เข้าใจผิด

กาเนสกรีดกรายเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง สายตาโฉบเฉี่ยวจ้องหน้าโอโซนที่แสดงออกถึงความไม่สบอารมณ์ก่อนที่มุมปากเธอจะโค้งลงเล็กน้อย แล้วเบียดตัวนั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกับปกป้อง
"มาช้านะคนสวย" ปรินเอ่ยแซว เขาส่งสายตากะลิ้มกะเหลี่ยและมองหน้าอกที่ขยายใหญ่กว่าปกติก็อดถามไม่ได้ แค่ริมฝีปากเขาเผลอขึ้นโดยไม่ทันได้ออกเสียงกาเนสก็พูดขึ้นเสียก่อน
"ฉันไปทำนมมาใหม่แล้ว เลิกล้อว่านมแบนได้แล้วนะ" กาเนสนั่งลงบนเก้า...

เธอ.. เป็นเพียง 'นางร้าย'
ที่อยู่ในสายตาของเขา
เรื่องราวที่เธอเคยทำพลาด
มันทำให้เขามองเธอ..
เป็นผู้หญิงแย่ๆ ไปตลอดกาล
แม้ว่าวันหนึ่ง..
ความสัมพันธ์ระหว่าง
'เธอ และ เขา'
มันจะเกินเลยขนาดไหน
แต่ 'นางร้าย' อย่างเธอ
ก็ยังเป็น 'นางร้าย'
ในสายตาของเขาอย่างเดิม

จะเป็นยังไงเมื่อสาวโสดที่วันๆ เอาแต่ทำงาน อยากหาคนมา “แซ่บ” ก่อนอายุสามสิบ

โปรย...
‘อื้ออออ ทำไมมันปวดไปทั้งตัวแบบนี้ โอ๊ยยยย ลุกไม่ไหว’
พิมพ์นาราร้องโอดครวญอยู่ในใจขณะพยายามเปิดเปลือกตาอันหนักอึ้งทั้งสองข้างขึ้น แต่พอเธอลืมตาขึ้นมาได้สำเร็จแล้วเธอกลับพบว่าไม่ใช่เพียงแค่เปลือกตาของเธอเท่านั้นที่หนักแต่ทั้งแขนทั้งขาทุกส่วนของร่างกายตอนนี้นั้นหนักอึ้งแถมยังรู้สึกปวดเมื่อยระบมไปหมด เธอจึงค่อยๆ ขยับ...

นิยายโรมานซ์อีโรติกสำหรับนักอ่านที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไปนะคะ

เด็กๆ ที่อายุต่ำกว่านี้ ถ้าแอบอ่านไรท์ขอให้สอบตกนะเออ

รอให้อายุถึงก่อนนะคะ

3 คู่ 3 สไตล์

“พี่ไม่คิดที่จะชอบเธอหรอกนะ! พี่ไม่ชอบคนอ้วนน่ะเข้าใจไว้ด้วย ลองคิดดูสิว่าจะหน้าอายแค่ไหนที่ต้องเดินคู่ไปกับคนอ้วนๆแบบเธอ พี่ทำใจยอมรับไม่ได้หรอกนะ”

รอยรักสลักไว้ในห้วงคำนึง...


“ออกไปจากชีวิตของฉันซะ ฉันจะถือว่าเธอตายไปแล้ว อย่ามายุ่งกับฉันกับลูกอีก”
ได้ยินสิ่งที่เขาพูดแล้วเธอก็อยากจะคิดว่าตัวเองแค่ฝันไปหรือไม่เปลวก็คงไม่ได้ตั้งใจจะพูดแบบนี้ แต่ดูจากท่าทางแล้วเขาตั้งใจ
“คุณยังมีหัวใจอยู่หรือเปล่า” ถามผ่านความรู้สึกรวดร้าวทำให้น้ำเสียงยิ่งสั่นบาดหัวใจคนฟัง “คุณรักลูก ต้องการลูก ฉันก็ต้องการไม่แพ้คุณ คุณ...

รัก...ไม่มีถูกไม่มีผิด มีแต่รักหรือไม่รัก

ความรัก...ไม่ใช่รางวัลของความดี

ทำดีหรือไม่ดี คนไม่รักก็คือไม่รัก

คุณเชื่อในเรื่อง ‘รักแท้’ ไหม
เคยคิดหรือเปล่าว่าจะมีใครสะกดหัวใจของคุณไว้ แค่เพียงครั้งแรกที่เจอในช่วงเวลาสั้นๆ
และหวั่นไหวทุกครั้งเมื่อนึกถึงเรื่องราวประทับใจเหล่านั้น
แต่เขาไม่เคยจำ...
ผ่านไปเนิ่นนาน...
ในวันหนึ่งเมื่อฝันของคุณเป็นจริงขึ้นมา คุณได้อยู่...

“ปล่อยมุกไปเถอะค่ะ อยู่กันไปก็เท่านั้น เราสองคนไม่เคยมีใจให้กันเลย”
มุกตาภาเว้าวอนด้วยน้ำตาที่ไหลลงมาเจิ่งนองดวงหน้าหวาน
“จำใส่หัวเธอไว้นะมุกตาภา เธอเป็นสมบัติของฉันตั้งแต่วันที่เราแต่งงานกันแล้ว...
เป็นผู้หญิงของฉัน และจะไปจากฉันได้ก็ต่อเมื่อฉันเบื่อหรือเฉดหัวทิ้งไปเท่านั้น...”
อิศม์เดชคำรามอย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ

ไอ้ที่อยากรู้น่ะ ความจริงมันก็เยอะนะ
แต่หลักๆ ก็... อยากรู้แค่เพียง... ถ้าไม่มีเธอคนนั้น แล้วปรรณจะมองปาวมั้ย

ชีวิตมอบเพื่อชาติ
วิญญาณมอบแด่ผืนทะเล
หัวใจรัก มอบไว้...เพียงเธอ

สำหรับณภัทร ธนวัทร ผู้หญิงคนเดียวในดวงใจของเขาคือ ‘พลอยไพลิน’
เขาจึงกลับมาทวงสัญญาในวัยเด็กกับน้องน้อยที่เขาหมายปองไว้
ทว่านอกจากสาวเจ้าจะไม่จำ ไม่สน ไม่ใส่ใจ เธอยังสะบัดหน้างามเชิดใส่
ซาตานหนุ่มพันธุ์เสือซ่อนเล็บ ผู้ร้อนแรงไปทุกองศาจึงต้องวางกับดักเสน่หาเพื่อมัดทั้งตัวและ
หัวใจของเธอให้อยู่หมัด และเก็บกักเรือนร่างอันน่าปรารถนาของเธอไว้ในกรงพิศวาสของเขาตลอดไป

สำหรับนาซิม บิน คาดาร์ ผู้หญิงคือของเ...

“วันนี้แค่น้ำจิ้ม ถ้าคราวหน้าพี่ได้ชิมเธออีก พี่ต้องได้กินอาหารจานหลัก” จริงใจกลืนน้ำลายเหนียวลงคอ ไม่ต้องให้บอกก็รู้ว่าอาหารจานหลักของเขาคือการจับเธอกลืนลงท้องนี่แหละ

‘มาร์คัส’ ผู้ชายหน้านิ่ง สุขุม เย็นชา พูดน้อยและเข้าถึงตัวยาก แต่ที่กล่าวมาทั้งหมดจะกลับกลายเป็นตรงกันข้ามทันทีเมื่ออยู่ใกล้ ‘จริงใจ’ หญิงสาวตัวเล็ก หน้าตาน่ารัก คนที่กลัวเขายิ่งกว่ากลัวผี เจอทีไรเป็นต้องหนีหน้าตลอด

เขา ‘รุกใส่...

คนสองคนแม้จะอยู่ห่างกันแสนไกลกันเพียงใด แต่สักวันหนึ่งด้ายแดงแห่งรักจะชักใยพันผูกพาคนทั้งคู่มาพบกัน เพื่อครองรักกันไปจนตราบชั่วนิจนิรันดร์

“พะ...พี่เพชร” ฟ้ารดาร้องเสียงหลงเมื่ออีกฝ่ายเอื้อมมือมาจับที่แขนของเธอ
“ไปคุยกับพี่” เพชรดนัยบอก พร้อมกับดึงสาวเจ้าให้ลงจากรถ ท่ามกลางสีหน้ามึนงงของชื่น ที่ไม่รู้ว่าหนุ่มสาวมีเรื่องอะไรกัน
“ไม่ค่ะ ฟ้าจะเข้าเมือง” ฟ้ารดาพยายามแกะมือหนาออก แต่ทว่า...มันกับบีบรัดแน่นขึ้นอีกเท่าตัว
“ไม่ต้องไปไหนสักที่ ถ้าวันนี้ยังคุยกับพี่ไม่รู้เรื่อง” เพชรดนัยบอกด้วยสีหน้าดุดัน ทำเอาคนที่กำลังจะอ้าปากห้ามทัพ ถึงกับพ...

