Bondage ครางชื่อพี่หน่อยดิ / กุหลาบของเซี่ยงไฮ้

Bondage ครางชื่อพี่หน่อยดิ / กุหลาบของเซี่ยงไฮ้

Madam Hangover · กำลังอัปเดต · 127.2k คำ

678
ยอดนิยม
728
การดู
0
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

'ตะขวด' เป็นเด็กเทคนิกที่กำลังจะนั่งรถไฟฟ้ามหานครไปตีอริที่สยามพาราก_น

เเต่เผอิญได้เจอเด็กผู้หญิง ม.ปลาย ท่าทางน่ารัก ตัวเล็ก สเป็คพี่ ตัวหอม ผมสวย

เเน่นอนว่าเขาหลงรักน้องคนสวยคนนี้ตั้งเเต่เเรกพบ

ขวดตั้งหน้าตั้งตาจีบ 'น้องมนต์' เเต่ด้วยความที่เป็นคนที่ค่อนข้างพิเศษ เขามันไม่เคยจีบผู้หญิง

เลยได้เเต่เข้าหาน้องเเบบกร่างๆ ติดห่ามจนทำสาวเจ้าถึงกับกลัว

สุดท้ายเขามันก็เเค่เด็กเกเรเต็มไปด้วยปัญหาคนหนึ่งที่พยายามจะจีบผู้หญิงในสังคมที่ดีกว่า

ขวดพาเธอไปมั่วสุมเสพกัญชาด้วยกันกับเเก๊งเพื่อน จนสุดท้ายก็โดนพ่อเธอเเจ้ง ตร. จับเข้าตาราง

สองปีต่อมาขวดได้กลับมาเจอกับน้องมนตร์อีกครั้ง เเต่มัน... ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

"ศักรินทร์สมัครใจจะมาทำงานให้หนูมนต์ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป..."

เขากลับตัวกลับใจ เเละผกผันกลายมาเป็นบอดี้การ์ดของเธอ ในขณะที่อีกฝ่ายในวันนี้

คือคุณหนูหน้าใสที่พร้อมจะขยี้หัวใจของขวดให้เเหลกลาญ

บท 1

[พาร์ท : ตะขวด]

ร่างสูงใหญ่ในเสื้อช็อปสีเทาเข้มหยุดยืนอยู่หน้าป้ายที่ขึ้นว่า ‘BTS สำโรง’ พร้อมกับรุ่นน้องอีกสิบกว่าชีวิตในชุดเดียวกันยืนจังก้าจับกลุ่มกันอยู่ในโซนซื้อตั๋ว มือหยาบกร้านของชายหนุ่มที่มีทรงผมสกินเฮดสีทองสว่างกำของแข็งที่เหน็บในกางเกงรุ่นเก๋าเอาไว้แน่น กางเกงเก่า ใส่แบบไม่ซักจนเปื้อนฝุ่นในโรงรถเต็มไปหมด แต่นี่แหละคือความคลาสสิกของลูกผู้ชาย

ไม่ต้องถามว่าของแข็งที่ว่าคืออะไร มันไม่ใช่ฟ*วยอย่างแน่นอน

เขาแค่พกมีดสปาต้ายาวพอๆ กับหนึ่งศอกเท่านั้นเอง

“ไอ้เหี้ยเจ BTS ขึ้นไงวะ” ชายสกินเฮดผมทองหันกลับไปพูดแบบไม่มีหางเสียงกับ ‘เจ’ เพื่อนสนิทที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาด้วยกัน เพราะว่านี่เป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่เขาได้มีโอกาสขึ้นมาเหยียบบนสถานีรถไฟฟ้า เครื่องกดตั๋วอัตโนมัติที่ต้องกดผ่านหน้าจอไม่ทำให้เขาคุ้นชินกับความทันสมัยของมัน อาจเพราะขวดหลงใหลในยุค 70-80’ s “มึงไม่นั่งรถเมล์ไปวะ กูไม่เคยขึ้น BTS”

“ไอ้ห่านั่นมันอยู่สยาม ป่านนี้รถติดจะตายห่า ถ้าจะขึ้นรถเมล์ไปมึงคงถึงตอนสามทุ่มอ่ะ เอามั้ยล่ะไอ้ขวด” เพื่อนของเขาส่ายหัวอย่างระอา ‘ตะขวด’ หรือ ‘ขวด’ นั้นไม่เคยฟังใคร เขาที่เป็นเพื่อนที่สนิทกับมันที่สุดจึงจำเป็นต้องหาเส้นทางลัดที่ไวกว่า พอมาคิดๆ ดูแล้ว เจเองก็เบื่อนิสัยตามใจเพื่อนจนเคยตัวของตัวเองเหมือนกัน

เพราะตามใจมากมันถึงสันดานเสียแบบนี้

“แล้วถ้ายามแม่งตรวจจับมีดที่กูพกในกางเกงอ่ะ”

“เมียกูบอกมันขึ้น BTS บ่อย เดี๋ยวนี้ยามหละหลวม มึงไม่ต้องห่วงหรอก” อีกฝ่ายตบบ่าเขา เพราะช่วงหลังมานี้ น้องนิดหน่อย แฟนของเขาที่เรียกว่าเป็นสาวสวยติดแกลมนั้นขึ้นรถไฟฟ้าค่อนข้างบ่อย เพราะเจน Alpha ในเวลานี้ต้องไปที่สยามพารากัลป์เท่านั้น เธอเคยบอกเขาว่ายามค่อนข้างปล่อยปละละเลยไม่ค่อยได้สแกนตรวจโลหะเหมือนช่วงโควิดแล้ว “ก่อนห่วงเรื่องมีดกูว่ามึงห่วงรองตีนส้นเหล็กที่มึงใส่มาก่อน”

อีกฝ่ายว่าพลางพยักเพยิดไปทางรองเท้าหนังประจำสายอาชีพที่คนวงในมักรู้กัน ที่ทั้งหัวรองเท้าและส้นรองเท้าต่างทำด้วยโลหะแข็งชะงัดมันวาว ซึ่งมันจะมีผลเวลากระทืบคนให้เจ็บยิ่งกว่าโดนรองเท้าปกติทั่วไป

“ถ้ามึงอยากจะลองก็ได้นะ” ขวดยักคิ้วท้าทาย ก่อนที่จะหันไปมองพวกรุ่นน้องที่ยืนขวักไขว่ท่าทางไม่คุ้นชิน “พวกมึงมากี่คน”

“ยี่สิบ” เจกวาดสายตามองคร่าวๆ แล้วหันกลับมาพูดเรียบๆ “มึงกดทีเดียวเลย แล้วออกค่ารถให้ด้วย”

“ได้ วันนี้กูรวย” ขวดมักไถเงินกับรุ่นน้องสายอาชีพหัวอ่อน โดยเฉพาะเด็กเทคนิครุ่นใหม่แกะกล่อง เด็กรุ่นใหม่เดี๋ยวนี้พ่อแม่มีเงิน เขาไถมานิดๆ หน่อยๆ ก็ได้มาหลายพันแล้ว แต่เขาก็ไม่ได้ทำแบบนี้บ่อยนัก เพราะสมัยนี้มีรายการโหนกระสวยที่คอยเอาพวกคนไม่ดีเข้าไปย่ำยีผ่านสังคม เขาไม่อยากดังชั่วข้ามคืนและโดนด่าจนต้องปิดเฟสเหมือนวิทยาลัยอาชีวะที่เป็นข่าวเมื่อไม่กี่วันก่อน

เรียกได้ว่าเป็นตัวตึงตัวจี๊ดแห่งเทคนิกวิทยาลัยแถวนี้ก็ย่อมได้ เรียกได้ว่าเขานั้นเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางเพราะความหัวรุนแรง

“สยาม ยี่สิบคน” ขวดพูดกับพนักงานผู้ชายที่อยู่ในนั้นด้วยท่าทางสุดเปรี้ยวตีน LGBTQ+ หนุ่มก้มหน้าก้มตาคิดเงินส่งบัตรยี่สิบใบให้อย่างหวาดกลัว คนรอบข้างก็มองมาเพราะไม่อยากจะเข้าไปใกล้ อาจเพราะลักษณะของพวกเขานั้นไม่ต่างกับเด็กไม่รู้จักโต ดีแต่กร่างไปวันๆ ไม่มีหัวคิด

ซึ่งนั่นก็ไม่ได้เกินจริงสักเท่าไหร่ หากแต่ขวดยังอยู่ในวัยคึกคะนองจนไม่รู้ความหมายของสายตาเหล่านั้น เขามักคิดว่าคนพวกนั้นจับเขาเป็นจุดสนใจเพราะความโดดเด่น โดยใช้ความมั่นใจแบบผิดๆ

เพราะเป็นคนแบบนี้มาตั้งแต่เด็กๆ จนไม่เอาอ่าวเรื่องการเรียน ผลเกรดที่ไม่ได้สวยงามนักจึงทำให้พ่อของเขาตัดสินใจส่งขวดเข้าสายอาชีพตั้งแต่จบประถม เขาอยากให้ลูกมีงานมีการทำ ไม่ต้องเรียนไม่จบอย่างตัวเอง อย่างน้อยจบอุตสาหกรรมไปก็จะได้มีงานรองรับและเอาตัวรอดได้ (ถ้าเขาจบได้จริงน่ะนะ) แต่ยิ่งส่งเข้าสถานศึกษาที่มีคนหลายแบบมารวมตัวกัน และแน่นอนว่าส่วนใหญ่มีแต่เด็กผู้ชาย ขวดจึงถูกบ่มเพาะด้วยสภาพแวดล้อมรอบตัวให้เลือดร้อนตั้งแต่เยาว์วัย จนกลายเป็นตัวตั้งตัวตีในวิทยาลัยจนได้ขึ้นมาเป็นหัวหน้ากลุ่ม ได้แหวนรุ่นจากรุ่นพี่ด้วยความเสน่หาจากการต่อยตี ซึ่งแน่นอนว่านั่นไม่ใช่เรื่องที่น่าภูมิใจสักเท่าไหร่ในสายตาของครอบครัวเขา

ที่ส่งไปคือส่งไปเรียน แต่ดันไปตีกับคนอื่นซะงั้น

ทุกๆ วันขวดมักจะชวนรุ่นน้องโดดคาบสอนไปมีเรื่องเป็นประจำ บางครั้งได้ลงข่าวตามเพจข่าวในเฟสบุ้คด้วยประปราย แน่นอนว่าผู้คนที่แวะเวียนเข้ามาเสพข่าวก่นด่าพวกเขาอย่างไม่เหลือชิ้นดี หากแต่ขวดก็ไม่ได้สนใจ แม้เขาจะถูกตราหน้าว่าเป็นพวกไอ้เด็กเปรต และสังคมส่วนใหญ่หันหลังให้อย่างไม่ไยดีและจัดรวมพวกเขาอยู่ในหมวด ‘ขยะสังคม’

แต่แล้วยังไง? คนอย่างเขาไม่เอาเรื่องแค่นี้มาคิดให้ปวดหัวอยู่แล้ว

เหตการณ์ในวันนี้ที่ทำให้เขาต้องยกพวกเดินทางผ่านรถไฟฟ้า ก็เพราะ ‘ไอ้เต้’ อริอาชีวะอีกวิทยาลัยหนึ่งที่เหม็นขี้หน้ากับวิทยาลัยเขาอยู่เริ่มเคลื่อนไหว โพสต์กวนประสาทอ้อนบาทาลงในเฟส และท้าทายว่าจะไปยกพวกตีกับวิทยาลัยเขาให้จมดิน หากแต่เรื่องในตอนนั้นแทบไม่ได้อยู่ในเสี้ยวสมองของขวดเพราะเขากำลังติดแฟน

จนวันหนึ่ง...

ในวันที่ขวดโดนนอกใจ ไอ้เต้ก็โพสต์รูปเสื้อช็อปวิทยาลัยโดนจุดเผาโชว์ประจานลงเฟสบุ้คอีกครั้ง และนั่นทำให้เขาเลือดขึ้นหน้า

หยามหน้ากันเกินไป

ช็อปคือศักดิ์ศรี สตรีคือรางวัล แหวนรุ่นคือของหมั้น โจษจันต้องเป็นแค่วิทยาลัยเทคนิกของเขาเท่านั้น

แล้วคิดว่าเผาช็อปวิทยาลัยของเขาไป แล้วตัวตั้งตัวตีอย่างเขาจะทำยังไง?

ก็แค่คิดที่จะแทงมันสักแผลให้พอเจ็บลิ้นปี่ ตะลุมบอนทั้งกลุ่มมันให้กระดูกหักสักซี่สองซี่ ให้ไปนอนโรงบาลเล่นๆ สักอาทิตย์นึง ในข้อหาที่บังอาจมาหยามหน้าเขาในตอนที่กำลังอกหักและเฮิร์ทหนักอย่างถึงขีดสุด

เมื่อกดบัตรได้พวกเขาจึงเดินออกันขึ้นไปบนชานชาลา ยามที่ตรวจความเรียบร้อยอยู่แถวนั้นดูจับตามองกลุ่มนี้เป็นพิเศษ อาจเพราะดูท่าทางน่าจะชอบแหกกฎมากกว่าบุคคลทั่วไป หากแต่กลุ่มของขวดกลับไม่มีใครเดินล้ำเส้นเหลืองไปเลยสักนิด

แต่เพราะพวกมียี่สิบกว่าชีวิตก็เลยเหมือนเด็กกร่างมายึดรถไฟ ขวดที่ก้าวเข้ามาในรถไฟฟ้ากำมีดปลายแหลมยาว 15 นิ้วข้างในกางเกงยีนส์ตัวโปรดพร้อมกับเดาะลิ้น เขามีวิธีใส่มันอย่างชำนาญเพื่อซ่อนจากสายตาของผู้คน แม้ว่ามีดนั่นจะยาวมาก แต่ไม่เคยเฉียดบาดเข้าเนื้อขาของเขา

เมื่อเหลือบไปเห็นว่าผู้คนต่างมองเขาอย่างกล้าๆ กลัวๆ ขวดที่แสนภาคภูมิใจจึงหันไปยักคิ้วให้เจ

“กูมันเท่ที่สุด เห็นยัง” เขาออกปากชื่นชมตัวเองทั้งที่ความจริงผู้คนมองมาที่เขาเพราะรังเกียจไม่อยากเข้าใกล้ต่างหาก เจที่หมั่นไส้เลยชูนิ้วกลางให้

“เมียเก่ายังดูแลไม่ได้ นับประสาอะไรกับเสื้อช็อปที่โดนเผา”

“ไอ้ควาย” อีกฝ่ายสบถด่าในทันที เรื่องของแฟนเก่า อย่ามาจี้ปมกัน มันไม่เท่พอ ผู้ชายอย่างเขาไม่เสียน้ำตาให้ผู้หญิงเฮงซวยอยู่แล้ว “เพราะมีไอ้หน้าโง่ที่ไหนเข้าไปในถิ่นมันนั่นแหละว่ะ ไม่ก็ไอ้เหี้ยนั่นแม่งอ่อนด๋อยเกินไป เสื้อช็อปตัวเดียวยังดูแลไม่ได้”

“กูไม่เกี่ยว ไม่ต้องมาด่ากู”

“ไอ้ควาย” ขวดด่าเขาซ้ำอีกหน อาจเพราะหมั่นไส้เพื่อนที่กวนบาทา ก่อนที่จะได้ยินเหมือนรถไฟถึงสถานีอุดมสุข พร้อมๆ กับที่สายตาสะดุดอยู่กับคู่รักในชุดนักเรียนคู่นึงที่เดินเข้ามาหลังจากที่ประตูเลื่อนฝั่งที่เขายืนท้าวแขนอยู่

ไม่เชิงแฟน แต่เด็กผู้หญิงอ่ะ

น่ารักชิบหาย

“ไอ้เจ มึงดูเด็กคนนั้นดิ” ความเลือดร้อนลดลงเกือบครึ่ง ขวดเริ่มเบนความสนใจไปที่เด็กผู้หญิงในชุดนักเรียนคนนั้น แทบลืมความหงุดหงิดงุ่นง่านเมื่อก่อนหน้านี้ที่มีต่อไอ้เต้จนหมดสิ้น เด็กหนุ่มตบหัวเจให้หันไปดูในจังหวะที่พวกนั้นก้าวเข้ามาในอีกชานชาลาหนึ่ง “น่าจิ้ม”

“เอาเรื่องเมียเก่ามึงให้รอดก่อน” เจมองตามไปยังรูปร่างบอบบาง ผิวขาวอมชมพู แขนขาเรียวสวยและผมยาวสีดำสนิทแถมดูเงางามยังกับทำซาลอนมาทุกวัน น้องสาวในชุดนักเรียนกระโปรงฟ้ากับไทค์สีเดียวกันที่ดูทรงคุณหนูนิดๆ นั้นน่ารักจนทำให้หลง “แต่น่ารักจริง”

“กูไม่ชอบยึดติด ไอ้โบว์มันก็แค่แฟนเก่าที่นอกใจกูเพราะโง่ มันไม่เลือกผู้ชายเท่ๆ อย่างกูเอง” ขวดยักไหล่ พูดแล้วก็เคืองไม่หาย เพราะผู้ชายที่แฟนเก่าของเขาเลือกมันคือเด็กติดยาที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าอะไร “พอดีของกูมันร้อน กูจะสอยเด็กนานาชาติ”

“มึงมันเหี้ยเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ” เจผู้ที่อุทิศตัวให้นิดหน่อยเพียงคนเดียวถึงกับรับไม่ได้ในความหน้าตัวเมียของอีกฝ่าย ส่ายหน้าเป็นพัลวันอย่างชินชากับสันดานของเพื่อนตัวเอง แล้วเหลียวหลังกลับไปมองอีกครั้ง “แต่น้องมันมากับแฟน ดูแล้วอายุไม่ถึงสิบแปดด้วยซ้ำมั้ง มึงแน่ใจ?”

เขาแค่นหัวเราะ ตบบ่าเพื่อนแล้วบอกมันทางสายตาว่า ‘ถึงมีแฟนแล้ว แต่พอดีว่ากูชอบ กูก็จะเอาว่ะไอ้สัส’

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ

Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ

2m การดู · เสร็จสิ้น · Tiwa ทิวา
“ว้าว นี่พี่ชอบนิ่มจริงเหรอเนี่ย” ที่พูดไปก็แค่ติดตลก ไม่อยากให้พี่เขาเครียด
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

656k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

651.3k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
เกลียดรัก

เกลียดรัก

460.4k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
คนบางคนมักจะให้ความสำคัญต่อคนที่ตัวเองเกลียด
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

451.1k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ

คลั่งรักร้ายนายวิศวะ

366.3k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ไง...หลบหน้าผัวมาหลายวัน" คนตัวโตกดเสียงมาอย่างไม่น่าฟัง ยิ่งเธอขัดขืนเขายิ่งเพิ่มแรงบีบที่ข้อมือ

"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน

"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"

"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด

"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน

"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก

"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น

"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน

กรงรักจำนน

239.6k การดู · เสร็จสิ้น · ผ้ายับที่พับไว้
เธอเป็นเพียงพยาบาลตัวเล็ก ๆ ที่ถูกจ้างให้มาดูแลย่าของเขา แต่กลับถูกดึงเข้าไปอยู่ในเกมของครอบครัวมหาเศรษฐี เกมที่เธอไม่ได้สมัครใจแม้แต่น้อย
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง

พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง

316.4k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
“แอบฟังแล้วคิดว่าฉันจะปล่อยผ่านไปง่ายๆ งั้นเหรอ”

“ฉันไม่ได้แอบ”

“แต่เธอได้ยิน”

“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”

“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง

“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”

“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม

“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย

“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”

“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

829.9k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า
พิษรักคุณหมอ

พิษรักคุณหมอ

307.3k การดู · เสร็จสิ้น · เพียงเม็ดทราย
"มีนอยากกินน้ำอุ่นค่ะ" "ที่ห้องไม่มีน้ำอุ่นหรอก เอาอย่างอื่นแทนไหม...อุ่นเหมือนกัน" นอกจากฝีมือผ่าตัดคุณหมอฟันยังเหลี่ยมจัดอีกด้วย
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน

“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน

โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

516.8k การดู · เสร็จสิ้น · Yaygoh
เธอ คะนิ้ง นกน้อยที่หลงเข้าไปพัวพันกับเหล่านักแข่งใต้ดิน เธอแค่อยากตามหาน้องสาวที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหน้าโหดร้ายยิ่งกว่าขุมนรก

เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...

ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

430.8k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง