เหยื่อ

อนรรฆวีวางแผนอย่างแยบยลเพื่อสร้างความเสื่อมเสียให้กับตะกูลเสนานุรักษ์ และหมากตัวสำคัญในเกมก็คือ กชมน
เธอถูกเขาลักพาตัวมากักขังไว้ในกรงแค้นแล้วถูกทวงคืนหนี้ที่หญิงสาวไม่ได้ก่อด้วยไฟพิศวาส.
และสุดท้ายอสูรร้ายก็ปล่อยตัวเธอไป พร้อมกับที่เขาเพิ่งรู้ตัวว่าเขาได้เอาหัวใจของตัวเองวางไว้เป็นเดิมพันในเกมที่เพิ่งจบไป
อสูรเจ้าแผนการจะทำอย่างไรเพื่อกอบกู้หัวใจของตัวเองคืนมา...

“

“อะ อาภพปล่อยหนูนะคะ!”
“หึ...อยากได้เงินนักไม่ใช่หรือไง? ทำหน้าที่ของตัวเองให้จบสิ อย่าลืมว่าตอนนี้อาเป็นลูกค้าของหนู” ธนภพขบฟันกรอดอย่างนึกโมโหกับท่าทีดื้อรั้นต่างจากเด็กสาวน่ารักที่เคยรู้จักเมื่อวันวาน เธอกล้าดียังไงถึงได้มาทำงานแบบนี้ในถิ่นของเขา!
“อึก...ปล่อยนะคะ อ๊ะ! อื้อออ”


นิยายเรื่องนี้เป็นรวมเรื่องสั้นอีโรติกหลายเรื่อง
อ่านแยกได้ เน้น NC เป็นหล...

ร่างกายฉันคือร้านขายยาของพวกเขา ไตของฉันคืออะไหล่สำรองของเธอ ฉันคือเครื่องบูชายัญมนุษย์ที่ถูกลงนามในสัญญาของมหาเศรษฐี
หลายปีที่ผ่านมา ฉันทนรับพิษร้ายที่ควรจะเป็นของเธอ ขณะที่ผู้ชายที่ฉันรักตอบแทนฉันด้วยความรักที่โหดร้าย บัดนี้ เมื่อชีวิตเหลือเพียงสามเดือน พวกเขานำเสนอรายการสุดท้ายในบัญชี: ไตสุดท้ายที่ยังแข็งแรงของฉัน
วันที่ฉันตาย พวกเขาคิดว่าการทดลองสิ้นสุดลงแล้ว
พวกเขาคิดผิด ความตายเป็นเพียงยารัก...

“ถ้าคุณเสียดายมันมาก ฉันจะคืนให้ทุกบาททุกสตางค์ ปล่อย!!! ฉันจะกลับไปนอนบ้าน คุณพร้อมเมื่อไหร่นัดวันหย่ามาได้เลย ฉันพร้อมเสมอ”

“คิดเหรอว่าผมจะอยากได้เงินคืน แล้วคิดเหรอว่าผมจะปล่อยคุณให้ไปออเซาะกับไอ้มือระนาดนั่นได้ง่ายๆ แล้วคิดเหรอว่าคืนนี้ผมจะปล่อยให้คุณก้าวออกจากห้องนี้ได้ง่ายๆ โดยที่ผมไม่ได้ทำหน้าที่ผัวให้สมบูรณ์ก่อน มานี่!!! อยากหย่านักใช่มั้ย”

ร่างสูงเพรียวปลิวไปหาเตียงด้วยแรงเหวี่ยงของเขาจ...

เมื่อถ่านไฟแค้นในอดีตไม่เคยมอดสนิท และพร้อมที่จะกลับมาแผดเผาทุกหัวใจให้มอดไหม้ พวกเขาจึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องหัวใจสำคัญของตัวเอง...แบล็กสกอร์เปี้ยน

โอยามะ : ทางเดียวที่ผมจะสามารถปกป้องเธอได้...คือการปล่อยเธอไป

ฮานะ : มันจะมีประโยชน์อะไรถ้าฉันจำทุกอย่างได้ แต่ไม่มีเขา


----------


คิราวะ : ไม่ว่าวันนั้นๆ เธอจะเจอเรื่องร้ายๆ อะไรมา ผมอยากให้เธอทิ้งทุกอย่างที่มันทำให้เธอไม่สบายใจเอาไว้...

“ฉันอยากได้เธอมานอนเล่นๆ ด้วยสักเดือน และต่อให้เธอบริการฉันได้ถูกใจหรือไม่ ฉันก็จะยกค่าเสียหายให้ทั้งหมด”
ถ้อยคำหยามเหยียดกรีดลึกไปถึงขั้วหัวใจหลุดจากปากซาตานไร้หัวใจ คาร์รีม บิน คาดาร์
ทายาทบ่อน้ำมันผู้เห็นผู้หญิงเป็นของเล่นยามเหงาและไม่คิดเก็บใครไว้สานสัมพันธ์รัก
“ต่อให้ฉันขัดสนจนต้องกัดก้อนเกลือกิน ฉันไม่มีวันขายศักดิ์ศรีให้ผู้ชายมักมากใช้ผู้หญิงเปลืองอย่างคุณเป็นแน่”
หากเขากลับโดนตอกกลับเสียหน...

"ฉันมารับเธอกลับบ้าน"

"มีสติหน่อยสิแม็กซ์...เราเลิกกันแล้วนะคะ"

เพียงแค่ได้ฟัง ดวงตาคมกริบก็ตวัดขึ้นมองสบตากับเจ้าของคำพูดนั้น ความเข้มแข็ง ความเย็นชาของดวงตาที่ไม่เคยแสดงความรู้สึกใดๆ ก็วูบไหวลงทันที

"ละ ลูกล่ะ เธอจะทิ้งลูกงั้นเหรอ"

"เรื่องนี้เราคุยกันแล้วนะคะ ฉันไม่ได้จะทิ้งลูก หากวันไหนว่าง ฉันสามารถไปรับมิลินได้ แต่ถ้าแม็กซ์เลี้ยงลูกไม่ไหว หลังแต่งงาน..."

"ไม่มีวัน!" เสียงตวาดดังก้อง...

เมื่อกฎของเกมตั้งไว้ว่า 'แค่วันเดียว' แต่มันจะวันเดียวจริงเหรอ?
จุดเริ่มต้นจากคำท้าที่เพื่อนกดแมตช์แอปหาคู่ให้ 'เลออน' ต้องไปนอนกับผู้หญิงแปลกหน้า
แต่ไหง... คู่นอนสุดเร่าร้อน ดันกลายเป็น 'อดีตเพื่อนรัก' ที่ตอนนี้กลายเป็น 'คนที่เกลียดขี้หน้าที่สุด' ไปซะได้

"พรุ่งนี้ถ้าเธอไม่คลานเหมือนหมา เอาตีนมาเหยียบหน้าฉันได้เลย!"

"หุบปาก! แล้วกระแทกเข้ามาได้แล้วไอ้เวร"

นางเอกเป็น ไซโคพาธ (เป็นเพื่อนเก่าพระเอ...

" ถ้าฉันยังไม่เบื่อเธอก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ...นอกจากเธอจะนอนถางขาให้ฉันเอาจนกว่าฉันจะเบื่อไปเอง! "

"กลับมาคบกันไม่งั้นฉันจะบอกพ่อแม่เธอเรื่องคืนนั้นที่ฉันเอาเธอแล้ว"

ค่ำคืนแรกของการแต่งงาน หลายคู่อาจลงเอยด้วยความสุข

แต่อีกหลายคู่มันคือการเริ่มต้นของเส้นทางขรุขระอันแสนยาวไกล

"มองฉัน รู้สึกถึงฉัน ฉันอยู่ในตัวเธอ"
อเล็กซานเดอร์ยกสะโพกของฉันขึ้น ปรับท่าทาง
ให้ฉันรู้สึกถึงการเข้ามาที่ลึกยิ่งขึ้น
"เธอเปียกโชกจริงๆ"

ฉันรู้สึกถึงจังหวะอันแข็งแกร่งของเขา
ไม่อาจยับยั้งที่จะร้องชื่ออเล็กซานเดอร์ออกมา

"ให้ตาย ฉันต่างหาก ฉันที่ควรจะได้เธอตั้งแต่สิบปีก่อน"

——

ลูกสาวของเธอเสียชีวิต
ขณะที่สามีของเอเลนอร์ติดต่อไม่ได้ทั้งวัน
แต่ตอนนี้กลับอยู่ในห้องนั่งเล่นเล่นกับลูกชายของพวก...

'ที่ฉันต้องร้าย...'
'...เพราะน้องสาวของนาย..'
'..มันแย่ง 'เจ้าบ่าว' ของฉัน!'

เจ้าจอมลูกพี่ผู้เก่งไปทุกอย่างแห่งไร่หมาเมิน ต้องมาตายด้วยลูกปืนของแก๊งค์ค้ายาเสพติด วิญญาณไม่ไปโลกแห่งความตายกลับมาเกิดใหม่เป็นคุณหนูไร้ค่าที่ถูกกดขี่ยิ่งกว่าทาส ‘หึ จะให้เจ้าจอมยอมคนชั่วฝันไปเถอะ'

"ฉันเป็นคู่หมั้นของเธอ ทำไมฉันจะ....เธอไม่ได้!!"

อัคคี : มาเฟียหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา อายุ 28 ปี ภายใต้หน้าตาที่หล่อเหลากลับเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยมอำมหิต
นิสา วทานิกา : หญิงสาว ลูกครึ่งไทย-จีน หน้าตาสวยหวาน วัย 20 ปี เป็นคนสู้ชีวิต แต่ อัคคีสู้กลับ ค่อนข้างเย็นชา พูดน้อย จะพูดมากก็ต่อเมื่ออยู่ต่อหน้าคนที่คิดว่าสนิท

“พี่ไม่คิดที่จะชอบเธอหรอกนะ! พี่ไม่ชอบคนอ้วนน่ะเข้าใจไว้ด้วย ลองคิดดูสิว่าจะหน้าอายแค่ไหนที่ต้องเดินคู่ไปกับคนอ้วนๆแบบเธอ พี่ทำใจยอมรับไม่ได้หรอกนะ”

เธอปลอมตัวเพื่อเข้าไปล้วงข้อมูลของไร่จันทรัช แต่กลับเป็นเธอเองที่ถูกเจ้าของไร่ล้วง...

เมื่อเพลิงเจ้าของไนต์คลับดิบดุ ต้องมาเจอกับพิชชี่นางแมวป่ารันเวย์นักหักอกตัวแม่ เดิมพันครั้งใหญ่ที่มีหุ้นส่วนและรถหรูเป็นรางวัลจึงเริ่มขึ้น ทว่าในเกมที่ต่างคนต่างงัดไม้ตายมาสู้กันบนเตียง ใครกันแน่จะเป็นฝ่ายเผลอใจ จนหมดตัวและหัวใจในกองเพลิงนี้!

“ปล่อยมุกไปเถอะค่ะ อยู่กันไปก็เท่านั้น เราสองคนไม่เคยมีใจให้กันเลย”
มุกตาภาเว้าวอนด้วยน้ำตาที่ไหลลงมาเจิ่งนองดวงหน้าหวาน
“จำใส่หัวเธอไว้นะมุกตาภา เธอเป็นสมบัติของฉันตั้งแต่วันที่เราแต่งงานกันแล้ว...
เป็นผู้หญิงของฉัน และจะไปจากฉันได้ก็ต่อเมื่อฉันเบื่อหรือเฉดหัวทิ้งไปเท่านั้น...”
อิศม์เดชคำรามอย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ

ชะตาร้ายกลายรัก
เพียงดื่มน้ำชาจอกแรกที่ผู้เป็นมารดาเลี้ยงมอบให้ซุนฮวาก็กลายเป็นสตรีร้ายกาจ ปีนขึ้นเตียงท่านอ๋องผู้เป็นคู่หมายของน้องสาวจำใจกล้ำกลืนสถานะพระชายาตัวแทนเป็นเพียงเงาของผู้อื่นในสายตาของสวามี

ชะตาร้ายชะตารัก
ในขณะที่เขาเฝ้ารักสตรีผู้นั้น ทว่าในขณะเดียวกันนางก็เฝ้ารอความรักจากเขาอย่างมีความหวัง 'ความรักทำให้คนโง่งม'
คำกล่าวนี้ช่างเหมาะสมกับนางยิ่ง หรือชั่วชีวิตนี้ของนางจะเป็นได้เพียงอาก...