วงการบันเทิง

เล่ห์ร้ายที่จะผลักให้เธอสู่วังวนของการแก้แค้นชิงชัง อิสระภาพที่แลกกับเงินจำนวนมหาศาล

จากไอดอลหนุ่มหน้าหล่อสู่ทายาทผู้นำตระกูลมาเฟียคนต่อไปเพราะเหตุผลบางอย่าง

แดนดิน เด็กหนุ่มผู้เกือบพลาดเสียตัวเพราะความคิดชั่ววูบและแผนการของแม่เลี้ยง เขาหนีรอดจากเสี่ยตัณหากลับได้เพราะการช่วยเหลือของชายหนุ่มผู้มีดวงตาสีเทอร์ควอยซ์ แต่แดนดินก็ไม่ไว้ใจเพราะแม้เมลวินจะช่วยแต่ก็จ้องจะจับเขากินเช่นกัน เด็กหนุ่มจึงตั้งกำแพงเพราะไม่ไว้ใจในเจตนา กว่าจะรู้ตัวว่าหลงรักไปแล้วก็ตอนที่มีอีกคนจ้องจะแย่ง

เพียงพบ เด็กเลี้ยงอีกคนของเมลวิน ก้างชิ้นโตที่ประกาศสงครามว่าฉันก็รักของฉัน เข้...

เมื่อความสัมพันธ์ทางกายเกิดขึ้นเพราะแรงปรารถนา หาใช่ ความรัก ดังนั้น การรับผิดชอบด้วยการแต่งงานมันจึงเป็นไปไม่ได้!

เผียะ!

“เห็นแก่ตัว ทุเรศที่สุด!” หญิงสาวให้พรชายหนุ่ม หลังจากฟาดฝ่ามือใส่แก้มสากของเขาไปเต็มรัก

นัยน์ตาดำดุของ กวิน จ้องหน้านางแบบสาวเขม็ง แน่นอนว่าไม่เคยมีใครกล้าตบเขาอย่างนี้ทำไม แพรวรุ้ง ถึงไม่เหมือนดารานางแบบคนอื่นๆ ที่เขาเคยควงนะ หากอยากได้อะไรก็บอกมาสิข้าวของ เงินทอง รับรองว่...

ชื่อของคนสองคนที่ต่างมีพลังอำนาจอะไรบางอย่าง? แต่ที่รู้ๆ มันไม่ใช่เรื่องดีแน่

สำหรับเขาและเธอ... แค่ชั่วข้ามคืน กลับตรึงเขาทั้งสองคนที่มีความต้องการซึ่งกันและกัน

ผูกพันกันด้วยเส้นด้ายแค่เบาบาง

“จนกว่าคนใดคนหนึ่งเป็นคนเอ่ยปากว่า หยุดถึงตอนนั้นก็จบ"

"หึ ตาโตเชียวนะ ตะลึงล่ะสิ ที่ผ่านมาคงไม่มีใครสู้ฉันได้สินะ ฮ่าๆ" นิคโคลัสหัวเราะชอบใจที่หญิงสาวมองน้องชายของเขาจนตาแถบหลุดออกจากเบ้า
" บ้า เปล่าตะลึงสักหน่อย แค่สงสัยทำไมมันเล็กก็แค่นั้น " ดาริกาเอ่ยอย่างไม่ยอมแพ้ โดยไม่รู้ตัวว่า คำพูดของเธอกลับเป็นเชื้อไฟดีๆนี่เอง
"หึ เล็กงั้นเหรอ งั้นมาพิสูนจ์กันว่าตอนมันอยู่ในตัวเธอ มันจะเล็กหรือจะใหญ่" นิคโคลัสพูดก็จับเธออ้าขาออกกว้าง แล้วใช้แก่นกายถูร่องสวาท...

เมื่อมาเฟียสาวต้องทะลุมาเป็นคุณแม่ลูกหนึ่ง อีกทั้งต้องมาเป็นภรรยาของผู้พันเมิ่งที่ทั้งเจ้าชู้และเห็นแก่ตัว ร่างเก่าทนได้ก็ทนไป แต่เหอว่านเซียงคนนี้ไม่ขอทน หย่าสิคะรออะไร

ตราบาปที่เขาทำกับเธอในวันนั้น กลายมาเป็นของสำคัญในวันนี้ พสิกาตัดสินใจใช้ร่างกายใช้หนี้ให้ปภังกร เพื่อจบปัญหาหนี้สินที่เธอไม่ได้ก่อ วันหนึ่งเธอรู้ว่าสิ่งที่ได้มาจากเขา มันมากกว่าความเจ็บปวด
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
"ทำไมไม่รับโทรศัพท์!"เสียงแหบห้าวตะโกนถาม เมื่อหันมามองหน้าเธอเต็มสองตา

"ฉัน..."พสิกาหาเสียงตัวเองไม่เจอ จะบอกว่าไม่สบายมันก็ไม่ใช่เหตุผลที่รับสายเขาไ...

ที่สุดของข่าวฉาว...กลิ่นคาววงการบันเทิง เมื่อดารินทร์ถูกสังคมพิพากษาให้อยู่ในฐานะ "ชู้" ชีวิตนักแสดงต้องย่อยยับพังทลาย ไปพร้อมกับหัวใจที่แตกสลายยับเยิน

"เป็นผัวดีๆให้กลับไม่ชอบริอยากได้ผัวซาตานงั้นเรามาเริ่มจากตรงไหนดีหล่ะ โซ่ แซ่ หรือกุญแจมือ ? "

วายุ (เฟยฮุ่ย) อายุ 27 ปี เป็นลูกครึ่ง จีน-อังกฤษ มารดาเป็นลูกครึ่งไทยอังกฤษ ส่วนบิดาเป็นคนฮ่องกงโดยกำเนิด ครอบครัวทำธุรกิจที่ไทยบ่อยจึงมีชื่อภาษาไทยและพูดภาษาไทยได้ชัด

เจ้าพ่อมาเฟีย ทำธุรกิจหลายอย่างทั้งขาวและดำ ทำการค้าทางโซนเอเชียและยุโรป

"เป็นผัวให้ดีๆ ไม่ชอบ ริอยากได้ผัวเป็นซาตาน"

"ต่อให้พี่ต้อ...

“คำพูด..ไม่เคลิ้ม แต่การกระทำของฉัน ทำเธอเคลิ้มตลอดนะ..เยิ้มด้วย”

ตราบสิ้นปฐพีนี้ ฉันก็จะรักคุณ
เขาอกหักจากผู้หญิงที่รักที่สุด
และถูกหักหลังจากน้องชายเพียงคนเดียวในชีวิต
ในคืนที่เหล้าแทนสติ…
ผู้ชายที่หัวใจพังยับ กลับเผลอทำลายความบริสุทธิ์ของเด็กสาวคนหนึ่ง
เด็กรับใช้ในบ้าน ผู้ไม่ควรเข้าไปอยู่ในชีวิตของเขาเลยตั้งแต่แรก
เธอไม่ได้ตั้งใจจะรัก
เขาไม่เคยคิดจะรับผิดชอบ
แต่ความผิดพลาดเพียงคืนเดียว
กลับผูกหัวใจสองดวงไว้แน่น…จนไม่มีวันแยกจาก
เมื่ออดีต ความแค้น และความรักต้...

จะเป็นอย่างไร
เมื่อบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในใต้หล้า
ต้องมาเจอกับสตรีตัวเล็กๆ
ที่คิดว่าตนเอง ยิ่งใหญ่กว่า

“จะทำอะไรน่ะ” หลินหลินถามเสียงเบาเมื่อคนตรงหน้าโน้มริมฝีปากเข้ามาหา
“เจ้ารู้อยู่แล้ว” หลี่หงจินหยางตอบเสียงพร่าเมื่อถูกนิ้วเรียวๆของใครบางคนกดปิดริมฝีปากของเขา
“หยุดเลย” หลินหลินปรามอย่างดุดันเบาหวิว
“เมื่อคืนยังบอกว่า อย่าหยุด” หลี่หงจินหยางปรามอย่างดุดันยิ่งกว่า
“อะไร เมื่อคืนข้าบอกว่า อย่านะ...

เฮียตฤณ.... หนุ่มหล่อ รวย เจ้าของธุรกิจเครื่องประดับที่ร่ำรวยติดอันดับ สปอร์ต ใจดีแต่กินดุมาก ใครได้ยินก็คงอยากลองสักครั้งแต่ไม่ใช่ดาหวันคนนี้แน่นอน

"เฮียปล้ำหนูทำไม ฮืออออออ"

"เชี่ยแล้วไง ฉันเมาอ่ะมองไม่ชัดว่าเป็นใคร... ว่าแต่อายุเท่าไหร่แล้วอ่ะ ถึง18แล้วใช่มั้ยฉันไม่อยากโดนข้อหาพรากผู้เยาว์นะ"

ดาหวัน... ลูกสาวแม่บ้านของคุณหญิงกินรีคุณแม่ของคุณตฤณ เธอโตมาที่นี่ตั้งแต่จำความได้ทุกคนที่นี้ใจดี...

