ฝาแฝด

อีกคนจงเกลียดจงชังเข้าไส้ แต่อีกคนกลับมาเพราะรักและคิดถึง

กุ้ยหนิงอัน หญิงสาวจากชนบทที่มาดิ้นรนในเมืองหลวงเพื่อหาเงินเลี้ยงดูครอบครัว แต่เพราะร่างกายที่ไม่แข็งแรง และมีโรคประจำตัว จึงทำให้เธอจากไปโดยไม่มีใครล่วงรู้ จนมีวิญญาณของหญิงสาวจากยุคปัจจุบันมาแทนที่

นภัสสรตื่นขึ้นมาพบว่าตนเองนั้นมาอาศัยอยู่ในร่างคนอื่น ความทรงจำของร่างนี้ก็ไหลเข้ามาในหัว

เธอจึงตั้งมั่นที่จะใช้ชีวิตแทนเจ้าของร่างให้ดี แต่แล้ววันหนึ่ง เธอกลับไปมีความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนกับชายที่ไม...

เมื่อเธอถูกเพื่อนในกลุ่มของโรมถามว่าอยากลองมีอะไรกับโรมไหม ลูกแก้วก็ตอบไปอย่างมั่นใจว่า ‘อยากค่ะ‘

เมื่อน้องชายเพียงคนเดียวจบชีวิตลงด้วยน้ำมือของผู้หญิงแพศยาสารเลว เบอนันเดส มิโลสลาฟ จึงลากคอตัวต้นเหตุมารับผลของการกระทำสุดระยำ ด้วยการหอบความแค้นทั้งหมดมาลงที่ โรฮันนา บวรเกียรติกัมปนาท หญิงสาวผู้แสนอาภัพ โดยไม่คิดจะไต่สวน แต่กลับลงความเห็นว่าเธอนั้นเลวชาติเกินให้อภัย และในเมื่อกฎหมายเอาผิดเธอไม่ได้ เขานี่แหละจะยัดเยียด ‘นรก’ ให้เธอจดจำไปจนวันตาย ‘พ่ออสูรร้าย’ กักขังเธอให้เป็น ‘จำเลยสวาท’ ผู้แสนต...

ทุกความรักที่เธอเก็บรักษา
กลับกลายเป็นเศษซากใต้เท้าของเขา

"ฉันแม่ง!... โคตรเกลียดเธอเลย"

สี่ปีก่อนความสัมพันธ์ลึกซึ้งระหว่างเขาและเธอเกิดขึ้นเพราะฤทธิ์ยาและจังหวะชีวิตพาไปเจอ สี่ปีให้หลังใครจะคิดว่าเขาจะได้เจอเธออีกครั้งพร้อมกับเด็กแฝดที่เรียกเธอว่าแม่จ๋า...นั่นลูกเขาใช่มั้ย?
"ถึงผมจะจำผู้หญิงส่วนใหญ่ที่เข้ามาในชีวิตผมไม่ได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าผมจะลืมไปทุกคนนะ ใครมันจะไปลืมขี้ขโมยได้ลง"
"คะ คุณพูดเรื่องอะไรคะ ฉันไม่ได้ขโมยอะไรมานะ" คนถูกกล่าวหาว่าเป็นขี้ขโมยแย้งทันที แต่แล้วก็ต้องหุบ...

ตัวอย่าง...

"ฉันเกลียดพวกคนหิวเงินไร้ศักดิ์ศรีที่สุด โดยเฉพาะเธอและแม่ของเธอ!"  หญิงสาวได้แต่ก้มหน้าน้ำตาซึมยอมให้ชายหนุ่มตรงหน้าว่า หญิงสาวปฏิเสธไม่ออกเพราะแม่ของเธอได้ทำอย่างที่ชายหนุ่มกล่าวจริงๆ

"เถียงไม่ออกล่ะสิ คอยดูฉันจะเล่นงานแม่เธอให้หนักเลย" แดนเนียลกล่าวด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม

"อย่านะคะ อย่าทำอะไรแม่ฉันเลย ฉันขอร้อง" พลอยไพลินขอร้องเขาด้วยน้ำตานองหน้า

"ทำไมฉันต้องฟังคำขอร้องพวกคนจิต...

