นักเรียน

เรื่องมันเกิดขึ้นตอนที่ฉัน 'ฟิล์ม' เด็กเฟรชชี่ปีหนึ่ง เผลอไปเหยียบเท้า 'พี่เฟียต' เจ้าของฉายา 'ขาโหดของคณะวิศวะ' เข้าโดยบังเอิญ ขณะที่กำลังเดินหาตึกเรียน ถ้าดูจากหน้าตาที่ไม่เถื่อน(?)ก็ดูเหมือนพี่เขาจะเป็นคนดีระดับหนึ่ง แต่คำพูดที่หลุดออกจากปากกลับห่ามเกินหน้าตาไปหลายขุม

"เหยียบตีนพี่..อยากลองดีเหรอครับน้อง"

ประโยคที่พี่เฟียตส่งมาให้ฉันล้วนมีรอยยิ้มพิฆาตมาด้วยทุกครั้ง ขนาดรุ่นพี่ปีเดียวกันยังไม่...

เมื่อเธอจะต้องทำทุกวิถีทางเพื่อช่วยน้องชายเพียงคนเดียว การเข้าหา "เขา" จึงเป็นหนทางที่เธอจะต้องทำ

-กราฟ-
คิดยังไงกับปั้นหยาเหรอครับ?
ไซต์หมากระเป๋าแบบนั้นห่างไกลคำว่าสเปคของผมเยอะ ที่เห็นควงๆ ก็แค่เอามาแก้ขัดกับ...แก้แค้น

-ปั้นหยา-
อย่าถามว่าฉันคิดยังไงกับไอ้พี่กราฟอีกนะคะ ไอ้เฮงซวยที่ทั้งชีวิตมีแต่กราฟความเลวระยำแบบนั้นเอาไปทำหมันเถอะค่ะ อย่าปล่อยให้ไปแพร่พันธ์ที่ไหนเลย!

ว่ากันว่า การกระทำนั้นสำคัญกว่าคำพูด
เขาจึงเลือกที่จะกระทำ มากกว่าพูดพร่ำ
แต่ว่าเขาคงจะลืมคิดไป
ว่าหากไม่พูดเลย อีกฝ่ายจะเข้าใจได้อย่างไร
เพราะฉะนั้น เมื่อถึงเวลาเขาจึงจำเป็นต้องพูดมันออกมา

“ เสียใจด้วยนะ พี่ไม่ชอบกินผักครับ” “ นี่ก็ไม่ชอบกินหมาเหมือนกันค่ะ”

เมื่อ ‘ฮานะ’ ต้องเข้าไปขโมยของสำคัญของผู้ชายที่มีอิทธิพลที่สุดอย่าง ‘โอยามะ’ แล้วโชคร้ายถูกเขาจับได้ ทางเลือกจึงมีแค่สองทาง นั่นคือจะยอมเป็นสินค้าของแบล็คสกอร์เปี้ยนส์ หรือ ยอมเป็น (สินค้า) ของเขา!

"ลักษิกา" หรือ "มิว" นักศึกษาพยาบาลปี 3 สุดเฉิ่ม สาวแว่นสุดเชยที่จืดชืดที่สุดแต่ก็เรียนเก่งที่สุด จนถูกพวกเขาล้อเลียนและแซวตั้งแต่เธอเข้ามาเรียนปีหนึ่ง

"ภาวินทร์" หรือ "วินทร์" หนุ่มวิศวะเครื่องกลปี 4 รุ่นพี่ปากดีที่คอยแซวเธอตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ แม้จะรูปหล่อ พ่อรวยและเป็นคาสโนว่าตัวพ่อเจ้าของฉายา "พ่อหนุ่มเอวไว" และ "ราชาปีศาจ"ที่ควงผู้หญิงไม่ถึงเดือนก็ทิ้ง

“ผ่านมาสามปีก็ไม่มีพัฒนาการขึ...

"หล่อ.....หล่อมากค่ะพี่.." แมนที่ยืนมองอยู่ก็ทำหน้าปลาบปลื้มเป็นมากเมื่อได้เห็นหน้าของเจ้าของรถบิ๊กไบค์คันหรูที่ขับมาเกือบชนเพื่อนของเขา แค่เกือบชนนะคะ

"หล่อแล้วไงขอโทษหนูก่อน" ไอรินยังคงเชิดหน้ามองจะเอาคำขอโทษจากปากอาทิตย์ให้ได้ "ยัยโง่!!" ไม่พูดมากแต่อาทิตย์สะบัดแขนคนตัวเล็กออกแล้วขึ้นรถไปทันที ไอรินที่เห็นอย่างงั้นก็รีบกระโดดขึ้นไปซ้อนท้ายตามเขา

"ไอรินลงมา...มันสายแล้วนะแกปล่อยพี่เขาไปเถอะ"...

"ลัลลาเบลกระโปรงเธอมันสั้นไปหรือเปล่า อีกนิดเดียวจะเห็นกางเกงในอยู่แล้วนะ!"

"ไม่เห็นหรอกค่ะพี่วาโยเพราะเบลไม่ได้ใส่กางเกงในค่ะ^^"

"เธอนี่มันที่สุดจริงๆ!-_-"

"น่ารักที่สุดใช่ไหมคะพี่วาโย^^

ลัลลาเบล ลูกสาวของคุณหมอเบย์ เธอกำลังอยู่ในช่วงวัยหัวเลี้ยวหัวต่อ ดื้อขั้นสุดเพราะมีคุณปู่อาทิตย์หนุนหลัง ตบตีกับชาวบ้านไม่ทั่วแถมไม่มีใครทำอะไรเธอได้ เพราะอำนาจของพยัคฆ์เมฆาทำให้เธอถือไพ่เหนือกว่าทุกคน

ใ...

“คุณนี้นะเป็นอาจารย์”

“ฮ่า ฮ่าๆ” นาเดียร์ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างสนุก ไม่เชื่อ สภาพห่ามๆ อย่างเขานี้นะเป็นอาจารย์ สอนมหาลัยวิทยาลัย

“ถ้า คุณเป็นอาจารย์ ฉันก็คงเป็น ผู้ช่วยศาสตร์ ด็อก เตอร์เดียร์ลดา....แล้วละ ฮ่า ฮ่า”

“เพื่อน เล่นเธอเหรอ”

^_____^

"ผู้ชายที่ยืนสอนหนังสือที่หน้าห้องเรียนคนนั่น^_^"

"อืม ใช่..."

"เขา เป็น สามีของฉันเอง"

+++++++++++ "อาจารย์ คาร์เรน"

ชายมากประสบการณ์อย่างเขาสุดท้ายก็ยอมศิโรราบให้กับหญ้าอ่อนซึ้งไร้ประสบการณ์
เธอสามารถมัดใจเขาอยู่หมัดจนไม่อาจมองใครอื่นได้อีกต่อไป
...
เขาคือผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง ที่วันๆ เอาแต่ทำงานไม่สนใจจะรักใคร

เธอคือเด็กสาวที่ถูกจ้างมาดูแล

แล้วความสดใสร่าเริงของเธอก็ถูกใจนายจ้างที่อายุห่างกันถึง 14 ปี

เธอทำให้เขาทั้งรักทั้งหลง

นายจ้างกลายเป็นโคแก่ที่หลงใหลไปกับหญ้าอ่อนที่รสชาติแสนหวาน

“คุณเคคงตั้งใจออกมาล่าสินะคะ แต่เผอิญมาเจอกับหนมพอดี”
“หึหึ ปกติเหยื่อจะไปหาเองน่ะครับ”
“…”
“ไม่จำเป็นต้องออกล่าให้เหนื่อย”
วันนี้เธอคงเป็นเหยื่อที่ป้อนตัวเองเข้าปากนักล่า เขาจึงไม่ทันได้กางกรงเล็บเพื่อตะครุบเหยื่อ
“แล้วถ้าหนมติดใจ…นัดคุณเคมาเจอกันอีกได้ไหมคะ”
“หึหึ ผมไม่ชอบกินซ้ำครับ”
กลิ่นเหยื่อใหม่และรสชาติใหม่ๆ คงถูกปากนักล่ามากกว่ากลับมากินของเก่าซ้ำๆ สินะ….. ร้ายกาจ

" แสนดี " หญิงสาว ไฮโซบ้านนอก ที่ย้ายมาเรียนกลางเทอมในคณะวิศวกรรมอินเตอร์ด้วยเหตุผลที่ว่าในตอนที่อยู่ต่างจังหวัดนั้นเธอย้ายหลายมหาลัยมากเพราะเหตุผลบางประการที่ไม่มีใครรู้ที่สุดเธอเลยถูกส่งตัวมาอยู่ในกทม.

"ต่อไปแกจะย้ายอีกกี่มหาลัยก็เรื่องของแก" นี่คือคำพูดนี่คือคำพูดของพ่อและแม่ที่บอกกับแสนดี

แต่เพียงแค่เข้ามาเรียนในวันแรกก็ต้องมาเจอกับ "แบดซ์" นักศึกษาหนุ่มรูปหล่อพ่อรวยแถมยังเรียนเก่งและเป็...

คนอย่างผมถูกโยนนน ทิ้งขว้างงง... ผม 'เลโก้ ' ใช่ครับ ผมถูกทิ้ง และคนที่ทิ้งผมไปก็คือแม่แท้ๆ ของผมเอง เรื่องมันอาจฟังดูเศร้าใช่มั้ยครับ แต่ไม่หรอก เพราะผมมี 'พี่อาทิตย์' ผู้ชายที่เป็นทุกอย่างของผม

จุดเริ่มต้นเรื่องราวของผมมันมีที่มาตั้งแต่เมื่อห้าปีก่อน พ่อกับแม่ของผมเลิกกัน แม่เอาผมมาฝากเพื่อนของแม่เอาไว้แล้วรับปากว่าจะรีบกลับมารับผม แล้วก็หายไปเลยห้าปีเต็มๆ นับจากวันนั้น ผมก็เลยต้องอาศัยอยู่กับพ...

“ผมทำผู้หญิงท้อง”
พรวด
กาแฟอุ่นๆ หอมกรุ่นในปากพุ่งกลับออกมาแทบจะทันที
“แกว่าอะไรนะ!”
ใบหน้าหล่อเหลาติดเข้มขรึมเป็นนิจก้มต่ำ ก่อนตอบคำถามของพี่ชายบุญธรรมเสียงแผ่ว
“ผมทำผู้หญิงท้อง”
“ทะ ท้อง ผะ ผู้หญิง” ‘หยางเบย์เดน’ ถึงกับสำลักน้ำลายอีกรอบ หลังจากสำลักกาแฟไปแล้วก่อนหน้า
“ฉันอาจจะหูฝาดหรืออาจได้ยินไม่ชัด แกพูดใหม่อีกทีซิ”
‘หลี่ต้าหยาง’ ก้มหน้าถอนหายใจหยาวเหยียดคล้ายทุกข์ในอกกำลังสุมกันเผาไหม้จนหัวใจ...

เสือ หิวมันจะ ออกล่า
เสือ บาดเจ็บมันจะยิ่ง ดุร้าย
เสือ หวาดระแวงมันจะโคตร อันตราย
แล้วถ้า เสือ มัน รัก ล่ะ?
"เสือรักดุนะ ขิมไหวเหรอ"
มันก็จะยิ่ง ดุร้าย ยิ่ง อันตราย และยิ่ง น่ารักโคตรๆ เลยไง!

