18 Book(s) Related to pirn stories

"เรียนจบเมื่อไหร่ออกไปจากบ้านฉันซะ"
เขาเป็นถึงคุณชายของบ้าน ในขณะที่เธอ... เป็นแค่เด็กกำพร้าที่โชคดีได้รับการอุปการะจากครอบครัวของเขาเท่านั้น

เพราะความที่เธอเผลอไปได้ยิน ได้เห็นอะไรที่มันเป็นตัวตนอีกด้านของเขา ทำให้เขาต้องตามมาปิดปากเธอ แต่เขากลับยัดเยียดตำแหน่ง 'ของเล่น' ให้เธออย่างไม่เต็มใจและยังขืนใจเธออย่างโหดร้าย

เขาเป็นทั้งแฟนเก่าลับๆ และเจ้าหนี้ที่เธอไม่สามารถชดใช้ได้หมดในชาตินี้ เพราะมันเป็นสัญญาหนี้ชีวิตที่เธอไม่สามารถหลบหนีได้

จากไอดอลหนุ่มหน้าหล่อสู่ทายาทผู้นำตระกูลมาเฟียคนต่อไปเพราะเหตุผลบางอย่าง

เธอชักรูดความเป็นชายของเขาอย่างยั่วยวน มีเพียงลำลึงค์อันนี้เท่านั้นที่จะทำให้เธอทะยานขึ้นสวรรค์ได้สมใจปรารถนา มันชูชันสู้มือและใหญ่ยาวอลังการ แข็งร้อนแต่นุ่มนวลเหมือนกำมะหยี่
ของดีของอร่อย แค่เสียบคาไว้แล้วขมิบดูด ก็ทำให้เสร็จเสียวติดต่อกันรัว ๆ

เฮียตฤณ.... หนุ่มหล่อ รวย เจ้าของธุรกิจเครื่องประดับที่ร่ำรวยติดอันดับ สปอร์ต ใจดีแต่กินดุมาก ใครได้ยินก็คงอยากลองสักครั้งแต่ไม่ใช่ดาหวันคนนี้แน่นอน

"เฮียปล้ำหนูทำไม ฮืออออออ"

"เชี่ยแล้วไง ฉันเมาอ่ะมองไม่ชัดว่าเป็นใคร... ว่าแต่อายุเท่าไหร่แล้วอ่ะ ถึง18แล้วใช่มั้ยฉันไม่อยากโดนข้อหาพรากผู้เยาว์นะ"

ดาหวัน... ลูกสาวแม่บ้านของคุณหญิงกินรีคุณแม่ของคุณตฤณ เธอโตมาที่นี่ตั้งแต่จำความได้ทุกคนที่นี้ใจดีกับเธอมากยกเว้นแต่...

"อยู่เงียบๆอย่าบอกใครว่าฉันทำอะไรเธอเมื่อคืนเข้าใจมั้ย! เรื่องนี้ให้มันจบแค่คืนนี้"

"ฮึก! ขะ...เข้าใจค่ะ หนูสัญญาว่าเรื่องนี้จะไม่มีใครรู้เด็ดขาดเฮียไม่ต้องห่วงนะคะ"

"ไหนเฮียบอกว่าให้มันจบแค่เมื่อคืนไง เฮียจะทำอะไรอ่ะ..."

"ทำแบบเมื่อคืนไง..."

"กรี๊ดดดดดด อย่านะ!"

เสือร้าย... สหพัฒน์ ศรีกันยากุล อายุ22ปี ลูกชายคนเดียวของพ่อสิงหราชและแม่แดริน ทายาทเจ้าของโชว์รูมรถหรูและเจ้าของห้างสรรพสินค้าชื่อดัง และไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่เขาถูกน้องสาวที่เล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็กคิดไม่ซื่อและเสนอตัวให้เขาเอาถึงที่ แต่เขาไม่อยากได้เธอเป็นเมียโดยเฉพาะน้องสาวเพื่อน
"พี่คิดกับมีนาแค่น้องสาว"
"แต่มีนารักพี่ ไม่ได้คิดเป็นพี่ชาย"

เฮียตฤณ.... หนุ่มหล่อ รวย เจ้าของธุรกิจเครื่องประดับที่ร่ำรวยติดอันดับ สปอร์ต ใจดีแต่กินดุมาก ใครได้ยินก็คงอยากลองสักครั้งแต่ไม่ใช่ดาหวันคนนี้แน่นอน

"เฮียปล้ำหนูทำไม ฮืออออออ"

"เชี่ยแล้วไง ฉันเมาอ่ะมองไม่ชัดว่าเป็นใคร... ว่าแต่อายุเท่าไหร่แล้วอ่ะ ถึง18แล้วใช่มั้ยฉันไม่อยากโดนข้อหาพรากผู้เยาว์นะ"

ดาหวัน... ลูกสาวแม่บ้านของคุณหญิงกินรีคุณแม่ของคุณตฤณ เธอโตมาที่นี่ตั้งแต่จำความได้ทุกคนที่นี้ใจดีกับเธอมากยกเว้นแต่...

"อยู่เงียบๆอย่าบอกใครว่าฉันทำอะไรเธอเมื่อคืนเข้าใจมั้ย! เรื่องนี้ให้มันจบแค่คืนนี้"

"ฮึก! ขะ...เข้าใจค่ะ หนูสัญญาว่าเรื่องนี้จะไม่มีใครรู้เด็ดขาดเฮียไม่ต้องห่วงนะคะ"

"ไหนเฮียบอกว่าให้มันจบแค่เมื่อคืนไง เฮียจะทำอะไรอ่ะ..."

"ทำแบบเมื่อคืนไง..."

"กรี๊ดดดดดด อย่านะ!"

จำไว้เลยนะว่าถ้ายังอยากมีอะไรกันเงื่อนไขคือห้ามไปนอนกับคนอื่นเด็ดขาด แต่ถ้าไปนอนกับคนอื่นเมื่อไหร่ถือว่าเราสองคนจบสถานะนี้...!!

"เข้าใจมั้ย...?"

"เข้าใจน่า แล้วตอนนี้ฉันมีอะไรกับแกได้ยัง อยากแล้วอ่ะ..."

"ไอ้ลามก...ในห้องครัวก็ยังจะทำ! กรี๊ดดดด"

ผู้หญิงหน้าเงินอย่างเธอเขาก็แค่เอาชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น ให้จริงจังด้วยฝันไปก่อนเถอะ เขาไม่ชอบผู้หญิงที่เห็นแก่เงินมันน่ารังเกียจ...

"ถ้าคืนนี้แพรนอนกับพี่ฟีฟ่าพี่จะให้เงินแพรเท่าไหร่คะ"

"อยู่ที่ว่าทำให้พอใจมากน้อยแค่ไหน"

"ครั้งนี้แพรขอแสนหนึ่งได้มั้ยคะถ้าพี่ตกลงแพรจะทำให้ทุกอย่างเลย"

"ทำไมค่าตัวแพงจังลีลาก็งั้นๆเมื่อก่อนยังไงก็ไม่พัฒนาขึ้นเลย แต่เอาเหอะครั้งนี้จะให้แล้วกัน ว่าแต่ช่วงนี้ร้อนเงินเหรอมาเสนอตัวให้พี่บ่อยไปนะ"

"แพรต้องใช้เงินค่ะ แพรจำเป็น"

........

"ฟีน่าเหรอ..."

เมื่อทางที่จะทำให้น้องสาวได้จัดการคนบางคนถูกขวางทางเอาไว้ เขาจำเป็นต้องถางทาง(เธอ)...ออกไป แต่เมื่อคุณเธอไม่ยอม แล้วอะไรจะเกิดขึ้นล่ะ!
หนึ่งสาวร้าย ก็ปากไม่ได้จัดสักเท่าไหร่นะ แค่มีคนพูดลับหลังว่าเลี้ยงสุนัขไว้หรือเปล่าเท่านั้นเอง
หนึ่งหนุ่มหล่อ...หล่อมาก หน้าตาคมเข้ม การแต่งกายก็เริดหรูดูดี(หรือเปล่าไม่แน่ใจ) ที่หลายครั้งถูกเรียกหลับหลังว่าคุณสำอาง
เมื่อสองหนุ่มสาวมาเจอกัน ศึกนี้ใครจะชนะ?

“ไหนเจ้าบอกว่าจะอาบน้ำร่วมกับข้า แล้วทำไมถึงยังไม่ยอมถอดชุดเหม็น ๆ นั่นออกอีกเล่า หรือเจ้าจะให้ข้าจัดการให้”
“ไม่! ไม่ใช่ขอรับ” ข้ารีบร้องบอกหากก็มิทัน เมื่อท่านอ๋องเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วจนตอนนี้เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าข้าแล้วและรีบจับดึงเอาอาภรณ์ออกจากกายข้าไปอย่างรวดเร็วเกินที่ข้าจะเอ่ยปากห้ามได้ทัน
“หยุด...หยุดก่อนขอรับท่านอ๋อง ข้า...ข้ายังมิได้ตอบตกลงจะอาบน้ำร่วมกับท่านในครั้งนี้นะขอรับ เรา...เราต้องแลกเปลี่ยนกันอย่างยุติธรรมสิ ท่านจะต้องสอนวรยุทธ์ให้แก่ข้าก่อน ข้าถึงจะยอมทำอย่างที่ท่านต้องการ...อาบน้ำและนวดให้กับท่าน” กล่าวออกไปแล้วข้านี้แสนจะอับอายยิ่งนัก หวังแต่ว่าจะมิมีวันนั้นนะ
“นี่เจ้า! ถึงเจ้าจะทนเหม็นกลิ่นของตัวเองไปถึงจวนได้ แต่ข้ามิยอมทนหรอกนะ ข้ามิยอมขี่ม้ากับเจ้าโดยที่เจ้ายังมิอาบน้ำเปลี่ยนอาภรณ์ตัวใหม่หรอกนะ”
“เปล่า...เปล่านะขอรับ ข้าแค่...”
“ถึงอย่างไร เจ้าก็จะต้องเป็นอนุของข้า เพียงแค่เวลาจะช้าหรือเร็วเท่านั้น ถ้าครั้งนี้จะอาบน้ำร่วมกันก็มิแปลก แต่เจ้ายังมิต้องกังวลใจหรอกนะ ข้ายังมิคิดทำอันใดเจ้าหรอกนะหนิงเหอ...มันยังไม่ถึงเวลานั้น”
สุดท้ายแล้วท่านอ๋องก็เป็นผู้มีชัย...ข้ากับท่านอ๋องอาบน้ำด้วยกัน เขาสำเริงสำราญกับการกินเต้าหู้ข้าไม่ยอมหยุด ส่วนตัวข้านั้น...หุ่นไม้! เพราะไม่รู้ว่าจะป้องกันตัวเองจากมือไม้ที่มันยุ่มย่ามไปทั่วร่างกับปากหนาที่คลอเคลียขบกัดสร้างรอยไว้ที่ลำคอและหน้าอกไม่ได้ ตอนนี้มันคงเป็นรอยแดงไปหมดแล้ว...ที่ไม่รู้ด้วยว่าอาภรณ์ชุดใหม่จะปกปิดร่องรอยเหล่านี้ได้หมดหรือเปล่า
เตรียมตัวอับอายกับสายตาของลูกน้องท่านอ๋องที่คงจะ...เอ่ยวาจาล้อข้ามิหยุด

Vampire เจ้าเสน่ห์ :
“ที่เธอพูดมาน่ะ ฉันต้องได้อยู่แล้ว แต่ที่ต้องการนะเป็น...” เขามันพวกมักมาก ถ้าได้คือต้องทั้งหมด แต่ถ้าไม่ได้...เขาก็จะกำจัดมิให้เหลือซาก!
“อะไร” สุพรรณิการ์เอ่ยถามด้วยหัวใจสั่นๆ

Lycan แสนเสน่หา :
แน่ะ...ยายตุ้ยนุ้ยจอมตะกละกลบความเขินด้วยการทำหน้ากระฟัดกระเฟียดและประทุษร้ายเขาเสียนี่ อย่างนี้ต้องถูกลงโทษ! เจอโรมีสอดแขนรัดรอบเอวคอดกิ่วและพลิกกายกลับให้ร่างนุ่มนิ่มตกอยู่ใต้อาณัติ
“ว้าย! ไม่เอานะเจโร ไม่เล่นอย่างนี้นะ”

เจ้าสาว Vampire :
“ให้หัวใจนำทาง รักจะพาเราผ่านเรื่องเลวร้ายทุกอย่างไปได้” พลังแห่งรักชนะทุกสิ่ง!

พรหมลิขิต...ร้าย! ดั่งสายลมพานพัดให้เธอต้องเจอกับเขา!

จากครั้งแรกที่เจอ เธอก็ดูไม่ดีแล้วในสายตาเขา
บวกกับคำพูดร้ายๆ ทำให้เธอต้องตกอยู่ในอุ้งมือมาร!
“ไหนว่าจะอาบน้ำล้างคราบขาวๆ ออกจากตัวให้หมดไงสายน้ำผึ้ง
หรือว่ารอฉันมาช่วยอาบให้ละยายตัวดี” เขาอารมณ์เย็นลงแล้วเชียวนะ
แต่เพราะสายน้ำผึ้งฤทธิ์มากบวกกับเรื่องที่ได้รู้เมื่อครู่ เลยอยากลองสักครั้ง
เธอมีดีแค่ไหน ถึงได้ทำให้ประพันธ์เอ่ยปากขอหย่ากับกับบ่อเงินบ่อทอง
“ไม่นะ...ปล่อยฉันนะ!” หวีดร้องเสียงหลง
สองมือจับขอบระเบียงและฝืนตัวเอาไว้ ไม่ยอมเดินตามแรงลากจูงของคนตัวใหญ่
ทว่าเรี่ยวแรงที่น้อยกว่า บวกกับความกลัวตกลงไปกระแทกกับพื้น
ทำให้เธอทานไว้ไม่ได้ ถลาหัวตุงคว้างไปจนกระแทกเข้ากับกายแกร่ง
ก่อนถูกช้อนขึ้นบ่ากว้าง “ปล่อยฉันนะคุณภาสวร! ปล่อย!”
เสียงสุดท้ายแทบไม่ได้ออกจากปาก ด้วยในหูได้ยินเสียงเนื้อปะทะเนื้อ
พร้อมด้วยความเจ็บที่สะโพก จนน้ำตาอุ่นร้อนไหลอาบสองแก้ม
“ถ้าขืนทำฤทธิ์ใส่อีก ฉันจะโยนเธอทิ้งข้างล่าง”

เธอถูกเขาหลอกลวงและทำร้ายอย่างเลือดเย็น
รมย์นลิน...ต้องพากายที่บอบช้ำ ใจที่แหลกสลายจากการกระทำของคนที่บอกรัก...เทพกานต์
ความเจ็บปวดที่ได้รับในวันนี้จะเป็นบทเรียนราคาแพง และคนที่สร้างขึ้นมาจะต้องได้รับการเอาคืนอย่างสาสม!
นลิน...นักร้องสาวที่แรกเห็นหน้าก็เรียกเสือร้ายอย่างเทพกานต์ให้อยากครอบครอง แต่เธอไม่ใช่หมูในอวยให้เขาเคี้ยวเล่นได้ง่ายๆ เหมือนบางคนหรอกนะ เขี้ยวเล็บน่ะมันมีเยอะ
“พี่เทพอยู่นิ่งๆ ซิคะ” ร่างโปร่งบางเคลื่อนตัวขึ้นไปนั่งบนตักกว้าง สองมือเล็กจับแขนแข็งแกร่งและชูขึ้นเหนือศีรษะ
“ตอนนี้หลินมัดพี่เทพเอาไว้แล้วนะคะ มัดด้วย...” นิ้วเล็กชี้ตรงหัวใจตัวเองซึ่งกำลังเต้นอยู่ และเคลื่อนไปหาแขนใหญ่ขยับวนเวียนอยู่สองสามครั้ง ก่อนจะกระซิบเสียงหวานเบาข้างใบหูใหญ่ แต่มันก็ดังเข้าไปถึงหัวใจเทพกานต์จนเต้นแรงและเร็วเหมือนกำลังจะทะลุออกมาจากทรวง
“หลินมัดมือพี่เทพด้วยสายใยแห่งรักที่ถักทอมาจากหัวใจของหลินเอง”
และอีกหนึ่งที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับชีวิตของเทพกานต์อย่างที่ชายหนุ่มอยากจะ...บ้าตาย เมื่อเขาดันเผลอไปมีอะไรกับ...

เหตุจากฝันร้าย! ขอขวัญ ไพรีรักษ์ จึงตัดสินใจเดินทางเหินฟ้าสู่ดินแดนแห่งทราย
การยื่นเท้าไปสอดกับบางเรื่อง เป็นเหตุนำเธอไปพบเจอกับผู้ชายที่แรกพบเจอก็มองเห็นเป็นศัตรู
ความต้องการของมารดาทำให้นำพาให้ อันเดซาอี ซีกัลป์ กัลป์วามุเอ!
เจอกับหญิงที่มีใบหน้าเหมือนคนรักเก่าอย่างกับพิมพ์เดียวกัน
แม้ปรารถนาไขว่คว้ามาแนบกาย แต่เหตุผลบางอย่างทำให้เขามิอาจทำได้อย่างตั้งใจ
การก้าวมาของเธอจึงเป็นเสมือนลิ่มเหล็กตอกย้ำลงบนหัวใจให้ย้อนคิดถึงอดีตอันเจ็บปวด
เธอจะสามารถละลายน้ำแข็งที่เคลือบหัวใจเขาได้หรือเปล่า
เขาจะปล่อยให้ความเจ็บปวดผลักไสให้เธอไปห่างไกลสุดไขว่คว้าหรือไม่
เพราะระหว่างคนสองคนที่ใบหน้าเหมือนกัน...

“ฉันไม่ได้ขอ...แต่สั่ง”
“คุณเป็นใคร มีสิทธิ์อะไรมาสั่งให้ฉันทำโน่นนี่ตามใจน่ะ”
“อยากได้สิทธิ์แบบไหนล่ะขอขวัญ ฉันให้ได้ทุกอย่างเลยเชียวละ”
โอ๊ย!! ขอขวัญอยากยกมือทาบหน้าผากพร้อมตบลงไปแรงๆ เธอมาเจอเข้ากับคนบ้าอะไรนี่ ถึงได้เอาแต่ใจพูดจาไม่รู้เรื่องอย่างนี้ ปวดหัวชะมัด!
“และเธอต้องอยู่ข้างกายฉัน ห้ามห่างเกินสามก้าวด้วย”
แทบต้องหงายหลังลงนอนยาวบนเตียง อย่างที่ว่าเป็นลมยังไม่ตื่น “ถ้าไม่...”
“ฉันมีอำนาจมากพอ ที่จะทำให้เธอกลายเป็นของเล่นได้นานเท่าที่ต้องการ!”

รักแรกพบมีจริงหรือเปล่าไม่มีใครรู้ แต่ความเสน่หามีได้ตั้งแต่แรกเจอ

เธอคือกุหลาบแรกผลิ เจ้าเล่ห์แสนงอนนิดๆ

เดินทางท่องเที่ยวเมืองไกลครั้งแรก ก็มีอันเจอกับ…เขา!

ไม่ต้องโปรยเสน่ห์ก็มีหญิงชะม้ายหน้าส่งสายตาเชิญชวนให้ไม่ขาด

แต่เธอ...แม่สาวน้อยแรกผลิ กลับแสดงออกเลยว่าเกลียดขี้หน้ารุนแรง!

เพราะเผลอไปสะดุดเท้ามาเฟียตัวร้าย! ลูกไก่น้อยจึงต้องรับมือกับพ่อหนุ่มหื่นตัวพ่อ ที่จ้องคอยขย้ำเนื้อหวานๆ เป็นอาหารตลอดเวลา