เขาคือ Amborato de danilo ผู้มีชีวิตเป็นเงาของน้องชายฝาแฝดคอยคุ้มกันภัยอยู่เบื้องหลังมาโดยตลอด
แต่เหตุการณ์ความสูญเสียเป็นชนวนแห่งความตาลปัตรให้เงาอย่างเขาต้องออกมาหาความจริงบางอย่าง ทว่าในระหว่างทางแห่งการแก้แค้นนั้นได้พบกับ อลิน ทำให้หัวใจของมัจจุราชหนุ่มผู้เงียบขรึมและเยือกเย็นปั่นป่วน
เธออาจจะทำให้การค้นหาความจริงล่าช้า ทว่า เขาจะไม่มีวันปล่อยเธอไปจากชีวิตอย่างแน่นอน..

"นาย! นายเห็นไหมว่ารถฉันถลอกเพราะรถเน่าๆของนายน่ะ!" จูนี่หันไปแวดเสียงใส่ชายหนุ่ม เธอเหลือบตามองจักรยานคันเก่าที่พังไม่เป็นท่าเพียงนิด ล้อมัน..ล้อมันบิดเบี้ยวเป็นเลขแปดขณะที่รถของเธอแค่สีถลอกเท่านั้น แต่ถ้าเทียบกับราคาซ่อมแล้วมันเทียบกันไม่ได้เลย
"แต่รถผมพังเพราะความมักง่ายของคุณ ถึงมันจะเก่าจะเน่า แต่มันไม่เคยสร้างความเดือดร้อนให้ใคร" คำพูดเชิงเหน็บแนมของชายหนุ่มทำเอาจูนี่ถึงกับชะงัก เธอขมวดคิ้วอ...

"แต่หนูเป็นคู่หมั้นของพี่นะ ครอบครัวของเราสนิทกันมาตั้งนานแล้วด้วย จะมายกเลิกงานหมั้นไม่ได้เลยนะ"
"หนูก็ไม่ได้บอกว่าจะยกเลิก แต่หนูอยากจะรอให้ตัวเองเรียนจบก่อนทำไมทุกคนถึงไม่เข้าใจ กลัวหนูไม่มีผัวหรือไงกัน!"
"ก็แค่งานหมั้นเอง หมั้นกับพี่เถอะนะ"
"....."
"ถ้างั้นก็บอกพี่มาสิ ว่าเพราะอะไรทำไมหนูถึงไม่หมั้นกับพี่ พี่เองก็อยากรู้เหตุผลเหมือนกัน"

ฟังผมนะถ้าคุณให้ผมช่วย ทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิมคุณจะไม่มีสิทธิ์ก้าวออกไปชีวิตผมไปได้ถ้าผมไม่อนุญาต เข้าใจไหม” จะว่าผมเป็นคนฉวยโอกาสก็ได้แต่ผมถูกใจเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอเพราะงั้นอะไรที่ผมเล็งไว้แล้วผมต้องได้ไม่ว่าจะต้องวิธีไหนก็ตาม

"หาโรงแรมดีๆ แล้วเปิดห้องให้ซีรีย์!" คำพูดของอีกฝ่ายทำใจดวงน้อยกระตุกวูบ

"ไม่เอาค่ะ ซีกลัวผี"

"แล้วเธอไม่กลัวฉัน?"

"ไม่กลัวค่ะ ซีมั่นใจว่าพี่ลมไม่หลอกซีเหมือนผี" สิ้นคำนั้น ผู้ชายสองคนที่ประจำตำแหน่งคนขับและข้างคนขับก็หลุดเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ ส่วนเจ้านายของพวกเขาตวัดสายตาคมดุมองแรงอย่างไม่พอใจ

"ซีจะไปนอนกับพี่ลมค่ะ"

"ซีรีย์!"

"นะคะ ซีกลัวผี ซีไม่นอนโรงแรมแน่ๆ แล้วพี่ลมจะให้ซีไปนอนที่ไหน"...

เพราะเธอเป็นคนให้สัญญากับเขาเอง เขาจึงต้องกลับมาทวงสัญญานั้นจากเธออีกครั้ง หญิงสาวที่เขาเลือก เขาไม่มีวันปล่อยให้หลุดมือแน่..

"พี่ดีแล่นคะ"
"อย่ามายุ่งกับฉัน เธอไม่มีวันแทนปอได้จำใส่สมองเอาไว้ เธอไม่ได้ครึ่งปอแก้ว ไม่มีวันที่เธอจะแทนได้"
"ป่านรู้ดีว่าไม่มีวันแทนพี่ปอได้ ป่านรับรู้มาตลอดว่าป่านไม่มีวันได้ครึ่งพี่ปอ ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ช่างในชีวิต ป่านไม่เคยสู้พี่ปอได้เลย แต่ตอนนี้พี่ดีแล่นคือสามีตามกฎหมายของป่าน ป่านดูแลพี่ดีแล่นตามหน้าที่ภรรยา"
"ภรรยาเหรอ? หึ! เธอไม่มีสิทธิ์ใช้คำนี้ด้วยซ้ำ"
"ในทะเบียนสมรส นางสาวป่านทอทอง...

เด็กแก่แดดที่เคยวิ่งตามผู้ชายไปทั่ว ทำไมวันนี้กลับมาวิ่งตามเขาได้วะ

.......

-- มาร์วิน --
สุขุม สุภาพ อบอุ่น มีอคติกับเด็ก(บางคน)

-- ฮันนี่ --
น่ารัก แสบ ซน

“น้องพิมหันมามองหน้าพี่แพทหน่อยสิ ได้โปรด...คนดีอย่าทำแบบนี้ พี่แพทเจ็บนะรู้ไหม”
“ได้โปรดค่ะพี่แพท...พิมยังไม่พร้อม พิมขอเวลาคิดทบทวนอะไรๆ สักพัก แล้วก็...พิมจะกลับไปอยู่ที่คฤหาสน์กลับมาดามค่ะ” พิมพลอยพูดโดยไม่ยอมเงยหน้า ขึ้นมามองอีกฝ่าย
แพททริกสันรู้สึกเดือดขึ้นมาทันทีทันใด ‘นี่เขามันเลวมากเลยหรือวะ แม้แต่หน้าเธอถึงไม่ยอมมอง ไหนจะแทนตัวเองว่าพิม ไม่ใช่น้องพิมเหมือนที่ผ่านมา นี่มันเกินที่เข้าจะรับ...

"เธอไม่มีสิทธิ์ไปรักคนอื่น!" คำกร้าวที่ออกจากปากของคนที่เคยรักเอ่ยด้วยสายตาราบเรียบ เรื่องราวที่เขาทำในอดีตยังตามหลอกหลอนเธออยู่ทุกวัน แต่แล้ววันนี้ทำไมเขาถึงได้พูดประโยคนี้ออกมาได้หน้าตาเฉยกัน!?

เบื้องหลังจอมโจร H และ Y ผู้เปรียบเสมือนอัศวินขี่ม้าขาวของผู้ยากไร้เป็นใครนั้น ไม่มีผู้ใดล่วงรู้…
แต่สำหรับรัตติกัลยาและนรีกระจ่าง พวกเขาคือชีคแฝดสุดหล่อ ที่เธอยอมมอบกายถวายตัวให้ด้วยความรัก...

"คุณไม่มีทางหนีผมได้แล้วปลาย" พูดจบเขาไม่รอช้ารีบคว้าร่างเธอเข้ามาสู่อ้อมกอด
"ปล่อยฉันนะ บอกให้ปล่อยไง คุณไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับฉันนะ" ณรันดาดิ้นรนทั้งทุบทั้งตีเขาเพื่อให้เขาปล่อย ทว่าดูเหมือนว่ามันยิ่งทำให้เขารัดเธอมากยิ่งขึ้น
"สิทธิ์อีกแล้ว... นี่ไงผมกำลังมาทวงสิทธิ์อยู่นี่ไง" รวิชญ์กระซิบข้างหู น้ำเสียงที่เธอได้ยินนั้นช่างอ่อนโยนเหลือเกิน นี่เขาต้องการอะไรกัน ในเมื่อเขาต้องการเพียงแค่ลูกๆ ไม่...

งานแต่งงานถูกจัดขึ้นในโรงแรม และทุกอย่างก็กำลังจะเป็นไปได้ด้วยดี ทว่าเจ้าสาวถูกลอบทำร้ายจนต้องจบชีวิตลง
เขาที่พยายามจะเข้าไปช่วยภรรยาของตัวเอง แต่ถูกการ์ดของผู้เป็นพ่อลากออกไปจากงานเพื่อเอาตัวรอดจากวิถีกระสุน และมือก็คว้าได้เพียงกล่องเล็กๆ มาเพียงอย่างเดียว นั่นก็คือ ของขวัญวันแต่งงานของเขา
ที่ตรวจครรภ์!