บทนำ
ว่าถ้าใครกินเหล้าน้อยสุดคนนั้นจะต้องหาผัวมาได้ในหนึ่งอาทิตย์
'ยี่หวา' คนนี้ถึงต้องได้ลงเอยกับทหารหน้าหล่อ ตัวใหญ่ หุ่นล่ำเหมือนเดอะฮัคเข้าจนได้
หลังจากวันไนท์สเเตนด์กับเขา ฉันก็ถูกม๊าจับเเต่งงานกับผู้ชายคนนี้
'พันตรีคิมหันต์' ทหารหนุ่มยศสูงในอายุเกือบสามสิบ เขาทั้งเยือกเย็น สุขุม เเต่ทว่ากลับร้อนเเรง
จากคู่วันไนท์สเเตนด์ กลับกลายเป็นสามีที่เเท้จริงไปจนได้
เเล้วยี่หวาสาวหน้าเหวี่ยงผู้ถูกพรากพรหมจรรย์จากทหารหน้าหล่อคนนี้จะรับมือกับเขายังไง!
บท 1
@ KT NIGHT CLUB
“ดื่มให้เมา! วันนี้ไม่เมาไม่กลับ!”
“ยอดเลยค่ะเพื่อนรัก”
ฉันตื่นเต้นตาม ‘ใบปอ’ เพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยประถมที่กำลังกระดกขวดเหล้าสุดหรูตรงหน้าอย่างคึกคัก วันนี้เป็นวันฉลองวันครบรอบ ‘ความโสด’ ของเราทั้งคู่ที่รักษากันมายาวนานกว่ายี่สิบปี และเราทั้งสองก็ต่างมีความสุขมากๆ เมื่อได้รู้ว่าอีกไม่กี่ปีต่อมาจากนั้น เราก็จะได้ขึ้นคาน ไม่สิ ใช้ชีวิตกันอย่างคุ้มค่าโดยที่ไม่มีตัวผู้ที่ไหนมาขัดขวางวิถีชีวิตของพวกเรา!
ชีวิตคนโสดมันก็ดีแบบนี้นี่เอง
“เอ้า! เอาไปอีกขวดสิยัยหวา เอาให้อ้วกกันไปข้างเลย!” ยัยใบปอพูดเสียงดังพลางชูขวดเหล้าอีกขวดมาให้ฉันที่ก็เริ่มจะตาปรือๆ ไปแล้วเหมือนกัน
“จัดไป!” ฉันคว้ามาไว้ข้างตัวพลางกระดกมันเข้าปากราวกับน้ำเปล่า เรอดังเอื้อกพร้อมกับทุบอก “ฮ้า... สะใจสุด!!”
“เป็นไง เครื่องร้อนเลยมั้ยล่ะ” เพื่อนรักตลอดสิบกว่าปีหัวเราะไม่หยุด มันมองบรรยากาศรอบๆ ก่อนที่จะฉีกยิ้ม “คิดถึงจังเลยนะ”
“คิดถึงอะไรของมึง?” ฉันถามพร้อมกับยกขวดกระดกอีกอึก ยัยปอเลยท้าวคางยิ้มแล้วยิ้มอีก
“ก็ที่เราโสดกันมายี่สิบกว่าปีได้ทั้งคู่โดยไม่มีผู้ชายหน้าไหนสามารถครองใจเราได้สักคน นี่มันโคตรสุดยอดไปเลยไม่ใช่เหรอ”
“อืม ก็นะ” ฉันยักไหล่ “แต่ก็ใช่ว่าจะไม่เคยมีคนที่ชอบนี่ แค่ชอบใครก็ดันแห้วมีเมียไปหมดแล้วเท่านั้นเอง”
