การกลับมาของเจ้าหญิงมาเฟีย

การกลับมาของเจ้าหญิงมาเฟีย

Tonje Unosen · เสร็จสิ้น · 391.0k คำ

619
ยอดนิยม
7.9k
การดู
216
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

, let's break down this translation task.

1. Analyze the Source Text:

Source: "Talia have been living with her mother, stepsister and Stepfather for years. One day she finally get away from them. Suddenly she learn she have more family out there and she have many people that actually love her, something she have never felt before! At least not as she can remember. She have to learn to trust others, get her new brothers to accept her for who she is!"
Genre: Contemporary fiction / Drama / Romance / Young Adult (implied by the tropes: abusive stepfamily, discovering new family, learning to trust).
Tone: Emotional, hopeful, slightly dramatic.
Grammar/Style of Source: The source text has some minor grammatical errors ("Talia have been", "she learn", "she have"). I need to translate the meaning into fluent, natural Thai, ignoring the English grammatical flaws.

2. Sentence-by-Sentence Translation & Adaptation:

Sentence 1: "Talia have been living with her mother, stepsister and Stepfather for years."

Draft 1: ทาเลียอาศัยอยู่กับแม่ น้องสาวต่างแม่ และพ่อเลี้ยงมาหลายปี
Refinement: "stepsister" could be พี่สาวต่างแม่/พ่อ or น้องสาวต่างแม่/พ่อ. Usually, in these Cinderella-esque tropes, it's a stepsister. Let's use 'พี่น้องต่างพ่อ/แม่' or just specify based on typical Thai flow. Let's use 'พี่สาวต่างพ่อ' (stepsister - assuming older, or just 'ลูกติดพ่อเลี้ยง' / 'ลูกเลี้ยงของแม่'). Let's go with "แม่ พี่สาวต่างพ่อ และพ่อเลี้ยง" (mother, stepsister, stepfather) or just "แม่ พ่อเลี้ยง และลูกติดของเขา" (mother, stepfather, and his child). Let's stick closer to the text: "ทาเลียทนอาศัยอยู่กับแม่ พ่อเลี้ยง และพี่สาวต่างพ่อมานานหลายปี" (Adding 'ทน' implies enduring, which fits the context of "finally getting away"). Let's keep it neutral but descriptive: ทาเลียอาศัยอยู่กับแม่ พ่อเลี้ยง และพี่สาวต่างพ่อมานานหลายปี


Sentence 2: "One day she finally get away from them."

Draft 1: วันหนึ่งในที่สุดเธอก็หนีไปจากพวกเขาได้
Refinement: จนกระทั่งวันหนึ่ง ในที่สุดเธอก็สามารถหนีพ้นจากคนเหล่านั้นมาได้ (Until one day, she finally managed to escape from those people.) "หนีพ้น" sounds more dramatic and fitting.


Sentence 3: "Suddenly she learn she have more family out there and she have many people that actually love her, something she have never felt before!"

Draft 1: จู่ๆ เธอก็รู้ว่าเธอมีครอบครัวอยู่ข้างนอกนั่น และมีคนมากมายที่รักเธอจริงๆ ซึ่งเป็นสิ่งที่เธอไม่เคยรู้สึกมาก่อน!
Refinement: จู่ๆ เธอก็ได้รับรู้ว่าตัวเองยังมีครอบครัวคนอื่นๆ อยู่อีก และมีคนมากมายที่รักเธออย่างแท้จริง... ซึ่งเป็นความรู้สึกที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อนเลยในชีวิต! (Suddenly she learned that she still has other family members out there, and there are many people who truly love her... a feeling she has never touched before in her life!)


Sentence 4: "At least not as she can remember."

Draft 1: อย่างน้อยก็เท่าที่เธอจำได้
Refinement: หรืออย่างน้อยก็เท่าที่เธอพอจะจำความได้ (Or at least as far as she can remember.)


Sentence 5: "She have to learn to trust others, get her new brothers to accept her for who she is!"

Draft 1: เธอต้องเรียนรู้ที่จะไว้ใจคนอื่น ทำให้พี่ชายคนใหม่ยอมรับในตัวตนที่เธอเป็น!
Refinement: เธอต้องเรียนรู้ที่จะเปิดใจเชื่อใจผู้อื่น และทำให้บรรดาพี่ชายคนใหม่ยอมรับในตัวตนที่แท้จริงของเธอให้ได้! (She must learn to open her heart to trust others, and make her new brothers accept her true self!) Note: "brothers" is plural, so "บรรดาพี่ชาย" or "พี่ๆ" works well.

3. Review and Polish (Putting it together):
ทาเลียอาศัยอยู่กับแม่ พ่อเลี้ยง และพี่สาวต่างพ่อมานานหลายปี จนกระทั่งวันหนึ่ง ในที่สุดเธอก็สามารถหนีพ้นจากคนเหล่านั้นมาได้ จู่ๆ เธอก็ได้รับรู้ว่าตัวเองยังมีครอบครัวคนอื่นๆ อยู่อีก และมีคนมากมายที่รักเธออย่างแท้จริง... ซึ่งเป็นความรู้สึกที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อนเลยในชีวิต! หรืออย่างน้อยก็เท่าที่เธอพอจะจำความได้ เธอต้องเรียนรู้ที่จะเปิดใจเชื่อใจผู้อื่น และทำให้บรรดาพี่ชายคนใหม่ยอมรับในตัวตนที่แท้จริงของเธอให้ได้!

Let's tweak the flow slightly for better Thai literary cadence.
"ทาเลียต้องทนอาศัยอยู่กับแม่ พ่อเลี้ยง และพี่สาวต่างพ่อมานานหลายปี จนกระทั่งวันหนึ่ง ในที่สุดเธอก็สามารถหนีพ้นจากคนเหล่านั้นมาได้ ทว่าจู่ๆ เธอก็ได้รับรู้ว่าตัวเองยังมีครอบครัวคนอื่นๆ อยู่อีก และมีคนมากมายที่รักเธออย่างแท้จริง... ซึ่งเป็นความรู้สึกที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อนเลยในชีวิต! หรืออย่างน้อยก็เท่าที่เธอพอจะจำความได้ ตอนนี้เธอต้องเรียนรู้ที่จะเปิดใจเชื่อใจผู้อื่น และทำให้บรรดาพี่ชายคนใหม่ยอมรับในตัวตนที่แท้จริงของเธอให้ได้!"

Looks good. It captures the emotional weight and the narrative arc perfectly. The prompt asks for ONLY the Thai translation, no headers.

Final check of the output:
ทาเลียต้องทนอาศัยอยู่กับแม่ พ่อเลี้ยง และพี่สาวต่างพ่อมานานหลายปี จนกระทั่งวันหนึ่ง ในที่สุดเธอก็สามารถหนีพ้นจากคนเหล่านั้นมาได้ จู่ๆ เธอก็ได้รับรู้ว่าตัวเองยังมีครอบครัวคนอื่นๆ อยู่อีก และมีคนมากมายที่รักเธออย่างแท้จริง... ซึ่งเป็นความรู้สึกที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อนเลยในชีวิต! หรืออย่างน้อยก็เท่าที่เธอพอจะจำความได้ ตอนนี้เธอต้องเรียนรู้ที่จะเปิดใจเชื่อใจผู้อื่น และทำให้บรรดาพี่ชายคนใหม่ยอมรับในตัวตนที่แท้จริงของเธอให้ได้!

I will remove "ตอนนี้" (now) as it's not strictly in the text, though implied.
"เธอต้องเรียนรู้ที่จะเชื่อใจผู้อื่น และทำให้บรรดาพี่ชายคนใหม่ยอมรับในสิ่งที่เธอเป็นให้ได้!"

Let's refine the final version:
ทาเลียอาศัยอยู่กับแม่ พ่อเลี้ยง และพี่สาวต่างพ่อมานานหลายปี จนกระทั่งวันหนึ่ง ในที่สุดเธอก็หนีพ้นจากพวกเขามาได้ จู่ๆ เธอก็ได้รับรู้ว่าตัวเองยังมีครอบครัวคนอื่นๆ อยู่อีก และมีคนมากมายที่รักเธออย่างแท้จริง ซึ่งเป็นสิ่งที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อนเลย! หรืออย่างน้อยก็เท่าที่เธอพอจะจำความได้ เธอต้องเรียนรู้ที่จะเชื่อใจผู้อื่น และทำให้บรรดาพี่ชายคนใหม่ยอมรับในตัวตนที่แท้จริงของเธอให้ได้!

This is accurate, flows well, and matches the tone.
ทาเลียอาศัยอยู่กับแม่ พ่อเลี้ยง และพี่สาวต่างพ่อมานานหลายปี จนกระทั่งวันหนึ่ง ในที่สุดเธอก็หนีพ้นจากพวกเขามาได้ จู่ๆ เธอก็ได้รับรู้ว่าตัวเองยังมีครอบครัวคนอื่นๆ อยู่อีก และมีคนมากมายที่รักเธออย่างแท้จริง ซึ่งเป็นความรู้สึกที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อนเลยในชีวิต! หรืออย่างน้อยก็เท่าที่เธอพอจะจำความได้ เธอต้องเรียนรู้ที่จะเปิดใจเชื่อใจผู้อื่น และทำให้บรรดาพี่ชายคนใหม่ยอมรับในตัวตนที่แท้จริงของเธอให้ได้!

บท 1

มุมมองของทาเลีย

มันเหมือนปอดกำลังไหม้จากข้างใน แต่ฉันหยุดไม่ได้ ฉันปล่อยให้พวกเขาจับได้ไม่ได้! ฉันแน่ใจว่าถ้าหยุด มันจะเป็นจุดจบของฉันแน่ ฉันต้องไปต่อ นี่คือโอกาสสุดท้ายที่จะหนีออกจากนรกนั่น

ทั้งร่างฉันปวดระบมไปหมดจากบาดแผลเต็มตัว แต่ฉันก็หยุดไม่ได้ ฉันต้องไปต่อ ฉันทนโดนซ้อมจากพวกเขาอีกไม่ได้แล้ว ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมพวกเขาต้องทำกับฉันแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ฉันทำอะไรถึงต้องมาใช้ชีวิตแบบนี้กัน? ฉันพยายามทำทุกอย่างให้พวกเขาพอใจมาตลอด แต่ไม่ว่าทำอะไร ก็ไม่เคยดีพอ ฉันวางแผนหนีมาหลายสัปดาห์แล้ว เพราะงั้นฉันห้ามยอมแพ้

ฉันกำสายสะพายที่พาดไหล่ไว้แน่น ดึงกระเป๋าเป้ให้ชิดตัว แล้วกวาดตามองไปรอบๆ เห็นว่าตัวเองเข้ามาใกล้เมืองแล้ว ขอแค่ขึ้นรถบัสได้ ก็จะได้หนีไปให้ไกลจากที่นี่ หวังว่าพวกเขาจะไม่เจอฉันอีกตลอดไป

แต่ฉันต้องพักก่อน ขาฉันไม่ไหวแล้ว ถ้าไม่หยุดสักนิดคงเดินต่อไม่ได้ ฉันรู้สึกเหมือนจะหมดสติจากความอ่อนล้า เริ่มสะดุดเท้าตัวเอง แล้วจู่ๆ ก็เห็นรถคันหนึ่งพุ่งตรงมาทางฉัน เสียงยางเสียดถนนดังลั่น

ฉันเห็นคนหลายคนรีบเปิดประตูรถวิ่งเข้ามาหาฉัน ก่อนที่ทุกอย่างจะมืดดำ และฉันก็ลืมตาต่อไม่ไหวอีกแล้ว

(ไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านั้น)

ตอนนี้ฉันกำลังทำอาหารเย็นให้แม่ของฉัน น้องสาวต่างพ่อ และพ่อเลี้ยง ฉันรู้ว่าพวกเขาจะกลับบ้านในอีกไม่นาน ฉันเลยต้องรีบทำให้เสร็จ ฉันเก็บกระเป๋าเป้เรียบร้อยแล้ว ใส่ของมีค่าทั้งหมดที่มี

ถึงฉันจะไม่ได้มีอะไรเยอะ แต่ของไม่กี่ชิ้นที่มีอยู่ก็เป็นของที่ได้มาจากคนเพียงคนเดียวที่เคยแคร์ฉันจริงๆ ฉันคิดถึงเขา เขาต้องย้ายออกไปเมื่อสี่ปีก่อน หลังจากนั้นฉันก็เหมือนติดอยู่ที่นี่ แทบไม่มีใครเลย

ฉันเอากระเป๋าเป้ไปซ่อนไว้ในพุ่มไม้ถัดลงไปตามถนนนิดหน่อย ดังนั้นคืนนี้ตอนฉันหนี ฉันต้องรีบไปคว้ามันแล้วก็หายไปจากที่นี่ให้ได้ ฉันได้ยินเสียงรถจอดหน้าบ้าน จึงรีบตักอาหารใส่จานอย่างรวดเร็ว วางทั้งหมดบนโต๊ะอาหาร แล้วไปยืนรอรับพวกเขาตรงประตู

“หวังว่าอาหารจะเสร็จแล้วนะ เพื่อประโยชน์ของแกเองนั่นแหละ!” เกรเกอร์เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยาะ ฉันก้มตาลงมองพื้น แล้วพยักหน้าเบาๆ ขณะเกรเกอร์ แม่ของฉัน—บิอังกา—และน้องสาวต่างพ่อ สการ์เล็ตต์ เดินผ่านไป สการ์เล็ตต์ผลักฉันแรงๆ ตอนเดินเฉียด

พวกเขานั่งลงรอบโต๊ะ เริ่มกินอาหารไปคุยกันไป ยิ้ม หัวเราะ เล่าเรื่องวันของตัวเอง เหมือนฉันไม่ได้อยู่ตรงนั้นเลยด้วยซ้ำ

“ไปเอาเบียร์มาให้กู เดี๋ยวนี้ ไอ้ตัวร่าน!” เกรเกอร์สั่ง ฉันรีบเดินเงียบๆ เข้าไปในครัว หยิบเบียร์ให้เขา แล้วเดินกลับออกมา วางขวดไว้บนโต๊ะข้างๆ เขา

เขามองเบียร์ แล้วเงยหน้ามองฉัน แล้วก้มไปมองเบียร์อีกครั้ง ก่อนที่ฝ่ามือหนักๆ จะตบเข้าที่หน้าอย่างจัง

“คิดว่ากูจะกินได้ไง ในเมื่อแกยังไม่แม้แต่จะเปิดให้?” เขาแสยะ

ฉันรีบหยิบเบียร์ขึ้นมาเปิดแล้ววางกลับลงไป คุณเห็นไหม ต่อให้ทำอะไร มันก็ไม่มีวันดีพอ ถ้าฉันเปิดมาก่อน เขาก็จะตบฉันข้อหาเปิดโดยไม่ได้รับอนุญาต แต่ถ้าไม่เปิด ฉันก็โดนตบข้อหาไม่เปิดให้

ฉันถอยกลับไปเล็กน้อยอย่างเงียบงัน สายตายังคงจมอยู่กับพื้น ไม่นานนัก แม่แสนดีของฉันก็โวยขึ้นมา

“เอาไวน์แดงให้ฉันแก้วหนึ่ง!” เธอกรีดเสียง ฉันเดินเข้าไปในครัวอย่างเงียบๆ หยิบแก้วไวน์กับขวดไวน์แดงยี่ห้อที่เธอชอบ

ฉันกลับเข้าห้องอาหาร วางแก้วลงบนโต๊ะ เปิดขวดแล้วรินให้เต็ม ก่อนวางขวดไว้บนโต๊ะ แล้วถอยหลังออกมา

พวกเขากินเสร็จก็ลุกขึ้นยืน

“เก็บกวาดไอ้ความเละเทะนี่ซะ อีตัวสารเลว!” สการ์เล็ตต์พูดก่อนเดินออกจากห้อง มุ่งขึ้นชั้นสอง

ฉันเริ่มเก็บของบนโต๊ะให้เงียบที่สุดเท่าที่ทำได้ แต่ฉันเผลอทำเสียงดังขึ้นนิดเดียว แล้วหมัดก็อัดเข้าที่ท้องฉันทันที

“พวกกูบอกแล้วไงว่าอย่าทำเสียง!” เกรเกอร์คำราม จากนั้นเขากระชากผมฉันลากไปยังที่โล่งกว่า ก่อนจะเริ่มซ้อมฉัน เขาเตะฉัน แล้วฉุดฉันขึ้นเหวี่ยงกระแทกกำแพง

“พรุ่งนี้เช้าลงมาเมื่อไหร่ ทุกอย่างต้องเกลี้ยง ถ้าได้ยินเสียงแม้แต่ทีเดียว แกจะได้เรียนบทเรียนใหม่!” เกรเกอร์พูดอย่างเดือดดาล ก่อนที่เขากับแม่แสนดีของฉันจะเดินขึ้นไปชั้นสอง

ฉันปล่อยให้น้ำตาไหลลงข้างแก้มหนึ่งหยด แล้วค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้น ฉันรออยู่หลายชั่วโมงกว่าจะกล้าขยับ ระหว่างนั้นได้แต่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่ตรงเดิม

พอแน่ใจว่าพวกเขาเข้าห้องและหลับแล้ว ฉันค่อยๆ เดินไปที่ประตู ปิดมันให้เงียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วเดินแผ่วเบาไปยังที่ซ่อนกระเป๋าเป้ ก่อนจะเริ่มวิ่งสุดชีวิตมุ่งหน้าไปทางเมือง

นี่คือโอกาสเดียวของฉันที่จะหนีจากที่นี่ ขอแค่ถึงเมือง ขึ้นรถบัสไปที่ไหนก็ได้แบบสุ่มๆ แล้วฉันค่อยรักษาแผลจากการซ้อมของวันนี้ ร่างฉันเหมือนแผนภูมิสี ทั้งดำ น้ำเงิน ม่วง แดง เหลือง เขียว จากรอยช้ำทั่วตัว

บางรอยเพิ่งเกิด บางรอยเริ่มจาง บางรอยกำลังขึ้นใหม่ นี่คือสภาพที่เป็นมานานเท่าที่ฉันจำความได้ ฉันถูกห้ามไม่ให้ทำเสียงแม้แต่นิดเดียว ถ้าทำ ก็โดนซ้อม

ฉันต้องทำอาหารให้พวกเขา ไม่งั้นก็โดนซ้อม ถ้าพวกเขาจับได้ว่าฉันกินอะไรโดยไม่ได้รับอนุญาต ก็โดนซ้อม ฉันเคยอธิษฐานมานับครั้งไม่ถ้วน ขอให้ตัวเองอย่าตื่นขึ้นมาในเช้าวันถัดไปเลย

แต่ไม่รู้ทำไม ฉันก็ยังตื่นขึ้นมาทุกครั้ง แล้วต้องทนให้ชีวิตบ้าๆ นี่ดำเนินต่อไป ทว่า วันนี้…วันนี้คือวันสุดท้าย ในที่สุดฉันก็ก้าวออกมาเพื่อหนี ฉันต้องเก็บเงินให้พอ เพื่อที่ฉันจะได้หนีไปได้จริงๆ เสียที

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

996.3k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า
รักร้าย ลูกชายมาเฟีย 《อาชิ..My Hero》

รักร้าย ลูกชายมาเฟีย 《อาชิ..My Hero》

20.2k การดู · เสร็จสิ้น · Melyssa
อาชิ ลูกชายคนโตของแทนไท เขากลายเป็นฮีโร่ของเด็กผู้หญิงรุ่นน้อง เพราะเข้าไปช่วยตอนเธอถูกรุ่นพี่กลั่นแกล้ง แต่แล้ววันหนึ่งเธอกลายมาเป็นเพื่อนร่วมชั้น ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหนก็มักจะมีเธอ

เพราะ ‘อาชิ’ เคยช่วยเหลือเด็กสาวอย่าง ‘ชะเอม’ ที่โดนเพื่อนรังแกตั้งแต่ตอนเด็กๆ เธอเลยติดเขาแจมาตั้งแต่ตอนนั้น เขาไปไหนเธอไปด้วย จนกลายเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันทั้งที่เธอเป็นเด็กสาวคนเดียวในแก๊ง แม้ในตอนแรกอาชิสุดแสนจะรำคาญชะเอม แต่ไม่รู้ทำไมไปๆ มาๆ พอมีคนมายุ่งวุ่นวายกับเธอก็ออกอาการหวงก้างซะงั้น แถมยังแสดงมุมอ่อนโยนออกมาให้เห็นอีกต่างหาก
รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

815.3k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
เมียเด็กของผู้พันสายดุ

เมียเด็กของผู้พันสายดุ

14.7k การดู · เสร็จสิ้น · อังกฤษ - อักษรสีทอง - ลูกปัด - นาคิม
"ถ้าคิดว่าฉันจะใจดีเหมือนพ่อของเธอ... ก็เลิกฝันไปได้เลย ม่านมุก!"

การสูญเสียพ่อผู้เป็นดั่งโลกทั้งใบในภารกิจลับ ทำให้ชีวิตของ ‘ม่านมุก’ เด็กสาววัยยี่สิบปีต้องพลิกผัน เธอถูกโยนเข้ามาอยู่ในความดูแลของ ‘พันเอก รุจิภาส วงศ์เดชา’ ผู้บังคับการกองพันทหารราบสายดุ ผู้ชายที่พ่อเธอเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องเขาไว้!

เขาคือเสือร้ายแห่งกองทัพ เย่อหยิ่ง บ้าอำนาจ และไร้ซึ่งความอ่อนโยน
เขาต้อนรับเธอด้วย 'กฎเหล็ก 5 ข้อ' ที่ขีดเส้นแบ่งสถานะระหว่าง 'ผู้ปกครอง' และ 'เด็กในความดูแล' อย่างชัดเจน

ทว่า... ภายใต้ใบหน้าที่ถมึงทึงและคำพูดที่เย็นชา กลับซ่อนความรู้สึกหวงแหนที่ลึกล้ำจนน่ากลัว
ยิ่งเธอพยศ เขาก็ยิ่งอยากปราบให้อยู่หมัด
ยิ่งเธอหนี เขาก็ยิ่งอยากกักขังเธอไว้ในกรงทองของเขาตลอดกาล!

แต่เมื่อความจริงในอดีตถูกเปิดเผย พร้อมกับความลับที่ถูกซ่อนไว้ใต้รอยแผลเป็น
สมรภูมิแห่งความรักครั้งนี้... ผู้พันสายดุจะยอมคุกเข่าเพื่อสยบหัวใจเด็กพยศได้อย่างไร?

“จำไว้นะม่านมุก... ใครกล้าแตะต้องเธอ... มันต้องตาย!”
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก

So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก

346.3k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ทั้งที่เธอแค่แอบรักเขาที่เป็นเหมือนเพื่อนสนิทแต่แล้ววันหนึ่งเขากลับย่ำยีเธอจนแหลกละเอียด
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
กลรักเมียแต่ง

กลรักเมียแต่ง

10.3k การดู · เสร็จสิ้น · ทิพย์วารี
เป็นการแต่งงานระหว่างพระเอกนางเอกเพื่อจุดประสงค์บางอย่างที่พวกเขาต้องปกปิดไว้ไม่ให้ใครรู้นอกจากพวกเขาทั้งสองเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการและมีข้อตกลงทำสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรเพื่อจะได้ไม่มีใครได้เปรียบและเสียเปรียบและทำผิดสัญญาและข้อตกลงที่ทำไว้ แต่มันไม่ได้ง่ายอย่างที่พวกเขาคิดเพราะและการจะมีทายาทเพื่อจะได้รับมรดกนั้นมันไม่ง่ายเพราะต่างก็ไม่อยากมีพัธะผูกพักกันและกันและพระอกก็มีแฟนแล้วเขาก็ไม่ได้รักเธอและวางแผนไว้จะแต่งงานกันก่อนที่พวกเขาจะแต่งงานกัน ส่วนนางเอกก็ไม่อยากมีลูกที่ไม่ได้เกิดจากความรักแต่มีเวลาจำกัดไว้หากถึงเวลาเมื่อไหร่แล้วพระเอกนางเอกยังไม่มีทายาท ทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลที่ตายายสร้างมาก็จะตกเป็นของฝ่ายพระเอกและข้อนี้ที่ทำให้นางเอกยอมไม่ได้ยังไงก็ต้องมีลูกกับพระเอกให้ได้
ลุ้นรัก เจ้าสาวใบสั่ง

ลุ้นรัก เจ้าสาวใบสั่ง

22.1k การดู · เสร็จสิ้น · ทิพย์วารี
เขาได้รับใบสั่งจากย่าที่รักให้แต่งงาน เธอยอมรับการจับคลุมถุงชนจากย่าที่รักแต่งงานเป็นเมียออกหน้าออกตาและลบคำดูถูกเหยียดหยามว่าเป็นลูกคนใช้ มาลุ้นรักกับพวกเขาทั้งสองว่าใครจะรักใครจะหลงใครก่อน
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย

แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย

331.5k การดู · เสร็จสิ้น · Aoybabyz
เธอสาวมัธยมปลายไปสารภาพรักกับรุ่นพี่มหาลัยปี1แต่ก็โดนปฎิเสธกลับมา ผ่านไป3ปีพวกเขากลับมาเจอกันอีกครั้งในรั้วมหาลัย....แถมยังต้องให้มีเรื่องใกล้ชิดกันอีก
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

785.2k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์

โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์

141.7k การดู · เสร็จสิ้น · CORDIA/เดือนสิบ
"ครั้งเดียว...ท้องได้ไงวะ น้ำยาของเขามันแรงจริง ๆ"
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย

รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย

607.6k การดู · เสร็จสิ้น · ชาไทยเย็น
"อย่าขัดใจฉัน ไม่อย่างนั้นก็อย่าหวังว่าจะคลานลงจากเตียงได้ ได้ยินมั้ยมะนาว!"

เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น

แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...

"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา

คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....

"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."

เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!

พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย

เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่

โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"

สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....

ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ

และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย

ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่

ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!

"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"

ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
โซ่สวาทร้อนรัก

โซ่สวาทร้อนรัก

541.2k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“ใครบอกให้คุณแต่งตัวแบบนี้หึ อยากจะโชว์ให้คนอื่นเห็นหรือไง ว่านมตัวเองมันใหญ่น่ะห้ะ”
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”

คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง