บทนำ
นิยายสุดร้อนแรงและเร้าอารมณ์
เขา...เป็นผู้ชายที่แสนดีของพี่สาว
แต่...เขา....เป็นผู้ชายที่ร้อนแรงที่สุดสำหรับหล่อน
เรื่องราวลับ ๆ ของ มาลินี
บอกเล่าเรื่องราวในชีวิต ที่ไม่คาดคิดว่ามันจะเกิดขึ้น
บท 1
วันนี้มาลินีต้องตื่นแต่เช้าเพราะหล่อนต้องนั่งรถเมล์ไปหาพี่สาวที่อพาร์ทเม้นท์ในเขตย่านการค้าแห่งหนึ่งของกรุงเทพฯ เด็กสาววัยสิบแปดในชุดเสื้อกล้ามสวมทับด้วยเสื้อคลุมตัวบาง ๆ และกระโปรงสั้นเหนือเข่าพาหุ่นอวบอัดเดินนวยนาดขึ้นรถเมล์ที่มีคนทั้งนั่งทั้งยืนกันแน่นขนัด
มาลินีพึ่งเรียนจบ ม.6 แต่หล่อนยังไม่ได้สมัครเรียนต่อที่ไหนเพราะทางบ้านมีเงินส่งเสียให้ไม่พอ เด็กสาวก็เข้าใจว่าสถานะทางบ้านตอนนี้ง่อนแง่นมากพอควร สิ่งที่หล่อนทำได้คือต้องหางานทำไปพลาง ๆ และหล่อนกำลังจะเดินทางไปหาพี่สาวที่อยู่อีกเขตหนึ่ง
มาลินีจะไปอยู่กับพี่สาวที่อพาร์ทเม้นท์เพราะเมื่อไม่กี่วันก่อนหล่อนติดต่อไปหาพี่สาวที่มีเพียงคนเดียวและตอนนี้ก็ทำงานเป็นพนักงานบริษัท พี่สาวของมาลินีที่อยู่กับสามีสองคนเพราะยังไม่มีลูกชักชวนให้หล่อนไปอยู่ด้วยเพราะคิดว่าจะหางานให้น้องสาวทำในเวลาที่ยังไม่มีงานและเงินแบบนี้
“ขอโทษนะคะ”
เด็กสาวพูดเสียงหวานตอนขึ้นรถเมล์ที่มีคนแน่นขนัดและแทรกตัวเข้าไปในกลุ่มคนที่ยืนแออัดยัดเยียดกันอยู่บนรถ กระเป๋ารถเมล์เดินมาเก็บเงินค่าโดยสาร เมื่อเด็กสาวยื่นให้แล้วก็ยืนตัวตรง มาลินีมีสัดส่วนที่อวบอัดตามวัยของสาวสิบแปด ผิวของเด็กสาวขาวเนียนผุดผ่องและมักจะมีหนุ่ม ๆ ข้างบ้านมาเมียงมองเสมอ มาลินีเองก็เหมือนสาวรุ่นทั่วไปที่จริง ๆ แล้วก็สนใจในเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ เหมือนกัน
“อุ๊ย!”
เด็กสาวอุทานออกมาเบา ๆ เมื่อรถเบรกกะทันหันตอนส่งคน จังหวะนั้นทำให้ร่างอวบถูกเบียดจากทางด้านหลัง มาลินีรู้สึกเหมือนว่าหล่อนถูกเบียดเข้ามาชิดและได้ยินเสียงลมหายใจหอบ ๆ อยู่ที่ใบหู
“อืม...อืม...”
เสียงนั้นเหมือนเสียงผู้ชาย เด็กสาวยืนตัวแข็งไม่กล้าหันไปมองและรู้สึกว่าเนื้อตัวของหล่อนกำลังระริกเต้นเพราะมีบางอย่างยุกยิกอยู่ที่เอว แล้วมันก็ค่อย ๆ เลื่อนลงไปที่สะโพก มีบางอย่างแข็ง ๆ ดุนดันอยู่ข้างหลังเด็กสาว มาลินีไม่ได้คิดไปเองว่ามีผู้ชายยืนอยู่ข้างหลังหล่อน และ...เขากำลังใช้มือลูบไล้ตัวหล่อนที่สะโพกผายแล้วเลื่อนมาที่ด้านหน้า
มาลินีเอามืออุดปากแล้วจับกระเป๋าสะพายไว้แน่น ปกติหล่อนก็ไม่ค่อยได้ขึ้นรถเมล์บ่อยเท่าไหร่ คิดว่านับครั้งได้เลย นี่เป็นครั้งแรก มือไม้ของคนแปลกหน้าที่หล่อนไม่กล้าหันไปมองลูบอยู่ที่ด้านหน้าของหล่อน ใต้หน้าท้อง มาลินีหายใจไม่คล่อง เหมือนจะหอบ แต่ก็เสียว ๆ อยู่ที่กลางลำตัว
“อืม...อวบดีจริง”
หล่อนได้ยินเสียงนั้นดังชิดใบหู ลมหายใจร้อน ๆ ก็เป่าที่ลำคอของหล่อน เด็กสาวที่เนื้อตัวอวบอัดไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรเพราะตอนนี้ดูเหมือนใคร ๆ ก็กำลังให้ความสนใจกับป้ายที่จะลงข้างหน้า แต่หล่อนยังต้องผ่านอีกหลายป้าย
“อุ๊ย!”
เด็กสาวอุทานเบา ๆ เพราะมือที่ลูบไล้กลางตัวหล่อนลงน้ำหนักจนกลายเป็นบีบที่เนื้อนุ่มกลางตัวของหล่อนเบา ๆ มาลินีเสียวสยิวโดยไม่รู้ตัว อะไรกันนี่...เล่นกันอย่างนี้บนรถเมล์เลยเหรอ ไม่เฉพาะแต่มือที่ยุกยิกอยู่ที่กระโปรงด้านหน้าของหล่อน ด้านหลังของเด็กสาวก็ถูกอะไรแข็ง ๆ เบียดถูไปมาจนมาลินีเริ่มเสียวสยิว
“อูย...”
หล่อนร้องออกมาเบา ๆ แต่ก็ดูเหมือนไม่มีใครสนใจแม้แต่คนเดียว ทุกคนให้ความสนใจข้างหน้า บ้างก็คุยกัน แต่ส่วนใหญ่ก็จะยืนนิ่งมีแต่หล่อนนี่ล่ะที่ชักจะนิ่งไม่ไหว มาลินีจะหันกลับไปก็ทำไม่ได้เพราะคนแน่นเหลือเกิน
สักพักมือไม้เจ้ากรรมของใครก็ไม่รู้มันล้วงเข้าไปใต้ชายกระโปรงของเด็กสาว มาลินีต้องกลั้นเสียงร้องไว้เพราะมือทั้งสองข้างก็ว่าได้ล้วงเข้าไปในชั้นในจีสตริงของหล่อน มาลินีเกือบจะส่งเสียงร้องแล้วเชียว แต่รู้สึกเสียวมากกว่า แล้วก็รู้สึกเหมือนว่านิ้วที่ยุกยิกไม่หยุดถูขึ้น ๆ ลง ๆ ที่กลีบกุหลาบของหล่อน
“อืม...อวบจริง...อูว”
แน่ะ...มีเสียงครางอยู่ข้างหลัง ช่างไม่เกรงกลัวใครจะได้ยินเลย มาลินีนิ่วหน้า หน้าสวยของเด็กสาวชักเริ่มเหยเก ไม่รู้จะทำยังไง และเหมือนเจ้าของมือจะยิ่งได้ใจเพราะมันล้วงลึกเข้าไปในกลีบกุหลาบที่เริ่มฉ่ำของหล่อน ส่วนบั้นท้ายของหล่อนก็ยังถูกคุกคามด้วยอะไรบางอย่างเป็นลำแข็ง ๆ ถูไถไปมา ขึ้น ๆ ลง ๆ จนหล่อนเองก็เสียวจนต้องครางเบา ๆ
“อืม...ซี๊ด...ซี๊ด”
ไม่มีใครได้ยินเสียงของหล่อนหรอก แต่มาลินีรู้สึกว่าโดนแบบนี้กลายเป็นว่ามันได้ใจหล่อนไปเสียอย่างนั้น เด็กสาวไม่ใช่ว่าไม่รู้สึกรู้สาอะไร ขนหล่อนลุกชัน นิ้วนั้นซุกเข้าไปลึกแล้วขยับเข้า ๆ ออก ๆ จนมาลินีสะท้านไปหมดทั้งตัว
หล่อนเกร็งตัวเพราะความสยิว นิ้วของคนที่ไม่ได้เห็นหน้าพลิกพลิ้วเข้าออกอยู่ในกลีบดอกไม้ของหล่อน เด็กสาวสิบแปดเคลิบเคลิ้มอารมณ์ไปด้วย แต่แล้วจู่ ๆ มือซุกซนก็ถอนออกไปเหมือนรีบร้อน
ทุกอย่างหยุดลงในทันทีทันใด เด็กสาวรีบเรียกสติกลับคืนเพราะรถหยุดลงที่ป้ายหนึ่ง แต่เมื่อจะหันกลับไปมองก็พบว่าเป็นผู้หญิงที่เบียดเข้ามาแทน มาลินีมองลงไปที่หน้าต่างรถก็เห็นผู้ชายสี่ห้าคนลงไปพร้อมกัน
เด็กสาวขัดใจนิดหน่อยเพราะไม่รู้ว่าใครกันที่เป็นเจ้าของมือและ ลำยาว ๆ แข็ง ๆ ที่ถูตรงบั้นท้ายของหล่อน ที่มากกว่านั้นคือมันทำให้หล่อนเสียอารมณ์เพราะค้างเติ่งตอนใกล้ถึงป้ายที่หล่อนจะลงอีกไม่ไกล
“อ้าว...นี...มาถึงตอนไหนน่ะ ไม่เห็นโทรบอกพี่เลยจะได้ไปรับ”
มาลี พี่สาวของมาลินีทักน้องสาวเมื่อเปิดประตูห้องพักแล้วเห็นว่ามาลินีมายืนอยู่ที่หน้าประตูหลังจากเคาะบานประตูหลายครั้ง มาลินียิ้มให้แล้ววางกระเป๋าเสื้อผ้าที่นำติดตัวมาด้วยลงกับพื้น
บทล่าสุด
#92 บทที่ 92 ห้ามรักไม่ไหว บทที่ 15
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#91 บทที่ 91 ห้ามรักไม่ไหว บทที่ 14
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#90 บทที่ 90 ห้ามรักไม่ไหว บทที่ 13
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#89 บทที่ 89 ห้ามรักไม่ไหว บทที่ 12
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#88 บทที่ 88 ห้ามรักไม่ไหว บทที่ 11
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#87 บทที่ 87 ห้ามรักไม่ไหว บทที่ 10
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#86 บทที่ 86 ห้ามรักไม่ไหว บทที่ 9
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#85 บทที่ 85 ห้ามรักไม่ไหว บทที่ 8
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#84 บทที่ 84 ห้ามรักไม่ไหว บทที่ 7
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#83 บทที่ 83 ห้ามรักไม่ไหว บทที่ 6
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025
คุณอาจชอบ 😍
วิศวะร้ายพ่ายรักยัยตัวป่วน
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
คลั่งรักแค่เธอ (มาวิน X อบิเกล)
ปากบอกไม่รักไม่ชอบ แค่ของเล่นที่ยังไม่เบื่อแต่ตามติดเป็นเงาแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรกัน
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
พิษรักร้าย Toxic love
"ออกไป ถ้าไม่อยากโดนข้อหาบุกรุกห้องคนอื่นในยามวิกาล" นินิวบอกริกมาเสียดังด้วยสีหน้าโกรธจัด ที่ริกเข้าห้องเธออย่างถือวิสะ
"ไม่ไป ในเมื่อที่นี่คือห้องเมียฉัน ทำไมฉันต้องออก" ร่างสูงบอกมาด้วยเสียงแข็งด้วยความไม่พอใจ
"ห้องฉันไม่ใช่ห้องของยัยโมเน่ เมียคนปัจจุบันของพี่ ถ้าพี่ยังหลงเหลือความเป็นคนอยู่บ้างก็ออกไปจากห้องฉันคะ" แต่ริกกับไม่สนใจคำพูดนินิวเลยซักนิด ร่างสูงเดินเข้ามาหาคนตรงหน้า นินิวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับจับที่ชายผ้าขนหนูเอาไว้แน่นขึ้น เพราะคนตรงหน้านั่นดูอันตรายสำหรับเธอ
"อย่านะพี่ริก เรื่องของเรามันจบไปแล้ว" นินิวบอกมาด้วยเสียงสั่นเพราะสายตาที่เขามองเธอมามันน่ากลัวมากจริงๆ
"ชอบฉันไม่ใช่เหรอ เอาฉันแล้วจะไปอ่อยคนอื่น อีกทำไม ฉันเห็นเต็มสองตาว่าเธอจูบกับไอ้ไทม์"
"ในเมื่อพี่เห็นเช่นนั้น พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียสิ ฉันจะอ่อยจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม ฉันบอกพี่ไม่กี่ร้อยครั้งแล้วว่าเราเลิกกันแล้ว เพราะพี่มันเลว ฉันเลยไม่อยากได้พี่แล้ว "
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้