“แล้วมึงไม่แปลกใจเหรอว่าทำไม” มันเปลี่ยนสีหน้าเป็นขึงขังจริงจังพร้อมกับกระดิกนิ้วเรียกฉันให้ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ “มานี่หน่อยดิยัยหวา”
“อะไรๆ ไม่ใช่หมานะเว้ยจะได้มากระดิกนิ้วเรียก” ฉันที่เริ่มเมาแล้วเลยทำท่าหาเรื่องมัน อยู่ดีๆ ก็ถามอะไรไม่เข้าท่า ฉันน่ะเหรอจะรู้สึกแปลกใจ? ไม่เลย ก็แค่ดวงความรักมันต่ำ หมอดูหมอเดาก็ทำนายทายทักว่าจะได้เนื้อคู่ในเครื่องแบบ แต่ไม่เห็นจะมีคนในเครื่องแบบมาชอบสักคน
“เออน่า ยื่นหน้ามาเหอะ” ฉันทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคออย่างไม่พอใจ ก่อนที่จะยื่นหน้าเข้าไปหามตามคำสั่ง และต่อมาก็ถูกยัยนั่นคว้าหัวเข้ามาอย่างแรงจนหน้าผากของเราทั้งคู่ชนกันอย่างจัง ยัยใบปอถึงได้พูดอะไรบางอย่างออกมา “นี่... ไหนๆ ก็ไหนๆ เรามาพนันกันเอามั้ย”
โอ้ย กลิ่นเหล้ามันนี่เหม็นหึ่งสุดๆ เลยอ่ะ
“เออได้ พนันเรื่องอะไรล่ะ” ฉันตอบกลับไปส่งๆ พลางพยายามแงะนิ้วเรียวๆ ของมันที่คาอยู่บนหัวออกอย่างทุลักทุเล แต่ยัยใบปอก็ไม่ยอมปล่อยหัวของฉันให้เป็นอิสระเลย กลับกันยัยนั่นก็ยิ่งทำสีหน้าขึงขังยิ่งกว่าเก่าเสียอีก
ได้โปรด ปล่อยฉันให้ได้หายใจด้วยอากาศบริสุทธิ์ที่ไม่เหม็นคลุ้งไปด้วยกลิ่นเหล้าราคาแพงของแกบ้างเหอะ
“เรามาแข่งกินเหล้ากัน ถ้าใครใช้เวลากินเหล้าสองขวดน้อยกว่าจะเป็นฝ่ายชนะ และบทลงโทษของฝ่ายแพ้ก็คือจะต้อง ‘จับ’ ผู้ชายสักคนมาเป็นผัวให้ได้ภายในหนึ่งอาทิตย์!”
มะ... มันบ้าไปแล้ว บ้าแบบกู่ไม่กลับเลยด้วย!
“มึงจะบ้าเหรอ! ไหนบอกว่าจะโสดไปจนวันตายพร้อมกันไง” โอเค ถึงจะเริ่มกรึ่มๆ แต่มีสติสุดๆ เลยตอนนี้ หรือไม่มีก็ไม่รู้ พลันนั้นฉันก็นึกไปถึงภาพตัวเองตั้งแต่สมัยอนุบาลยันจบมหาลัย ที่ไม่ว่าจะชอบใครก็ต้อง
แห้วเสมอ
“ก็พอมาคิดถึงเปอร์เซ็นต์ความเป็นไปได้มันต่ำสุดๆ เลยนี่” มันทำเสียงเล็กเสียงน้อย ก่อนที่จะปล่อยหัวของฉันให้เป็นอิสระ “แล้วอย่างมึงน่ะ... กูว่าน่าจะมีสามีเหมือนเค้าบ้างน่ะดีแล้ว”
อ้าว นี่มันคือการทรยศระหว่างความเป็นเพื่อนใช่รึเปล่าวะ
“กูไม่ทำ! ให้ตายยังไงก็ไม่ทำ!!”
“งั้นกูจะตัดความเป็นเพื่อนกับมึง” ฉันอ้าปากพะงาบๆ เมื่อมันพูดออกมาพร้อมกับสีหน้าเฉยชา ถึงแม้ว่าจะเมาอยู่ก็เหอะ “เอาสิ ถ้ามึงอยากให้ความเป็นเพื่อนของเราขาดกันก็ไม่ต้องทำ”
ฮึก
อีบ้าเอ้ย แล้วอย่างงี้จะมีทางเลือกมั้ยล่ะ
ก็กูมีมึงเป็นเพื่อนคนเดียวอ่ะ!
เท้าความไปตั้งแต่สมัยประถมถึงช่วงมหาลัย...
ฉันขึ้นชื่อว่าเป็นผู้หญิงที่หน้าเหวี่ยงที่สุดในโลก คือสวย มีไฝใต้ตาแบบนางเอกมังฮวาเกาหลี ผมสีน้ำตาลตั้งแต่กำเนิดเพราะเป็นลูกครึ่ง กับส่วนสูง 160 ตามแบบฉบับนางแบบ ผิวขาวสวยเนียนนุ่ม และใบหน้าที่เหมือนถูกประทานพรมาจากสวรรค์
แต่! เสียที่ดันหน้าเหวี่ยงมาก หางตาเชิดแถมเวลาทำหน้านิ่งก็โคตรจะหน้ายักษ์สุดๆ
นั่นเป็นสาเหตุที่ส่วนหนึ่งไม่มีผู้ชายเข้าหาจนโสดสนิทศิษย์ส่ายหน้ามาตลอดปี ได้แต่แอบชอบคนหล่อๆ ไปวันๆ แต่ไม่ว่าจะชอบใครก็แห้วไปซะทั้งหมด เพราะส่วนมากมีเมียอยู่แล้ว แถมเมียยังดูเป็นผู้หญิงน่ารักเรียบร้อยดุจผ้าทอไว้
ขาวๆ หมวยๆ หน้าตาจิ้มลิ้มดูเฟลนด์ลี่แต่หน้าอกหน้าใจใหญ่สะบึม ส่วนสูงไม่ถึง 158 คือนิยามของสเป็คของผู้ชายในสมัยนี้
ซึ่งมันไม่มีในตัวฉัน!
ฉันบีบแก้วเหล้าในมือแน่นตอนที่กำลังพยายามกระเดือกน้ำที่ขมยิ่งกว่ายาพาราแบบกินไม่มีน้ำลงคอ อาจเพราะว่าหน้าเหวี่ยงเป็นยักษ์มารแบบนี้ ถึงไม่มีเพื่อนผู้หญิงเลยสักคน จะมีอยู่คนเดียวที่รู้ว่าหลังหน้าที่แสนจะเหวี่ยงของฉัน มันมีความบ้าบอซ่อนอยู่
นั่นก็คือยัยใบปอ มีมันคนเดียวที่ยังคบฉันจนเราจบมหาลัยและทำงานทำการ
ปึง!!
“ไม่ไหวแล้วจ้า ~” ฉันโอดครวญออกมาด้วยความมึนเมาแบบเต็มพิกัดพร้อมกระแทกขวดเหล้าในมือที่ยังเหลืออยู่เกือบครึ่งขวดลงอย่างหมดสภาพ ขอบอกไว้ก่อนเลยว่าตอนนี้ฉันเวียนหัวแบบสุดๆ
ใช่ แล้วที่สำคัญก็อยากอ้วกด้วย
“แกแพ้แล้ว!” ยัยใบปอหัวเราะออกมาอย่างสะใจพลางวางขวดเหล้าที่หมดขวดกระแทกตรงหน้าฉันที่ฟุบอยู่กับโต๊ะอย่างสวยงาม
หนอย อีเพื่อนบ้า
“เจ็บใจนัก... อุ้ก!” ฉันเอามือมาปิดปากเอาไว้แน่นเมื่อรู้สึกได้ถึงแรงดันบางอย่างภายในท้อง เกิดอาการอยากคายของเก่าขึ้นมาทันที “ทะ... โทษทีนะยัยปอ กูขอไป... อุ้ก! อ้วกก่อนนะ”
“เออ แล้วอย่าลืมข้อตกลงระหว่างเรานะเพื่อน”
“ย่ะ!” ฉันระแทกเสียงใส่มันที่หัวเราะออกมาพร้อมกับยกเหล้าขวดที่สามขึ้นกระดกลงคอรวดเดียวอย่างนึกแค้น มันคอแข็งออกขนาดนี้ยังจะมาขอแข่งดื่มเหล้าแรงๆ แบบนั้นกับคนคออ่อนอย่างฉันอีกนะ เหอะ! แค่ขวดเดียวฉันก็ตายรวดแล้ว!!
“โอ้ย มึนชะมัด” ฉันโอดครวญพร้อมกับเดินโซซัดโซเซไปตามทาง เดินพิงผนังไปเรื่อยๆ จนเห็นห้องน้ำอยู่ตรงหน้า ฉันคลี่ยิ้มเล็กน้อยด้วยความปิติ ก่อนที่จะเดินเข้าไปอย่างรวดเร็ว
แต่ทว่า...
“เฮ้ย! เธอเข้ามาได้ยังไงวะ”
“ผะ... ผู้หญิงนี่หว่า!”
ฉันยืนค้างกลางอากาศอยู่หน้าประตูห้องน้ำอย่างตกใจ ภาพที่เห็นตรงหน้าคือผู้ชายสี่ห้าคนกำลังยืนปลดทุกข์อยู่หน้าโถส้วมสำหรับผู้ชายพร้อมกับเอามือปิดไอ้นั่นกันเป็นพัลวัน พวกเขาต่างก็หน้าซีดเผือดและดวงตาเบิกกว้าง
และต้นเหตุก็ไม่ใช่ที่ไหน... มันก็คือฉันเองนั่นแหละที่เข้าห้องน้ำผิด!
ทำยังไงดีอ่ะ ฉะ... ฉันเห็นมันจะๆ แบบไม่มีเซ็นเซอร์ไปแล้ว ตัวอะไรไม่รู้ยาวๆ ใหญ่ๆ คล้ำๆ เหมือนงวงช้างเลย
โอ้ย เข่าอ่อน ~
ตุ้บ!
“อะ”
ฉันเบิกตากว้างน้อยๆ เมื่อยังไม่ทันที่ร่างของตัวเองจะสัมผัสพื้นกระเบื้องด้านล่าง ทั้งตัวของฉันก็ถูกรองรับเอาไว้ด้วยมือแกร่งของใครสักคน ฉันก้มลงมองมือที่ดูแข็งแรงนั้น ก่อนที่จะเงยหน้ามอง ‘สุภาพบุรุษ’ ที่เอื้อมมือมารับร่างอันแสนบอบบางของฉันเอาไว้ และทันทีที่ได้เห็นใบหน้าของเขาชัดๆ เต็มสองตา ดวงตาของฉันก็เบิกกว้างแบบสุดๆ อย่างตกใจ (อีกสักรอบ)
ผู้ชายตรงหน้ามีร่างสูงโปร่งและใบหน้าที่หล่อเหลาคมสัน สีหน้าที่ดูดุดันเล็กๆ ของเขาช่างแสนเร้าใจสิ้นดี จมูกของเขาโด่งมาก และเขาก็มีริมฝีปากบางรูปกระจับที่น่าจุ้บแบบสุดๆ
แล้วก็ดวงตาสีไพลินนั่นน่ะ กะจะจ้องกันให้ทะลุถึงไส้ถึงพุงกันเลยเหรอไงคะ!
ละ เลือดกำเดาฉันจะพุ่ง หล่อไปแล้ว! หล่อเกินคำบรรยายไปแล้ว!
