บทนำ
แต่รุ้งทองไม่คิดจะยอมแพ้ เธอก็จะทำให้ผู้ชายธงแดงอย่างผาภูมิ หลงจนโงหัวไม่ขึ้น
รักจนขาดเธอไม่ได้แล้วเป็นฝ่ายเดินออกจากชีวิตเขาเอง
บท 1
เสียงขิมและซอบรรเลงท่วงทำนองหวานซึ้งดังกังวานไปทั่วห้องจัดเลี้ยงชั้นบนสุดของโรงแรมหรูใจกลางกรุงเทพมหานคร แสงสะท้อนจากโคมระย้าคริสตัลทาบทับลงบนพานขันหมากและเครื่องสินสอดที่เรียงรายอยู่เบื้องหน้า ทอประกายระยิบระยับล้อกับแสงไฟ
กลิ่นหอมละมุนของดอกกุหลาบขาวและมะลิสดร้อยเรียงอบอวลไปทั่วบริเวณ แขกเหรื่อจากสองตระกูลใหญ่ในแวดวงธุรกิจต่างสวมรอยยิ้มพิมพ์ใจ นั่งร่วมเป็นสักขีพยานให้กับงานมงคลสมรสที่สื่อหลายสำนักต่างพาดหัวข่าวว่าเป็นวิวาห์แห่งปี
รุ้งทองนั่งพับเพียบอยู่เคียงข้างวันชนะในชุดไทยประยุกต์สีงาช้างขับผิวขาวผ่อง ใบหน้าหวานละมุนถูกแต่งแต้มอย่างประณีต ริมฝีปากอิ่มระบายรอยยิ้มที่ไม่อาจซ่อนเร้นความปีติเอาไว้ได้ มือเรียวประสานกันอยู่บนตักตึงแน่น บ่งบอกถึงความตื่นเต้นที่เต้นระรัวอยู่ข้างใน ขณะที่สายตาของเธอเผลอทอดมองไปยังกล่องกำมะหยี่สีแดงสดบนพานทองตรงหน้า
อีกเพียงไม่กี่อึดใจ แหวนเพชรน้ำงามวงนั้นจะถูกสวมลงบนนิ้วนางข้างซ้ายของเธอ
ตลอดระยะเวลาสามปีที่คบหากันมา ในที่สุดความรักที่เธอทะนุถนอมและเชื่อมั่นก็เดินทางมาถึงปลายทางฝันเสียที การสร้างครอบครัว การใช้ชีวิตคู่ และการได้ฝากฝังทั้งชีวิตไว้กับผู้ชายที่เธอรักหมดหัวใจ
รุ้งทองค่อยๆ หันไปมองชายหนุ่มข้างกาย วันชนะส่งยิ้มบางเบากลับมาให้ ทว่าหากเธอไม่ถูกความตื่นเต้นบดบังสายตาจนพร่ามัว เธอคงทันได้สังเกตเห็นว่าดวงตาของเขาลุกลี้ลุกลนและรอยยิ้มนั้นช่างแข็งขืนผิดธรรมชาติเหลือเกิน
พิธีกรบนเวทีกำลังจับไมโครโฟนเพื่อกล่าวเชิญให้ฝ่ายชายสวมแหวน
ทว่า
"หยุดเดี๋ยวนี้นะ"
เสียงแหลมปรี๊ดของสตรีนางหนึ่งดังก้องแหวกความชื่นมื่นขึ้นมาจากทางด้านหลังห้อง
ท่วงทำนองหวานซึ้งที่กำลังบรรเลงคลอเคล้าสะดุดกึกราวกับถูกเส้นด้ายที่ขาดผึง ทุกสรรพเสียงในห้องจัดเลี้ยงเงียบสงัดลงฉับพลัน สายตานับร้อยคู่หันขวับไปยังต้นเสียงที่ประตูทางเข้าเป็นตาเดียว
สตรีในชุดเดรสรัดรูปสีแดงสดก้าวฉับๆ เข้ามากลางงานมงคล รองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดังสะท้อนเป็นจังหวะหนักหน่วง ใบหน้าสวยเฉี่ยวของเธอบิดเบี้ยวด้วยแรงโทสะ ในมือบอบบางกำกระดาษแผ่นหนึ่งเอาไว้แน่นจนยับย่น
"เอวา"
เสียงของวันชนะหลุดลอดออกจากริมฝีปากเบาหวิวราวกับคนละเมอ
รุ้งทองหันขวับไปมองเสี้ยวหน้าของว่าที่คู่หมั้นทันที เพียงแค่ได้ยินน้ำเสียงที่เขาใช้เรียกขานสตรีแปลกหน้า หัวใจของเธอก็กระตุกวูบและหล่นวูบลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม เขารู้จักผู้หญิงคนนี้ และจากใบหน้าที่ซีดเผือดไร้สีเลือดราวกับคนเห็นผีของเขา มันบ่งบอกชัดเจนว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่ย่อมไม่ใช่แค่คนรู้จักธรรมดาแน่
เอวาเดินเชิดหน้าตรงเข้ามาหยุดอยู่กลางวงพิธี ก่อนจะชูแผ่นกระดาษในมือขึ้นสูงเหนือศีรษะ
"ก่อนจะสวมแหวนหมั้นกัน ฉันคิดว่าทุกคนในที่นี้ควรจะได้รับรู้ความจริงเสียก่อนนะคะ ว่าว่าที่เจ้าบ่าวแสนดีของงานนี้ กำลังจะมีลูกกับฉัน"
เสียงฮือฮาดังกระหึ่มขึ้นพร้อมกันทั่วทั้งห้องจัดเลี้ยง โทรศัพท์มือถือหลายสิบเครื่องถูกยกขึ้นมาบันทึกภาพและวิดีโอแทบจะในวินาทีเดียวกัน
รุ้งทองรู้สึกราวกับถูกกระชากลงสู่ใต้น้ำลึก เสียงอื้ออึงรอบกายค่อยๆ ห่างไกลออกไปทุกที เธอมองจ้องไปยังกระดาษในมือของอีกฝ่าย ตราสัญลักษณ์ของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังเด่นชัด ตัวหนังสือบนนั้นพร่าเลือนจน
อ่านไม่ออกเพราะม่านน้ำตาที่เอ่อท้นขึ้นมาบดบัง ก่อนที่สายตาของเธอจะเลื่อนมาหยุดอยู่ที่มือของวันชนะซึ่งกำลังสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้
"หมายความว่ายังไง"
น้ำเสียงของเธอแผ่วเบาและสั่นเครือจนแทบกลืนหายไปในลำคอ
วันชนะเอาแต่ก้มหน้าหลบตา ไม่กล้าแม้แต่จะสบประสานสายตากับเธอ เพียงแค่นั้น คำตอบทุกอย่างก็กระจ่างชัดเจนจนไม่ต้องหาคำอธิบายใดๆ อีก
"คุณไปท้องกับใครก็ไปเรียกร้องเอาผิดกับคนนั้นสิ" ธนภพผุดลุกขึ้นพรวดจากเก้าอี้ด้วยความเดือดดาล "นี่คืองานหมั้นของลูกสาวฉัน ใครปล่อยให้ผู้หญิงเสียสติคนนี้เข้ามาป่วนงาน"
"ฉันก็มาทวงความรับผิดชอบจากพ่อของลูกฉันนั่นแหละค่ะ" เอวาแค่นหัวเราะหยัน ก่อนจะปรายตาจ้องมองวันชนะอย่างท้าทาย "หรือจะให้ฉันช่วยรื้อฟื้นความจำต่อหน้าแขกทุกคนดีคะ ว่าเมื่อคืนนี้เรายังนอนกอดกันกลมอยู่บนเตียงอยู่เลยหรือเปล่า"
ความเงียบสงัดถาโถมเข้าปกคลุมทั่วบริเวณ คล้ายกับมีใครสาดน้ำแข็งเย็นจัดลงมาแช่แข็งคนทั้งห้อง
รุ้งทองชาวาบไปทั้งสรรพางค์กาย เมื่อคืน คืนก่อนวันสำคัญที่สุดในชีวิตของเธอ คืนที่เขาบอกว่าตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ มือบางจิกขยุ้มลงบนชายกระโปรงผ้าไหมแน่นจนปลายนิ้วชาหนึบ ความเจ็บปวดแล่นริ้วขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอ
"วันชนะ" เธอเอื้อนเอ่ยชื่อของเขาออกมาอย่างเชื่องช้า
"มองหน้ารุ้ง"
ชายหนุ่มค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองเธอ ดวงตาคู่นั้นสั่นระริกและเต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกผิดอย่างสุดซึ้ง ความหวังสุดท้ายที่หลงเหลืออยู่เพียงน้อยนิดแตกสลายลงไม่มีชิ้นดี
"มันไม่ใช่อย่างที่รุ้งคิดนะ รุ้งต้องฟังผมก่อน"
คำแก้ตัวที่หลุดออกมาทำให้เธอแทบอยากจะหัวเราะเยาะโชคชะตาของตัวเอง ไม่ใช่อย่างที่คิดอย่างนั้นหรือ
ผู้หญิงคนหนึ่งถือผลตรวจการตั้งครรภ์มาประกาศกร้าวกลางงานหมั้น และว่าที่คู่หมั้นของเธอก็เพิ่งจะร่วมเตียงกับหญิงคนนั้นเมื่อคืนนี้ เขาจะให้เธอคิดเป็นอื่นไปได้อย่างไร
บทล่าสุด
#117 บทที่ 117 ชัยชนะที่ไม่ทำให้ดีใจ
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2026#116 บทที่ 116 คืนที่เขาพูดว่าอย่าไป
อัปเดตล่าสุด: 11/2/2026#115 บทที่ 115 คำถามที่ไร้คำตอบ 2
อัปเดตล่าสุด: 11/2/2026#114 บทที่ 114 คำถามที่ไร้คำตอบ 1
อัปเดตล่าสุด: 11/2/2026#113 บทที่ 113 หนีไปให้ไกลที่สุด
อัปเดตล่าสุด: 11/1/2026#112 บทที่ 112 สถานที่จองจำที่รัดแน่น
อัปเดตล่าสุด: 11/1/2026#111 บทที่ 111 อ้อมกอดที่แหลกสลาย
อัปเดตล่าสุด: 11/1/2026#110 บทที่ 110 ความลับที่ก่อกำเนิด 3
อัปเดตล่าสุด: 10/28/2026#109 บทที่ 109 ความลับที่ก่อกำเนิด 2
อัปเดตล่าสุด: 10/28/2026#108 บทที่ 108 ความลับที่ก่อกำเนิด1
อัปเดตล่าสุด: 10/28/2026
คุณอาจชอบ 😍
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
กลรักเมียแต่ง
ลุ้นรัก เจ้าสาวใบสั่ง
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป













