บทนำ
ต้องหมั้นกับมาเฟียหนุ่มหล่อแถมรวยผู้มีนามว่า’เอคาร์’
ที่เธอตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกพบแต่เขาไม่สนใจเธอ เรื่องวุ่นๆจึงบังเกิดขึ้น แต่เขาช่างโหดเถื่อนแถมปากสุนัขสุดๆ
บท 1
แนะนำตัวละคร
พระเอก
ชื่อเล่นเอคาร์ ชื่อจริงอัครวินท์ ภัททกิจโภคิน อายุ29ปี
ชายหนุ่ม ผู้เงียบขรึม เขาโหด เขาร้าย เขาปาก🐕
เจ้าพ่อธุรกิจด้านมืด อะไรที่ไม่ดีเขาคนนี้ทำหมด
เจ้าของคาสิโนเถื่อนทุกๆประเทศ เจ้าของพับAKสถานที่ท่องเที่ยวยามราตรี ของเด็กๆมหาลัย
"ม๊า ผมไม่หมั้นกับ ยัยเด็กสำส่อนนี้ "
"ม๊า เลิกหาเมียให้ผมสักทีได้ไหม"
นางเอก
ชื่อเล่นซนซน ชื่อจริงลภัสดา เมธีวัชรกุล อายุ21ปี
เรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัย AM เรียนวิศวกรรมเครื่องกลปี3 สาววิศวะตัวเล็กน่ารัก พกพาสะดวก เธอเป็นคนเฟรนลี่กับหนุ่มๆดีกรีดาวมหาลัยควบดาวคณะ เพื่อนผู้ชายตรึม ขวัญใจหนุ่มๆ
"ม๊า แบบว่าเจอคนนี้ฟินเลย บ่องตรงรักจุงเบย"
"ป๊าหนูเอาคนนี้ น่ะๆๆๆ
หมั้นเลยๆๆ"
ตอนที่1
ซนซน
"น้องซน หวัดดีครับ"
"น้องซน น่ารักจังเลยง่ะ"
"หวี๊ด วิ้ว น้องซนจ๊ะ ไปเดทกับพี่ไหมคร๊าบบ"
"วู้ๆๆๆ น้องซนไปดูหนังกับพี่ไหมคร๊าบบ"
"ไป กับพี่ไหมคร๊าบคืนนี้"
"ช่วงนี้ ซนไม่ค่อยว่างเลยอ่ะค่ะพี่ๆๆ ซนเรียนหนักมากก"ฉันเอ่ยบอกพี่ๆๆที่คณะไปด้วยเสียงยาวเหยียด เรียนหนักอะไรล่ะ ว่างจะตาย แต่ช่วงนี้เบื่อๆผู้ชายอ่ะ พูดจบฉันก็ส่งจูบไปให้พวกพี่ๆเขาอย่างหว่านเสน่ห์
"โอ้วว ใจพี่ละลายยหมดแล้วครับ น้องซนของพี่" พี่ๆเขาว่าพลางยกมือขึ้นไปกุมหน้าอกข้างซ้ายของตัวเอง
หวัดดีฉันชื่อ ซนซน ชื่อน่ารักใช่ป่ะ คนก็น่ารักนะ ฉันเป็นคนตัวเล็กน่ารักพกพากลับบ้านสะดวกมาก ไม่เชื่อมาลองอุ้มดูดิ ฉันเป็นคนลุยๆ ชอบอะไรที่สนุกๆ ท้าทายความสามารถ ชอบแว้นอ่ะ ชอบคบเพื่อนผู้ชาย ฉันไม่มีเพื่อนผู้หญิงเลย ฉันเลยเป็นสาวห้าวๆนิดนึง แต่ก็น่ารักอ่ะ ทำไงได้ คนมันสวย ฉันเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยAM เรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาเครื่องกล ปี3แล้วนะ ที่ฉันเลือกเรียนวิศวะเพราะชอบเสื้อช็อป อยากใส่มันเท่ดี ฉันว่าผู้หญิงใส่เสื้อช็อปวิศวะมันสวยดีดีนะ มหาลัยของฉันเสื้อช็อปวิศวะเครื่องกลเป็นสีแดง วันนี้ฉันใส่ชุดนักศึกษาตัวเล็กรัดติ้วกับกระโปรงทรงเอที่สั้นมาก สวมทับด้วยเสื้อช็อปสีแดงกับรองเท้าผ้าใบ ตลอดทางที่เดินเข้าคณะมาก็จะเจอพี่ๆน้องๆแซวตลอดทางทำไงได้อ่ะก็คนมันสวยอ่ะ ฉันมุ่งหน้าไปยังโต๊ะประจำที่เพื่อนๆของฉันนั่งอยู่ ฉันเป็นลูกสาวคนเล็กของป๊ากับม๊า เป็นลูกสาวเจ้าพ่อนะคะ ฉันมีพี่ชาย2คน คนโตชื่อเฮีย แซน เฮียแซนอายุ29แล้วนะ เขาทำธุรกิจส่วนตัวมั้ง ฉันไม่ค่อยได้ถาม ส่วนคนที่สองชื่อเฮีย ซัน เฮียซันอายุ 25แล้ว เขาเรียนหมออยู่มหาลัยเดียวกับฉันนี้แหละ ถ้าเวลาเรียนตรงกันฉันก็จะมากับเฮียซัน แต่ถ้าไม่ตรงกัน ฉันก็จะโทรตามเพื่อนสุดหล่อสุดที่รักของฉันให้ไปรับที่บ้าน ฉันไม่ชอบขับรถเพราะขี้เกียจ แต่วันนี้ฉันมากับเฮียซันฉันเลยต้องเดินเข้าคณะมาเอง
"หวัดดีจ๊ะชะนีเพื่อนรัก"เมื่อฉันเดินมาถึง เสียงอีอตินก็เอ่ยทักทายฉัน ตัวมันเป็นผู้ชายส่วนใจน่ะมันเป็นผู้หญิง มันชอบผู้ชาย แต่ที่บ้านมันไม่ยอมรับ มันเลยเเต่งหญิงเต็มตัวไม่ได้
"หวัดดีจ๊ะ กระเทยเพื่อนรัก"ฉันเอ่ยทักอตินกลับ มันมองฉันพร้อมทำปากจิกกัด
"เห้อออ"ฉันนั่งลงแล้วถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยๆ
"เป็นอะไรจ๊ะ ชะนี เหนื่อยใจกับหนุ่มๆๆเหรอไง?"อตินถามฉันด้วยน้ำเสียงกวนๆ ฉันจึงเงยหน้าไปมองหน้ากระเทยเพื่อนรัก แล้วขยับหน้าเข้าไปหามัน
"พรุ่งนี้กูจะต้องไปดูตัว ว่าที่คู่หมั้น ฮืฮๆๆ"ฉันบอกอติน พร้อมกับทำท่าร้องไห้ อตินรีบข้ามฝั่งมาโอ๋ฉัน ฉันจึงอ้อนซบอกมันไป ถึงมันจะมีใจเป็นหญิง แต่ตัวมันเป็นชายหนิ แถมมันก็หล่อมากๆๆด้วย^_^
"โอ๋ๆๆๆอย่าร้องไปเลยนะ ยังไงๆผู้หญิงก็ต้องมีผัวค่ะฮ่าๆๆ"ฉันเงยหน้าออกจากอกอีอติน แล้วจับหัวมันกดไปกับโต๊ะทันทีมันกำลังเยาะเย้ยฉัน
"โอ้ยๆๆอีซนนน มึงจะฆ่ากูเหรอ อีบ้าาา"อตินร้องโวยวายขึ้นพลางเอามือทุบโต๊ะไปด้วย ฉันจึงปล่อยมือออกจากหัวมัน แล้วลงมานั่งตามเดิน
"ถ้าหล่อๆๆน่ากินๆๆกูก็จะไม่ว่าอะไรเลย…แต่นี่แต่ละคนที่ม๊ากับป๊าหามาให้กูนะ..มีแต่แก่ๆลงพุงอีกด้วย แค่คิดกูก็สยองแล้ว"ฉันบอกมันพลางทำท่าขนลุกลูบมือไปตามแขนด้วยท่ามางขยะแขยงหึย!ไม่รู้ว่าจะได้ผัวหรือได้ป๊าเพิ่มมาอีกคนกันแน่
"มึงก็หลับหูหลับตาเอาๆๆไปเหอะ "อีอตินบอกฉัน ฉันจึงหันไปมองหน้ามัน มันจึงก้มหน้าหลบตาสายตาฉันด้วยความหวาดกลัวฉัน จะกลัวอะไรแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างซนซนล่ะค่ะ
"พี่ซนซนครับ"ฉันหันไปมองตามเสียงเรียก ก็เห็นผู้ชาย ผิวขาวปากชมพูหน้าตาโคตรหล่อ อีซนซนคนนี้แพ้ผู้ชายหล่อค่ะ^_^
"ว่าไงจ๊ะ…สุดหล่อ..หืม"ฉันยิ้มหวานๆส่งไปให้น้องผู้ชายคนนั้น เขาก็ยิ้มให้ฉัน เขาใส่ช็อปสีกรม เด็กยานต์ยนต์เหรอเนี่ย ฉันยังไม่เคยคบกับเด็กยานต์ยนต์เลยนะได้ข่าวมาว่าเด็กยานต์ยนต์หล่อๆทั้งๆนั้นเลย แล้วมันก๋จริงสมคำร่ำลือจริงๆด้วย
"ผมชื่อมาร์คนะครับ…ผมเรียนวิศวะยานต์ยนต์ ปี2 ผมชอบพี่ซนซนมาตั้งแต่ผมอยู่ปี1แล้ว แต่ผมไม่กล้าจีบพี่ "เขาบอกฉันพลางก้มหน้าหลบสายตาฉัน ฉันจึงเอื้อมมือไปจับครางเขาให้เงยขึ้นมาสบตากับฉัน
บทล่าสุด
#89 บทที่ 89 ตอนที่89(THEEND)
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#88 บทที่ 88 ตอนที่88
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#87 บทที่ 87 ตอนที่87
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#86 บทที่ 86 ตอนที่86
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#85 บทที่ 85 ตอนที่85
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#84 บทที่ 84 ตอนที่84
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#83 บทที่ 83 ตอนที่83
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#82 บทที่ 82 ตอนที่82
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#81 บทที่ 81 ตอนที่81
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#80 บทที่ 80 ตอนที่80
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025
คุณอาจชอบ 😍
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
ภรรยาลับที่ท่านประธานไม่เห็นค่า
เธอเป็นภรรยาที่เขาซ่อนไว้ในเงามืด เป็นผู้หญิงที่มีทะเบียนสมรส แต่ไม่มีสิทธิ์ยืนข้างเขาต่อหน้าผู้คน
เป็นคนที่รักเขาหมดหัวใจ…ในวันที่เขามองเธอเป็นเพียงเงื่อนไขของพินัยกรรม
ม่านไหมเคยคิดว่า หากเธออดทนมากพอ สักวันภาคินจะหันมาเห็นค่าความรักของเธอ แต่สิ่งที่เธอได้รับกลับมีเพียงความเย็นชา ข่าวหมั้นของเขากับผู้หญิงที่เหมาะสมกว่า และคำถามที่ทำลายหัวใจที่สุดในชีวิต“เด็กในท้องเป็นลูกของใคร”
คืนนั้นเอง เธอจึงเดินออกจากชีวิตเขา พร้อมลูกน้อยในครรภ์และหัวใจที่แตกสลาย
ภาคินเคยคิดว่าการเสียม่านไหมไปเป็นเพียงเรื่องเล็กจนวันที่เขารู้ว่า ผู้หญิงที่เขามองข้ามมาตลอดคือคนที่รักเขาจริงที่สุดและลูกในท้องของเธอ…คือลูกสาวของเขาแต่เมื่อเขาตามไปขอโอกาส ความลับในอดีตก็ถูกขุดขึ้นมา พ่อของม่านไหมถูกใส่ร้าย ศักดิ์ศรีของเธอถูกเหยียบซ้ำ หญิงอีกคนพร้อมทำลายเธอให้ย่อยยับ และความรักที่มาช้าเกินไปของภาคิน อาจไม่พอจะเยียวยาบาดแผลที่เขาได้เป็นคนสร้างเอาไว้
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
เจ้าสาวนอกปรารถนา
จู่ ๆ วันหนึ่งเขาเดินเข้ามาบอกด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า ‘ทำผู้หญิงคนอื่นท้อง’ พร้อมยื่นคำขาดว่า… หากรับไม่ได้ก็เซ็นใบหย่าแล้วไสหัวไป แต่ถ้าอยากรักษาตำแหน่งภรรยาแต่งเอาไว้ ก็จงยอมรับสภาพการใช้ชีวิตแบบ ‘สามคนผัวเมีย’ ในบ้านหลังนี้ซะ!
วันนี้หญิงสาวจึงต้องตัดสินใจ เธอจะยอมก้มหน้ารับความอดสู หรือจะลุกขึ้นสู้เพื่อกอบกู้ศักดิ์ศรีและเดินออกจากกรงขังไร้รักแห่งนี้ด้วยตัวเอง
BAD PRINCE | พันธะร้ายเจ้าชายรัชทายาท
“ขอเหตุผล“ เจ้าชายมาร์คัสเอ่ยถามภรรยาสาว
“หม่อมฉันอยากได้อิสระเพคะ“ ดวงตาคมจ้องเข้มมองภรรยาอย่างพินิจพิจารณา
“เราจะหย่าก็ต่อเมื่อเราอยากได้สิ่งที่ต้องการ“ เสียงทุ้มเอื้อนเอ่ยพร้อมโคลงแก้ววิสกี้ในมืออย่างใช้ความคิด
“ตรัสมาเลยเพคะว่าพระองค์ต้องการสิ่งใด“
“มีโอรสให้เรา แล้วเรานะปล่อยเจ้าไป“
“…“
สัญญารักประธานร้าย
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
คลั่งรักเมียแต่ง
คำโปรย
เมื่อเขาและเธอต้องมาอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกันในฐานะสามีภรรยา เขาเป็นคนพูดน้อยแถมยังดุ จึงทำให้เธอรู้สึกอึดอัดและน้อยใจอยู่บ่อยๆ
แนะนำตัวละคร
ภูวดล หรือ คุณภูมิ อายุ 32 ปี
เจ้าของสวนองุ่นขนาดใหญ่ เขาหล่อ ทำงานเก่ง พูดน้อย ดุ ชอบทำหน้าเข้ม จนเธอรู้สึกอึดอัด
รัตติกาล หรือ เจ้าขา อายุ 23 ปี
ลูกสาวร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด เธอสวย แต่งตัวแซ่บ ขี้น้อยใจ ชอบคิดเองเออเอง เพราะความอกหักจึงทำให้เธอเลือกที่จะประชด ตกลงรับคำแต่งงานกับใครที่ไหนก็ไม่รู้จัก ที่ผู้ใหญ่หาให้
@@@@@@
โรมานซ์ ฟีลกู๊ดเหมือนเดิม ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ แต่เรื่องนี้พระเอกดุหน่อยนะคะโปรดทำใจก่อนอ่าน (แนวบ้านนอก)
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
แค้นรักเพลิงสวาท
ภาสกร&อัยรินทร์
นิยายซีรี่ส์ชุดทาสรักซานตาน ( เล่ม1 )
เธอหลอกเขา…เพื่อเงิน
เขาทำลายเธอ…เพื่อแค้น
เมื่อความลับถูกเปิดเผย ระหว่าง ภาสกร ซาตานในคราบนักธุรกิจ และ อัยรินทร์ หญิงสาวผู้ขายหัวใจแลกชีวิต ไฟรัก ไฟแค้น และไฟปรารถนากำลังจะเผาผลาญทุกอย่างให้มอดไหม้
“อย่าคิดหนี…เพราะซาตานอย่างฉัน จะลากเธอกลับมาชดใช้ทุกหยดน้ำตา!”
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













