บทนำ
เพราะความรักไม่ได้มีแค่มิติเดียว และหัวใจของคนเราก็ไม่ได้เต้นเป็นจังหวะเดิมเสมอไป...
บท 1
สัตยานักธุรกิจหนุ่มวัยยี่สิบเก้าปี เดินทางเข้าไปยังบริษัทในตำแหน่งผู้บริหารระดับกลางเพื่อรอรับตำแหน่งรองประธานบริหารที่ต้องทำในอนาคตอันใกล้นี้ โดยมีสัญชัยพี่ชายของเขาซึ่งเป็นประธานบริษัทคอยให้คำปรึกษาเขาอยู่
สัตยาเป็นลูกของภรรยารอง และพี่ชายของเขาเป็นลูกของภรรยาคนแรก เขาเลยไม่เคยน้อยใจที่ได้รับแค่ตำแหน่งผู้บริหาร อีกทั้งคนที่เคยเกเรและเรียนเกือบไม่จบอย่างเขาได้มาไกลขนาดนี้ก็ถือว่าดีมากแล้ว ต่างจากพี่ชายที่เรียนจบต่างประเทศและมีคุณสมบัติที่จำดำรงตำแหน่งประธานบริษัทอย่างนี้
พ่อของสัตยายกบ้านให้สัตยากับแม่ของเขาอยู่แยกกันกับบ้านหลังใหญ่ เพื่อความสบายใจของภรรยาทั้งสองคน ที่ถึงจะเข้ากันได้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เกิดปัญหา และดีที่สัญชัยนั้นรักสัตยาและคอยช่วยเหลือน้องชายอยู่เสมอ สัตยาจึงไม่รู้สึกว่าตัวเองโชคร้ายที่เกิดเป็นลูกภรรยารอง หรือที่หลายๆ คนเรียกว่าเมียน้อย
แต่พอมารดาของเขาเสียชีวิตตอนที่เขาอายุยี่สิบเอ็ดปี และสัญชัยก็ไปเรียนต่อต่างประเทศในช่วงนั้น สัตยาต้องอยู่บ้านที่บิดายกให้ตามลำพังโดยมีคนรับใช้เก่าแก่อีกสองคนคอยดูแลเขา สัตยาเสียใจจนไม่เป็นอันทำอะไร เที่ยวดื่มเหล้าจนไม่ได้ไปสอบจนถูกให้ออกจากมหาวิทยาลัยและทำให้ผิดใจกับบิดาเพราะความเกเรของเขา
แต่ชีวิตเขาดีขึ้นหลังจากเจอแพรวพราวในวัยสิบเก้าปี ลูกแม่ค้าขายข้าวราดแกงหน้ามหาวิทยาลัย เธอช่วยเขาเรียนจนจบและช่วยให้เขาคืนดีกับบิดา และมีชีวิตที่ดีขึ้นจนถึงทุกวันนี้
จนบิดาของเขาเสียไปเมื่อปีที่แล้วหลังเขาแต่งงานกับแพรวพราวได้หนึ่งปี สัญชัยเข้ารับตำแหน่งประธานแทนบิดาและยังคงเป็นพี่ชายที่แสนดีอย่างเดิม เพียงแต่สัตยาไม่เคยไปเหยียบบ้านหลังใหญ่อีกเลย เพราะอึดอัดเวลาถูกมารดาของสัญชัยมองเขาด้วยสายตาที่ไม่ชอบใจนัก
สัตยาแต่งงานกับแพรวพราวได้สองปีแล้ว ตลอดเวลาสองปีทั้งสองคนมีความสุขกันมาก
“พรุ่งนี้ก็จะครบรอบหกปีของเราแล้วนะคะ พี่ใหญ่อยากทานอะไรเป็นพิเศษไหมคะ แพรวจะได้เตรียมเอาไว้ให้” แพรวพราวถามสามีอย่างเอาใจ
พรุ่งนี้เป็นวันครบรอบหกปีที่เจอกันครั้งแรก และอีกสองเดือนก็เป็นวันครบรอบสองปีของงาน แต่งงานของทั้งคู่
“ปีหนึ่งมีวันครอบรอบสองครั้งแบบนี้ ไหนจะวาเลนไทน์ ปีใหม่ คริสมาสต์ ตรุษจีน ไม่เหนื่อยบ้างหรือยังไงที่ต้องเอาใจผมแบบนี้” สัตยาถามแล้วคว้าภรรยามากอดก่อนที่จะหอมแก้มเธอ
“แพรวเหงานี่ค่ะ พี่ใหญ่ไม่ให้แพรวออกไปทำงานด้วยแบบนี้ไม่มีอะไรทำนี่นา” แพรวพราวบอก
“แพรวแค่ทำอาหารเหมือนทุกวันก็พอ ไม่ต้องพิเศษอะไรมากมายหรอก แล้วอีกอย่างเมียคนเดียวผมเลี้ยงได้ ไม่ต้องไปทำงานที่บริษัทให้ต้องวุ่นวายปวดหัวเปล่าๆ” สัตยาบอก
“อืม พี่ใหญ่ค่ะ คือแพรวมีเรื่องอยากจะขอร้องพี่ใหญ่” แพรวราวบอก
“อยากได้อะไรบอกมาเลย ถ้าหาได้ผมจะหามาให้แพรวทุกอย่าง” สัตยาบอก
“แพรวอยากรับพลอยมาอยู่ด้วย ได้หรือเปล่าคะ” แพรวพราวถามสามีด้วยน้ำเสียงเบา รู้ว่าเขานั้นไม่อยากให้เธอยุ่งเกี่ยวกับครอบครัวเก่าของเธอ ครอบครัวที่ไม่มีใครต้องการและขับไล่ไสส่งเธอ แม้กระทั่งงานศพของมารดาและงานแต่งงานของเธอก็ไม่มีใครมาร่วมแสดงความยินดี
เมื่อสิบสี่ปีก่อนพ่อแม่ของแพรวพราวและพลอยไพลินแยกทางกัน แพรวพราวอยู่กับแม่และช่วยแม่เปิดร้านข้าวแกงไปและเรียนมหาวิทยาลัยเปิดไปด้วย ตอนนั้นเองที่ได้พบกับสัตยา เขาเกเรจนถูกให้ออกจากมหาวิทยาลัยเอกชนตอนปีสามและกลับเข้ามาเรียนปีหนึ่งใหม่ในมหาวิทยาลัยเปิด จนพบรักกับแพรวพราวและเธอฉุดเขาให้ก้าวขึ้นมา เปลี่ยนแปลงตัวเองใหม่จนถึงทุกวันนี้
ส่วนพลอยไพลินอยู่กับบิดา เขาแต่งงานใหม่และพาเธอไปอยู่ด้วย พลอยไพลินโดนน้องชายและแม่เลี้ยงรังแก บิดาเองก็รักลูกใหม่มากกว่า ไม่ให้พลอยไพลินใช้โทรศัพท์ ไม่ให้ติดต่อกับแพรวพราวและมารดาเลย แม้กระทั่งตอนมารดาเสียชีวิตพลอยไพรินก็รู้เป็นคนสุดท้ายหลังจากงานศพถูกจัดไปแล้ว พลอยไพลินจึงอยู่บ้านหลังนั้นอย่างไม่มีความสุข
“ตอนแม่แพรวเสีย พ่อเองก็ไม่ได้อยากดูแลแพรว พลอยเองก็ไม่ได้มาร่วมงานศพแม่ตัวเองด้วยซ้ำ ตอนงานแต่งเราก็ไม่มีใครมา ตอนนี้พอไม่มีทางไปก็จะมาอาศัยกันง่ายๆ แบบนี้เลยหรือไง” สัตยาบอกเสียงเรียบ เขาไม่รู้ว่าพลอยไพลินนั้นน่าสงสารเพียงใด
สัตยาไม่ได้โกรธภรรยาที่จะพาน้องสาวมาอยู่ด้วย แต่โกรธครอบครัวของเธอที่ตอนนั้นมารดาของแพรวพราวเสียชีวิต บิดาแท้ๆ ไม่เคยเหลียวแลเธอเลย แพรวพราวต้องขายข้าวแกงส่งตัวเองเรียนจนจบและแต่งงานกับสัตยาหลังจากที่ทั้งคู่เรียนจบแล้ว
“พลอยเขามาไม่ได้เพราะแม่เลี้ยงไม่ยอมให้มาต่างหากล่ะคะ ตอนนี้พลอยโดนกดขี่จากบ้านนั้น แพรวอยู่อย่างสุขสบายแล้ว ไม่อยากเห็นน้องต้องลำบากคนเดียว” แพรวพราวพูดเสียงอ่อน จนสัตยาอดสงสารเธอไม่ได้ และต้องใจอ่อนอีกตามเคย
“โอเค งั้นผมจะยอมแพรวครั้งนี้เป็นครั้งเดียวและครั้งสุดท้ายเกี่ยวกับบ้านนั้น” สัตยาบอก แพรวพราวยิ้มแล้วคล้องคอสามีดึงลงมาหอมแก้ว
“ขอบคุณนะคะพี่ใหญ่ แพรวขอบคุณมากๆ เลยค่ะ” แพรวพราวบอกแล้วยิ้มให้สามีอย่างมีความสุข จนทำให้สัตยาต้องยิ้มตามไปด้วย เมื่อเห็นภรรยายิ้มกว้างได้ขนาดนี้
แพรวพราวก็รีบโทรบอกน้องสาวว่าให้เธอมาอยู่ด้วยได้ พลอยไพลินดีใจมากที่จะได้ออกไปจากที่นี่ เพราะตอนนี้บิดาที่เป็นที่พึ่งเดียวนั้นตอนนี้ไม่ได้เห็นเธออยู่ในสายตาด้วยซ้ำ มีแต่เอาใจลูกชายที่เกิดจากแม่เลี้ยงที่ตอนนี้อายุสิบขวบแล้วและชอบไล่ตีแต่พี่สาวอย่างเธอโดยมีแม่เลี้ยงให้ท้าย
บทล่าสุด
#156 บทที่ 156 เรื่องที่ 21 ยอมโง่เพราะรัก (7/7)
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#155 บทที่ 155 เรื่องที่ 21 ยอมโง่เพราะรัก (6/7)
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#154 บทที่ 154 เรื่องที่ 21 ยอมโง่เพราะรัก (5/7)
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#153 บทที่ 153 เรื่องที่ 21 ยอมโง่เพราะรัก (4/7)
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#152 บทที่ 152 เรื่องที่ 21 ยอมโง่เพราะรัก (3/7)
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#151 บทที่ 151 เรื่องที่ 21 ยอมโง่เพราะรัก (2/7)
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#150 บทที่ 150 เรื่องที่ 21 ยอมโง่เพราะรัก (1/7)
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#149 บทที่ 149 เรื่องที่ 20 แฟนเก่า (6/6)
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#148 บทที่ 148 เรื่องที่ 20 แฟนเก่า (5/6)
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#147 บทที่ 147 เรื่องที่ 20 แฟนเก่า (4/6)
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026
คุณอาจชอบ 😍
จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ
คนหนึ่งชอบหยอกเย้า อีกคนชอบตอกกลับ จากการร่วมทางอย่างไม่เต็มใจ ทั้งสองกลับต้องเผชิญเรื่องราวในยุทธภพด้วยกัน ตั้งแต่เหล่าจอมยุทธ์ผู้หยิ่งผยอง ไปจนถึงกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรมต่อสำนักเล็ก
ยิ่งเดินทาง กู้ฉางเฟิงยิ่งมองเห็นบาดแผลที่ซ่อนอยู่ใต้ความเย็นชาของนาง ส่วนไป๋รั่วหลีก็เริ่มพบว่า บุรุษเจ้าสำราญผู้นี้ไม่ได้มีดีแค่ฝีมือและวาจาชวนหงุดหงิด แต่ยังรู้จักเคารพการตัดสินใจของนาง ไม่คิดครอบครองหรือบังคับให้นางเปลี่ยนแปลงตัวเอง
ทว่า สำหรับสตรีที่รักอิสระยิ่งกว่าชีวิต การเปิดใจให้ใครสักคนกลับยากยิ่งกว่าการรับมือกับยอดฝีมือ และสำหรับบุรุษที่ไม่เคยคิดผูกมัดตัวเอง การรักใครโดยไม่เหนี่ยวรั้งอาจเป็นบทเรียนที่ยากที่สุด
เมื่อจอมยุทธ์เจ้าสำราญต้องรับมือกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ ศึกครั้งนี้ผู้ใดจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน ระหว่างคมกระบี่ที่ไร้ความปรานี กับหัวใจที่เริ่มหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว?
รักร้าย ลูกสาวมาเฟีย 《เอวา..ยัยเลสเบี้ยนตัวร้าย》
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน













