เลิกกัน

โนอาห์

ผมมาที่นี่เพื่อพิสูจน์ตัวเอง
โอกาสสุดท้ายกับอเมริกันฟุตบอล กับอิสรภาพ กับอนาคตที่ไม่มีใครคิดว่าผมคู่ควร
แล้วผมก็ได้เจอเขา
โค้ชเอเดน เมอร์เซอร์
เย็นชา ชอบบงการ รูปร่างดั่งเทพปั้นแต่กลับอำมหิตเป็นสองเท่า
ตั้งแต่คำสั่งแรก ผมก็อยากจะต่อต้านเขา
ตั้งแต่เอ่ยคำว่า ‘นายท่าน’ ครั้งแรก ผมก็อยากจะคุกเข่าให้
แต่นี่มันไม่ใช่แค่เรื่องเกมอีกต่อไปแล้ว
เขามองผมราวกับมองทะลุหน้ากากทุกชิ้นที่ผมสวมใส่…
และ...

ดีมาก ทีนี้ขึ้นขย่มฉันเลย แองเจิล เขาสั่งเสียงหอบกระเส่า พลางประคองสะโพกของฉัน "ใส่เข้ามาเถอะนะ ได้โปรด..." ฉันอ้อนวอน กัดไหล่เขา พยายามควบคุมความรู้สึกซ่านสยิวที่กำลังครอบงำร่างกายรุนแรงกว่าทุกครั้งที่ฉันเคยสุขสมด้วยตัวเอง เขาแค่ใช้ความเป็นชายถูไถอยู่ด้านนอก แต่ความรู้สึกกลับดีกว่าทุกครั้งที่ฉันเคยปรนเปรอตัวเองเสียอีก

"หุบปาก" เขาพูดเสียงแหบพร่า จิ้กนิ้วลงบนสะโพกฉันแรงขึ้นอีก นำทางให้ฉันขยับบนตั...

"นายเคยรักฉันบ้างมั้ยเรซ"
"รัก? พูดอะไรของเธอ"
"ก็..."
"คิดว่าที่ฉันอยู่กับเธอเพราะรักงั้นเหรอ"
ฉันนิ่งเงียบ พอเดาได้จากน้ำเสียงว่าเขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับฉันเลย ไม่เลยสักนิด
"เธอก็รู้ว่ามันไม่ใช่"
"ใช่... ฉันรู้ แค่อยากถามให้แน่ใจเท่านั้น"
ราวกับว่าฉันต้องการเรียกร้องบางสิ่งจากเรซ แต่ขณะเดียวกันฉันก็อยากให้ทุกอย่างหายไป เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“ก็เพื่อนกันทั้งนั้น เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้ว ใช่ไหมแหวน” เสียงของเรซหนึ่งในกลุ่มเพื่อนของน้องชายฝาแฝด เรซกำลังพยายามทำให้บรรยากาศดีขึ้นหลังจากที่นาฟบอกให้ฉันรู้ว่าใครบางคนนั้นมาที่นี่ด้วย
“แหวนไม่นับผู้ชายที่เคยนอนด้วยเป็นเพื่อน” ฉันพูดตรง ๆ ใครกันจะอยากเป็นเพื่อนกับคนที่ทำให้เราเจ็บ แม้ว่าความเจ็บที่ได้รับ 90% จะเป็นฉันที่วิ่งเข้าไปหาเองก็เถอะ
แต่แล้วเสียงจากด้านหลังของฉันก็ดังขึ้น เสียงที่ฉันเค...

เบื้องหน้า...หล่อนคือแม่บ้านฝีมือเยี่ยม
แต่หลังบ้านและบนเตียง...
หล่อนคือของตายที่เขามีไว้เพื่อระบายเท่านั้น

ฟรอสต์ ภัคพงค์ หนุ่มหล่อใบหน้าอันหล่อเหลา (คนหล่อ กินของไม่ซ้ำ แต่กับเธอคือข้อยกเว้น

++++++++++++

เสือสองตัว อยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้ ไม่กูก็มึง ต้องตายไปข้างนึ่ง

"ปาลิน มานี้...ฉันสั่งให้เธอมานี้"ฟรอสต์ตะเบ่งเสียงด้วยอารมณ์เดือดจัด

"ไม่ ฉันไม่ได้กับนาย ได้โปรด ปล่อยฉันไป"

"อยากตาย หรือไงวะ ฉันสั่งให้เธอมา"

"ถอย เรื่องผัว เมีย คนนอกอยากมึง ไม่ควรเสือก"

"ถ้ามึงหมายถึงปาลิน กับยัยนี้ก...

"เธอว่าไงนะ"
"หวานรักคุณ...หวานรู้ว่าหวานรักคุณไม่ได้แต่หวานรักไปแล้ว" ชายหนุ่มมองหน้าเธอที่ตอนนี้มีน้ำตาไหลอาบแก้มก่อนที่เขาจะเอื้อมมือเช็ดน้ำตาให้เธออย่างแผ่วเบา
"รักได้สิหวาน" เสียงทุ้มที่เอ่ยขึ้นทำให้เธอเงยหน้าสบตาเขาด้วยใจที่เต้นแรง
"รู้ไหมที่รักว่าเธอรักฉันได้...แต่ฉันจะไม่มีวันรักเธอ และฉันเบื่อเมื่อไหร่เธอต้องไปทันที!"

อัครเดชหรือว่าเสือ นิสัยของเขาก็ไม่ต่างจากเสือหนุ่ม ที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อได้ทุกเมื่อ แต่เมื่อเธอคือแม่ทูนหัวเขาจึงพยายามที่จะหยุด และยุติความสัมพันธ์กับผู้หญิงทุกคน เพื่อเธอเพียงคนเดียว
เมื่อความรักไม่มีกฎเกณฑ์ตายตัว จึงทำให้เขาและเธอนั้นปรารถนาที่จะใช้ชีวิตร่วมกัน เมื่อชายหนุ่มที่เคยทำตัวเป็นเพล์บอย หลายคนมักจะให้ฉายาเขาว่าเสือ เหมือนกับชื่อของเขา แต่เมื่อหญิงสาวที่อัครเดชแอบรัก เดินเข้ามาในวงจรชี...

“ยังรักวิวหรือไง ถึงได้ตามราวีไม่เลิก แต่จะบอกให้นะว่าวิวน่ะไม่รักพี่แล้ว ไม่รักอีกแล้ว และไม่คิดจะรักอีก”
“เธอ” ฉันสะดุ้งเมื่อเขาเดินเข้ามาใกล้ เขาที่สูงกว่าฉันมาก ค้อมตัวลงมาให้ใบหน้าของเราเสมอกัน เขาบิดมุมปากคล้ายกับมองฉันเป็นสิ่งไร้ค่าในชีวิตของเขา “ถ้าเธอไม่ตาบอด หรือโง่จนเกินไป เธอต้องมองเห็นว่าสายตาของฉันไม่หลงเหลือคำว่ารักให้เธอ และเธอน่าจะอ่านสายตาของฉันออกว่ามันหมายความยังไง” อ่า โอเค ส...

ลิซซี่ โซอี้ อายุ 27 ปี โสด.
เธอมีความฝันแต่แตกต่างจากผู้หญิงคนอื่นเล็กน้อย เธอเต็มใจที่จะเป็นแม่ที่ยังไม่แต่งงาน มากกว่าฝัน เธอลงมือทำอะไรที่ฟังดูบ้าๆ บอๆ --- เธอออกเดทกับชายหนุ่มรูปงามในบาร์กลางคืน แล้วเชิญชายคนนั้นไปที่โรงแรม เธอกำลังจะขโมย... ไม่ ยืมสเปิร์มของเขามามีลูก!
"ลูน่า อย่าไปเลยนะ..." เมื่อเห็นชายคนนี้พึมพำชื่อซ้ำๆ เมื่อเมา ลิซซี่ โซอี้รู้สึกผิดเล็กน้อย เนื่องจากเธอตัดสินใจที่จะไม่รบก...