เข้าใจผิด

"ไง...หลบหน้าผัวมาหลายวัน" คนตัวโตกดเสียงมาอย่างไม่น่าฟัง ยิ่งเธอขัดขืนเขายิ่งเพิ่มแรงบีบที่ข้อมือ

"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน

"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"

"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด

"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาค...

“แอบฟังแล้วคิดว่าฉันจะปล่อยผ่านไปง่ายๆ งั้นเหรอ”

“ฉันไม่ได้แอบ”

“แต่เธอได้ยิน”

“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”

“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวก...

"คุณ! ข่มขืนฉัน!"
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"

เขาเป็นเสือที่ไม่เคยจริงใจกับผู้หญิงคนไหนไม่พร้อมที่จะถอดเขี้ยวเล็บเพื่อใคร
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้

"ฉันไม่มีวันหมั้นกับผู้ชายมักมากนิสัยเสียอย่างนาย ไม่มีวัน" ณดาเอ่ยพร้อมกับเชิดหน้าใส่ ขณะที่เธอนั้นพยายามดันตัวออกจากการรัดกุมของดีเอ็ม

"ทำไม คนอย่างฉันมันทำไม" ร่างสูงเอ่ยถามพร้อมกับจ้องใบหน้าสวยใส ด้วยสีหน้าและแววตาดุดัน

"มักมากและสำส่อน เอาไม่เลือกอย่างนาย ต่อให้เหลือนายแค่คนเดียวฉันก็ไม่เอา" ณดาเอ่ยกับคนใจร้ายอย่างเหลืออด

"สงสัยที่ปากเก่ง เถียงฉอดๆ แบบนี้ ไม่อยากเป็นแค่ว่าที่คู่หมั้น แต่...

เธอเป็นเพียงพยาบาลตัวเล็ก ๆ ที่ถูกจ้างให้มาดูแลย่าของเขา แต่กลับถูกดึงเข้าไปอยู่ในเกมของครอบครัวมหาเศรษฐี เกมที่เธอไม่ได้สมัครใจแม้แต่น้อย
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใคร...

เรื่องที่ 1 รสรักคุณหมอ
คำโปรย
เขาเป็นคนนิ่งๆ ไม่ค่อยพูดแต่ตอนอยู่บนเตียงกลับหิวโหยราวกับสัตว์ป่า ปกติเขาไม่เคยอยากใกล้ชิดผู้หญิงคนไหนแต่กลับเธอยิ่งอยู่ใกล้ยิ่งหยุดไม่ได้....

เรื่องที่ 2 คลั่งไคล้รักเมียหมอ
คำโปรย
ท่ามกลางชีวิตที่วุ่นวายในวงการแพทย์ ความรักมิตรภาพและความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกำลังก่อตัวขึ้น... เมื่อหัวใจไม่ได้รักษาแค่คนไข้แต่บางครั้งหมอเองก็ต้องการใครสักคนมารักษาหัวใจของตัวเองเช่น...

การที่บังเอิญเห็นพ่อเพื่อนกำลังทำกิจกรรมเข้าจังหวะ ทำให้ขวัญข้าวรู้สึกปั่นป่วนจนถึงกับต้องช่วยตัวเอง แต่เขาดันมาเห็นเสียได้ และยิ่งไปกว่านั้นคือ เธอกำลังครางเรียกชื่อเขา....

“กับข้าวเย็นหมดแล้ว กินข้าวกันเถอะ” เขาเอ่ย
“ก็เพราะใครล่ะคะ” ขวัญข้าวเอ่ยแล้วแกล้งค้อนเขานิดๆ
“เพราะเธอ” พอลว่าพร้อมกับตักข้าวต้มใส่ถ้วยให้เธอ
“ข้าวไม่ได้ทำอะไรเสียหน่อย” เด็กสาวแย้ง
“เธอทำ” เขายืนยัน
“ถ้าอย่างนั้นข้าวทำอะไร...

"ชอบตรงไหนครับ โซฟา ระเบียง หรือเตียง"
"ขอโทษนะแทน แต่เราทนไม่ได้จริงๆ ถ้าแทนจะเอาผู้หญิงคนอื่นขึ้นมานอนบนเตียงที่แทนเคยใช้กับเรา"
เพราะไม่ต้องการให้ผู้หญิงหน้าไหนได้เขาไป เธอจึงยอมทำทุกทาง แม้กระทั่งสวมรอยเป็นผู้หญิงที่เขาซื้อกิน

เดเรค เบอร์ยาน็อฟสกี้ เจ้าพ่อค้ายาชูกำลังและยาเพิ่มสมรรถภาพทางเพศรายใหญ่ของโลก ต้องโมโหจนหัวฟัดหัวเหวี่ยง เมื่ออยู่ๆ ตนก็ตกเป็นจำเลยสังคมในคดีที่ชายสูงวัยกินยาของทางบริษัทแล้วดันไปตายคาอกสาววัยเอ๊าะ แต่นั่นก็ไม่เท่ากับการที่เขาจะต้องโดนฟ้องร้องและขึ้นโรงขึ้นศาล แถมยัยทนายความสาวสุดเชย แต่ฝีปากจัดจ้านของฝ่ายตรงข้ามยังเป็นถึงคู่หมั้นที่เขาไม่ปรารถนา และในเมื่อแม่ตัวดี ‘สะเออะ’ มาหาเรื่องให้เขาปวดกะ...

ความเข้าใจผิดทำให้ 'ศิลา' ทำลายชีวิต 'แก้วดารา' จนไม่เหลือชิ้นดี
เธอเป็นเพียงเครื่องมือในเกมแค้น ไร้ชีวิต ไร้จิตใจ ไร้ความรู้สึก...
แต่วันที่เธอหายไปพร้อมกับลูกในท้อง กลับเป็นเขาเสียเองที่ตายทั้งเป็น



"ถอดมันออกมา"
ศิลาตลบชายเสื้อที่เธอสวมแล้วถลกออกทางศีรษะ จึงทำให้ตอนนี้เธอเปลือยกายอยู่ใต้ร่างใหญ่
คนตัวเล็กยกมือขึ้นมาปิดทรวงอกแต่ก็ถูกเขาแกะออกไปได้แม้ไม่ยินยอม ทำให้อกชูชันท้าสายตาคนใจร้ายอ...

กาเนสกรีดกรายเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง สายตาโฉบเฉี่ยวจ้องหน้าโอโซนที่แสดงออกถึงความไม่สบอารมณ์ก่อนที่มุมปากเธอจะโค้งลงเล็กน้อย แล้วเบียดตัวนั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกับปกป้อง
"มาช้านะคนสวย" ปรินเอ่ยแซว เขาส่งสายตากะลิ้มกะเหลี่ยและมองหน้าอกที่ขยายใหญ่กว่าปกติก็อดถามไม่ได้ แค่ริมฝีปากเขาเผลอขึ้นโดยไม่ทันได้ออกเสียงกาเนสก็พูดขึ้นเสียก่อน
"ฉันไปทำนมมาใหม่แล้ว เลิกล้อว่านมแบนได้แล้วนะ" กาเนสนั่งลงบนเก้า...

รัก...ไม่มีถูกไม่มีผิด มีแต่รักหรือไม่รัก

ความรัก...ไม่ใช่รางวัลของความดี

ทำดีหรือไม่ดี คนไม่รักก็คือไม่รัก

คุณเชื่อในเรื่อง ‘รักแท้’ ไหม
เคยคิดหรือเปล่าว่าจะมีใครสะกดหัวใจของคุณไว้ แค่เพียงครั้งแรกที่เจอในช่วงเวลาสั้นๆ
และหวั่นไหวทุกครั้งเมื่อนึกถึงเรื่องราวประทับใจเหล่านั้น
แต่เขาไม่เคยจำ...
ผ่านไปเนิ่นนาน...
ในวันหนึ่งเมื่อฝันของคุณเป็นจริงขึ้นมา คุณได้อยู่...

ชีวิตมอบเพื่อชาติ
วิญญาณมอบแด่ผืนทะเล
หัวใจรัก มอบไว้...เพียงเธอ

คนสองคนแม้จะอยู่ห่างกันแสนไกลกันเพียงใด แต่สักวันหนึ่งด้ายแดงแห่งรักจะชักใยพันผูกพาคนทั้งคู่มาพบกัน เพื่อครองรักกันไปจนตราบชั่วนิจนิรันดร์

“พะ...พี่เพชร” ฟ้ารดาร้องเสียงหลงเมื่ออีกฝ่ายเอื้อมมือมาจับที่แขนของเธอ
“ไปคุยกับพี่” เพชรดนัยบอก พร้อมกับดึงสาวเจ้าให้ลงจากรถ ท่ามกลางสีหน้ามึนงงของชื่น ที่ไม่รู้ว่าหนุ่มสาวมีเรื่องอะไรกัน
“ไม่ค่ะ ฟ้าจะเข้าเมือง” ฟ้ารดาพยายามแกะมือหนาออก แต่ทว่า...มันกับบีบรัดแน่นขึ้นอีกเท่าตัว
“ไม่ต้องไปไหนสักที่ ถ้าวันนี้ยังคุยกับพี่ไม่รู้เรื่อง” เพชรดนัยบอกด้วยสีหน้าดุดัน ทำเอาคนที่กำลังจะอ้าปากห้ามทัพ ถึงกับพ...

"เธอมันก็แค่น้องสาวของผู้หญิงขายตัว ที่หาวิธีทำให้ฉันสนใจไม่ได้ เธอก็วิ่งไปหาคนอื่น"

"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที

"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด

"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เ...

นิยามของผู้ชายชื่อราม ‘รอยสักน่ากลัว ชอบทำตัวน่ารัก’
สถานภาพโสด แต่อยู่ในโหมด กำลังตามจีบแม่ของลูก
เธอบอกว่ารักรามเป็นพิเศษ
แต่รามรักเธอพิเศษกว่า ใส่ไข่ ใส่ใจ ใส่ความรัก
“รอยสักตรงอกเท่ดีเนอะ รูปไรอะ?” – ม่อน
“อยากรู้ก็เดินมาดูใกล้ ๆ ดิ” – ราม

“เพื่อนพี่ไม่ได้ใจร้ายกับคนสวยขนาดนั้นหรอกนะคับ” รามเอ่ย

“ใช่ไหมวะ ไอ้มอส” รามถามเจ้าตัว

“พี่ไม่เอาเรื่องฉันแล้วใช่ไหม...” เชอลิตาเอ่ยด้วยสีหน้ามีความหวังอีกครั้ง เธอมองเขาตาพริบๆ อย่างลูกแมวอ้อนเจ้าของ

“ในเมื่อเธอไม่มีปัญญาจ่ายค่าเสียหายให้ฉัน ก็ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน”

“ข้อแลกเปลี่ยน...” คนตัวเล็กใจเต้นตุบๆ ตับๆ

“น่ารักอย่างน้อง ทำอะไรได้บ้างเอ่ย...” รามถาม น่ารักงั้นเหรอ ผู้ชายหล่ออย่างพี...

“คุณคิดว่าตัวเองเป็นนางเอกละครน้ำเน่าหรือไง ผมหวังดีกับคุณแท้ๆ ไม่ได้คิดจะทำอะไรคุณสักหน่อย หรือคิดว่าตัวเองน่าพิศวาส? รู้ตัวไว้ด้วยว่าคุณน่ะจูบไม่เป็นสับปะรด”

คนถูกว่าจูบไม่เป็นสับปะรดน้ำตาไหลพรั่งพรูด้วยความเจ็บใจ จนเผลอเงื้อมือเรียวขึ้นอีกครั้งอย่างลืมตัว

“ถึงคุณอยากจะตบผม แต่ผมคงไม่นึกอยากจะจูบคุณอีกหรอกครับคุณบุษบามินตรา”

“คุณ...มันเป็นพวกรังแกผู้หญิง”

“แล้วคุณคิดว่าหน้าผมมีไว้ให้ตบเล่นๆ ...