บทนำ
หม่อน ต้องเตรียมตัวเข้าพิธีแต่งงานกับ
พ่อเลี้ยงอัครเดชแทน ไหม พี่สาวที่หนีไป
หล่อนคิดว่าจะทำความตกลงกับพ่อเลี้ยง
ในคืนวิวาห์ให้ได้ แต่กลับกลายเป็นถูกสอนบทเรียนพิศวาสจนต้องเต็มใจเป็นเจ้าสาวตัวแทนไปซะงั้น
นิยายแซ่บในทรวง ของวานิลลาอีกเรื่องค่ะ
บท 1
“นั่งดี ๆ ซินังหม่อน คันยุกยิกไปยุกยิกมาอย่างนี้ฉันจะทำได้สะดวกรึเปล่ายะ!”
กานดาบ่นกระปอดกระแปดขณะเอามือจุ่มลงในกะละมังใบเล็กขยุ้มมะขามเปียกเพื่อถูหลังขาว ๆ ของหญิงสาวผิวขาวที่นุ่งผ้าซิ่นเพียงผืนเดียวริมลำธาร หม่อนนิ่วหน้าขณะที่ป้าของหล่อนใช้สมุนไพรโบราณถูตามเนื้อตัวให้แล้วบ่นออกมาบ้าง
“ก็มันคันนี่ป้า...ใช้อย่างอื่นที่ไม่ใช่มะขามเปียกถูไม่ได้รึไง นี่ยิ่งถูยิ่งแสบผิวเนี่ย คันจะแย่”
“อย่าบ่นให้มันมากนักเลยนังหม่อน แกคันตัวเหรอ นี่ถ้าไม่ใช่เพราะพี่สาวแกมันคันหนีตามผู้ชายไปแกจะมานั่งคันให้ฉันลำบากขัดสีฉวีวรรณให้อย่างนี้มั้ยนังพวกหลานตัวแสบ”
กานดาบ่นต่ออีกรอบเพราะหล่อนต้องมารับหน้าที่ที่ไม่ได้เต็มใจสักนิดกับการต้องเอาหลานสาวอีกคนมาขัดเนื้อตัวให้ขาวผ่องเพื่อเตรียมตัวเป็นเจ้าสาวแทนหลานสาวอีกคนที่หนีตามผู้ชายไปหลังได้รับสินสอดทองหมั้นจากว่าที่เจ้าบ่าวซึ่งเป็นถึงพ่อเลี้ยงใหญ่เจ้าของปางไม้ชื่อดัง กรรมเวรที่หล่อนต้องบากหน้าไปขอโทษ อัครเดช คู่หมั้นของ ไหม หลานสาวไม่พอ เขาไม่แสดงความโกรธแต่บอกหล่อนว่าให้จัดการยังไงก็ได้ให้มีเจ้าสาวในวันแต่งเพราะบัตรเชิญถูกแจกไปแล้วและงานก็จัดเตรียมไว้พร้อมทุกอย่าง กานดาไม่รู้จะทำยังไงต้องเรียก หม่อน น้องสาวของไหมที่ต้องละทิ้งการเรียนกลางคันมารับหน้าที่เป็นเจ้าสาวแทนพี่สาวตัวเองอย่างไม่อาจเลี่ยง สักพักหม่อนก็ถอนใจเสียงดัง
“ป้า...ยังไงหนูก็จะเข้าพิธีแต่งงานอยู่แล้วพรุ่งนี้แล้วป้าจะมาขัดสีอะไรหนูตอนนี้ ยังไงมันก็ไม่วาววัยมากไปกว่านี้แล้วล่ะ”
“แกว่าไม่สำคัญรึไงนังหม่อน ก่อนเป็นเจ้าสาวแกต้องเข้าคอร์สเตรียมตัว ต้องผ่องแผ้วที่สุดเข้าใจไหม”
“ถ้างั้นป้าเอาเงินมาให้หม่อนสักหมื่นดิ เดี๋ยวหม่อนจะเอาไปให้สถาบันความงามชุบตัวหลานของปป้าให้เป็นนางฟ้า...โอ๊ย!”
หม่อนร้องเสียงดังเพราะโดนกานดาวางมะเหงกบนหัวเสียงดังป๊อก
“อะไรน่ะป้า! เจ็บนะ”
“นี่เป็นการสั่งสอนให้แกหัดสงบปากสงบคำไว้นังหม่อน พี่สาวของแก นังไหม นังหลานไม่รักดีมันทำฉันแสบไม่พอแกอย่ามาวอนหาเรื่องให้ฉันปวดกบาลอีก แหม๊...จะเอาเงินหมื่น ตอนนี้น่ะเอาตัวให้รอดกันซะก่อน พี่สาวแกหอบเงินพ่อเลี้ยงหนีไป ดีว่าเขาไม่มาถอนหงอกป้าแก ถ้ามาถอนจริง ๆ ฉันจะโกนหัวให้ดูทั้งบนทั้งล่าง บอกเลยว่าตอนนี้ฉันไม่มีอะไรให้ใครแล้วว๊อย”
“ว๊าย...ป้า ดูพูดเข้าสิไม่อายปากบ้างเลย เป็นสาวเป็นนางนะนั่น”
หม่อนหัวเราะคิกและยอมนั่งเฉย ๆ ให้กานดา ป้าที่เลี้ยงหล่อนกับพี่สาวมาเพราะพ่อกับแม่เสียชีวิตไปทั้งหมดแล้วขัดสีฉวีวรรณให้ ขณะนั้นหล่อนก็นั่งนึกในใจเกี่ยวกับเรื่องงานแต่งที่จะมีในวันรุ่งขึ้น หลังพี่สาวหอบเงินสินสอดว่าที่เจ้าบ่าวหนีก่อนวันแต่งก็กลายเป็นเรื่องใหญ่ กานดาโทรไปฟูมฟายกับหล่อนว่าต้องชดใช้และหาเจ้าสาวทดแทนให้ อัครเดช พ่อเลี้ยงหนุ่มที่หม่อนเคยเห็นหน้าแต่ยังไม่ชัด เพราะหม่อนไปเรียนต่อที่กรุงเทพแต่ไหมช่วยงานป้าของหล่อนอยู่กับบ้าน หม่อนไม่รู้มาก่อนว่าไหมมีแฟนอยู่แล้วและพอเกิดเรื่องก็ทำให้ต้องกลับมารับหน้าที่เปป็นเจ้าสาวแทนพี่สาวโดยไม่ได้ตั้งใจ
เพราะหล่อนสงสารกานดา ป้าที่ชุบเลี้ยงมา ไม่อยากให้ต้องแบกรับภาระหาเงินหลายแสนมาชดใช้หนี้ให้ว่าที่เจ้าบ่าวที่หล่อนรู้คร่าว ๆ ว่าเขาอายุสามสิบกว่าปีในขณะที่หล่อนอายุยังไม่ถึงยี่สิบด้วยซ้ำ แต่ได้ยินเสียงลือเสียงเล่าอ้างว่าอัครเดชเป็นพ่อเลี้ยงมหาเศรษฐีหน้าตาดี หล่อเหลาแต่ล่ำหรือเปล่านั้นไม่รู้ หม่อนตั้งใจแล้วว่าหล่อนจะรับหน้าที่เป็นเจ้าสาวแทนพี่สาวที่หนีไปก็จริง
แต่พอถึงฤกษ์เข้าหอก็จะขอพูดคุยกับว่าที่เจ้าบ่าวให้รู้เรื่องว่าหล่อนไม่ได้ทำหน้าที่แทนไหมทุกสิ่งทุกอย่าง หล่อนตั้งใจจะตกลงกับเขาว่าจะขอทำงานชดใช้แทนการเป็นเมีย ผู้ชายรวย ๆ อย่างนั้นมีหรือจะไม่อยากมีเล็กมีน้อย ถ้าเขาอยากมีผู้หญิงคนอื่นหล่อนก็จะปล่อยเขาไปและเต็มใจให้เขามีเมียใหม่ในเร็ววัน นึกแล้วน่าจะเป็นเรื่องง่าย ๆ หม่อนนั่งนึกแล้วกระหยิ่มกับความคิดของตัวเองจนเผลอส่งเสียงหัวเราะออกมา
“แกบ้ารึเปล่านังหม่อน”
“อะไรอีกล่ะป้า”
“แกหัวเราะอะไรคนเดียว ถ้าเป็นบ้าฉันจะได้หาเจ้าสาวคนใหม่ให้พ่อเลี้ยง”
“โอ๊ยป้า...ฉันคิดของฉันไปเรื่อย ป้านี่ก็...ไม่เคยเห็นรึไงคนกำลังมีความสุขกับความคิดของตัวเองน่ะ”
“เออ...เคยเห็น แต่เห็นคนแบบนี้ที่โรงพยาบาลบ้า ไม่สบายเดี๋ยวจะให้แกไปรับยาช่องสอง”
“ป้าจ๋า...หม่อนกำลังมีความคิดอะไรดี ๆ น่ะ ช่างเถอะ...ป้าไม่เข้าใจหม่อนเข้าใจของหม่อนคนเดียวละกัน”
“นี่นังหลานตัวแสบ เป็นเจ้าสาวแล้วแกต้องทำตัวดี ๆ เข้าใจมั้ย เอาใจพ่อเลี้ยง เขาอยากให้แกทำอะไรก็ทำ แล้วฉันจะสอนไว้ให้นะ เวลาเข้าเรือนหอแกอย่านอนเหมือนผักเหมือนท่อนไม้ ต้องลู่ไหวตามลม ต้องมีลีลาให้พ่อเลี้ยงติดใจ เข้าใจรึเปล่า”
“ฮ้า...ป้า...ก็ป้าเป็นโสดนี่ไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมสอนหม่อนได้ล่ะว่าให้ยั่วผู้ชายคืนแต่งงานอ่ะ ถ้าอย่างนั้นป้าก็ต้องรู้แน่เลยว่าต้องทำท่าไหนยังไงบ้าง...โอ๊ย!”
หม่อนร้องลั่นอีกทีเพราะคราวนี้กานดาเคาะกะโหลกกะลาของหล่อนแล้วครอบหัวด้วยกะละมังใส่มะขามเปียก
บทล่าสุด
#82 บทที่ 82 ได้โปรดเถิดรัก บทที่ 23
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#81 บทที่ 81 ได้โปรดเถิดรัก บทที่ 22
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#80 บทที่ 80 ได้โปรดเถิดรัก บทที่ 21
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#79 บทที่ 79 ได้โปรดเถิดรัก บทที่ 20
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#78 บทที่ 78 ได้โปรดเถิดรัก บทที่ 19
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#77 บทที่ 77 ได้โปรดเถิดรัก บทที่ 18
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#76 บทที่ 76 ได้โปรดเถิดรัก บทที่ 17
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#75 บทที่ 75 ได้โปรดเถิดรัก บทที่ 16
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#74 บทที่ 74 ได้โปรดเถิดรัก บทที่ 15
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#73 บทที่ 73 ได้โปรดเถิดรัก บทที่ 13
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย้ำรักเลขา NC-20
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”













