บทนำ
บท 1
บนยอดตึกสูงระฟ้านามว่า อาควา ทาวเวอร์ ในกรุงเทพมหานคร เมืองหลวงของประเทศไทย เมืองที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นสยามเมืองยิ้ม เมืองที่หล่อนใฝ่ฝันมานานยี่สิบปีกว่าจะต้องมาเหยียบให้ได้ และในที่สุดก็ได้มา... แต่เหตุผลของการเดินทางมาเมืองไทยในครั้งนี้มันกลับไม่ได้ทำให้รู้สึกมีความสุขเหมือนที่ควรจะมีแม้แต่นิดเดียว
ตรงกันข้าม... หญิงสาวกลับรู้สึกว่าหัวใจเต็มไปด้วยความวิตกกังวล ความหวาดกลัวต่อเภทภัยที่มาร์คอสกลัวจะเกิดขึ้นกับแองเจลล่า โรเจอริโอ น้องสาวตัวจริงของตัวเองมากมายเหลือเกิน และมันก็ทำให้หล่อนไม่อาจจะนอนหลับสบายบนเตียงนุ่มขนาดใหญ่ด้านหลังได้เลย
นาริกา ธรรมพัฒนากุล หรือ ริก้า สาวไทยแท้ที่มีฐานะเป็นเพียงสาวใช้ประจำตัวของแองเจลล่า โรเจอริโอเท่านั้น หล่อนถูกเลือกขึ้นมาสวมบทบาทของแองเจลล่า โรเจอริโอ ด้วยเหตุผลหลักๆ ก็คือวัยและหน้าตาใกล้เคียงกัน แถมหล่อนยังอยู่กับแองเจลล่ามานาน ทำให้รู้ว่าแองเจลล่าเป็นคนยังไง ชอบหรือไม่ชอบอะไร และนี่แหละก็ทำให้มาร์คอสเลือกหล่อน
นาริกาไม่มีทางจะปฏิเสธได้เลย นอกจากก้มหน้าทำตามความต้องการของเจ้านาย เจ้านายที่ให้ทั้งชีวิตและลมหายใจ
หญิงสาวถอนใจเฮือกแล้วเฮือกเล่า จ้องมองผ่านกระจกบานใสขนาดใหญ่ตรงหน้าลงไปยังแผ่นพื้นเบื้องล่างที่อยู่ต่ำกว่าเกือบสองพันฟุต สีสันของแสงไฟสีเหลืองทองงดงามประดุจประกายของอัญมณีที่สะท้อนออกมาจากตึกสูงจำนวนมากมายและตามท้องถนนไม่ได้ทำให้ความหวาดหวั่นที่กัดกินไปทั่วทั้งหัวใจลดน้อยถอยลงได้เลย
มือเล็กสีขาวเนียนยกขึ้นลูบเส้นผมสีน้ำตาลไหม้ของตัวเองแผ่วเบา เมื่อก่อนมันเคยเป็นสีดำ ดำสนิทดุจสีของนิล แต่ตอนนี้มันถูกย้อมจนเปลี่ยนมาเป็นสีน้ำตาลไหม้ตามสีผมของแองเจลล่า โรเจอริโอตัวจริง แต่ผมไม่ใช่อย่างเดียวที่หล่อนต้องเปลี่ยนแปลง เพราะสีของลูกตาหล่อนก็ต้องเปลี่ยนด้วยเช่นกัน ใช่สินะ... สีตาของหล่อนเป็นสีดำสนิทไม่ผิดจากสีของเส้นผม แต่ตอนนี้มันถูกบดบังด้วยสีของคอนแทคเลนส์สีน้ำตาลไหม้เช่นเดียวกับสีผม
ตอนนี้หล่อนไม่หลงเหลือคราบไคล้ของสาวใช้ผู้ต่ำต้อยอีกแล้ว... ไม่ว่าจะเสื้อผ้า หน้าผม ทุกอย่างที่ประดับอยู่บนกายล้วนแต่เป็นของมีแบรนด์ดังก้องโลก ราคาของมันแพงระยับ มาร์คอสบอกว่าหล่อนจะได้ใช้ชีวิตเป็นเจ้าหญิงนับตั้งแต่ยอมตกปากรับคำช่วยเหลือน้องสาวของเขา
ใช่สินะ... ตอนนี้หล่อนกลายเป็นเจ้าหญิงไปแล้ว เจ้าหญิงกำมะลอที่มีทุกอย่างไม่ผิดจากเจ้าหญิงตัวจริงเลยแม้แต่น้อย
หล่อนควรจะยิ้มสิ ยิ้มออกมาให้สมกับชีวิตที่พลิกผันครั้งยิ่งใหญ่ จากต่ำต้อยด้อยค่า กลับกลายมาเป็นสูงดุจดอกฟ้าที่มีเพียงเทพบุตรเท่านั้นที่ควรคู่
“นอกจากเธอจะได้เป็นเจ้าหญิงแล้ว เธอยังจะได้เจ้าชายรูปหล่อปานเทพบุตร และตอนจบของเทพนิยายที่เต็มไปด้วยความสุขแบบที่เธอเคยฝันเอาไว้ไง นาริกา”
นี่คือคำพูดของมาร์คอส โรเจอริโอ เมื่อครั้งที่เรียกหล่อนเข้าไปพบในห้องส่วนตัวและหยิบยื่นข้อเสนอน่าลำบากใจนี้ให้ แม้อยากจะบอกว่าหล่อนไม่ได้ต้องการอะไรแบบนี้ ไม่ได้ต้องการเจ้าชาย ไม่ได้ต้องการความร่ำรวยอะไรเลย แต่ที่สิ่งหล่อนต้องการมันคือความรักต่างหาก ความรักที่หล่อนโหยหามาตลอดชีวิตจากทั้งพ่อแม่แท้ๆ ที่ไม่เคยเหลียวแลตั้งแต่แรกเกิด รวมไปถึงความรักจากชายคนรักที่ถูกหญิงอื่นแย่งไป แต่ก็ไม่ได้พูด... หล่อนไม่มีสิทธิ์พูดหรอก ในเมื่อฐานะต่ำต้อยแบบนี้ ทำได้แค่เพียงพยักหน้ารับเพียงอย่างเดียว
“ฉันจะมอบเงินจำนวนหนึ่งล้านดอลล่าเป็นค่าตอบแทนให้กับเธอ เงินจำนวนนี้จะถูกโอนเข้าบัญชีของเธอทันทีเมื่อเธอได้แต่งงานกับไอ้เดนนิส โอซิล...”
แต่งงาน...!
ใช่สินะ นี่คืออีกเงื่อนไขหนึ่งที่หล่อนต้องทำ...
แต่งงานกับเดนนิส โอซิล ผู้ชายที่หล่อนไม่เคยรู้จักมาก่อนเลยในชีวิต และแค่รูปถ่ายเพียงใบเดียวที่มาร์คอสมอบให้คงไม่สามารถทำให้หล่อนรู้จักผู้ชายตาสีฟ้าคนนี้ได้ทะลุปรุโปร่งนักหรอก แต่กระนั้นหล่อนก็ต้องยอมรับด้วยความละอายใจว่า ตัวเองยังไม่สามารถลบเลือนสายตาสีฟ้าดุจสีของน้ำทะเลของผู้ชายหล่อจัดอย่างเดนนิสลงได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว
เขาหล่อมาก... หล่อได้อย่างเหลือเชื่อ ทั้งๆ ที่หล่อนเคยมองว่ามาร์คอส โรเจอริโอหล่อสุดๆ แล้วนะ แต่พอมาเห็นรูปของเดนนิส โอซิลเข้า หล่อนจึงได้ตระหนักว่าตัวเองชื่นชมผู้ชายตาสีฟ้ามากกว่าสีทอง หัวใจของหล่อนเต้นแรงระส่ำเพียงแค่ได้จ้องตากับเขาในรูปเท่านั้น
นี่หล่อนต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ ที่รู้สึกแปลกประหลาดแบบนี้กับผู้ชายที่ยังไม่ได้แม้แต่จะเจอะเจอกันจริงๆ มันเป็นความรู้สึกวูบวาบ ซาบซ่านน่ามหัศจรรย์ และไอ้ความรู้สึกนี้มันกลับไม่เคยเกิดขึ้นยามที่หล่อนมองเดวิดอดีตคนรักที่ตอนนี้หันไปคั่วอยู่กับสาวอื่นเลยสักครั้ง
นาริกาพ่นลมออกจากกลีบปากสีแดงสดของตัวเองซ้ำอีกครั้งแต่หนักหน่วงกว่าครั้งก่อนหน้ามากนัก ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับเข้ามาภายในห้องนอน ดวงตาหวานฉ่ำจ้องมองเตียงนอนกว้างใหญ่สีชมพูอ่อนนิ่ง ทุกอย่างรอบตัวมันดูดี ตอนนี้หล่อนรู้สึกว่าตัวเองหลงอยู่บนสรวงสวรรค์ก็ไม่ปาน
แต่อันตรายจากความพิโรธของผู้ชายคนนั้น ผู้ชายที่หล่อนต้องทำทุกทางเพื่อให้เขาติดบ่วงวิวาห์ของตัวเอง มันยังตามหลอกหลอนหล่อนอยู่ในทุกๆ ลมหายใจเข้าออก
หญิงสาวที่เคยมีฐานะเป็นเพียงแค่บ่าวรับใช้ของแองเจลล่า โรเจอริโอทิ้งตัวลงบนที่นอนนุ่มเต็มแรง ดวงตาหวานฉ่ำค่อยๆ ปรือปิดลงช้าๆ จากนั้นก็ปลดปล่อยสมองให้ดำดิ่งลงสู่ห้วงนรกโลกันต์อย่างไม่อาจจะช่วยเหลือตัวเองได้อีก ไม่ว่าจะกรีดร้อง ดิ้นรนแค่ไหนแต่ร่างของหล่อนก็จมหายลงไปในแดนอเจวีอย่างไร้ทางรอด
บทล่าสุด
#84 บทที่ 84 ตอนอวสาน
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#83 บทที่ 83 ตอนที่ 83
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#82 บทที่ 82 ตอนที่ 82
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#81 บทที่ 81 ตอนที่ 81
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#80 บทที่ 80 ตอนที่ 80
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#79 บทที่ 79 ตอนที่ 79
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#78 บทที่ 78 ตอนที่ 78
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#77 บทที่ 77 ตอนที่ 77
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#76 บทที่ 76 ตอนที่ 76
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#75 บทที่ 75 ตอนที่ 75
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย้ำรักเลขา NC-20
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”













