บทนำ
ต้องหมั้นกับมาเฟียหนุ่มหล่อแถมรวยผู้มีนามว่า’เอคาร์’
ที่เธอตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกพบแต่เขาไม่สนใจเธอ เรื่องวุ่นๆจึงบังเกิดขึ้น แต่เขาช่างโหดเถื่อนแถมปากสุนัขสุดๆ
บท 1
แนะนำตัวละคร
พระเอก
ชื่อเล่นเอคาร์ ชื่อจริงอัครวินท์ ภัททกิจโภคิน อายุ29ปี
ชายหนุ่ม ผู้เงียบขรึม เขาโหด เขาร้าย เขาปาก🐕
เจ้าพ่อธุรกิจด้านมืด อะไรที่ไม่ดีเขาคนนี้ทำหมด
เจ้าของคาสิโนเถื่อนทุกๆประเทศ เจ้าของพับAKสถานที่ท่องเที่ยวยามราตรี ของเด็กๆมหาลัย
"ม๊า ผมไม่หมั้นกับ ยัยเด็กสำส่อนนี้ "
"ม๊า เลิกหาเมียให้ผมสักทีได้ไหม"
นางเอก
ชื่อเล่นซนซน ชื่อจริงลภัสดา เมธีวัชรกุล อายุ21ปี
เรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัย AM เรียนวิศวกรรมเครื่องกลปี3 สาววิศวะตัวเล็กน่ารัก พกพาสะดวก เธอเป็นคนเฟรนลี่กับหนุ่มๆดีกรีดาวมหาลัยควบดาวคณะ เพื่อนผู้ชายตรึม ขวัญใจหนุ่มๆ
"ม๊า แบบว่าเจอคนนี้ฟินเลย บ่องตรงรักจุงเบย"
"ป๊าหนูเอาคนนี้ น่ะๆๆๆ
หมั้นเลยๆๆ"
ตอนที่1
ซนซน
"น้องซน หวัดดีครับ"
"น้องซน น่ารักจังเลยง่ะ"
"หวี๊ด วิ้ว น้องซนจ๊ะ ไปเดทกับพี่ไหมคร๊าบบ"
"วู้ๆๆๆ น้องซนไปดูหนังกับพี่ไหมคร๊าบบ"
"ไป กับพี่ไหมคร๊าบคืนนี้"
"ช่วงนี้ ซนไม่ค่อยว่างเลยอ่ะค่ะพี่ๆๆ ซนเรียนหนักมากก"ฉันเอ่ยบอกพี่ๆๆที่คณะไปด้วยเสียงยาวเหยียด เรียนหนักอะไรล่ะ ว่างจะตาย แต่ช่วงนี้เบื่อๆผู้ชายอ่ะ พูดจบฉันก็ส่งจูบไปให้พวกพี่ๆเขาอย่างหว่านเสน่ห์
"โอ้วว ใจพี่ละลายยหมดแล้วครับ น้องซนของพี่" พี่ๆเขาว่าพลางยกมือขึ้นไปกุมหน้าอกข้างซ้ายของตัวเอง
หวัดดีฉันชื่อ ซนซน ชื่อน่ารักใช่ป่ะ คนก็น่ารักนะ ฉันเป็นคนตัวเล็กน่ารักพกพากลับบ้านสะดวกมาก ไม่เชื่อมาลองอุ้มดูดิ ฉันเป็นคนลุยๆ ชอบอะไรที่สนุกๆ ท้าทายความสามารถ ชอบแว้นอ่ะ ชอบคบเพื่อนผู้ชาย ฉันไม่มีเพื่อนผู้หญิงเลย ฉันเลยเป็นสาวห้าวๆนิดนึง แต่ก็น่ารักอ่ะ ทำไงได้ คนมันสวย ฉันเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยAM เรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาเครื่องกล ปี3แล้วนะ ที่ฉันเลือกเรียนวิศวะเพราะชอบเสื้อช็อป อยากใส่มันเท่ดี ฉันว่าผู้หญิงใส่เสื้อช็อปวิศวะมันสวยดีดีนะ มหาลัยของฉันเสื้อช็อปวิศวะเครื่องกลเป็นสีแดง วันนี้ฉันใส่ชุดนักศึกษาตัวเล็กรัดติ้วกับกระโปรงทรงเอที่สั้นมาก สวมทับด้วยเสื้อช็อปสีแดงกับรองเท้าผ้าใบ ตลอดทางที่เดินเข้าคณะมาก็จะเจอพี่ๆน้องๆแซวตลอดทางทำไงได้อ่ะก็คนมันสวยอ่ะ ฉันมุ่งหน้าไปยังโต๊ะประจำที่เพื่อนๆของฉันนั่งอยู่ ฉันเป็นลูกสาวคนเล็กของป๊ากับม๊า เป็นลูกสาวเจ้าพ่อนะคะ ฉันมีพี่ชาย2คน คนโตชื่อเฮีย แซน เฮียแซนอายุ29แล้วนะ เขาทำธุรกิจส่วนตัวมั้ง ฉันไม่ค่อยได้ถาม ส่วนคนที่สองชื่อเฮีย ซัน เฮียซันอายุ 25แล้ว เขาเรียนหมออยู่มหาลัยเดียวกับฉันนี้แหละ ถ้าเวลาเรียนตรงกันฉันก็จะมากับเฮียซัน แต่ถ้าไม่ตรงกัน ฉันก็จะโทรตามเพื่อนสุดหล่อสุดที่รักของฉันให้ไปรับที่บ้าน ฉันไม่ชอบขับรถเพราะขี้เกียจ แต่วันนี้ฉันมากับเฮียซันฉันเลยต้องเดินเข้าคณะมาเอง
"หวัดดีจ๊ะชะนีเพื่อนรัก"เมื่อฉันเดินมาถึง เสียงอีอตินก็เอ่ยทักทายฉัน ตัวมันเป็นผู้ชายส่วนใจน่ะมันเป็นผู้หญิง มันชอบผู้ชาย แต่ที่บ้านมันไม่ยอมรับ มันเลยเเต่งหญิงเต็มตัวไม่ได้
"หวัดดีจ๊ะ กระเทยเพื่อนรัก"ฉันเอ่ยทักอตินกลับ มันมองฉันพร้อมทำปากจิกกัด
"เห้อออ"ฉันนั่งลงแล้วถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยๆ
"เป็นอะไรจ๊ะ ชะนี เหนื่อยใจกับหนุ่มๆๆเหรอไง?"อตินถามฉันด้วยน้ำเสียงกวนๆ ฉันจึงเงยหน้าไปมองหน้ากระเทยเพื่อนรัก แล้วขยับหน้าเข้าไปหามัน
"พรุ่งนี้กูจะต้องไปดูตัว ว่าที่คู่หมั้น ฮืฮๆๆ"ฉันบอกอติน พร้อมกับทำท่าร้องไห้ อตินรีบข้ามฝั่งมาโอ๋ฉัน ฉันจึงอ้อนซบอกมันไป ถึงมันจะมีใจเป็นหญิง แต่ตัวมันเป็นชายหนิ แถมมันก็หล่อมากๆๆด้วย^_^
"โอ๋ๆๆๆอย่าร้องไปเลยนะ ยังไงๆผู้หญิงก็ต้องมีผัวค่ะฮ่าๆๆ"ฉันเงยหน้าออกจากอกอีอติน แล้วจับหัวมันกดไปกับโต๊ะทันทีมันกำลังเยาะเย้ยฉัน
"โอ้ยๆๆอีซนนน มึงจะฆ่ากูเหรอ อีบ้าาา"อตินร้องโวยวายขึ้นพลางเอามือทุบโต๊ะไปด้วย ฉันจึงปล่อยมือออกจากหัวมัน แล้วลงมานั่งตามเดิน
"ถ้าหล่อๆๆน่ากินๆๆกูก็จะไม่ว่าอะไรเลย…แต่นี่แต่ละคนที่ม๊ากับป๊าหามาให้กูนะ..มีแต่แก่ๆลงพุงอีกด้วย แค่คิดกูก็สยองแล้ว"ฉันบอกมันพลางทำท่าขนลุกลูบมือไปตามแขนด้วยท่ามางขยะแขยงหึย!ไม่รู้ว่าจะได้ผัวหรือได้ป๊าเพิ่มมาอีกคนกันแน่
"มึงก็หลับหูหลับตาเอาๆๆไปเหอะ "อีอตินบอกฉัน ฉันจึงหันไปมองหน้ามัน มันจึงก้มหน้าหลบตาสายตาฉันด้วยความหวาดกลัวฉัน จะกลัวอะไรแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างซนซนล่ะค่ะ
"พี่ซนซนครับ"ฉันหันไปมองตามเสียงเรียก ก็เห็นผู้ชาย ผิวขาวปากชมพูหน้าตาโคตรหล่อ อีซนซนคนนี้แพ้ผู้ชายหล่อค่ะ^_^
"ว่าไงจ๊ะ…สุดหล่อ..หืม"ฉันยิ้มหวานๆส่งไปให้น้องผู้ชายคนนั้น เขาก็ยิ้มให้ฉัน เขาใส่ช็อปสีกรม เด็กยานต์ยนต์เหรอเนี่ย ฉันยังไม่เคยคบกับเด็กยานต์ยนต์เลยนะได้ข่าวมาว่าเด็กยานต์ยนต์หล่อๆทั้งๆนั้นเลย แล้วมันก๋จริงสมคำร่ำลือจริงๆด้วย
"ผมชื่อมาร์คนะครับ…ผมเรียนวิศวะยานต์ยนต์ ปี2 ผมชอบพี่ซนซนมาตั้งแต่ผมอยู่ปี1แล้ว แต่ผมไม่กล้าจีบพี่ "เขาบอกฉันพลางก้มหน้าหลบสายตาฉัน ฉันจึงเอื้อมมือไปจับครางเขาให้เงยขึ้นมาสบตากับฉัน
บทล่าสุด
#89 บทที่ 89 ตอนที่89(THEEND)
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#88 บทที่ 88 ตอนที่88
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#87 บทที่ 87 ตอนที่87
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#86 บทที่ 86 ตอนที่86
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#85 บทที่ 85 ตอนที่85
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#84 บทที่ 84 ตอนที่84
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#83 บทที่ 83 ตอนที่83
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#82 บทที่ 82 ตอนที่82
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#81 บทที่ 81 ตอนที่81
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#80 บทที่ 80 ตอนที่80
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025
คุณอาจชอบ 😍
ภรรยาลับของคุณหมอปัณ
นภัสสรยอมแลกศักดิ์ศรีเพื่อชีวิตแม่
ขณะที่หมอปัณ… ผู้ชายเย็นชาที่ไม่เชื่อในความดีของใคร กลับลงโทษเธอจากความเข้าใจผิดในคืนหนึ่งที่เปลี่ยนชะตาไปตลอดกาล
เขาเรียกเธอว่า... ผู้หญิงหน้าเงิน แต่กลับกักขังเธอไว้ข้างกายด้วยเงินและความปรารถนา
เมื่ออดีต ความลับ และเด็กในท้องปรากฏขึ้น ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อ… จะกลายเป็นความรัก หรือพันธะที่ไม่มีวันหลุดพ้น
นิยายดรามาร้อนแรง จากความแค้น สู่รักที่เจ็บที่สุด
เด็กเนิร์ด - มาเฟียกับเมียเด็กแว่น
แต่ใครจะไปรู้ภายใต้เด็กหนุ่มใส่แว่นถ้าเป็นผู้ชายที่ทั้งหุ่นดีและเซ็กซ์จัด
"ปากดีนัก ทีนี้จะกล้าล้อฉันว่าเป็นเด็กเนิร์ดอีกมั้ย หื้มม...."
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
เจ้าพ่อมาเฟีย
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
MY HONEY ของรักวิศวะ
“มันไม่รับหรอก ก็ว่าทำไมไม่บอกว่าของข้างในเป็นอะไร ที่แท้ก็เอาแฟนกับรถมาลงเดิมพัน หึ…ตลกดี”
“ไม่ใช่!”
“งั้นก็ลองโทรหามันดูสิ ถ้ามันรับฉันจะส่งเธอหามัน แต่ถ้าไม่…ก็ช่วยไม่ได้”
“พี่เจฟเป็นแฟนเมล แฟนเมลไม่ทำแบบนั้นแน่นอนค่ะ”
“หึ เออเอา แล้วแต่เธอเลย แต่ฉันจะเอารถคันนี้กลับ”
เมล รีบเดินอ้อมมาหาซาน เอาตัวเองดันตัวเขาออกห่างจากรถแล้วกางมือออกห้ามไว้
“ไม่ได้ค่ะ รถแฟนเมล”
ซานยกมือขึ้นเกาหางคิ้วเบาๆ มองท่าทางดื้อดึงอีกฝ่ายอย่างถอดใจ
“มันเอารถคันนี้เดิมพัน…รวมถึง เธอ ด้วย”
ภรรยา(เก่า)ของมาเฟีย - เมีย (น้อย) ของมาเฟีย
"ไง ไม่ได้เจอกันหลายปี" เสียงทักทายแสนเย็นชานั้นทำเอาเธอยืนขาแข็งไปหมด
"ทำไมถึงจับฉันมาล่ะ"
"ไม่รู้สินะ ก็แค่มีเรื่อง...อยากเคลียร์นิดหน่อย"
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง













