โรแมนติก

"มองฉัน รู้สึกถึงฉัน ฉันอยู่ในตัวเธอ"
อเล็กซานเดอร์ยกสะโพกของฉันขึ้น ปรับท่าทาง
ให้ฉันรู้สึกถึงการเข้ามาที่ลึกยิ่งขึ้น
"เธอเปียกโชกจริงๆ"

ฉันรู้สึกถึงจังหวะอันแข็งแกร่งของเขา
ไม่อาจยับยั้งที่จะร้องชื่ออเล็กซานเดอร์ออกมา

"ให้ตาย ฉันต่างหาก ฉันที่ควรจะได้เธอตั้งแต่สิบปีก่อน"

——

ลูกสาวของเธอเสียชีวิต
ขณะที่สามีของเอเลนอร์ติดต่อไม่ได้ทั้งวัน
แต่ตอนนี้กลับอยู่ในห้องนั่งเล่นเล่นกับลูกชายของพวก...

เมื่อธุรกิจของครอบครัวกำลังเดินมาถึงทางตัน ‘ภาพพิมพ์’ จึงถูกผลักให้กลายเป็นหนึ่งในข้อตกลงทางผลประโยชน์ ด้วยการแต่งงานกับ ‘คิมหันต์ ภูสิทธิ์อุดม’ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐี แลกกับการประคองทุกอย่างที่ครอบครัวของเธอกำลังจะสูญเสีย
เธอยอมบอกลาผู้ชายที่รัก และยอมแต่งงานกับผู้ชายที่ไม่ได้รัก เพียงเพื่อแลกกับ ‘อิสระ’ ที่พ่อกับแม่สัญญาว่าจะคืนให้หลังจากนี้
แต่เมื่อถึงวันนัดหมาย...
ผู้ชายที่นั่งรอเธออยู่กลับไม่ใช...

บางคนตกหลุมรักจากรอยยิ้ม...
บางคนตกหลุมรักจากสายตา...
แต่สำหรับฉัน... ฉันคงเป็นมนุษย์คนเดียวบนโลกใบนี้ที่ตกหลุมรัก ‘แผ่นหลัง’ ของผู้ชายคนหนึ่ง
และที่น่าอายยิ่งกว่านั้นคือ... ฉันยังไม่รู้จักแม้กระทั่งชื่อของเขาเลยด้วยซ้ำ

"...ยะ..อย่าทำอะไรฉะ..ฉันเลยนะคะ ฉะ..ฉันสัญญาจะไม่พูดเรื่องที่เห็น แล้วจะลืมทุกอย่างดะ..ได้โปรด" ความกลัวทำให้เธอพูดไม่เป็นคำ พร้อมขยับตัวถอยหลังไปจนหลังชนกับหัวเตียง ในขณะที่มือเรียวยกขึ้นมาผสานกัน อ้อนวอนชายหนุ่ม
มาเฟียหนุ่มมองท่าทางน่าสมเพชด้วยใบหน้าเย็นชา เขาเห็นใบหน้าของเธอขัดเจน แต่ถึงไม่เห็นเธอก็ไม่มีทางหลุดพ้นไปจากเงื้อมมือเขาได้

"อ้อนวอนเหรอ? น่าสมเพชจริงๆ" เขาส่ายหน้าน้อยๆ มองเธอด้วยคว...

แจ๊บ ช่างไม้ชายแท้หุ่นบึกบึน หัวใจวายตายเพราะความสะเพร่าของยายแก่คนหนึ่งได้ทะลุมิติมาที่โลกคู่ขนาดที่ทุกอย่างผิดแปลกไปหมดผู้ชายท้องได้ ไหนจะร่างนี้ที่พึ่งแต่งงานอีก แม่ผัวก็ประสาทแดก แจ๊บยากตายอีกโว๊ย

“ใคร ๆ ก็กลัวพี่ไทม์
ยกเว้นผมที่เผลอใจให้เขาตั้งแต่ครั้งแรกที่สบตา”

จากอุบัติเหตุเดินชนกันธรรมดา
กลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่ทำให้หัวใจหวั่นไหว

ระหว่างรุ่นพี่วิศวะสุดเย็นชา
กับเด็กปีหนึ่งธรรมดาที่ค่อย ๆ กลายเป็นข้อยกเว้นเพียงคนเดียวของเขา

“หม่อมฉันอยากหย่าเพคะ“ เซเลน่าเอ่ยกับผู้เป็นสามี
“ขอเหตุผล“ เจ้าชายมาร์คัสเอ่ยถามภรรยาสาว
“หม่อมฉันอยากได้อิสระเพคะ“ ดวงตาคมจ้องเข้มมองภรรยาอย่างพินิจพิจารณา
“เราจะหย่าก็ต่อเมื่อเราอยากได้สิ่งที่ต้องการ“ เสียงทุ้มเอื้อนเอ่ยพร้อมโคลงแก้ววิสกี้ในมืออย่างใช้ความคิด
“ตรัสมาเลยเพคะว่าพระองค์ต้องการสิ่งใด“
“มีโอรสให้เรา แล้วเรานะปล่อยเจ้าไป“
“…“

ห้าปีก่อน...เขาจากไปโดยไม่แม้แต่บอกลา
ส่วนเธอ...เฝ้ารอคำอธิบายที่ไม่เคยมาถึง
เมื่อโชคชะตาพาทั้งคู่กลับมาเจอกันอีกครั้ง
"ต้น" กลับมาในฐานะ CEO คนใหม่และทำเหมือนไม่เคยรู้จักเธอ
เมษาพยายามตัดใจ แต่ทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้ หัวใจกลับเต้นแรงเหมือนวันแรกที่พบกัน
ทว่าเบื้องหลังสายตาเย็นชาคู่นั้น...กลับซ่อนความรักที่ไม่เคยหายไป
ครั้งนี้...ความรักจะได้เริ่มต้นใหม่ หรือจะจบลงเหมือนเมื่อห้าปีก่อน

คืนเข้าหอที่ไร้ความอบอุ่น... ผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวที่ไม่เคยถูกเปิดออก คือจุดเริ่มต้นความสัมพันธ์อันเฉียบเย็นระหว่างเธอกับเขา ‘นาวา’ เลือกที่จะก้าวออกจากเรือนหอไปโดยไม่แม้แต่จะเหลียวมองหน้าเจ้าสาวตามคำสั่งผู้ใหญ่ ทิ้ง ‘ใบข้าว’ ไว้กับความเงียบงันนานถึงสามปี
เมื่อเวลามันหมุนผ่าน เขากลับมาอีกครั้งพร้อมเจตนาอันแรงกล้าที่จะแสดงออกว่าไม่แยแส เธอถูกปล่อยให้อยู่อย่างไร้ตัวตนในเรือนหอหลังโต ขณะที่เขาเลือกไปอาศ...

อลัน ซาวันเดอร์(พี่อลัน)
อายุยี่สิบเจ็ดปีลูกครึ่งไทย-อเมริกัน ไปอยู่และเติบโตที่ประเทศไทย โดยมีพ่อและแม่ทูนหัวเลี้ยงดูจนถึงอายุสิบห้า แต่ตอนที่อลันอายุได้เจ็ดขวบพ่อและแม่ทูนหัวได้ให้กำเนิดบุตรสาว ผู้ซึ่งที่จะมาครอบครองหัวใจของเขา

ปิ่นมุก อัครถาวรกุล(หนูมุก)
อายุยี่สิบปีเกิดมาท่ามกลางความรักของคนรอบข้างและรวมถึง ‘พี่อลัน’ ชายเพียงคนเดียวที่เธอต้องรักเขาอย่างไม่มีเงื่อนไข ต้องเป็นสะใภ้ใหญ่ของตระกูล...

มู่จื่อเหยี่ยน หมอหญิงเทวดาแสนสวย ทั้งแสบทั้งฉลาด ได้เกิดใหม่ในร่างพระชายาของเยี่ยนอ๋อง
ชีวิตใหม่ในร่างหญิงที่ถูกตราหน้าว่าบ้า ผู้โง่งม ไร้ค่าจะเป็นอย่างไร
นางไม่เพียงแต่เขียนจดหมายหย่าไว้ให้ท่านอ๋องหลังคืนแต่งงานเท่านั้น แต่ยังหนีไปหลังจากตั้งครรภ์ด้วย...

ตลอดระยะเวลาสามปีในชีวิตคู่เธอได้รับเพียงความเย็นชาและไร้ซึ่งสัมผัสจากสามีที่จำใจแต่งงานกันตามพันธะผู้ใหญ่ร้องขอ แม้พยายามทำหน้าที่ภรรยาให้ดีที่สุด ทว่าชายหนุ่มกลับมองผ่านเธอไปราวกับสิ่งไร้ตัวตนอยู่เสมอ

จู่ ๆ วันหนึ่งเขาเดินเข้ามาบอกด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า ‘ทำผู้หญิงคนอื่นท้อง’ พร้อมยื่นคำขาดว่า… หากรับไม่ได้ก็เซ็นใบหย่าแล้วไสหัวไป แต่ถ้าอยากรักษาตำแหน่งภรรยาแต่งเอาไว้ ก็จงยอมรับสภาพการใช้ชีวิตแบบ ...

"แบบนี้หมายความว่ายังไงเราต้องคุยกันให้เคลียร์ก่อนไหมสกาว"

"ก็ไม่เห็นจะมีอะไรต้องเคลียร์ พี่ก็ใช้ชีวิตบนโลกนีี้ไปสิ"

-มาร์คัส-
ผมว่าผมเจ้าเล่ห์เพทุบายแล้วนะ แต่ยัยนั่นแม่งสุดยิ่งกว่า! โคตรเจ้าเล่ห์เพทุบาย ผู้หญิงอะไรวะสวยก็จริงแต่นิสัยแม่งยิ่งกว่าสิบแปดมงกุฎ!
-ม่านไหม-
ฉันไม่รู้ว่าเขาจะโวยวายไปทำไม ก็แค่นี้เอง สิ่งที่เขาเสียไปและฉันได้มาก็ถือซะว่าเป็นค่า...ให้ฉันก็แล้วกัน

“วันที่เธอเลิกรัก...คือวันที่เขาเริ่มรักจนแทบเป็นบ้า”

“รอฉัน”
ชัญชนาเคยเชื่อคำสั่งของสามีอย่างบารมี และรอคอยความรักจากเขามาตลอดหลายปี จนกระทั่งในวันหนึ่งที่เธอรอเขาจนเกือบประสบอุบัติเหตุ เอาชีวิตไม่รอด เกือบต้องสูญเสียลูกในท้องไป เพียงเพราะเขาเลือกอยู่กับผู้หญิงอีกคนที่เป็นรักแรกในดวงใจของเขา
เธอเคยคิดว่าแค่รักมากพอ ทุกอย่างจะดีขึ้น แต่ความจริงคือ ยิ่งรัก เขายิ่งใจร้าย ยิ่งยอม เขายิ่งไม่เห็นค่า...

สายขิมยอมแต่งงานจ้างกับศิลานักธุรกิจพิการจอมพยศเพื่อเงินรักษาแม่ แม้ถูกสาดความร้ายกาจใส่ทว่าความนิ่งสงบของเธอกลับปราบเสือร้ายให้กลายเป็นคนคลั่งรัก เมื่อหมดสัญญาสามีใจร้ายจึงยอมลุกขึ้นยืนรั้งเธอไว้ไม่ให้ไป

"ก็ผู้ชายมันมีเผลอไผลกันบ้าง เธอจะพังงานแต่งเพราะเรื่องงี่เง่าแค่นี้เหรอ แพรวา!"
นั่นคือคำพูดพล่อยๆ ของอดีตคู่หมั้นเฮงซวยที่แอบกินตับกับเพื่อนสนิทของเธอคาเตียงเรือนหอ สำหรับ 'แพรวา' ตัวแม่ผู้หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรี เธอไม่ร้องไห้เสียเวลา แต่เลือกยกเลิกงานแต่ง แล้วเดินเข้าคลับหรูของ 'เฮียภัทร' พี่ชายสุดโหดของเพื่อนสนิท เธอคว้าคอเสื้อมาเฟียหนุ่มลงมาบดจูบประกาศสิทธิ์ต่อหน้าแฟนเก่าว่านี่คือ "ผัวใหม่"
เรื่...

ชีคอัมรานรู้สึกปวดหัวไม่น้อยเมื่อโชคชะตาพลิกผันให้เขาต้องมาแต่งงานกับสาวน้อยสุดแสบของเพื่อนสนิทอย่าง ‘แทนไท’ และให้ตายสิ! แม้มันจะเป็นการแต่งงานที่เกิดขึ้นแบบไม่ตั้งใจ แต่เขารู้สึก ‘หลง’ และ ‘ต้องการ’ แม้เมียตัวแสบจนเข้าขั้นโคม่าทีเดียว

“คุณข่มขืนฉัน!”

“พันไมล์!” คราวนี้อัมรานคำราม ดวงตาคมดุดันหรี่เล็ก “ใครจะไปทำอะไรแบบนั้น”

“คุณนั่นแหละที่ทำอะไรแบบนั้น” พันไมล์สวนกลับเสียงแข็ง ดวงตาลุกวาว “แล้...

เขาซื้อเวลา หนึ่งปี ของเธอด้วยเงินเกือบร้อยล้านเพื่อเอาคืนผู้หญิงที่เคยบอกว่า“เราอยู่กันคนละโลก”
แต่รุ้งทองไม่คิดจะยอมแพ้ เธอก็จะทำให้ผู้ชายธงแดงอย่างผาภูมิ หลงจนโงหัวไม่ขึ้น
รักจนขาดเธอไม่ได้แล้วเป็นฝ่ายเดินออกจากชีวิตเขาเอง

เพราะความไว้ใจในอดีตทำให้เขาต้องสูญสิ้นอิสรภาพ ถูกสังคมประนามตราหน้าว่าฆาตกร กลายเป็นคนคุกที่เย็นชา ไร้หัวใจ
แต่แล้ว สาวน้อยหน้าใสแสนสวยที่ชะตากรรมผลักดันให้พลัดหลงเข้ามาในดงสีเทากลับสั่นคลอนกำแพงน้ำแข็งให้รอนร้าว เขาควรจะทำอย่างไรกับเธอดี
กำจัดให้พ้นสายตา หรือกระชากเธอมาไว้อุ่นกาย


“ฉันต้องนอนกับคุณด้วยไหม”
ความอัดอั้นตันใจทำให้เผลอพูดไปอย่างที่ใจคิด นั่นทำให้ตาคมดุ...