9 Book(s) Related to hand holding glass of wine

'แก้มใส' สำหรับผมเธอก็แค่ของเล่นชั่วคราว
ไม่ได้คิดจริงจังถึงขั้นอยากจะยกสถานะให้เป็นเมียหรืออะไรสักอย่าง

“เลิกพยศ ถ้ายังไม่อยากให้ไอ้ผู้ชายตรงหน้าเห็นหนังสดของฉันกับเธอ” ผมขู่เธอต่อหน้าชู้บางตัว

“หยาบคาย” ส่วนเธอก็พยศแล้วพยศเล่า มันน่านัก...


'กรุงโซล' คือซาตานร้ายที่เข้ามาเพื่อล่อลวงฉันให้ติดอยู่ในวังวนที่เรียกว่า
'เกมชิงหัวใจ' เกมที่ใครเผลอยกหัวใจให้ใครก่อนคนนั้่นเป็นฝ่ายแพ้
และฉันจะต้องเป็นคนชนะเกมนี้เพื่อเอาคืนสิ่งที่เขาทำกับฉัน
แต่ทุกครั้งที่อยู่ใกล้ซาตานอย่างกรุงโซล
ฉันเหมือนเป็นเพียงลูกไก่ในกำมือของเขา

รักที่เปลี่ยน (Changed of love)

เพราะ One Night Stand ที่ถูกใจในคืนนั้น จึงเกิดเป็นข้อตกลงบ้า ๆ ที่ลากยาวมานานเกือบสองปี
การนอนด้วยกันโดยไม่มีความสัมพันธ์ทางใจ ไม่มีการผูกมัด ไม่มีการเป็นเจ้าของ
ทุกคนต่างใช้ชีวิตได้อิสระอย่างที่ใจจะต้องการ ทุกอย่างมันควรจะดีแล้วใช่ไหมมันควรจะเป็นแบบนั้น
แต่เมื่อใดก็ตามที่คนใดคนหนึ่งไม่ซื่อสัตย์ต่อความรู้สึก...คนที่ถอยออกมาก่อนอาจจะเป็นคนที่เจ็บน้อยกว่า

"ยัยป้าแว่นหนานิ อ่า! อะไรวะเนี่ย..เจออีกแล้ว หรือจะเป็นแฝด คงจะเป็นแฝด.." วิลเลียมดับบุหรี่ที่ยังสูบไม่หมดหมายจะเดินกลับไปที่บาร์ แต่จู่ๆ มนุษย์ป้าแว่นหนาก็ร้องไห้ออกมาอย่างหนัก เขาเห็นเธอถือโทรศัพท์ในมือแน่นทั้งที่ยังมีสายเรียกเขา แต่กับอีกคนกำลังคุยโทรศัพท์หน้าเครียด
วิลเลียมพยักหน้าพอจะรู้อะไรบ้างแล้ว เขาตัดสินใจยืนพิงผนังและกอดอกมองอย่างยิ้มๆ "นี่ป้ามีแฟนแล้วเหรอ..แฟนหล่อนะเนี่ย แต่น่าเสียดาย แฟนจะบอกเลิกสะแล้ว" วิลเลียมยืนดูสองหนุ่มสาวต่อไปจนกระทั่งเธอวิ่งกลับไปนั่งที่เดิมเขาจึงค่อยเดินกลับไปที่บาร์ แล้วหมุนเก้าอี้กลับไปมอง
"พี่พอร์ชไปนานจังเลยค่ะ มุกดื่มไปนิดหน่อยแล้ว" มุกดาตีสีหน้ายิ้มแย้มเหมือนไม่มีอะไรขณะที่พอร์ชทำหน้าเครียดแล้วนั่งลง
"มุก พี่..พี่มีเรื่องจะบอก"
"คะ?"
"พี่ว่าเราเลิกกันเถอะ พี่กับมุกเราสองคนคงไปกันไม่ได้แล้ว พี่ขอโทษนะ"
"ค่ะ.." มุกดายิ้มให้ชายหนุ่มด้วยความเสียใจ เธอกำแก้วเหล้าในมือแน่นก่อนจะสาดใส่หน้าพอร์ช "กล้ามากนะที่หักหลังมุก มุกได้ยินที่พี่พูดกับคนในสายมดแล้ว!"
"มุก..พี่ขอโทษ.."

Vampire เจ้าเสน่ห์ :
“ที่เธอพูดมาน่ะ ฉันต้องได้อยู่แล้ว แต่ที่ต้องการนะเป็น...” เขามันพวกมักมาก ถ้าได้คือต้องทั้งหมด แต่ถ้าไม่ได้...เขาก็จะกำจัดมิให้เหลือซาก!
“อะไร” สุพรรณิการ์เอ่ยถามด้วยหัวใจสั่นๆ

Lycan แสนเสน่หา :
แน่ะ...ยายตุ้ยนุ้ยจอมตะกละกลบความเขินด้วยการทำหน้ากระฟัดกระเฟียดและประทุษร้ายเขาเสียนี่ อย่างนี้ต้องถูกลงโทษ! เจอโรมีสอดแขนรัดรอบเอวคอดกิ่วและพลิกกายกลับให้ร่างนุ่มนิ่มตกอยู่ใต้อาณัติ
“ว้าย! ไม่เอานะเจโร ไม่เล่นอย่างนี้นะ”

เจ้าสาว Vampire :
“ให้หัวใจนำทาง รักจะพาเราผ่านเรื่องเลวร้ายทุกอย่างไปได้” พลังแห่งรักชนะทุกสิ่ง!

"ร่านอย่างเธอต้องเจอฉัน"
เมื่อความรักระหว่าง เปลวไฟ X เจ้าขา ที่กำลังก่อตัวขึ้นถูกความแค้นเข้าครอบงำ
ความเจ็บปวดจึงเข้ามาแทนที่ความรัก

“Do you believe in love at first sight or should I walk by again?”
(คุณเชื่อในรักแรกพบหรือเปล่าครับ ถ้าคุณไม่เชื่อ จะให้ผมเดินวนกลับมาใหม่อีกครั้งก็ได้นะครับ)
นั่นคือคำหลีสาวแสนลิเกของแม็ทธิว หนุ่มลูกครึ่งสุดหล่อแสนทะลึ่ง
“I think you should keep walking!” (มาทางไหนก็กลับไปทางนั้นเลย!!)
และนั่นคือคำตอกกลับของนคนันทินี สาวสวยที่เกลียดผู้ชายปากว่ามือถึงอย่างเขาที่สุด
เมื่อบุพเพอาละวาดให้หนุ่มขี้เล่นสะดุดรักนางฟ้ามาจุติอย่างนคนันทินีตั้งแต่แรกพบ
หัวใจเพลย์บอยสั่นไหวจนต้องตามขายขนมจีบในแบบที่ไม่มีชายใดในโลกนี้เคยทำมาก่อน
ทำเอาหญิงสาวทั้งตะลึง อึ้ง เสียวกับมุกจีบสาวเสี่ยวๆ ของเขา...
หากในยามที่แม็ทธิวหวาน... เขาก็หวานเสียจนน้ำตาลเรียกพี่
แล้วนคนันทินีจะต้านทานเพลิงรักแสนร้อนแรงของหนุ่มเจ้าเสน่ห์ได้ยังไง...
หรือเธอจะแพ้พ่ายต่อเพลิงพิศวาสของเขาอย่างจำนนให้เขาทั้งตัวและหัวใจ...
ก็ในเมื่อ เขาเร่าร้อนจนเธอแทบละลาย
เขาอ่อนหวานจนเธอแทบมลาย
และเขาร้อนแรงจนเธอแทบขาดใจตาย...

Ste เผลอหัวใจ มี2เรื่องด้วยกัน
1.เรื่องเผลอใจรักคุณภรรยา My Wife
คำโปรย: เขายอมแต่งงานกับเธอเพื่อทดแทนบุญคุณ ส่วนเธอยอมแต่งงานกับเขาเพื่อมรดก
การแต่งงานที่เกิดขึ้นภายใต้ข้อตกลงบางอย่างของเขาและเธอ จะนำพาหัวใจรักของทั้งคู่ให้รักกันได้อย่างไร
2.เรื่องรักษาได้ไหมหัวใจของลุง
คำโปรย: เมื่อหญิงสาวถูกใจทรงลุงตั้งแต่แรกพบ ตามจีบเช้าเย็นแต่กลับถูกปฏิเสธ เหตุผลคือความไม่เหมาะสม
แต่เมื่อเธอเลิกคลั่งรักลุง เขากลับรุกคืบตามจีบให้ไปเป็นป้าซะงั้น

เพราะว่ารัก.....ก็เลยยอมให้เขาทำร้าย ดันเห็นกงจักรกลายเป็นดอกไม้
ยิ่งห้ามยิ่งเตือนหัวใจตัวเองเท่าไหร่ก็ไม่ฟัง

จะเป็นยังไง ถ้าวันหนึ่งเราได้รู้ว่าคนที่แอบชอบมาตั้งหลายปี เขาไม่ได้เป็นแบบที่เราคิด เขาไม่ได้ใสซื่อเหมือนที่แสดง เขามีอีกด้านที่เราไม่เคยรู้จักมาก่อน ทุกสิ่งที่เคยคิดว่าเขาเป็น และมันทำให้เราหลงใหลในตัวเขา มันไม่มีอะไรจริงเลยสักอย่าง เราจะทำอย่างไร จะเดินหน้าต่อไป หรือจะถอยหลังกลับ ความสัมพันธ์บางอย่างก็เหมือนกับการที่เราหยิบงูขึ้นมาอุ้มไว้ในอ้อมแขน ปล่อยให้มันรัด ให้มันพันรอบตัวโดยที่ไม่ทันสังเกต ไม่ได้เฉลียวใจ เพราะคิดว่ามันไม่มีพิษภัย แต่ลืมไปว่ามันก็สามารถกินเราได้เช่นกัน เช่นเดียวกับการที่เราเอาตัวเข้าไปในชีวิตของใครคนหนึ่ง ได้ทำความรู้จักแล้ว เอาตัวเข้าไปข้องเกี่ยวไปผูกพันแล้ว ก็ไม่อาจสลัดทิ้งได้โดยง่าย ถึงแม้เราจะพยายามที่จะทอดถอนตัวออกมาแค่ไหน ก็ไม่อาจหลีกหนีได้พ้น

"พี่รักเขามากขนาดนั้นเลยเหรอ"

"ใช่!!! แล้วก็จะไม่มีวันเลิกรักด้วย"

"แต่เขาไม่ได้รักพี่"

........

"น้องพี่คนเดิมอยู่ไหน ทำไมทิฟฟี่น้องพี่ถึงเปลี่ยนไป"

"มันไม่เหมือนเดิมแล้วพี่เดย์ออฟ ความรู้สึก​ของน้องมันเปลี่ยนไปแล้ว มันไม่ได้คิดกับพี่แค่พี่ชายเหมือนเดิมแล้ว!"

"พอกันที!"