ทะลุมิติ

เธอคือซีอีโอสาวและศัลยแพทย์ระดับโลกที่เสียชีวิตจากเหตุเฮลิคอปเตอร์ระเบิด...
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง กลับพบว่าตัวเองกลายเป็นเด็กสาววัยสิบแปดปีในชนบทจีนยุค 80 ที่ถูกครอบครัวใจอำมหิตขายให้พ่อหม้ายแก่เพื่อแลกเงินสามร้อยหยวน!
แต่คนพวกนั้นไม่รู้ว่า...เด็กสาวที่พวกมันคิดว่าอ่อนแอ ไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป
เธอมาพร้อมมิติคลังสินค้าขนาดยักษ์ ยา เครื่องมือแพทย์ และทรัพยากรจากโลกอนาคตที่ไม่มีวันหมด
ใครตีเธอ...เธอเอ...

“เรื่องหย่า…เจ้าฝันไปได้เลย อู่เหมยหลิน”

“นะคะคุณไฟ ซี้ดดด...ตรงนี้มันร้อนไปหมดเลยค่ะ” เธอครางเสียงหวานพลางแอ่นเนินเนื้ออวบอูมเข้าใส่นิ้วยาวไปมาอย่างมีอารมณ์
สุดท้ายอัคนีก็ไม่สามารถฝืนสัญชาตญาณดิบเถื่อนของตัวเองได้ เขาตัดสินใจร่างหนาขยับขึ้นไปบนเตียงแล้วจับขาเรียวทั้งสองข้างชันขึ้นเป็นตัวเอ็ม เผยให้เห็นเนินเนื้ออวบอูมน่าหลงใหลที่ไม่มีอะไรขวางกั้นได้อย่างเต็มตา
“คุณไฟขา...” เปมิกาเห็นสายตาร้อนแรงของคนตรงหน้าที่มองมาก็ยิ่งรู้สึกว่าความต้อง...

อี้เฟยทะลุมิติไปปี 1975 สวมรอยเป็น จ้าวอี้เฟย แม่เลี้ยงที่ไม่ทำอะไร เพื่อมีชีวิตต่อเธอต้องเลี้ยงดูลูกสาวของสามี และขัดเกลาลูกชายของตัวเอง

อะไรคือคะแนนสะสมจากภารกิจเทียบเท่าแต้มทำงานของสามี คูปองใบหนึ่งใช้คะแนน 100 แต้มในการแลก ทำงานขั้นต่ำครึ่งเดือน

อะไรคือหากไม่ยอมทำภารกิจตัวตนของจ้าวอี้เฟย รวมถึงอี้เฟยอย่างเธอก็ต้องหายไปเช่นกัน

นี่มันระบบแม่เลี้ยงที่เอาไว้ใช้เลี้ยงลูกหรือระบบแม่เลี้ยงเอาไว้ใช...

เธอตายในวัย 25 ปีโดยที่ยังโสดยังซิง คำขอสุดท้ายก่อนตายจึงอยากได้สามีในโลกใหม่ ขอทั้งหล่อ ทั้งรวย ทั้งตัวสูงใหญ่กำยำเเต่พอได้มาเกิดใหม่จริงๆ ดันได้สามีเป็นกษัตริย์อสุรามากเมียเเทนซะงั้น!

เพราะไปเผาศาลเจ้าด้วยความโกรธ เลยต้องถูกทำโทษให้มาอยู่ในร่างของคนอื่น
**แจ้งก่อนนะคะว่านิยายเรื่องนี้เขียนขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน

ซึ่งชอบอ่านนิยายแนวจีนโบราณทะลุมิติ แล้วเกิดอยากจะเขียนเองขึ้นมาบ้าง

และนิยายเรื่องนี้ไม่ได้อิงประวัติศาสตร์ของจีนนะคะ**

"เพราะความรักกับแฟนหนุ่มที่คบกันมายาวนานถึง 7 ปี เริ่มจะลุ่มๆ ดอนๆ เข้าใกล้คำว่าจบเข้าไปทุกที

'จินซิน' จึงได้ปรึกษากับเพื่อน และตัดสินใจบิ...

จะเป็นอย่างไร
เมื่อบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในใต้หล้า
ต้องมาเจอกับสตรีตัวเล็กๆ
ที่คิดว่าตนเอง ยิ่งใหญ่กว่า

“จะทำอะไรน่ะ” หลินหลินถามเสียงเบาเมื่อคนตรงหน้าโน้มริมฝีปากเข้ามาหา
“เจ้ารู้อยู่แล้ว” หลี่หงจินหยางตอบเสียงพร่าเมื่อถูกนิ้วเรียวๆของใครบางคนกดปิดริมฝีปากของเขา
“หยุดเลย” หลินหลินปรามอย่างดุดันเบาหวิว
“เมื่อคืนยังบอกว่า อย่าหยุด” หลี่หงจินหยางปรามอย่างดุดันยิ่งกว่า
“อะไร เมื่อคืนข้าบอกว่า อย่านะ...

เมื่อนางร้ายตัวแม่เกิดใหม่เพราะความผิดพลาดบางอย่างต้องเกิดใหม่ ชีวิตใหม่นั้นชีวิตสุดแสนจะรันทด แต่ใครสน สามีไม่รักเหรอก็หย่าสิรออะไร นางร้ายคนนี้ขอใช้ชีวิตแบบเริดๆ เชิดๆ ก็พอ เอาสิร้ายมาร้ายกลับไม่โกง

เธอทะลุมิติไปเป็นสาวใช้ส่วนตัวที่เขาซื้อมาจากครอบครัวที่เก็บขยะขาย ในยุคปัจจุบันก็ทำงานจนตัวตาย มาอยู่อดีตก็กลายเป็นคนอัตคัดขัดสน ชีวิตจะลำบากซ้ำซ้อนไปถึงไหน

"ท่านอ๋อง... เรามาหย่ากันเถอะ" นั่นคือประโยคแรกที่ 'เยว่ซิน' เอ่ยปากทันทีที่ฟื้นจากความตาย นางยอมถอยให้เขารับสตรีในดวงใจเข้ามา ยอมถูกตราหน้าว่าเป็นหญิงม่าย ขอเพียงแค่เขาปล่อยนางไป

แต่ทว่า... บุรุษผู้เย็นชาตรงหน้ากลับแค่นยิ้มร้ายกาจ "หย่างั้นรึ? ฝันไปเถอะ! ตราบใดที่ตระกูลเยว่ยังค้ำฟ้า เจ้าก็ต้องตายในฐานะพระชายาของข้า!"

จากความเกลียดชัง... แปรเปลี่ยนเป็นความยึดติด เมื่อนางพยายามหนี เขาจึงใช้ "ร่าง...

ความรู้สึกที่เปลี่ยนไปของเขา ทำให้เขาคิดว่า..ถ้าเปลี่ยนสถานะจากเพื่อนเลื่อนขั้นมาเป็นแฟนมันจะดีไม่น้อย
"ไอ้บ้าเฟิล หอมแก้มฉันทำไมเนี่ย" ณิชาเอามือลูบแก้มตัวป้อยๆ ด้วยใบหน้าร้อนผ่าว เมื่อเพื่อนคนตัวสูงเอนตัวยื่นหน้าหอมแก้มของเธอฟอดหนึ่ง
"หอมแก้มเมีย เมียน่ารักดูแลผัวดีจริงๆ"
"พูดผัวๆ เมียๆ อะไรของนายเนี่ย อย่ามาพูดแกล้งฉันแบบนี้นะ"
"ฉันไม่ได้แกล้ง แต่ฉันพูดความจริง"
"อมแล้วก็เรียกว่าผัวเมียปะ"
-...

นักอ่านอย่างอี้หลันยอมไม่ได้ เพราะนางเอกของเรื่องหวนกลับไปคืนดีกับพระเอกผู้แสนชั่วช้า ด้วยความโมโหเธอจึงเม้นท์ด่านางเอกไปหนึ่งหน้ากระดาษ ท้ายที่สุดเธอเลยซวย กลายมาเป็นนางเอกแทนอย่างไม่ทันตั้งตัว

พันดาว สตั๊นท์เกิร์ลสาววัยยี่สิบหกปี เธอเข้าวงการบันเทิงตั้งแต่อายุสิบแปดปี แต่ก่อนหน้านี้เธอใช้ชีวิตในค่ายมวยเล็กๆ เธอเป็นเด็กที่ถูกแม่เอามาทิ้งให้ลุงทองดีช่วยเลี้ยง แล้วหายไปไม่ส่งข่าว ด้วยความสงสารลุงทองดีจึงเลี้ยงเหมือนลูก แต่เนื่องจากสภาพร่างกายบอบช้ำ จึงผันตัวเองมาครูมวยแทน ประจวบกับรุ่นน้องเปิดโรงเรียนสตั๊นท์แมนให้ลุงทองดีเป็นครูสอนเทคนิกการป้องกันตัว
เบื้องหน้าพันดาวจะเป็นสาวห้าวไม่มีใครกล...

เสี่ยวไฉทะลุมิติมาเป็น ‘หยุนเมี่ยง’ พร้อมรถม้าซึ่งเป็นร้านสะดวกซื้อในห้วงมิติเวลา ในนิยายเรื่อง ‘วาสนานี้ใครครอง’
แต่เอ๊ะ ช้าก่อน “เจ็บ... ข้าเจ็บ อื้อ จุก!” นี่มันไม่ใช่นิยายรักสุขนิยม แต่นิยายเป็นดร่ามาอีโรติก(แต่แอบขายขำมากๆ) มารดามันเถอะ ใครบังอาจเปลี่ยนบทกัน!!

ทะลุมิติเข้ามาในนิยายทั้งที ใคร ๆ ก็อยากเป็นตัวเอก…

แต่ หลินอวี้ ดันกลายเป็นพระชายาตัวประกอบที่กำลังจะถูกท่านอ๋องหย่า แถมจุดจบตามเนื้อเรื่องเดิมยังต้องตายอีกต่างหาก!