ปราณเสียทั้งเมียและลูกที่ยังไม่มีโอกาสลืมตาดูโลกไป
ในขณะที่พิมฐาผู้ลงมือพรากชีวิตอันบริสุทธิ์ของทั้งสองไปยังคงลอยหน้าลอยตา
ในเมื่อเวรกรรมทำงานช้าขนาดนี้ เขา... ก็จะเป็นเวรกรรมให้เธอมันเสียเอง!



"ต่อจากนี้ไม่ว่าเธอจะพาตัวเองไปเป็นของใคร จำไว้ว่าครั้งหนึ่ง กลางดงกล้วยกลางวันแสก ๆ อย่างนี้
ฉันเป็นคนแรกที่ได้เห็นและครอบครองเธอทุกสัดส่วน เธอสวยสะอาดไม่แพ้ผู้หญิงทุกคนที่ฉันเคยผ่านมา
แต่ความสวยของ...

"ฝันไม่เข้าใจ.. ในเมื่อเราก็แต่งงานกันแล้ว พี่จะทำแบบนี้กับฝันไปถึงไหน ฝันรู้ว่าฝันที่เป็นสาเหตุในการทำให้อาการของคุณย่าของพี่แย่กว่าเก่า แต่ฝันก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะให้มันเป็นแบบนั้น ฝันไม่ได้ตั้งใจที่จะทำร้ายใครทั้งนั้น แล้วทำไมพี่ไม่ฟังกันบ้าง.."

"เธอก็รู้ว่าสิ่งที่ฉันต้องการจากเธอมันไม่ใช่การอธิบาย แต่ฉันอยากรู้ว่าเธอจะหย่าเมื่อไหร่.."

“ไม่ให้จีบ ยังลืมคนเก่าไม่ได้” ต่อให้ตรงสเปคยังไงเขาก็ทำได้แค่หมาหยอกไก่ ชาตินี้ให้ตายยังไงก็ไม่ขอมีเมียอีก

“เข้าใจละเพราะโง่แบบนี้นี่เองถึงยังมูฟออนไม่ได้สักที” สารพัดงัดท่าอ่อยยังไม่สนใจ ถ้าจะเย็นชาใส่กันขนาดนี้เชิญคุณพี่ไปบวชเลยดีมั้ยคะ

“เปิดใจให้จีบดิ เดี๋ยวจะทำให้รู้ว่าเลิกโง่จนลืมคนเก่าได้มันดียังไง”

นิยามของผู้ชายชื่อราม ‘รอยสักน่ากลัว ชอบทำตัวน่ารัก’
สถานภาพโสด แต่อยู่ในโหมด กำลังตามจีบแม่ของลูก
เธอบอกว่ารักรามเป็นพิเศษ
แต่รามรักเธอพิเศษกว่า ใส่ไข่ ใส่ใจ ใส่ความรัก
“รอยสักตรงอกเท่ดีเนอะ รูปไรอะ?” – ม่อน
“อยากรู้ก็เดินมาดูใกล้ ๆ ดิ” – ราม

ความสัมพันธ์ของเขาและเธอ มันเริ่มต้นด้วย ‘สัมผัสลวง’ จุดจบเลยกลายเป็น ‘ความเสียใจ’ เมื่อเธอเลือกที่จะหักหลังเขา เขาเลยเลือกที่จะเอาคืนเธออย่างแสนสาหัส ให้ลิ้มรสของความเสียใจอย่างที่เขาเคยเจอ

“เพื่อนพี่ไม่ได้ใจร้ายกับคนสวยขนาดนั้นหรอกนะคับ” รามเอ่ย

“ใช่ไหมวะ ไอ้มอส” รามถามเจ้าตัว

“พี่ไม่เอาเรื่องฉันแล้วใช่ไหม...” เชอลิตาเอ่ยด้วยสีหน้ามีความหวังอีกครั้ง เธอมองเขาตาพริบๆ อย่างลูกแมวอ้อนเจ้าของ

“ในเมื่อเธอไม่มีปัญญาจ่ายค่าเสียหายให้ฉัน ก็ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน”

“ข้อแลกเปลี่ยน...” คนตัวเล็กใจเต้นตุบๆ ตับๆ

“น่ารักอย่างน้อง ทำอะไรได้บ้างเอ่ย...” รามถาม น่ารักงั้นเหรอ ผู้ชายหล่ออย่างพี...