บทนำ
ชลลัมพีกระหยิ่มยิ้มย่องกับแผนการของตนแต่เหตุไฉนยัยมนุษย์ป้าหน้าป่วยกลายเป็นสาวสวยเป๊ะเวอร์พร้อมกับเสน่ห์เหลือร้ายขนาดกลายเป็นที่ต้องตาของคอลัมนิสต์ชื่อดังลูกครึ่งไทย – อิตาลี่ ‘อเล็กซานโดร อบาเต้’ ซึ่งแท้จริงแล้วเป็นลูกชายมาเฟียมากอิทธิพลแห่งกรุงโรม อิตาลี่
ชลลัมพีจะทำยังไงเมื่อยิ่งอยู่ใกล้ใจยิ่งแกว่ง ที่ออกตัวเอาไว้แรงแต่แรกว่าเขาไม่เคยอยากเห็นขาอ่อนเธอแม้แต่น้อย เวลานี้เขาอยากจะเห็น อยากจะจับ อยากจะรวบรัด มัด บุษบาบัณ เอาไว้ที่ข้างเตียงและ อยากจะใช้สิทธ์คำว่าสามีเสียเต็มที่แล้ว
บท 1
แน่ล่ะว่าการที่หญิงสาวต้องตกอยู่ในอาการเหม่อลอยด้วยความรู้สึกอันหนักอึ้งในจิตใจอยู่ในขณะนี้ก็เพราะว่า อีกไม่กี่วันข้างหน้าเธอกำลังจะต้องกลายไปเป็นเจ้าสาวแล้ว มิหนำซ้ำเจ้าบ่าวของเธอก็ยังเป็น ‘ชลลัมพี อัครเดชโภคิน’ ทายาทคนเดียวของเศรษฐีนีพันล้านเจ้าของบริษัทเคมีภัณฑ์ยักษ์ใหญ่อันดับหนึ่งของประเทศไทย แต่ที่แย่ไปกว่านั้น ผู้ชายคนนั้นดันเป็นเจ้านายของเธอที่พบหน้าค่าตากันทุกวันตลอดเกือบสิบปีที่ผ่านมา และเธอก็ไม่เคยรู้สึกว่าเขาชอบขี้หน้าเธอเลยด้วยซ้ำ
เขาแทบจะไม่คุยเล่นกับเธอมากนักนอกจากจะเรียกใช้งานตามประสาเจ้านายลูกน้อง มิหนำซ้ำยังชอบเรียกเธอว่าคุณป้าเลขา บางทีเขาคงอยากจะจับเธอย้ายจากตำแหน่งเลขาหน้าห้องไปทำตำแหน่งอื่นด้วยซ้ำไปเพื่อหาสาวสวยหุ่นเซ็กซี่มานั่งแทนที่เธอ แต่ที่เขายังไม่ทำแบบนั้นคงเป็นเพราะเธอทำงานให้เขาได้เรียบร้อยเสมอมาไม่มีขาดตกบกพร่องหรือถ้าจะมีก็คงน้อยมาก และที่สำคัญเธอมักช่วยให้เขารอดพ้นจากรถไฟหลายขบวนที่เกือบจะชนกันอยู่บ่อยครั้งหากไม่ได้เลขามืออาชีพแบบเธอมาช่วยจัดการ
ผู้ชายหน้าตาดีดีกรีนักเรียนนอก ฐานะมั่งคั่งระดับเศรษฐีพันล้าน มันจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่เขาจะมีผู้หญิงรอบตัวล้อมหน้าล้อมหลัง
ขณะที่‘บุษบาบัณ’ กำลังเหม่อลอย ถ้วยตะไลสำหรับทำขนมที่เธอถือเตรียมจะใส่ลงไปในซึ้งนึ่งขนมกลับพลัดหลุดจากมือกระทบพื้นจนแตกกระจาย
“เพล้ง!”
“แย่จริง! ทำไมถึงซุ่มซ่ามได้ขนาดนี้นะเรา” เธอยกมือทาบอกพลางส่ายหน้า ตำหนิความสะเพร่าและความใจลอยของตนเอง
และรีบสลัดความคิดนั้นก่อนที่จะเสียงานเสียการไปมากกว่านี้ด้วยเกรงว่าจะทำขนมไม่ทันเธอรีบหาไม้กวาดและที่ตักผงมาเก็บกวาดเศษของถ้วยตะไลไปทิ้งอย่างขะมักเขม้น
เธอต้องลืมเรื่องส่วนตัวเสียก่อนเพราะตอนนี้สิ่งที่เธอควรจะทำก็คือทำขนม บุหลันดั้นเมฆและเกสรลำเจียก จ่ามงกุฎ ขนมชั้นพับเป็นดอกกุหลาบ ให้ทันก่อนที่ลูกค้าประจำจะมารับ ซึ่งหลายชนิดทำเอาไว้ทุกวันเพื่อขายหน้าร้านจึงไม่มีปัญหา แต่มีบุหลันดั้นเมฆขนมโบราณที่ถูกคิดค้นเมื่อสมัยรัชกาลที่ 2 ที่คงต้องนึ่งให้ใหม่ คนนำไปฝากจะแช่แข็งขนมชนิดนี้ไปแล้วไปนึ่งใหม่ที่นั่น
ที่ต้องรีบร้อนขนาดนี้เพราะลูกค้าต้องการนำขนมไทยหายากพวกนี้ไปฝากเพื่อนที่อยู่ต่างประเทศ แถมลูกค้ายังเล่าว่าได้ไปคุยอวดเพื่อนเอาไว้มากว่าร้านขนมของเธอทำขนมไทยได้อร่อยที่สุดในจังหวัดชลบุรีเพราะฉะนั้นเธอจะต้องทำออกมาให้ดีที่สุด
จากนั้นบุษบาบัณจึงหันไปเตรียมส่วนตัวขนมบุหลันดั้นเมฆซึ่งมีส่วนประกอบของ แป้งข้าวเจ้า แป้งเท้าอย่างดี น้ำลอยดอกมะลิ กะทิ และน้ำตาล ผสมให้เข้ากันจนดีแล้วจึงผสมน้ำอัญชันลงไปเล็กน้อยให้เกิดสีฟ้าสวยงามอันเป็นเอกลักษณ์ของขนมชนิดนี้ จากนั้นนำลงไปหยอดในถ้วยตะไลที่นึ่งให้ร้อนรออยู่แล้วอย่างชำนาญ เมื่อหยอดตัวขนมเสร็จแล้วก็บรรจงปิดฝาครอบซึ้ง และหันมาจัดการผสมไข่แดงเป็ดกับน้ำตาลปี๊บอย่างดี และนำกะทิ นำใบเตย ลงไปขยำขยี้เพิ่มกลิ่นหอม สักพักเมื่อขนมในซึ้งมีรอยบุ๋มตรงกลางก็จัดแจงนำสังขยาที่ผสมเสร็จแล้วลงไปหยอดลงในรอยบุ๋มของตัวขนมจนครบทุกชิ้นจากนั้นก็ปิดฝารอให้ขนมสุก
บุษบาบัณแทบไม่มีเวลาได้นั่งพักเมื่อจัดการขนมบุหลันดั้นเมฆเสร็จก็หันมาจัดการพับขนมชั้นให้เป็นรูปดอกกุหลาบอย่างชำนาญ ฝีมือการพับขนมชั้นของเธอประณีตและงดงามไม่ต่างจากคนเป็นแม่ซึ่งบัดนี้มีวัยล่วงเลยไปเกือบจะหกสิบปีแล้วจึงไม่ค่อยมีเรี่ยวแรงทำขนมมากนัก แต่ด้วย ‘ร้านขนมบุษบาพาฝัน’ เป็นร้านขนมไทยเก่าแก่แห่งหนึ่งของจังหวัดชลบุรี คนเป็นแม่จึงไม่คิดจะเลิกทำ อีกทั้งในยามที่รายได้จากการให้เช่าที่พักน้อยลงร้านขนมจึงกลายมาเป็นรายได้หลักของครอบครัว
ร้านขนมไทยแสนอร่อยนี้มีที่ตั้งอยู่ในบริเวณชั้นล่างของโรงแรมดุสิตาโฮเทล โรงแรมขนาดเล็กสองชั้นมีห้องพักทั้งหมดสิบห้องอายุเกือบยี่สิบปี ตั้งอยู่ริมชายหาดบางแสนเยื้องไปทางหาดวอนซึ่งผู้คนไม่พลุกพล่านนักแต่ก็ไม่ถึงกับเงียบ
“ทำอะไรอยู่ยัยบุษยุ่งมากล่ะสิ” บุษบาบัณเงยหน้ามองเจ้าของเสียงอ่อนโยน จะใครเสียอีกที่มีน้ำเสียงเจือไปด้วยความรักยามเรียกชื่อเธอหากไม่ใช่มารดา
รอยยิ้มหวานผุดขึ้นบนดวงหน้านวลเนียน “ออร์เดอร์ขนมของคุณสุดเขตค่ะแม่ เห็นว่าจะเอาไปฝากเพื่อนที่อิตาลีจะเดินทางพรุ่งนี้แต่เช้า จะเข้ามารับขนมตอนสี่ทุ่ม”
“รับออร์เดอร์ด่วนมาทำไมไม่บอกแม่จะได้ลงมาช่วยทำช่วงนี้เป็นช่วงซบเซาแขกที่มาพักที่โรงแรมก็น้อยมากแม่ทำความสะอาดห้องพักเสร็จตั้งแต่ช่วงบ่ายแล้ว วันนี้ก็ไม่มีแขกเข้าพักสักห้อง ลูกวางมือเถอะแม่ทำเองก็ได้ อีกไม่กี่วันเราก็จะต้องแต่งงานแล้วนะยัยบุษ น่าจะเอาเวลาไปขัดผิวขัดหน้า ทำตัวให้สวยเหมือนเจ้าสาวคนอื่นเขาแทนที่จะเอาเวลามาหมกอยู่ในครัว”
บทล่าสุด
#163 บทที่ 163 163
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#162 บทที่ 162 162
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#161 บทที่ 161 161
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#160 บทที่ 160 160
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#159 บทที่ 159 159
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#158 บทที่ 158 158
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#157 บทที่ 157 157
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#156 บทที่ 156 156
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#155 บทที่ 155 155
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#154 บทที่ 154 154
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025
คุณอาจชอบ 😍
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
แต่กลับเลือกเดินจากไปในวันที่กำลังจะมีเจ้าก้อนน้อย
สองปีผ่านไป...
เธอกลับมาในฐานะเด็กฝึกงาน
และเขาอยู่ในฐานะคุณหมอเจ้าของไข้ลูกชายของเธอ
เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร จบลงแบบไหน
ติดตามได้ใน... เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
บ่วงรักสัมพันธ์ร้าย 25+
'เขา' เกลียดเธอเข้าไส้ เพราะ 'เธอ' คือลูกสาวของคนที่ทำให้แม่ของเขาตาย
และเธอคือคนที่เขาเข้าใจว่าเป็น 'น้องสาว' มาทั้งชีวิต แต่เป็นน้องสาวที่แสนเกลียดชังมาตั้งแต่เด็ก
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม
“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว
“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า
“ก็ไม่ขนาดนั้น”
“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา
“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว
“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