“เป็นอะไรรึเปล่า?” เสียงทุ้มต่ำสุดเซ็กซี่ที่ทำให้ฉันแทบจะละลายคาพื้นห้องน้ำดังขึ้น พร้อมกับใบหน้าหล่อคมแบบเลือดซิบๆ นั่นเคลื่อนเข้ามาใกล้ราวกับจะดูอาการของฉันที่บัดนี้ดวงตากลายเป็นรูปหัวใจไปแล้ว
จะไม่ไหวแล้วนะ!
“เอ่อ... ไม่เป็นไรค่ะ” แม้ในใจจะกรีดร้องแทบสุดเสียง แต่ต่อหน้าผู้ชายก็ต้องคีพลุค ฉันพูดพร้อมกับยิ้มหวานที่คิดว่าโคตรน่ารักที่สุด ก่อนที่จะค่อยๆ ผละออกจากตัวของเขาอย่างช้าๆ แบบมีชั้นเชิง “ขอบคุณนะคะที่มารับ... อุ้ก!”
แต่... ฉันดันลืมเรื่องสำคัญไปซะสนิทเลย
“นี่คุณ...”
“...”
“คุณ! เป็นอะไรมั้ย...”
“โอ้ก!”
บทล่าสุด
#32 บทที่ 32 บทพิเศษ 3
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#31 บทที่ 31 บทพิเศษ 2
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#30 บทที่ 30 บทพิเศษ
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#29 บทที่ 29 EP.27
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#28 บทที่ 28 EP.26
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#27 บทที่ 27 EP.25
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#26 บทที่ 26 EP.24
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#25 บทที่ 25 EP.23
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#24 บทที่ 24 EP.22
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#23 บทที่ 23 EP.21
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026
คุณอาจชอบ 😍
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
ภรรยา(เก่า)ของมาเฟีย - เมีย (น้อย) ของมาเฟีย
"ไง ไม่ได้เจอกันหลายปี" เสียงทักทายแสนเย็นชานั้นทำเอาเธอยืนขาแข็งไปหมด
"ทำไมถึงจับฉันมาล่ะ"
"ไม่รู้สินะ ก็แค่มีเรื่อง...อยากเคลียร์นิดหน่อย"
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักร้าย Toxic love
"ออกไป ถ้าไม่อยากโดนข้อหาบุกรุกห้องคนอื่นในยามวิกาล" นินิวบอกริกมาเสียดังด้วยสีหน้าโกรธจัด ที่ริกเข้าห้องเธออย่างถือวิสะ
"ไม่ไป ในเมื่อที่นี่คือห้องเมียฉัน ทำไมฉันต้องออก" ร่างสูงบอกมาด้วยเสียงแข็งด้วยความไม่พอใจ
"ห้องฉันไม่ใช่ห้องของยัยโมเน่ เมียคนปัจจุบันของพี่ ถ้าพี่ยังหลงเหลือความเป็นคนอยู่บ้างก็ออกไปจากห้องฉันคะ" แต่ริกกับไม่สนใจคำพูดนินิวเลยซักนิด ร่างสูงเดินเข้ามาหาคนตรงหน้า นินิวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับจับที่ชายผ้าขนหนูเอาไว้แน่นขึ้น เพราะคนตรงหน้านั่นดูอันตรายสำหรับเธอ
"อย่านะพี่ริก เรื่องของเรามันจบไปแล้ว" นินิวบอกมาด้วยเสียงสั่นเพราะสายตาที่เขามองเธอมามันน่ากลัวมากจริงๆ
"ชอบฉันไม่ใช่เหรอ เอาฉันแล้วจะไปอ่อยคนอื่น อีกทำไม ฉันเห็นเต็มสองตาว่าเธอจูบกับไอ้ไทม์"
"ในเมื่อพี่เห็นเช่นนั้น พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียสิ ฉันจะอ่อยจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม ฉันบอกพี่ไม่กี่ร้อยครั้งแล้วว่าเราเลิกกันแล้ว เพราะพี่มันเลว ฉันเลยไม่อยากได้พี่แล้ว "
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ













