ASHIRA รักเปลี่ยนแปลง

ASHIRA รักเปลี่ยนแปลง

Sweet_Moon · เสร็จสิ้น · 137.6k คำ

210
ยอดนิยม
1.2k
การดู
27
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

เพราะพระเอกและนางเอกต่างกันด้วยสถานะ เขาเป็นเพียงช่างซ่อมรถคนหนึ่งที่ไม่มีอะไรเลยหากเทียบเท่ากับเธอที่เป็นลูกคุณหนู แต่แล้วความดีของพระเอกกลับเกาะกินจิตใจของเธอ จนไม่สามารถมองคนอื่นได้หากแม้สถานะเป็นอุปสรรคเธอก็จะก้าวข้ามมันผ่านมาให้ได้

บท 1

ASHIRA รักเปลี่ยนแปลง

INTRO

ASHIRA : คุณเชื่อเรื่องความรักทำให้คนเปลี่ยนไปได้ไหม?

IRACHAYA : คุณเชื่อเรื่องรักครั้งแรกทำให้คนเปลี่ยนไปได้ไหม?

ใครไม่เชื่อแต่พวกเขาเชื่อ... เชื่อว่าความรักและรักครั้งแรกทำให้ความคิด ความรู้สึกของพวกเขาเปลี่ยนไปต่อให้มีอุปสรรคมากแค่ไหน ‘ความเชื่อ’ เท่านั้นที่เป็นตัวตัดสินเรื่องทุกอย่าง

ท่ามกลางถนนที่เต็มไปด้วยการจราจรที่ติดขัด หญิงสาวที่นั่งอยู่ในรถบีเอ็มสีขาวสุดหรูกำลังมองสัญญาณไฟที่ยังคงไม่เปลี่ยนเป็นสีเขียวสักทีพลันยกข้อมือซ้ายขึ้นดูเวลาที่นาฬิกาเรือนสวยด้านในฝังเพชรตามตัวเลขที่บ่งบอกว่าขณะนี้เป็นเวลาสองทุ่มกว่าแล้ว ที่เป็นแบบนี้คงเพราะว่าเธอต้องทำกิจกรรมที่มหาลัยจึงได้เลิกช้าแบบนี้

Rrr

เสียงเรียกเข้าดังขึ้นหยิบมือถือรุ่นใหม่ล่าสุดที่ราคาแพงหูฉีกขึ้นมากดรับสาย “ค่ะแม่”

(“ลูกเอย นี่มันจะสามทุ่มแล้วนะคะ ลูกอยู่ไหนคะเนี่ย?”)

“ตอนนี้รถติดมากเลยค่ะ ผ่านไฟแดงนี้ไปก็ถึงบ้านแล้ว” เธอกรอกเสียงลงไปแม้จะทำให้ผู้เป็นแม่เป็นห่วง แต่ตอนนี้เธอทำอะไรไม่ได้มากนอกซะจากต้องรออยู่แบบนี้ “ไม่ต้องห่วงนะคะ”

(“แม่บอกแล้วใช่ไหมคะว่าให้ลุงพลไปส่ง ลูกก็ไม่เชื่อ”) แม่เธอเอ็ดเสียงดุจนเธอยกมือบีบหัวคิ้วตัวเอง

“เอยโตแล้วนะคะ แค่ขับไปมหาลัยไม่จำเป็นต้องให้ลุงพลมาส่งก็ได้นี่คะ” ปลายสายเงียบไปทันทีจนเธอถอนหายใจ “เอยแค่อยากทำอะไรด้วยตัวเองบ้าง ไม่ใช่ทำตัวเป็นคุณหนูที่ต้องมีคนคอยรับคอยส่งเหมือนตัวเองพิการทั้งที่ไม่ได้เป็น”

(“เจ้าเอย”) ชื่อเต็มถูกเรียกขึ้นซึ่งแน่นอนว่าเธอรู้ดีว่าผู้เป็นแม่คงไม่พอใจกับคำพูดคำจาที่เถียงคำไม่ตกฟาก

“เอยขอโทษค่ะ”

(“ขับรถระวังด้วยแล้วกัน”) เจ้าเอยวางสายลงก่อนจะพ่นลมออกมา เมื่อรอเวลาสัญญาณไฟเปลี่ยนสีเธอจึงหยิบยางรัดผมขึ้นมาก้าวผมสีดำยาวเป็นมวยไว้กลางศีรษะ ดึงชายเสื้อนักศึกษาออกจากกระโปรงพีชยาวเลยเข่าและโน้มตัวไปยังเบาะข้างคนขับหยิบเอาลูกอมมากินแก้หงุดหงิดจากการที่รถติดยาวเป็นหางว่าวแบบนี้

รอเวลาเกือบสามทุ่มในที่สุดรถของเธอก็ออกมาจากตรงนั้นได้สักที เจ้าเอยยิ้มร่าตลอดเมื่อขับรถไปตามทางอีกแค่นิดเดียวก็จะเลี้ยวเข้าซอยบ้านแล้ว ทว่าเรื่องที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเมื่อจู่ๆ รถของเธอก็เกิดอาการแปลกประหลาดเครื่องยนต์ส่งเสียงดังมากขึ้นเธอจึงเปิดไฟเลี้ยวและยังไม่ทันได้จอดรถดีเลยด้วยซ้ำ

“เป็นอะไรเนี่ย” เจ้าเอยรู้สึกใจไม่ดีเลยเมื่อสตาร์ทรถเท่าไหร่ก็ไม่มีเสียงเครื่องยนต์ดังขึ้นสักนิด โชคดีที่ตรงนี้เป็นร้านอาหารตามสั่งและร้านชำที่ค่อนข้างมีคนอยู่ เธอจึงไม่ตกใจถึงภัยอันตรายเพราะถ้าหากดับในซอยคงกลัวมากกว่านี้

เจ้าเอยลงจากรถและตรงไปเปิดกระโปรงรถของตัวเองก็พบว่าควันลอยคลุ้งเต็มไปหมด เธอจึงปัดมือไปตามใบหน้าของตัวเองและหรี่สายตามองเครื่องยนต์ด้วยความมึนงง จะเริ่มจากตรงไหน? นี่คือความคิดในหัวของเธอตอนนี้ แต่จะเริ่มได้ยังไงกันล่ะเธอไม่มีความรู้เรื่องเครื่องยนต์เลยนี่น่า เมื่อหมดหนทางเจ้าเอยจึงเดินตรงไปยังร้านค้าเพื่อขอความช่วยเหลือแต่ก็ไม่มีใครช่วยได้เนื่องจากไม่มีใครมีความรู้เรื่องนี้

ที่พึ่งสุดท้ายของเธอคือโทรกลับไปหาที่บ้าน ทว่ามันกลับเป็นวันที่ซวยที่สุดสำหรับเธอก็ว่าได้เมื่อแบตมือถือหมดไปตั้งแต่ตอนไหนเธอก็ไม่ได้สังเกต เจ้าเอยทิ้งตัวฟุบนั่งบนฟุตบาทก่อนจะยกมือยีศีรษะตัวเอง

ขณะที่กำลังตัดพ้อกับวันซวยๆ ของตัวเองเสียงรถมอเตอร์ไซค์ก็เลี้ยวมาจอดตรงหน้ารถของเธอ เรียกสายตาให้จับจ้องชายร่างใหญ่สองคน แต่คนซ้อนท้ายจะตัวเล็กกว่าและดูเด็กกว่าด้วยพวกเขาสวมชุดหมีสีเทาคล้ายกับชุดของช่างไฟฟ้าหรือช่างซ่อมอะไรสักอย่างเธอเองก็ไม่แน่ใจ

“รถเสียเหรอครับพี่?” คนที่ซ้อนท้ายถามเจ้าเอยด้วยน้ำเสียงสงสัย แน่นอนว่าเขาคงเด็กกว่าเธอไม่กี่ปีแต่ดูโตกว่าเธอมากเลยด้วยซ้ำ “ว่าไงครับพี่”

“ค่ะๆ” เมื่อโดนเรียกสติกลับคืนมาจึงลุกขึ้นและชี้นิ้วไปยังรถของตัวเอง “เมื่อเช้าก็ขับมาปกติค่ะ แต่มาดับเอาตอนที่จะถึงบ้านแล้ว”

“อาการก่อนเริ่มดับมันเป็นยังไงบ้างครับ?”

และเสียงนุ่มลึกของผู้ชายที่ขับมอเตอร์ไซค์ก็เอ่ยถาม มันเป็นจังหวะที่เขาถือกล่องใส่อุปกรณ์อะไรมาสักอย่างไว้ในมือ เจ้าเอยถึงอึ้งไปอีกครั้งเมื่อผู้ชายตรงหน้าเขาดูเหมือนไม่น่ามาเป็นช่างเลยด้วยซ้ำ ไหนจะหุ่นที่ดูล่ำ ใบหน้าหล่อเหลา สูงยาวซึ่งลักษณะของเขาเหมือนนายแบบในนิตยสารหรือไอดอลเกาหลีที่เธอปลาบปลื้มมากกว่า

“คุณครับ” สติของเจ้าเอยกลับมาอีกครั้ง เธออยากจะกัดลิ้นตัวเองตายด้วยซ้ำที่เผลอจับจ้องเขานานขนาดนั้น

“คืออาการก่อนรถจะดับมันกระตุกสองสามครั้งค่ะ แล้วก็ดับเลยตอนที่ฉันมาจอดข้างทาง”

“เก่งมากนะครับที่คุมสติยามที่รถมีปัญหาได้” เขาชมเธอก่อนจะเดินไปยังกระโปรงรถและวางกล่องอุปกรณ์ลงบนพื้น เขาค้นหาเครื่องมือสักพักก็ได้ตามที่ต้องการก่อนจะโน้มตัวลงไปเพื่อดูเครื่องยนต์ “น่าจะเป็นที่หัวฉีดมีคราบสกปรกไปอุดตันแน่ๆ”

เจ้าเอยมองเขาที่ดูเครื่องยนต์อย่างชำนาญและคล่องแคล่วมากๆ “เก่ง ลองไปสตาร์ทรถที”

“ครับพี่หิน” ชื่อของคนที่มาช่วยเธอไว้ เจ้าเอยจำได้ขึ้นใจ

“ผมว่ารถคุณต้องเข้าอู่แล้วล่ะครับ” หินหันไปสบตากับคนตัวเล็กที่ยืนลุ้นอย่างข้างๆ ดีที่เขาผ่านมาทางนี้เพราะโดนโทรตามให้ไปซ่อมรถที่เสียอยู่ตรงหัวสะพานก่อนจะกลับถึงอู่ซ่อมรถของตัวเองก็มาเจอเธออยู่ ด้วยความที่เป็นช่างจึงไม่รอช้าที่จะสอบถามเรื่องนี้และเข้าช่วยเหลือทันที

“ขับไม่ได้เลยเหรอคะ?” เจ้าเอยถามด้วยน้ำเสียงสงสัย “แบบนี้ฉันต้องแย่แน่เลยค่ะ”

“บ้านคุณอยู่ตรงไหนครับ” หินถามก่อนจะยืนเต็มความสูงและมองเจ้าเอยที่สูงเพียงแค่หน้าอกเขากำลังชี้นิ้วไปยังซอยตรงหน้า

“เข้าซอยนั้นไปน่ะค่ะ” เขาพยักหน้ารับก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมากดต่อสายไปที่อู่เพื่อโทรให้คนมาลากรถไป จากนั้นเขาก็หยิบนามบัตรที่พกติดตัวมาเสมอส่งให้เธอและใช้ปากกาขีดเส้นใต้ไปยังเบอร์ของเขา

“นี่นามบัตรอู่ซ่อมรถชัยกิจครับ และนี่เบอร์ของผม” เจ้าเอยรับนามบัตรสีฟ้าขึ้นมาอ่านชื่อของอู่ซ่อมรถและเงยหน้าสบตากับเขาพลางฉีกยิ้มกว้าง

“คือ... ฉันขอยืมมือถือหน่อยได้ไหมคะ” หินที่หันไปปิดกระโปรงรถยนต์ของเธอทำหน้ามึนงง แต่ก็ยื่นมือถือให้โดยไม่ได้ถามอะไรออกไป “มือถือฉันแบตหมดน่ะค่ะ จะโทรให้ที่บ้านมารับ”

“ครับ” เจ้าเอยรับมือถือยี่ห้อหนึ่งซึ่งมันมีรอยแตกและดูจะพังตอนไหนก็ไม่รู้ขึ้นมา พลางมองไปยังร่างสูงที่ก้มลงเก็บอุปกรณ์ที่ตัวเองถือมาและมองมือถือของตัวเองซึ่งมันแตกต่างกันมากเลย คนทำงานควรได้ใช้มือถือที่ดีและติดต่อได้สะดวกสิ ทำไมเขาถึงได้ใช้เครื่องที่ใกล้จะพังอยู่แล้วก็ไม่รู้

แต่มันอาจจะเป็นความพอใจส่วนตัวซึ่งเธอเองไม่ควรยุ่ง จึงต่อสายหาที่บ้านแม่ที่รับสายก็เป็นห่วงบอกจะให้พี่ชายของเธอออกมารับ เมื่อคุยแล้วเรียบร้อยก็เป็นจังหวะที่รถลากมาพอดี เธอยืนมองรถของตัวเองที่ถูกลากไปยังอู่ซ่อมรถชัยกิจซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านเธอสักเท่าไหร่เพราะมีบอกเส้นทางการไปอยู่ด้านหลังนามบัตร

“ขอบคุณสำหรับมือถือนะคะ” เจ้าเอยคืนมือถือให้กับเขา หินรับมาเก็บลงกระเป๋าก่อนจะยืนอยู่กับเธอจนเจ้าเอยมึนงงว่าเขาไม่ไปไหนทั้งที่คนที่มากับเขากลับไปกับรถลากแล้ว “ไม่กลับเหรอคะ?”

ด้วยความสงสัยเธอจึงถามออกไป หินจึงเท้าเอวและมองไปยังซอยบ้านเธอ “คนที่บ้านคุณจะมาหรือยังครับ”

“คะ ประมาณสามนาทีมั้งคะ” เพราะเธอเองก็เดาไม่ถูกเพราะพี่ชายของเธออาจจะนั่งเล่นเกมอยู่หรือทำงานอยู่อันนี้เธอไม่รู้ได้เลย

“ผมรอเป็นเพื่อน” คำตอบของหินทำให้เจ้าเอยหายสงสัยสักทีว่าทำไมเขาถึงไม่ไป “นั่งรอตรงนั้นเถอะครับ ยืนริมถนนมันไม่ดีเท่าไหร่”

หินชี้นิ้วไปยังเก้าอี้ไม้ตัวยาวแต่ทั้งหินและเจ้าเอยต่างพากันนั่งห่างจนเหลือที่ว่างตรงกลางเก้าอี้ไม้ มันเป็นความรู้สึกที่ทำให้เจ้าเอยแปลกๆ เพราะคนที่ไม่รู้จักแต่กลับมาช่วยเหลือกันไหนจะมานั่งรอเป็นเพื่อน เธอจึงลอบมองใบหน้าหล่อเหลาซึ่งสายตาคมมองตรงไปยังท้องถนน “ต้องซ่อมนานไหมคะ รถของฉันน่ะ”

คำถามของเจ้าเอยทำให้หินหันมาสบตากับเธอและใช้ความคิดสักพัก “ต้องตรวจดูก่อนครับ ผมบอกไม่ได้ว่านานแค่ไหน”

“รถใหม่ด้วย ไม่น่ามีปัญหาได้เลยนะคะ” เพราะรถคันนี้แม่ของเธอเพิ่งจะซื้อให้หลังจากที่เธออ้อนวอนอยากขับรถไปเรียนเองโดยไม่พึ่งพาลุงพลที่อายุมากแล้วสายตาก็ไม่ค่อยจะดี

“ไม่ว่าจะรถใหม่หรือรถเก่าก็ควรไปตรวจเครื่องยนต์รถบ่อยๆ ครับ”

“จริงเหรอคะ?” เจ้าเอยทำหน้าบูดก่อนจะยกมือเกาศีรษะตัวเอง “ฉันไม่เคยพารถไปตรวจเครื่องยนต์เลยค่ะ เพราะคิดว่ารถใหม่ไม่น่าจะเป็นอะไร”

นี่เป็นครั้งแรกเลยด้วยซ้ำที่เจ้าเอยคุยกับผู้ชายคนอื่นนอกจากพ่อ พี่ชายหรือคนที่รู้จัก ส่วนใหญ่เธอมักจะเจอผู้ชายที่ชอบอวดตัวเองและอีโก้สูงมากๆ จนเธอรู้สึกอึดอัดเวลาคุยด้วยเพราะเขาจะคุยอวดความรวยจนเธอรู้สึกอยากจะอ้วก รู้ว่าที่พวกเขาทำแบบนั้นเพราะอยากจะมีฐานะเทียบเท่ากับเธอ

แต่ผู้ชายคนนี้มันต่างกันมากเหลือเกิน... ไม่คิดด้วยซ้ำว่าโลกใบนี้จะมีผู้ชายที่ถ่อมตัวอยู่ตรงนี้และเขาอยู่ข้างๆ เธอ

“ผมซ่อมรถมาเยอะครับ เจ้าของที่มีความคิดแบบคุณจะคิดแบบนั้นเหมือนกัน”

“ถ้างั้นก็ต้องรบกวนด้วยนะคะ” เจ้าเอยโค้งศีรษะให้กับเขาซึ่งแน่นอนว่าหินรู้สึกแปลกใจกับผู้หญิงคนนี้ ผู้หญิงคนนี้ที่ทั้งรวยและมีฐานะจะเป็นคนที่น้อมนอบขนาดนี้ ปกติเขามักจะเจอคนรวยที่เอาตัวเป็นใหญ่และพูดจาดูถูกเขาสารพัด

แต่ผู้หญิงคนนี้มันต่างกันมากเหลือเกิน... ไม่คิดด้วยซ้ำว่าโลกใบนี้จะเจอผู้หญิงคนนี้ที่รวยจะจิตใจดี อ่อนน้อมอยู่ตรงนี้และเธออยู่ข้างๆ เขา

ต่างคนต่างพากันจับจ้องมองกันไม่มีใครหลบสายตาใคร แต่กลับเป็นหินเองต่างหากที่หลบสายตาเธอ ก่อนจะยกมือลูบใบหน้าตัวเองสองสามครั้งพร้อมกับบอกตัวเองว่า *‘*คิดบ้าอะไรกัน ไม่เข้าท่าเลยหิน’

“โอ๊ะ! พี่ชายฉันมาพอดีเลยค่ะ”

เจ้าเอยเมื่อเห็นรถสปอร์ตสีดำของพี่ชายมาจอดเทียบก็ลุกขึ้นยืนยิ้มอย่างดีใจ คนในรถที่เป็นพี่ชายของเธอเดินลงจากรถก่อนจะมองสบตากับเจ้าเอยและหิน “ใคร?”

เจ้าทรัพย์พี่ชายที่อายุห่างกับเจ้าเอยแปดปีถามขึ้นขณะชี้นิ้วไปทางหินที่ยืนตัวตรงโค้งศีรษะให้กับเขา “เขาชื่อหินค่ะ มาช่วยพารถเอยไปที่อู่”

“ต้องเข้าอู่เลยเหรอ?” หินมองพี่ชายของหญิงสาวที่มองเขาตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า “เอาเข้าอู่หวังเรียกเงินเยอะๆ มากกว่ามั้ง”

“พี่ทรัพย์” เจ้าเอยถึงกับไปไม่เป็นเลยเมื่อพี่ชายพูดจาดูถูกคนที่มาช่วยเธอทั้งที่เขาจะขับรถผ่านไปก็ได้ “คุณหินเขามาช่วยเอยนะคะ ถ้าเขาไม่ช่วยเอยซวยแน่ มือถือก็แบตหมด”

“อย่ามาเถียงพี่นะเจ้าเอย เรายังเด็กไม่รู้หรอกว่าโลกนี้มันมีคนที่โหดร้ายอยู่เกลื่อนไปหมด”

“ถ้ารถซ่อมเสร็จ ผมจะเขียนใบเสร็จให้ครับว่าต้องซ่อมตรงไหนไปบ้าง” หินตอบกลับไปแม้ว่าจะโดนดูถูกว่าหวังเงินของพวกเขาแต่หินก็ไม่คิดจะต่อความยาวสาวความยืด เพราะเขาเจอเหตุการณ์แบบนี้จนชินแล้ว

“แวะมาช่วยหวังผลอะไรด้วยหรือเปล่านอกจากซ่อมรถ”

“พี่ทรัพย์!” เจ้าเอยตะคอกใส่พี่ชายตัวเองที่ดูเหมือนเริ่มทำตัวแย่ใส่หินจนเธอหันไปมองเขาพลางขอโทษขอโพยเขาด้วยสีหน้าเจื่อนๆ “ขอบคุณที่ช่วยนะคะ”

หินมองร่างเล็กที่ดันพี่ชายตัวเองให้ขึ้นรถจากนั้นรถหรูก็ขับออกไปจากตรงนี้ เขาถึงกับถอนหายใจออกมากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ความจริงเขาควรขับรถเลยไปด้วยซ้ำถ้าไม่ติดว่าเก่งเด็กที่อู่บอกให้ช่วยหยุดจอดเพื่อถามว่าเธอเป็นอะไร และถ้าไม่มีอะไรเกี่ยวกับรถ เขาคงไม่ช่วยให้ตัวเองโดนดูถูกแบบนี้หรอก

แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้เขาไม่ได้รู้สึกแย่ไปกว่าการดูถูกคือการได้รู้จักกับหญิงสาวคนหนึ่งและผู้หญิงคนนั้นคือ ‘เจ้าเอย’

ณ อู่ซ่อมรถชัยกิจ

เสียงดังกึกก้องไปทั่วอู่ซ่อมรถขนาดใหญ่ที่มีพื้นที่กว้างขว้าง มีรถหรูมากมายหลายคันจอดเรียงรายเพื่อรอให้ได้รับการตรวจซ่อม ช่างที่อู่มีหลายคนและหนึ่งในนั้นคือหิน บุตรชายบุญธรรมของชัยกิจเจ้าของอู่ที่เดินตรงมาหาลูกชายที่แม้จะรับมาเลี้ยงแต่ทว่าเขากลับรักหินเสมือนลูกแท้ๆ ของตัวเอง “หิน”

แม้จะอายุมากตามประสาคนสูงวัย แต่ชัยกิจก็ยังคงดูหนุ่มและดูดีตามฉบับหนุ่มใหญ่ที่สาวน้อยสาวใหญ่ต่างพากันคลั่งไคล้ “ครับเตี่ย”

หินที่นอนอยู่ใต้ท้องรถไถลตัวออกมาพร้อมไขควงในมือที่ดำไปด้วยคราบน้ำมัน ใบหน้าหล่อเหลาก็เต็มไปด้วยฝุ่น ทว่ากลับไม่ได้บดบังความหล่อของเขาไปได้เลยสักนิด “เตี่ยเช็ครายชื่อรถ เมื่อตอนสามทุ่มกว่ามีรถเข้ามาเหรอ?”

ถามด้วยความสงสัยพร้อมกับก้มลงมองเอกสารในมือซึ่งเป็นเอกสารสำหรับจดรายละเอียดการนำรถเข้ามาซ่อมที่อู่ หินที่ได้ยินชัยกิจถามก็ทำหน้ามึนงงก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง

“รถบีเอ็มสีขาว?”

“อ๋อ” พอชัยกิจบอกสีและยี่ห้อของรถ หินถึงได้นึกออก “ใช่ครับ เมื่อคืนตอนกลับจากซ่อมรถที่หัวสะพานผมกับไอ้เก่งเจอรถคันนี้เสียอยู่ครับ”

“ยังใจดีเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะ” ชัยกิจมองลูกชายด้วยสีหน้าภูมิใจก่อนจะตบมือลงที่บ่าของหิน ซึ่งเขาก็ก้มหน้าลงรับคำชมจากผู้เป็นบิดา แม้ว่าจะไม่ใช่บิดาแท้ๆ ก็ตามทีแต่เขาก็รักชัยกิจเหมือนพ่อแท้ๆ เช่นกัน

“เตี่ย!” ก่อนที่หินจะได้พูดอะไรเสียงดังและตะคอกก็ดังขึ้นจากภายในสำนักงานของชัยกิจ ร่างสูงของชายวัยรุ่นอายุยี่สิบสองปีเดินหน้ามุ่ยมาทางหินและชัยกิจ ก่อนจะหรี่สายตามองมือของชัยกิจที่วางอยู่บนบ่าของหิน “อ้อนเอาอะไรจากเตี่ยกูอีกล่ะไอ้หิน”

“ไอ้เมฆ!” ชัยกิจตวาดเสียงดังใส่ลูกชายคนเดียวของเขา “หินเขาเป็นพี่แก เรียกเขาจิกบาลแบบนี้ได้ไง?”

“พี่ผม...” เมฆชี้นิ้วเข้าหาตัวเองก่อนจะยกยิ้มมุมปาก “มันไม่ใช่พี่ผม เพราะผมเป็นลูกคนเดียวของเตี่ย”

“ไอ้เมฆ”

“พอเถอะครับเตี่ย อย่าไปว่าอะไรน้องเลยครับ”

“กูไม่ใช่น้องมึง” หินประคองร่างชัยกิจที่จะทรงตัวไม่อยู่ “อย่าสะเออะมาเทียบตัวเองกับกู”

“...”

“มึงก็แค่เด็กที่เตี่ยกูเก็บมาเลี้ยง จำไว้” 

เมฆเดินมาเอานิ้วชี้จิ้มแผงอกแกร่งของหินที่ไม่คิดจะตอบโต้อะไรออกไป เขารู้ดีว่าเมฆไม่ชอบหน้าเขาพอๆ กับแม่ของเมฆที่ตอนนี้กลับไปดูแลกิจการของที่บ้าน หินรู้มาว่าชัยกิจกับภรรยาแม่ของเมฆ ถูกบังคับให้แต่งงานกันโดยที่ไม่ได้รักใคร่ พออยู่กันไปก็มีเมฆเป็นโซ่ทองคล้องใจแต่ทุกอย่างไม่ได้เป็นอย่างที่คิด เมื่อภรรยาของชัยกิจหมดความอดทนที่จะอยู่จึงกลับไปอยู่บ้านตัวเองและให้เมฆอยู่กับชัยกิจเนื่องจากพวกเขากลัวว่าชัยกิจจะยกทุกอย่างให้กับหิน ซึ่งทั้งสองคนไม่ได้หย่าร้างกันจึงมีสิทธิ์ในทรัพย์สมบัติของชัยกิจ

“แกมีอะไร?” ชัยกิจเปลี่ยนเรื่องเพราะสงสารหินต้องมารองรับมือรับเท้าเมฆ และที่หินไม่คิดจะทำอะไรเมฆทั้งที่ตัวเองทำได้ก็เพราะเห็นแก่เขาไง ถ้าไม่เห็นแก่เขาป่านนี้เมฆคงลงไปนอนกองกับพื้น

“วันจันทร์ผมจะพาแฟนมาที่อู่” ทั้งหินและชัยกิจต่างพากันขมวดคิ้วอย่างมึนงงที่เมฆมีแฟน เพราะไม่คิดว่าจะมีผู้หญิงคนไหนรับอารมณ์ร้อนและนิสัยหยาบคายของเขาได้ “ผมบอกไปว่าอู่นี้เป็นของผม แล้วเตี่ยก็คือลุงของผม”

“...” หินถึงกับกำหมัดแน่นเมื่อมองเมฆที่พูดแบบขอไปที

“ตามนี้นะ เพราะถึงเตี่ยจะมีสมบัติแต่ผมก็ไม่อยากให้แฟนผมเห็นเตี่ยในคราบเจ้าของอู่” เมฆดุนดันลิ้นในโพรงปากก่อนจะมองสบตากับผู้เป็นพ่อ “แฟนผมบ้านเขาโคตรรวย พ่อแม่เขามีกิจการค้าเพชรพลอย พี่ชายก็เป็นเกมเมอร์ทำงานที่บริษัทอะไหล่เครื่องบินของต่างประเทศ”

“แล้วยังไง?”

“ก็ไม่ยังไง จะให้เขามาเห็นสภาพเตี่ยที่ตัวเลอะคราบน้ำมันแบบนี้มันไม่ได้อะ” หินกัดฟันแน่นและมองร่างที่อยู่ในอ้อมกอดที่ยืนนิ่งไม่ได้ตอบโต้ ราวกับว่ากำลังเจ็บหัวใจและจุกลำคอจนไม่สามารถพูดเถียงอะไรออกไปได้ “ผมบอกเธอไปว่าเตี่ยผมเป็นผู้ดีที่มาจากเมืองจีน ผิวพรรณดีแต่เตี่ยในตอนนี้มันไม่ได้ไง”

“แต่เตี่ยก็เลี้ยงแกมา ไม่ใช่เพราะอู่ซ่อมรถนี่เหรอไง!” ร่างสูงที่ยืนอยู่ถึงกับทนไม่ได้จึงตะคอกใส่เมฆที่เบิกตากว้าง ไม่คิดว่าไอ้เด็กที่เตี่ยเก็บมาเลี้ยงจะทำสันดานแบบนี้กับเขา

“มึงเงียบปากไปเลยไอ้หิน! พ่อลูกเขาจะคุยกัน คนนอกอย่างมึงอย่าเสือก”

“พอๆ” ชัยกิจที่ยืนฟังอยู่นานห้ามทัพลูกชายทั้งสองก่อนจะมองสบตากับเมฆ “ฉันจะทำตามที่แกบอก”

“ก็แค่นี้ ขอบคุณนะเตี่ย” เมื่อได้รับคำตอบที่พึงพอใจเมฆก็ยิ้มร่าและเดินออกจากอู่ซ่อมรถไปยังรถของตัวเอง หินที่เห็นชัยกิจถอนหายใจก็พาไปนั่งยังโต๊ะหินอ่อนใต้ต้นไม้ก่อนจะนั่งยองลงและจับมือที่ของเขาเอาไว้

“ไม่เป็นอะไรนะครับเตี่ย” หินสบตากับชัยกิจที่พยักหน้ารับ

“ไปทำงานต่อเถอะ เตี่ยต้องเข้าไปเคลียร์คิวรถอีก” เมื่อนั่งจนอาการดีขึ้นชัยกิจก็ลุกขึ้นเดินตรงไปยังสำนักงานขนาดพอดีซึ่งหินเองก็อดไม่ได้ที่จะไม่เป็นห่วงผู้เป็นพ่อ

“พี่เมฆนี่โคตรเป็นลูกเลวเลยนะพี่หิน” เก่งที่ดูเหมือนจะซ่อมรถเสร็จแล้วเดินมายืนข้างหินและมองไปยังด้านในที่มีชัยกิจอยู่ในสำนักงาน “เหี้ยได้ใครอะ? เจ๊กชัยออกจากใจดี”

ผัวะ

“โอ๊ยพี่หิน! ตบผมทำไมเนี่ย” หินตบศีรษะเก่งจนเกือบจะล้มน่าคมำลงกับพื้น

“ไปทำงาน” สั่งเสียงเข้มจนเก่งทำหน้าบูด

“รู้แล้วครับ ว่าแต่ใกล้ถึงคิวรถพี่สาวคนสวยนั่นยังอะ?” ร่างสูงที่เดินไปยังรถกระบะเพื่อทำงานในส่วนของตัวเองต่อก็ต้องหยุดชะงักกับคำพูดของเก่ง “ผมจะได้มาช่วยด้วย”

“ยัง” หินตอบก่อนจะนอนลงบนเปลล้อเลื่อนและไถลตัวไปใต้ท้องรถตามเดิม “อีกหลายคันกว่าจะถึงของเธอ”

“โห ลัดคิวให้พี่เขาก่อนไม่ได้เหรอพี่หิน?” เก่งยังคงตามตื้อ ดูเหมือนเขาจะชื่นชอบเจ้าเอยเข้าเสียแล้วแต่ไม่ใช่ในแบบชู้สาว แต่เป็นเพราะความน่ารักและความนอบน้อมของเธอซะมากกว่า

“อยากโดนเตี่ยด่า ก็เอา” หินขู่เก่งที่หลังจากที่หินไม่ใจอ่อนก็เดินฟึดฟัดไปยังโซนก๊อกน้ำเพื่อล้างมือ ในส่วนของหินก็ซ่อมรถต่อพลางนึกไปถึงเจ้าของรถบีเอ็มสุดหรู พอนึกไปถึงใบหน้าสวยหวาน รอยยิ้มสดใสก็ทำให้เขาต้องสะบัดความคิดนั่นออกไป

จะไปนึกถึงเธอทำไมกัน? ไร้สาระชะมัดเลย... อชิระ

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

735.2k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

723.4k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
ไม่มีเมีย..ก็ไม่มีชีวิต

ไม่มีเมีย..ก็ไม่มีชีวิต

19.5k การดู · กำลังอัปเดต · รักเร่
“ฉันเป็นคนนะ ไม่ใช่เครื่องมือระบายความใคร่ของคุณ!” ฉันกรีดร้องอย่างไร้เสียง

เสียงของเขาเย็นชาและบาดหู “คุณเป็นภรรยาของผม มีหน้าที่ตอบสนองความต้องการทางร่างกายของผมอย่างถูกต้องตามกฎหมาย”

“สงครามเย็นของเรายังไม่จบนะ!” การขัดขืนของฉันไร้ประโยชน์ เขาได้สอดใส่เข้ามาในร่างกายของฉันแล้ว

มืออันเย็นเฉียบของเขาลูบไล้หน้าอกของฉัน ชีวิตแต่งงานห้าปี กับการมีเซ็กส์นับครั้งไม่ถ้วน ทำให้เขารู้ดีว่าจะปลุกเร้าอารมณ์ความต้องการของฉันได้อย่างไร

ในจังหวะที่ร่างกายของฉันสั่นระริกและกำลังจะแตะขอบสวรรค์ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นกะทันหัน เขาหยุดการกระทำทันที เอามือปิดปากฉันไว้ แล้วกดรับสาย

ปลายสายเป็นเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งพูดขึ้นมาเบาๆ ว่า “ที่รักคะ ฉันอยู่ที่นี่แล้วนะ”
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

500k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

574.1k การดู · เสร็จสิ้น · Yaygoh
เธอ คะนิ้ง นกน้อยที่หลงเข้าไปพัวพันกับเหล่านักแข่งใต้ดิน เธอแค่อยากตามหาน้องสาวที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหน้าโหดร้ายยิ่งกว่าขุมนรก

เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...

ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
โซ่สวาทร้อนรัก

โซ่สวาทร้อนรัก

473.2k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“ใครบอกให้คุณแต่งตัวแบบนี้หึ อยากจะโชว์ให้คนอื่นเห็นหรือไง ว่านมตัวเองมันใหญ่น่ะห้ะ”
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”

คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

515.8k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ทาสสวาทอสูรเถื่อน

ทาสสวาทอสูรเถื่อน

498k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“คืนละล้าน คุณจ่ายให้ฉันได้ไหมล่ะคะ ถ้าได้ฉันจะอ้าขารอคุณบนเตียงทุกคืนเลยค่ะทูนหัว” พิชชาภาพูดออกไปพร้อมกับใบหน้าท้าทายอย่างไม่กลัว ในเมื่อเขาอยากจะได้ตัวเธอ เขาก็ต้องลงทุน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก

So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก

303.8k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ทั้งที่เธอแค่แอบรักเขาที่เป็นเหมือนเพื่อนสนิทแต่แล้ววันหนึ่งเขากลับย่ำยีเธอจนแหลกละเอียด
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
ความรักที่หายไป

ความรักที่หายไป

12.1k การดู · กำลังอัปเดต · แตงโม
วรธันย์เกลียดที่ฉันเป็นใบ้ เขาเตรียมเอกสารหย่าไว้แล้วหลังจากงานแต่งงานของเราไม่นาน
เขายังพาผู้หญิงที่ฉันเกลียดมาอยู่ต่อหน้าฉันแล้วพูดว่า "ลินทร์พิตาตั้งท้องแล้ว"
ทุกคนรู้ว่าฉันรักวรธันย์หมดหัวใจ เพื่อเขา ฉันยอมเสียสละทุกอย่างที่มี แม้กระทั่งทำให้ปลายนิ้วที่ใช้เล่นเปียโนของฉันบาดเจ็บอย่างถาวรเพื่อช่วยชีวิตเขา...
พวกเขาทุกคนหัวเราะเยาะฉัน แต่ฉันก็เซ็นเอกสารหย่าอย่างเด็ดเดี่ยวและจากไปตลอดกาล
พันธะร้ายนายสถาปัตย์

พันธะร้ายนายสถาปัตย์

44.6k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
“ผัวไม่อยู่แรดวะ”

!! หมับ !!

“หึ...เดี๋ยวนี้หัดเที่ยวนิหว่า”

“ทำไม หรือพี่ไทม์ที่พี่ตาม ตามฉันมานี้ เปลี่ยนใจ คิดจะสนใจฉัน” คนตัวเล็กไม่พูดเปล่า ปลายฝันที่ถูกฤทธิ์แอลกอฮอล์เขาครอบงำ เผยรอยยิ้มเย้ยยันให้กับคนตัวสูง แต่นั้นคำพูดของเธอกับทำให้เขาหงุดหงิดที่เธอนั้นท้าทายเขา

“สน ไม่สนมันจะมีประโยชน์อะไรในเมื่อ เธอเป็นเมียฉันแล้ว” น้ำเสียงรอดไรฟันเอ่ยกับคนตัวเล็ก แต่นั้นปลายฝันกับไม่คิดสนใจคำพูดร้ายการที่แดกดันเธอ ไหนๆ พี่ไทม์ก็ทักทายฉันแล้ว ทักทายสามีหน่อยเป็นไง ปลายฝันถือวิสวะ โอบแขนเข้าต้นคอคนตัวสูง

“ เดี๋ยวนี้พี่ไทม์เปลี่ยนใจ เห็นฉันเป็นเมียพี่ไทม์ แล้วเหรอคะ พูดอีกสิคะ พูดดังๆ ให้คนสวยของพี่ได้ยินไปเลยสิคะ” คนตัวเล็กไม่พูดเปล่า แต่กับแกล้งซุกใบหน้าสวยหวานหน้าเข้าหาแกล้งยั่วโมโห นั้นยิ่งพลานทำให้ไทม์หงุดหงิดที่ถูกเด็กดื้ออย่างปลายฝันลวนลามตน ยัยเด็กแสบ กล้าดียังไงยั่วโมโหเขา ยังๆ ไม่รู้ตัว

“ปลายฝัน...”

“ที่พี่ไทม์ เห็นฉันเป็นเมียพี่นี่ คืนนี้คุณคนสวย คนนั้นลีลาไม่เด็ดเท่าฉันละสิ ” ปลายฝันยิ้มเย้นยัยให้กับคนนิสัยไม่ดี เจอหน้าก็หาเรื่องเลย ไหนๆ ก็เข้ามาทักทายแล้ว เอาหน่อยละกัน

“ทำไมจะไม่เด็ดละ เด็กๆ ที่ฉันเลี้ยงดู ทั้งสวย และเด็ดกว่าเธอหลายร้อยเท่า ดูจากขนาดไซส์ ขนาดหน้าอก...”-