ประวัติศาสตร์

'เเพรวพราว' ดาราสาวดาวร้ายที่กำลังปังปุริเย่ในปี 2023
ดันสลิงขาดตกลงขิตกลางอากาศในขณะที่กำลังโหนสลิงร่อนลงมาในบท 'มณีเเสง' นางพญานาคตัวร้ายของเรื่อง
หล่อนกลายมาเป็น 'อีเเพรว' โสเภณีโรงรับชำเราบุรุษกลางพระนครที่กำลังจะถูกไถ่ตัวเป็นอนุภรรยาด้วยขุนนางคราวพ่อด้วยเหตุนั้นนางจึงไปหาหมอผีอันเลื่องชื่อนามว่า 'พ่อครูคันศร' เพื่อทำเสน่ห์เเละทำของใส่เมียเอกของผัวใหม่
ให้ตายตกไปเพื่อที่สมบัติทั้งหมดจะได้ตกเป็...

สตรีไร้ยางอาย ข้านั้นก็เคยพบพานอยู่บ้าง
แต่สตรีที่คิดขึ้นควบขี่บุรุษ ทั่วผืนแผ่นดินนี้
คงมีแต่เจ้าที่กล้ากระทำ ซูกุ้ยฟาง!!


'ข้าน่ะหรือฮูหยินใหญ่แม่ทัพเตียงหัก’ มีจุดเริ่มต้นที่ตัวละครชื่อ ‘แสนเสน่ห์’ หรือ ซูกุ้ยฟาง พนักงานออฟฟิศธรรมดาที่มักหลงรักเจ้านายหล่อรวยอยู่เสมอ และวันหนึ่งโชคร้ายแบบสุดๆ เมื่อหล่อนกินบ๊ะจ่างแล้วเกิดอาการสำลักจนวิญญาณกระเด็นออกจากร่าง ทะลุมิติไปสู่โลกจีนโบราณ ...

เพราะความแสนดีจริงใจทำให้นางต้องสูญเสียจนผ่านความตายมาหนึ่งหนในเมื่อการเป็นนางเอกแสนดีเหมือนนิยายประโลมโลกไม่ใช่คำตอบที่ถูกต้องในวังหลังแห่งนี้ นางจะเป็นนางร้ายที่เอาคืนคนที่ทำให้นางต้องสูญเสีย

รักต้องห้ามของบุตรสาวอนุผู้ต่ำต้อย กับฮ่องเต้หุ่นเชิด
แม้ต่างฝ่ายจะต่างมีใจให้กัน ทว่าความสัมพันธ์ก็มิอาจพัฒนาไปมากกว่าที่เป็นอยู่ได้
หลังได้แผลใจครั้งใหญ่ เจินฮุ่ยหมิงก็ได้พบกับรักครั้งใหม่
หลังสงครามระหว่างต้าหยางกับตงซานสงบลง แทนที่ความสงบสุกจะเข้าครองแผ่นดิน ทว่า ฉินฉื่ออ๋อง น้องชายผู้ใฝ่สูงกับชิงบัลลังก์ของพี่ชาย ความโกลาหลวุ่นวายจึงได้บังเกิด

ความรักระหว่าง เจินลี่หลัว กับ ฉินจื่อฮ่องเต้ ...

'บี' ลูกหลานหมอผีฮวงจุ้ยอันเลื่องชื่อ ที่ไม่ว่าจะปราบผี หรือคนโดนของโดนผีเข้าก็ผ่านมาทุกรุ่นยันรุ่นลูกหลาน

เธอชื่นชอบเรื่องผีสางเป็นที่สุด

บีเสียชีวิตในห้องผ่าตัด ในขณะที่กำลังผ่าตัดศัลยกรรมเพิ่มขนาดหน้าอกด้วยฝีมือหมอกระเป๋า

เธอมาเกิดใหม่ในยุคกรุงศรีอโยธยา ในร่างบุตรีขุนหลวงนามว่า 'นางบัวงาม'

นางบัวงามมีสามีที่หมั้นหมายกันอย่างถูกต้อง นามของเขาคือ 'ขุนเเสนคำ'

เขาคือชายชาตินักรบรูปงาม ท่าทางด...

นางเป็นบุตรสาวที่บิดาไม่รักเอ็นดู มารดาต้องยอมโขกศีรษะก่อนตายให้บิดาเพื่อให้เลี้ยงนางไว้ แม่เลี้ยงรังเกียจ น้องสาวรังแก กระทั่งวันหนึ่งชีวิตต้องพลิกผันเพราะถูกวางยาปลุกกำหนัดตอนออกจวนครั้งแรก

ซ่งจื่อเหยียนถูกน้องสาววางแผนร้าย ในงานวันเกิดองค์หญิงหกกลับพบว่านอนกอดก่ายอยู่กับเว่ยเซียวหยาง แต่เขารังเกียจสตรี แต่งกับนางหรือฝันเฟื่องหรือไง นางจึงถูกไล่ไปอยู่จวนร้างไกลเมืองหลวงถึงห้าสิบลี้
"ท่านอ๋อง...อย่ารุ่มร่ามเรามาตกลงกันก่อน ปล่อยหม่อมฉันอื้อ ทรงทำอะไรปล่อยน่ะ เว่ยเซียวหยางตาเฒ่าฟังกันบ้างสิโว้ย"
จางจื่อเหยียนยอมให้เขากอดจูบเคล้าคลึงจนพอใจนางโอบรอบคอเขาแล้วจูบตอบ เว่ยเซียวหยางพอใจ...

เป็นเพราะข้าเผลอสบตาหญิงงามนางหนึ่งแต่ด้วยความขัดแย้งจึงไม่อาจบอกว่าข้ามีใจภายนอกที่เห็นจึงดูเหมือน..ไร้ซึ่งหัวใจ..

'พิมเเก้ว' คือลูกสาวตระกูลออกญาชื่อดังจากกรุงศรีอโยธยา

ที่ข้ามภพข้ามชาติมาตอนที่ขนมพระพายติดคอ ทะลุมายัง พ.ศ. 2564 ในประเทศไทยยุคเสรี

นางถูกจับได้ข้างกองขยะเนื่องจากสวยสะดุดตาเเถมยังใส่ชุดไทยเเปลกพิกล

เเละถูกส่งมาในคฤหาสถ์หลังใหญ่ที่ดูน่าเกรงขาม ตรงหน้าโซฟาหนังจระเข้

ชายที่สวมชุดสูท ใส่เเว่นสายตา ท่าทางเข้มขรึมดุดัน มีรอยบากที่หางคิ้วไปจนถึงใต้ตาจ้องมองเธอ

ด้วยเเววตาที่ทำเอาเเม่พิมกลัวจนตัวเเ...

องค์ชายที่เกิดมาพร้อมกับความโชคร้ายไม่มีผู้คนรักใคร่ หว่านหนิง สาวน้อยผู้จะมาพลิกชะตาชีวิต ขององค์ชายให้สามารถเป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้ได้หรือไม่ พบกับเรื่องความฟินแบบหน้าตาย ขององค์ชายที่ไม่มีใครรัก

เพราะการหายไปของ 'ไข่มุกน้ำตาจันทรา'
ทำให้ กัวจื่อหรานได้พบกับหลินอวี้เจิน
เขาต้องตามหาไข่มุกล้ำค่ากลับคืนสู่ตระกูล
ทว่าเขากลับพบว่าสิ่งที่ล้ำค่ายิ่งกว่าคือนางที่มีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น

"โจวหว่านถิง  เจ้ามันสตรีร้อยเล่ห์ข้าคิดถูกที่หย่ากับเจ้า"

ซ่างกวนหลิวหยางเอ่ยแก่สตรีที่เพิ่งว่ายน้ำเข้าฝั่งมานอนแผ่หลา 

โจวหว่านถิงสำลักน้ำลุกขึ้นมา พอลุกขึ้นหันหน้ามาก็เห็นแต่คนแต่งชุดโบราณเต็มไปหมด

ซ่างกวนหลิวหยางนั่งลง  ใช้มือที่หนาบีบคางนางก่อนจะเอ่ยลอดไรฟัน

"ข้าจะแต่งกับโจวลิ่วผิงน้องสาวเจ้า  แม้ว่านางจะเป็นเพียงบุตรอนุก็ยังดีกว่าสตรีร้ายกาจเช่นเจ้า  เทียบกับน้องสาวเจ้าๆนับเป็นตัวอะไร"
...

'เทียนหอม' พลัดตกลงไปในแม่น้ำเย็นเฉียบ เคยคิดว่าโลกหลังความตายมันน่ากลัว แต่ไม่คิดว่าโลกหลังความตายของเธอจะกลายเป็นยุคสมัยและภูมิประเทศที่ไม่คุ้นเคย ทั้งยังอยู่ในร่างของ 'แม่หม้ายลูกติด' อีกต่างหาก

นางถือกำเนิดมาพร้อมกับโชคร้ายมารดาตาย ตั้งแต่นางลืมตาดูโลก ใครก็ช่างที่เห็นใบหน้างดงามของนางจะต้องมีอันเป็นไป

เพียงพบหน้าคราแรก 'เจินอิ่งหลัว' ก็ตกหลุมรัก 'หานอวิ๋นเฉิง' อย่างถอนตัวไม่ขึ้น แต่ทว่าเพราะเขาเป็นอาจารย์ ส่วนนางเป็นศิษย์ หานอวิ๋นเฉิงจึงปฏิเสธและประกาศว่าไม่มีทางรับนางเป็นฮูหยินเด็ดขาด เจินอิ่งหลัวไม่คิดถอย นางสืบมาดีแล้วว่าตำแหน่งฮูหยินเขายังว่าง และเพื่อหลีกเลี่ยงการบังคับสมรสในอนาคต นางจึงตั้งใจจะตามเกี้ยวเขาให้ถึงที่สุด
แต่ทว่า วันหนึ่งเขากลับมีสตรีในดวงใจขึ้นมา อีกทั้งยังผลักไสนาง เฉยช...

"ในเมื่อบทเขียนให้ข้าเป็นนางร้าย ข้าก็จะร้ายให้ถึงที่สุด... แต่เรื่องอะไรจะยอมตายตามบทห่วยๆ นั่นกันเล่า!"
เซี่ยหลัวเยี่ยน คุณหนูใหญ่ตระกูลแม่ทัพผู้หยิ่งทะนง ท่ามกลางเกมอำนาจที่รุมเร้าและการใส่ร้ายป้ายสีที่หมายมั่นจะทำลายตระกูลเซี่ย นางไม่ได้มีดีแค่ใบหน้าโฉมสะคราญที่พิชิตใจคนทั้งวังหลวง แต่มาพร้อมกับมันสมองระดับอัจฉริยะที่พร้อมตอกหน้าทุกคนที่ดูแคลน
สตรีที่กล้าดื่ม ‘ถ้วยเปล่า’ ต่อหน้าฮองเฮา และประกา...

หนึ่งสตรีสิ้นเพียง เพราะบุรุษมากรัก หนึ่งสตรีสิ้นด้วย น้ำมือบุรุษที่รัก เมื่อหนึ่งในสอง ได้ลืมตาในร่างใหม่ ชะตาต่อจากนี้ นางจะลิขิตเอง มิเว้นแม้แต่พันธนาการ ที่เรียกสามีภรรยา

ฟ่านรั่วเจี๋ย รู้ดีว่าบ้านเมืองกำลังอยู่ในภาวะคับขัน แผ่นดินถูกรุกรานโดยอีกฝ่ายมีแม่ทัพใหญ่ เขาเป็นถึงชินอ๋องแห่งแคว้นต้าหลาง มู่ชิงซาน และถูกขนานนามว่า ‘อ๋องปีศาจหรือหมาป่าแห่งรัตติกาล’ คนผู้นี้กระหายสงคราม เป็นบุรุษที่ผีเห็นยังหวั่น ทว่าโชคชะตากลับพลิกผัน เมื่ออ๋องปีศาจต้องตกอยู่ในกำมือหญิงอัปลักษณ์ เขากลายเป็น ‘เจ้าเป็ดน้อย’ ความคิดอ่านเหมือนเด็กที่ยังไม่รู้ความ และเรียกฟ่านรั่วเจี๋ยว่า ‘มารดา’...

ทั้งอัปลักษณ์และบ้าใบ้
นางคือสตรีผู้กุมหัวใจแม่ทัพปีศาจ

เขาไม่ปล่อยริมฝีปากอิ่มสวยให้เป็นอิสระ และยังแทรกเรียวลิ้นอุ่นกวาดตวัดไม่หยุด ส่วนมือข้างหนึ่งเอื้อมมากอบกุมความขาวนุ่มนิ่มและนวดสลับบีบคลึงเคล้า ทั้งบี้ปลายยอดถันนางเพิ่มความซ่านสยิวต่อเนื่อง
ทุกสัมผัสของกวนเฉินหลางทำให้หญิงใบ้ร้อนฉ่าทั่วร่าง และส่งผลให้หัวใจสาวแทบกระโจนออกมาอยู่นอกอก
หญิงใบ้คงเสียสติเป็นแน่แท้ นางเกลียดเขา ชิงชังจับใจ แ...

ในคืนแต่งงานคนรักถูกสังหาร และนางถูกจับเป็นเชลยแขวนป้ายรับแขก ชีวิตนับจากนี้ของแพทย์หญิงซึ่งย้อนเวลามาอยู่ในร่างสตรีแสนอาภัพ ต้องหลบหนีให้พ้นเงื้อมมือทรราช ผู้เป็นทั้งบิดาเด็กในครรภ์ และพ่อสามี!


“คณิกา...เสี่ยวเหลียน!” เขาเรียกนางเสียงดังเข้ม อีกนิดเดียวก็ใกล้เคียงกับการตวาด และยังไม่หยุดใช้อารมณ์ฉุนเฉียวต่อ “เปลื้องผ้าออกให้หมด แล้วคลานสี่ขาเยี่ยงสุนัขออกมารับใช้ข้าเดี๋ยวนี้”
ซ่าง...