทอดสายตามองราชาอย่างเอือมระอา เมื่อเห็นว่าเพื่อนชายอยู่ในสภาพเปลือยท่อนบน

อวดใคร คิดว่าน่ามองขนาดนั้นเลยเหรอ

สมองคิดอย่างนั้นแต่สายตาของสาวมั่นกลับจ้องหน้าท้องของเพื่อนไม่วางตา

“โอ้ย” ก่อนเสียงร้องลั่น...

“เขาไม่ได้ตรงสเปกในทีแรก แต่คุยกันมาสองวันดูเป็นคนสะอาดดี ฉันเลยจะชวนเขาไนต์...”

“ถ้าเธอกล้าล้ำเส้นเข้ามา...ก็อย่าหาว่าพี่...ไม่เตือน!!”

เพื่อแลกกับการช่วยชีวิตลูกสาวเพียงคนเดียวของเธอ โชติมนต์จำต้องยินยอมเป็นนางบำเรอของผู้ชายใจร้ายที่ได้ขึ้นเชื่อว่าเป็นพ่อของลูกอย่างเลี่ยงไม่ได้

ผมรักแฟนของผมมากแต่กลับถูกที่บ้านบังคับให้แต่งงานทางธุรกิจกับผู้หญิงที่ผมไม่ชอบขี้หน้า
ที่บ้านผมไม่ชอบแฟนผมเพียงเพราะเธอไม่ใช่ลูกสาวของตระกูลไฮโซ แต่ถึงที่บ้านผมไม่ชอบเธอยังไงผมก็ยังรักเธอมาก ผมเคยวาดฝีนเอาไว้ว่าจะต้องแต่งงานกับเธอมให้ได้ แต่ความฝันต้องพังทลายลงเพียงเพราะผู้หญิงคนนั้นคนเดียว

เขาหลอกให้เธอ...รักเขาอีกครั้ง ฝังความชิงชังไว้ลึกสุดลึก
จองจำเธอไว้ด้วยโซ่...แห่งพิศวาส
แท้จริง...เขาต่างหาก...ที่ตกเป็นทาสเสน่หา...นิจนิรันดร์

ภายใต้ภาพฝันของชายหนุ่มผู้หล่อเหลา ร่ำรวยและแสนอบอุ่น เขาเคยทุ่มชีวิตให้ผู้หญิงคนหนึ่ง และเมื่อเธอจากไปโดยไม่ทิ้งอะไรไว้ให้ นอกจากบาดแผลที่รอวันเยียวยาด้วยความแค้นและเกลียดชัง และเมื่อเขาพบเธออีกครั้ง เขาทำให้เธอรักเขา และค่อย ๆ เฉือนหัวใจของเธออย่างเลือ...

คุณคิดว่าคนเราจะสามารถรอคำตอบจากใครคนหนึ่งได้นานสักแค่ไหนกันนะ...

1 ชั่วโมง 3วัน 5สัปดาห์ 7เดือน หรือ...10ปี

“ฉันชอบคุณ^^ ก็เลยอยากจีบคุณค่ะ”

“คิดจะเล่นตลกอะไรอีก!”

“โมโหอะไรของคุณเนี้ย”

“โมโหที่คุณคิดอยากจะไปก็ไป อยากจะมาก็มา! ผมไม่ใช่ไอหน้าโง่ในวันนั้นที่ให้คุณปั่นหัวเล่นอีกแล้วนะ!”

ภายในงานแต่งงานเล็ก ๆ มีเพียงคนในครอบครัวของเจ้าบ่าวและเจ้าสาวเท่านั้น โดยไร้ซึ่งญาติมิตร เพื่อนฝูงหรือคนรู้จัก

"ไปรับน้องสิแทน"

แทนคุณเลื่อนสายตามองไปทางบันได พบกับเจ้าสาวของตัวเองที่กำลังก้าวขาเดินลงมา วันนี้เธอดูสวยสะดุดตาเป็นพิเศษ แต่สุดท้ายสายตาเขากลับหลุดโฟกัส มองไปที่พี่สาวของเธอแทนอย่างไม่สามารถห้ามได้

"น้องสวยจนอึ้งไปเลยใช่ไหมล่ะ"

เสียงเอ่ยแซวของผู้เป็นแม่ทำให้แทนคุณหลุดออกจากภวังค์คว...

“นัฐท้องกับคุณการค่ะ”
ชนะชลหันขวับ พร้อมกับเดินเข้ามาตบเข้าที่ใบหน้างาม จนแผนการที่ตั้งตัวทันเข้าไปรับร่างบางไว้ด้วยความตกใจ แพรนัฐใบหน้าชาไปทั้งซีกซ้าย มือน้อยๆ ยกขึ้นลูบใบหน้าของตัวเอง ครั้งหนึ่งมือใหญ่นั้นเคยลูบไล้ด้วยความรักและความใคร่ มาบัดนี้เขาลงโทษเธอด้วยความเกลียดชังแล้วสินะ
“พูดออกมาได้แล้วเหรอ ที่แท้ก็ไม่ผิด เลวด้วยกันทั้งคู่!”
แพรนัฐร้องไห้ปานจะขาดใจ เธอมองแผ่นหลังที่ครั้งหนึ่งเคยอบอุ่...

เพราะพี่สาวฝาแฝดถูกเข้าใจผิดว่าเป็นเมียน้อย น้องสาวอย่างเธอจึงยอมไปเป็นจำเลยของเขา แต่เมื่อเขารู้ความจริงเธอก็กลายเป็นจำเลยที่เขาแสนรัก
จะเรียกว่าฉันเป็นจำเลยก็ดีเหมือนกันนะคะ ทำให้นึกถึงละครเก่าๆ แต่บังเอิญว่าฉันไม่ใช่นางเอกในละครที่จะยอมคุณซะทุกอย่าง
“อย่าพยายามเลยเค้ก ต่อให้ทั้งโลกเหลือผู้หญิงแค่คุณคนเดียวผมก็ไม่มีทางนอนกับคุณ”
“จำคำพูดของคุณไว้นะคุณเข้ม” กานต์ชิสาพูดแล้วมองหน้าเขาตอนนี้หญิงสาว...