ทายาท

“เงินห้าแสนบาท... กับการเป็น ‘ภาพลักษณ์’ ของอาณาจักรที่เขาเป็นเจ้าของ” ชีวิตที่พังทลายบีบให้ พินอิน ต้องเดินเข้าสู่กรงทองของมาเฟียผู้ไร้หัวใจอย่างไม่มีทางเลือก เธอหวังเพียงแค่ทำงานให้จบเพื่อรักษาบ้านหลังสุดท้ายเอาไว้ แต่ความผิดพลาดในคืนแรกกลับนำพาเธอไปสู่อ้อมกอดที่แสนอันตรายของ คีรัน
ยิ่งหนีเขายิ่งรุก ยิ่งร้องไห้เขายิ่งรัดรึง... รอยตราสีกุหลาบบนลำคอระหงคือเครื่องเตือนใจว่า นับจากนี้เธอคือสมบัติส่ว...

“คำพูด..ไม่เคลิ้ม แต่การกระทำของฉัน ทำเธอเคลิ้มตลอดนะ..เยิ้มด้วย”

เพราะความดื้อรั้นเอาแต่ใจทำให้เธอมาเหยียบที่อิตาลีตามความฝัน ทว่าความหวาดกลัวบวกกับความกล้าอันน้อยนิดทำให้เธอได้พบกับเซเลโน่ ชายหนุ่มที่มีดวงตาดุดันน่ากลัวและมีเสน่ห์จนน่าค้นหา ทว่าเส้นทางรักไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดเมื่อเธอตกเป็นเชลยของเขาอย่างไม่ได้ตั้งตัว

"ตาก็สวย ใส่แว่นก็หล่อ สมแล้วที่หนูแอบชอบมาหลายปีเลย หนูทำบุญมาหนานะคะเนี่ย"

"คำพูดเหมือนจะชมแต่ถ้อยคำดูประชด"

"เอ้า พูดจากใจจริงค่ะ พี่คิดว่าผู้หญิงคนอื่นมีโอกาสได้มาใกล้ชิดพี่แบบหนูไหมก็ไม่ หนูต้องขอบคุณคุณลุงจริง ๆ ที่มองเห็นหนู"

"เห้อ" สุดท้ายผมก็เผลอถอนหายใจออกมาอย่างปลงตก

"พี่เหมือนตะโก้เลยค่ะ"

" ทำไม"

"ยิ้มหวานเหมือนรสชาติตะโก้ รอยยิ้มของพี่ตราตรึงใจหนูทุกวัน แม้จะนานแสนนานมาแล้วก็เถอ...

พวกเขาเข้าหาเธอด้วยการล่อลวง กักขังเธอไม่ให้ไปไหน หัวใจดวงน้อยจะรับมือชายหนุ่มทั้งสองคนได้หรือไม่…

สำหรับเธอ... คืนนั้นอาจเป็นเพียงเศษเสี้ยวความทรงจำที่เลือนหายแต่สำหรับเขา... คืนเดียวกลับกลายเป็น ‘ลมหายใจ’ ที่เขาเฝ้าตามหามาตลอดหนึ่งปี
ทว่าในวันที่ได้พบกันอีกครั้ง เธอกลับมองเขาด้วยสายตาที่ว่างเปล่า...
“หมอท่านชาย” ผู้สูงศักดิ์จึงยอมทิ้งศักดิ์ศรี ยื่นข้อเสนอแต่งงานเพื่อกักขังเธอไว้ในอ้อมกอด
ยอมแม้กระทั่งเป็นคนเห็นแก่ตัว... เพียงเพื่อผูกมัดเธอไว้ด้วย ‘พันธะสัญญา’ ที่เธอไม่มีวันจำได้

คุณคิดว่าคนเราจะสามารถรอคำตอบจากใครคนหนึ่งได้นานสักแค่ไหนกันนะ...

1 ชั่วโมง 3วัน 5สัปดาห์ 7เดือน หรือ...10ปี

“ฉันชอบคุณ^^ ก็เลยอยากจีบคุณค่ะ”

“คิดจะเล่นตลกอะไรอีก!”

“โมโหอะไรของคุณเนี้ย”

“โมโหที่คุณคิดอยากจะไปก็ไป อยากจะมาก็มา! ผมไม่ใช่ไอหน้าโง่ในวันนั้นที่ให้คุณปั่นหัวเล่นอีกแล้วนะ!”

Destiny พรหมลิขิตติดรัก
[ บรู๊ก x มีอา]

••××××ו•

เมื่อมาเฟียตกหลุมรักอินฟลูฯสาวสวย
"แต่งงานกัน"
"แต่งค่ะ"
"ห๊ะ!..ตะ แต่งงาน แต่เราเพิ่งเจอกันยังไม่ทันถึงหนึ่งชั่วโมงเลยนะคะ"

หนูรู้ว่าพี่รู้สึกยังไงกับเฮียธามแต่พี่ต้องแยกแยะนะคะระหว่างเพื่อน กับผัวชาวบ้านมันคนละอย่างกัน ใช่ค่ะเฮียธามเป็นเพื่อนพี่แต่ว่าเป็นผัวหนูค่ะ เพราะงั้นพี่อย่ามาอ่อยกับผัวหนู "กลับบ้านเดี๋ยวนี้เฮียธาม"

ถ้าคุณยืนยันจะเก็บเด็กคนนี้ไว้ สิ่งเดียวที่ผมจะให้ได้คือ ‘เงิน’ เท่านั้น