เฮียตฤณ.... หนุ่มหล่อ รวย เจ้าของธุรกิจเครื่องประดับที่ร่ำรวยติดอันดับ สปอร์ต ใจดีแต่กินดุมาก ใครได้ยินก็คงอยากลองสักครั้งแต่ไม่ใช่ดาหวันคนนี้แน่นอน

"เฮียปล้ำหนูทำไม ฮืออออออ"

"เชี่ยแล้วไง ฉันเมาอ่ะมองไม่ชัดว่าเป็นใคร... ว่าแต่อายุเท่าไหร่แล้วอ่ะ ถึง18แล้วใช่มั้ยฉันไม่อยากโดนข้อหาพรากผู้เยาว์นะ"

ดาหวัน... ลูกสาวแม่บ้านของคุณหญิงกินรีคุณแม่ของคุณตฤณ เธอโตมาที่นี่ตั้งแต่จำความได้ทุกคนที่นี้ใจดี...

เมื่อพ่อแม่บุญธรรมเสียชีวิตไป'พิมพ์ดาว'ต้องอาศัยอยู่กับพี่ชายบุญธรรมอย่าง'อัศวิน'ที่พึ่งกลับมาจากอเมริกา ใครเล่าจะคิดว่าพี่ชายใจร้ายคนนี้จะกลายมาเป็นสามีบนเตียงของเธอเพียงชั่วข้ามคืนเพราะความเมา

หกเดือนก่อน

ตอนเลิกรา….

ปกติแล้วคนเรามักเลิกกับแฟนที่คบกันมานานเพราะเหตุผลอะไรเหรอ มีคนอื่น โดนทำร้ายร่างกาย ปัญหาทางความคิดหรือปัญหาครอบครัวของทั้งสองฝ่ายหรือเพราะปัจจัยอื่น ๆ ที่ทำให้ความรักไม่สามารถเดินต่อไปได้

แล้วคุณเคยเลิกกับใครเพราะความรู้สึกที่เคยมีมันหมดไปบ้างไหม เคยตั้งคำถามรึเปล่าว่าเพราะทำไม ทั้งที่เคยรักกันมากแท้ ๆ อะไรที่นำพาให้เรามาถึงจุดนี้ จุดที่ความรักมันจืดจางจนไม่รับรู้ถึง...

เมื่ออดีตบางอย่างที่เธอเคยลืมเลือน กำลังจะย้อนกลับมาอีกครั้ง พร้อมกับผู้ชายที่เข้ามาสั่นคลอนโลกที่เธอเคยควบคุมได้ทุกอย่าง
ระหว่างภาพลักษณ์ของ “ประธานบริษัทผู้เพอร์เฟกต์” กับหัวใจที่เริ่มหวั่นไหว พิ้งค์จะยังยืนหยัดในโลกของตัวเองได้เหมือนเดิม… หรือยอมเปิดใจให้กับผู้ชายที่กล้าทำในสิ่งที่ไม่มีใครเคยกล้า

"เลือกเอาว่าจะยอมเป็นผู้หญิงของผม หรือจะยอมให้ข่าวว่าคุณเป็นเมียน้อยของผู้กำกับเฮงซวยถูกปล่อยออกไป"
สำหรับไคเซอร์ เวลาที่เขาเริ่มสนใจใครมันก็มักจบลงด้วยข้อเสนอ เป็นข้อตกลงที่ต่างฝ่ายต่างยินยอม ต่างฝ่ายต่างได้ในสิ่งที่ต้องการ ดีกว่าความสัมพันธ์ที่ผูกมัดด้วยความรู้สึกและคำสัญญาที่เขาไม่เคยเชื่อว่ามีอยู่จริง
เขาไม่เคยคิดถึงวันหนึ่ง ไม่เคยคิดถึงปลายทาง ไม่เคยคิดว่าความสัมพันธ์จะต้องเป็นอะไรมากไปกว่านี...

ในวันที่ผมไม่สนใจผู้หญิงคนไหน ผมกลับสนใจผู้หญิงที่อยู่ในรูปที่เขาแชร์ต่อ ๆ กันในโซเชียล ผู้หญิงคนนั้นสวยหวาน เซ็กซี่ ดูดีไปทุกส่วน เธอกำลังทำหน้าที่เป็นพริตตี้ให้กับงานโทรศัพท์มือถือ ผมเข้าไปกดติดตามเจ้าของรูปนั้นทันทีเลย
ผ่านมาสองสามปี ผู้หญิงคนนั้นก็มาปรากฏตัวที่บ้านผม ในฐานะพี่เลี้ยงของลูกสาวผม ผมคงจะดีใจถึงขีดสุด ถ้าเมื่อวานไม่มีข่าวของเธอที่ถูกแชร์ต่อ ๆ กันในโลกโซเชียล
เมียน้อย... นี่คือคำตรา...