“หย่าก็หย่าสิ ”

ทว่าแทนที่ท่านอ๋องจะยื่นหนังสือหย่าให้ เขากลับมองคนตรงหน้าแล้วเอ่ยเสียงเรียบว่า

“ไม่หย่าแล้ว”

“ทำไม?”

“เพราะข้าเปลี่ยนใจ”

จากพระชายาที่เขาไม่เคยเหลียวแล กลายเป็นคนที่ท่านอ๋องตามติดไม่ห่าง

จากไม่สนใจ กลายเป็นหวง...

#พ่อสามีนางร้ายจะอุ้มท้องลูกของท่านเอง
มารดาพวกท่านเถอะ!
เป็นหญิงแพศยาแต่งกับลูกแต่ปีนขึ้นเตียงพ่อสามี
ไร้ยางอายเยี่ยงไร ในเมื่อชาติภพใหม่ นางร้ายผู้นี้จะเปลี่ยนบทเอง
ฮึ... ยกที่หนึ่ง ก็เริ่มจากการปล่อยท้องไปเลยสิคะ
หมายเหตุ ระวังตกหลุมรักหนุ่มรุ่นพ่อโดยไม่รู้ตัว!#หลัวที่ดีคือสามีรุ่นพ่อ

สตรีผู้นั้น ทั้งอัปลักษณ์และไร้ยางอาย นางเขียนป้ายขายตนในราคาห้าตำลึงเงิน ฝ่ายเขาคือ ‘พ่อม่าย’ ผู้มีดวงกินเมีย สวรรค์ลิขิตไว้เช่นนี้ ให้ผีเน่ากับโล่งผุ ผูกด้ายแดงไว้คู่กัน


ริมฝีปากอวบอิ่มขยับไว้ เสียงของนางกว่าจะคลำหาพบ แล้วส่งมันออกมา ก็ใช้เวลาอยู่เกือบอึดใจใหญ่
“หัวเกอ... สตรีไร้หัวนอนปลายเท้าผู้นี้ ยังเป็นที่ต้องการของคนแซ่ซ่ง อย่างเช่นวันแรกที่ได้พบกันหรือไม่”

หรันอันเจียวถ...

“ท่านแม่ทัพ...ข้าไม่อยากตาย” เสียงนั้นสั่นเทา
“เสี่ยวชิง มีข้าอยู่ตรงนี้ อย่าได้กลัวสิ่งใด ข้าคือลมหายใจของเจ้า เป็นประตูแห่งขุมนรก เมื่อข้าไม่ยินยอมเปิด ก็มิอาจมีใครมาแย่งชิงวิญญาณนี้ไปจากเจ้า”
“ท่านล้อข้าเล่นแล้ว”
“ฮึ เห็นข้าเป็นบุรุษเหลวไหลตั้งแต่เมื่อใด”
ได้ฟังคำจ้านซานป๋อเช่นนั้น นางก็ใจชื้น และนึกมันเขี้ยว
“หากท่านไม่ใช่คนเหลวไหลหรืออ่อนหัด เหตุใดถึงปล่อยให้สตรีผู้นี้ ร้อนรุ่มแล...

ชาติก่อนขึ้นเกี้ยวเข้าหอแทนผู้อื่น ชีวิตบัดซบอยู่ก็เหมือนตาย กระทั่งมีมารหัวขนในครรภ์ ชายอำมหิตจึงเห็นค่า แต่สุดท้ายกลับเกิดเหตุการณ์หนึ่งศพสามชีวิต เมื่อมีลมหายใจอีกครั้ง นางจะไม่มีหวนคืนสู่จุดจบเดิม


มือใหญ่ๆ ก็ดึงถุงหอมของนางออกมา แกะดูด้านใน จากนั้นก็หัวเราะชอบใจทีเดียว
“โอ้ ปีศาจ... ข้าคือปีศาจใช่หรือไม่ แล้วนี่คงเป็นยันต์คุ้มภัยของเจ้าสินะ ซีซี...เฮ้อ แล้วมันจะปกป้องเจ้าได้จริง...

#นางร้ายผู้นั้นคือฉันอีกคน
หมอหญิงย้อนเวลามายังยุค 70’S ในร่างของนางร้ายซึ่งมักถูกคนเลวตบตีระบายโทสะ ปากเขาก็ต่อว่าเธอเหลวแหลก ไร้ยางอาย เป็นได้แค่ขยะ และนับแต่นี้ ก็ทางใครทางมัน จุดจบเธอและลูกฝาแฝดจะไม่เหมือนนิยายเรื่องเดิมอีกต่อไป
#หลัวอี้หยางเหรินตัวร้ายที่บังเอิญจับฉลากได้เป็นพระเอก!
#สิงหยุนเจี๋ยนางเอกผู้แสนดีและแม่ที่ประเสริฐความรักของเธอจะปกป้องลูกๆ ให้พ้นภัย