เสือพยัคฆ์
เสือ ที่ว่าร้ายยังอันตรายน้อยกว่า เขา
สัญชาตญานเสือ มันไม่กิน เหยื่อ ซ้ำ
แล้วถ้า 'อดีตเหยื่อ' มัน น่าลองดี น่าขย้ำ ล่ะ?
"มีผัวรักดุอย่างฉัน อย่าริอาจคิดจะหนี"

สายขิม
ในอดีต เธอ ถูกเพื่อน Bully จน...

เพราะความนึกสนุกของเขาเหล่านั้น ที่มันทำให้ชีวิตและอนาคตของฉันต้องพังทลายลง

เรื่องราวเลวร้ายที่เกิดขึ้น มันเริ่มต้นเพียงเพราะพวกเขาอยากจะเล่นตลกกับชีวิตของฉัน...

"สนุกมากมั้ยกับสิ่งที่พวกนายกำลังทำอยู่"

ฉันพูดออกมาด้วยน้ำตาที่เอ่อคลอ แต่กลุ่มคนตรงหน้ากลับยกยิ้ม และหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ

"อืม ก็สนุกดีนะ"

ร่างสูงตรงหน้าพูดออกมาอย่างไม่คิดจะไตร่ตรอง

"ความลับไม่น่าแตกเลยเนอะ ไม่งั้นคงจะได้ต่ออ...

"ตะวัน" หมอหนุ่มเจ้าสำราญ ทายาทนักธุรกิจชื่อดัง ฉลาด ดูเหมือนจะเจ้าชู้แต่เลือกกิน

"ตันหยง" นักศึกษาสาวและโปรแกรมเมอร์อัจฉริยะ

อาชีพพิเศษคือแก้ไขงานระบบจนถึงรับงานปลอมตัวจัดการคนทุกประเภทตามสั่งคือดี

เมื่อทั้งสองมาพบกันอีกครั้ง ในฐานะ "คุณหมอ" กับ "นักศึกษาฝึกงานที่โรงพยาบาล"

เรื่องราวที่ดูเหมือนบังเอิญ แต่ว่า "จะใช่เหรอ"

ผ้าขาวผืนนั้นปลิวไสวตามแรงลมที่พัดลิ่วมา มีเพียงตัวหนีบไม้ที่ยึดมุมผ้าไว้ให้เกาะบนราว และเพื่อไม่ให้ผ้าผืนนั้นปลิวไปตามแรงลม
สตาร์

ชื่อที่แม่ตั้งให้เพราะอยากให้ลูกสาวนั้นงดงามระยิบระยับประดุจดาราประดับฟ้า และเส้นทางสู่การก้าวขึ้นไปเป็นดาวบนฟ้านี้เอง ที่ทำให้สตาร์นั้นโหยหาอิสระ และเส้นทางของตัวเอง

“ชีวิตมึงนี่ดีเนอะ ไม่มีใครมาคอยขีดเส้นให้เดินอยากทำอะไรก็ทำ อยากไปไหนก็ไป ชีวิตที่แม่งต้องเดินวนอย...

เรื่องที่ 1 บำเรอรักคุณอัคคี
"ทำไมหนูต้องใส่ชุดบ้าๆนี่ด้วย ไอ้แก่ตัณหากลับ!!"
"อย่าดื้อนังหนู อยากอยู่สบายๆก็ต้องใส่"
"ไม่!! หนูไม่ใช่คนที่ไปกู้เงินสักหน่อย ปล่อยหนูไปนะ"
"แต่กระดาษแผ่นนี้มันคือสัญญาและข้อผูกมัด สาวน้อยพ่อแม่ของเธอส่งเธอมาให้ฉันเรียบร้อยแล้ว ไปเปลี่ยนชุดได้แล้ว เดี๋ยวฉันจะพาไปโรงพยาบาล"

เรื่องที่ 2 เมียผมชื่อยูริ
ทุกวันนี้ผมแทบจำหน้าคุณไม่ได้เลยเพราะความน่ารักของคุณมันเพิ่มข...