7 Book(s) Related to married by mistake whitman's sinner wife

“นัญโตแล้วนะเฮีย”
“ฉันก็ไม่เคยลืมว่าเธอโตหรอก ตั้งแต่คืนนั้นที่เธอครางไต้ร่างฉัน”
ลัญชนา หรือนัญ น้องสาวบุญธรรมของ คิเลียน หรือคิล ทายาทหนุ่มหล่อตระกูลลัทธพิพัฒน์ ผู้ถูกพ่อแม่ส่งไปเรียนฝรั่งเศสตั้งแต่ยังเด็ก กลับมาบ้านเพียงวันปีใหม่ปีละครั้ง และจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ต้องห้ามก็ได้บังเกิดในคืนปีใหม่เมื่อสามปีก่อนที่เขากลับมา แค่จูบเดียว กลายเป็นความสัมพันธ์ต้องห้าม แค่หนึ่งคืน กลายเป็นความรู้สึกที่ห้ามไม่อยู่ ความสัมพันธ์ลับๆนี้ยังคงเกิดขึ้นต่อเนื่องเมื่อทั้งเขาและเธอไม่อาจหักห้ามความรู้สึกที่ไม่ควรเกิด จนกระทั่งถูกนายใหญ่ของตระกูลลัทธพิพัฒน์จับได้ ความจริงที่พังหัวใจสองดวงจนแตกสลายย่อยยับก็ได้เผยขึ้น
‘เขาและเธอเป็นพี่น้องสายเลือดเดียวกันมาตลอด…’

การแต่งงานที่เริ่มจากความไม่เต็มใจ

เกิดขึ้นเพียงเพราะคำขอของคุณย่าที่เป็นครอบครัวเพียงคนเดียวที่เธอเหลืออยู่ ชีวิตหลังแต่งงานไม่ได้สวยหรูอย่างที่หลาย ๆ คนบอกมา

ว่าแต่งกันไปเดี๋ยวก็รักกันเอง

เพราะนอกจากงานประจำของเธอที่ต้องทำแล้ว

เธอยังต้องเข้าไร่ไปทำงานช่วยคุณสามี ที่เหมือนกับตั้งใจแกล้งเธออยู่ทุกครั้งที่มีโอกาส

สิ่งที่เขาให้เธอทำนั้นช่างน่าเบื่อและปวดหัวมากที่สุด เธอไม่ชอบงานแบบนี้!

“นายครับ ไหนบอกจะให้นายหญิงทำงานล่ะครับ”

“งานคงหนักเกินไปเขาเลยไม่ไหวมั้ง”

“เอ่อ นายครับ แค่นั่งนับเงินผมว่ามันไม่ค่อยหนักนะครับ”

แต่แล้วความรักที่เริ่มต้นจากการถูกบังคับ เริ่มถักทอจากความใกล้ชิดทีละนิด

เมื่อทุกอย่างกำลังเริ่มต้นได้ด้วยดี แต่เขากลับทิ้งเธอให้อยู่อย่างโดดเดี่ยวในค่ำคืนที่เธอต้องการเขามากที่สุด

หรือเพราะเรื่องราวที่เกิดขึ้นระหว่างพวกเขาทั้งสองคน

มีเพียงเธอที่คิดไปเองคนเดียว...

"พี่รักเขามากขนาดนั้นเลยเหรอ"

"ใช่!!! แล้วก็จะไม่มีวันเลิกรักด้วย"

"แต่เขาไม่ได้รักพี่"

........

"น้องพี่คนเดิมอยู่ไหน ทำไมทิฟฟี่น้องพี่ถึงเปลี่ยนไป"

"มันไม่เหมือนเดิมแล้วพี่เดย์ออฟ ความรู้สึก​ของน้องมันเปลี่ยนไปแล้ว มันไม่ได้คิดกับพี่แค่พี่ชายเหมือนเดิมแล้ว!"

"พอกันที!"

"ยัยป้าแว่นหนานิ อ่า! อะไรวะเนี่ย..เจออีกแล้ว หรือจะเป็นแฝด คงจะเป็นแฝด.." วิลเลียมดับบุหรี่ที่ยังสูบไม่หมดหมายจะเดินกลับไปที่บาร์ แต่จู่ๆ มนุษย์ป้าแว่นหนาก็ร้องไห้ออกมาอย่างหนัก เขาเห็นเธอถือโทรศัพท์ในมือแน่นทั้งที่ยังมีสายเรียกเขา แต่กับอีกคนกำลังคุยโทรศัพท์หน้าเครียด
วิลเลียมพยักหน้าพอจะรู้อะไรบ้างแล้ว เขาตัดสินใจยืนพิงผนังและกอดอกมองอย่างยิ้มๆ "นี่ป้ามีแฟนแล้วเหรอ..แฟนหล่อนะเนี่ย แต่น่าเสียดาย แฟนจะบอกเลิกสะแล้ว" วิลเลียมยืนดูสองหนุ่มสาวต่อไปจนกระทั่งเธอวิ่งกลับไปนั่งที่เดิมเขาจึงค่อยเดินกลับไปที่บาร์ แล้วหมุนเก้าอี้กลับไปมอง
"พี่พอร์ชไปนานจังเลยค่ะ มุกดื่มไปนิดหน่อยแล้ว" มุกดาตีสีหน้ายิ้มแย้มเหมือนไม่มีอะไรขณะที่พอร์ชทำหน้าเครียดแล้วนั่งลง
"มุก พี่..พี่มีเรื่องจะบอก"
"คะ?"
"พี่ว่าเราเลิกกันเถอะ พี่กับมุกเราสองคนคงไปกันไม่ได้แล้ว พี่ขอโทษนะ"
"ค่ะ.." มุกดายิ้มให้ชายหนุ่มด้วยความเสียใจ เธอกำแก้วเหล้าในมือแน่นก่อนจะสาดใส่หน้าพอร์ช "กล้ามากนะที่หักหลังมุก มุกได้ยินที่พี่พูดกับคนในสายมดแล้ว!"
"มุก..พี่ขอโทษ.."

“อยากให้มันรอด ก็เอาตัวเธอมาแลกชีวิตมันสิ!”
คนพูดกดเสียงหนักตวัดสายตาดุกร้าว มองร่างงามที่นั่งตัวสั่นเทาอยู่บนเตียงนอนอย่างเป็นต่อ
พลางแสยะยิ้มบนใบหน้ารกเรื้อเต็มไปด้วยหนวดเครา เมื่อเห็นศีรษะของคนบนเตียงพยักรับ
"ฉันจะแลก แต่ห้ามบอกเรื่องนี้ให้ใครรู้เป็นอันขาด! "
น้ำตาไหลรินออกมาจากดวงตาคู่สวย เมื่อวรรณรวีจำใจยอมทำตามความต้องการของทัศนัย
เพื่อแลกกับชีวิตของพงศ์พลคู่หมั้นหนุ่มจากเจ้าหนี้ที่ตามไล่ล่าอยู่
"ถ้ายอมก็ถอดผ้าสิ ฉันอยากเห็นร่างงามๆ ของน้องวิวนางเอกดาวรุ่งอย่างเธอชัดๆ "
เมื่อรักไม่ใช่คำตอบทั้งหมดของชีวิต!
พิศวาสชั่วครา เสน่หาชั่วคืน มิอาจฝืนแรงราคะ!

Ste เผลอหัวใจ มี2เรื่องด้วยกัน
1.เรื่องเผลอใจรักคุณภรรยา My Wife
คำโปรย: เขายอมแต่งงานกับเธอเพื่อทดแทนบุญคุณ ส่วนเธอยอมแต่งงานกับเขาเพื่อมรดก
การแต่งงานที่เกิดขึ้นภายใต้ข้อตกลงบางอย่างของเขาและเธอ จะนำพาหัวใจรักของทั้งคู่ให้รักกันได้อย่างไร
2.เรื่องรักษาได้ไหมหัวใจของลุง
คำโปรย: เมื่อหญิงสาวถูกใจทรงลุงตั้งแต่แรกพบ ตามจีบเช้าเย็นแต่กลับถูกปฏิเสธ เหตุผลคือความไม่เหมาะสม
แต่เมื่อเธอเลิกคลั่งรักลุง เขากลับรุกคืบตามจีบให้ไปเป็นป้าซะงั้น

'แก้มใส' สำหรับผมเธอก็แค่ของเล่นชั่วคราว
ไม่ได้คิดจริงจังถึงขั้นอยากจะยกสถานะให้เป็นเมียหรืออะไรสักอย่าง

“เลิกพยศ ถ้ายังไม่อยากให้ไอ้ผู้ชายตรงหน้าเห็นหนังสดของฉันกับเธอ” ผมขู่เธอต่อหน้าชู้บางตัว

“หยาบคาย” ส่วนเธอก็พยศแล้วพยศเล่า มันน่านัก...


'กรุงโซล' คือซาตานร้ายที่เข้ามาเพื่อล่อลวงฉันให้ติดอยู่ในวังวนที่เรียกว่า
'เกมชิงหัวใจ' เกมที่ใครเผลอยกหัวใจให้ใครก่อนคนนั้่นเป็นฝ่ายแพ้
และฉันจะต้องเป็นคนชนะเกมนี้เพื่อเอาคืนสิ่งที่เขาทำกับฉัน
แต่ทุกครั้งที่อยู่ใกล้ซาตานอย่างกรุงโซล
ฉันเหมือนเป็นเพียงลูกไก่ในกำมือของเขา