บทนำ
“เป็นเมียฉันไม่ยาก แค่...รับให้ได้ รุกให้เป็น”
บท 1
ร้านคาราโอเกะแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร
“กูละอิจฉาไอ้เข้มฉิบ น้องพุดเมียมันสวยน่ารักจริงๆ” จอมทัพเอ่ยถึงเพื่อนรักที่ตนไปร่วมงานแต่งงานมาเมื่อไม่กี่วันก่อน
“สาวๆ ของมึงเยอะแยะ สวย เอ็กซ์ เซ็กซี่ไม่หยอกนี่หว่า เลือกสักคนสิวะ” พยับหมอกกระเซ้า ชูแก้วให้เพื่อนก่อนกระดกแก้วสาดน้ำสีอำพันลงคอ
“เฮ้ย! กูแค่อิจฉามันเล่นๆ ที่ได้เมียน่ารัก กระดูกอ่อนน่าขบเคี้ยวอีกต่างหาก ส่วนไอ้เรื่องจะให้กูแต่งนี่ อีกนานว่ะ รึถ้ายังสนุกไปได้เรื่อยๆ กูก็อยู่แบบนี้แหละ จะหาห่วงมาล่ามคอให้น่าเบื่อทำไมวะไอ้ยับ”
“หมอกโว้ยหมอก กรุณาเรียกชื่อกูให้เสนาะรูหูกูหน่อย ไอ้เวร! เดี๋ยวพ่อปัดเตะไส้แตก”
คนชื่อเพราะแต่มักถูกเพื่อนเรียกซะเสียโวย ซ้ำกระดิกปลายเท้าที่พาดบนเข่าเป็นเชิงข่มขู่เพื่อนปากดี
พยับหมอกทำตาขวางใส่จอมทัพก่อนจะหันมาทางเพื่อนรักอีกคนที่นั่งกระดกเหล้าเงียบๆ ไม่บ่อยนักที่พวกเขาจะได้รวมตัวกันแบบนี้ ด้วยต่างคนต่างมีภาระหน้าที่การงาน
เพราะงานแต่งงานของโรมรันจึงทำให้มาเจอกันอีกครั้งในรอบครึ่งปีก็ว่าได้
“แล้วมึงล่ะคราม คิดจะแต่งงานแต่งการกับใครเขามั่งมั้ย หรือจะหมกตัวอยู่สวนยางเป็นมหาโจรต่อไป”
คราม หรือฟ้าคราม วงศ์เศวตรนนท์ เลิกคิ้วขึ้นสูงข้างหนึ่ง หวนนึกถึงวงหน้าสวยหวานของเมียเพื่อน สาวน้อยนามพุดแก้วเป็นผู้หญิงที่สวยงามน่ารัก แต่นั่นไม่ใช่สิ่งสำคัญมากไปกว่า เธอเป็นผู้หญิงที่ทำให้โรมรันมีความสุข เขาชื่นชมยินดีกับเพื่อนรักด้วยเช่นกัน
“มึงถามแต่คนอื่น ตัวมึงล่ะ”
“ยังไม่เจอคนที่ใช่ว่ะ ถ้าสนุกได้เรื่อยๆ เหมือนไอ้จอมว่า กูก็อยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆ รึถ้าเจอแบบไอ้เข้มกูก็อาจเต็มใจหาห่วงมาล่ามคอเหมือนกัน”
“กูไม่ชอบเด็ก” ฟ้าครามย้ำเสียงเรียบ
“เฮ้ย เด็กก็สนุกนะมึง ทำอะไรไม่เป็น หน้าเหนียมๆ อายๆ แตะนิดแตะหน่อยสะดุ้ง ชวนให้กูนี่รู้สึกว่าตัวเองเทพมากๆ ฮ่าๆ” จอมทัพ คนชอบเด็กทำเสียงเริงรื่น ทำหน้าทะเล้น
ก่อนจะมีเพื่อนคนใดตอกกลับเพราะความหมั่นไส้ เสียงหวานฉ่ำก็ดังแทรกขึ้นมาก่อน
“แหม... สนุกอะไรกันค้า...หนุ่มๆ”
“โอ้...เจ๊รัก... มาๆ กอดที ไม่เจอเจ๊ตั้งนาน สวยขึ้นจนจำแทบไม่ได้”
จอมทัพยิ้มกว้าง ตาเป็นประกาย อ้าแขนรอเจ๊รัก หรือรักมณี เจ้าของร้านคาราโอเกะแห่งนี้ พวกเขาสนิทกับสาวสวยที่ยังพริ้งเพราคนนี้เป็นอย่างดี แม้ว่า อายุอานามของเจ๊รักเลยเลขห้าไปแล้ว
รักมณียิ้มกว้างหวานหยด เดินเข้าสู่วงแขนหนุ่มวัยฉกรรจ์ที่แน่นไปทั้งเนื้อทั้งตัว ไม่กอดเปล่า ยังยื่นหน้าไปหอมแก้มหนุ่มหล่อซ้ายขวาอีกด้วย กอดจอมทัพเสร็จก็เลยไปกอดพยับหมอกและฟ้าคราม ถือโอกาสทิ้งบั้นท้ายดินระเบิดของตนเองบนต้นขาแข็งแกร่งของหนุ่มคมเข้มที่หน้าดุดันกว่าใครเพื่อน วงแขนข้างหนึ่งยังเหนี่ยวอยู่ที่ลำคอหนา
ฟ้าคมกดยิ้มบางๆ ไม่ได้ว่าอะไร
“เจ๊คิดถึ้ง...คิดถึงพวกเธอ ว่าแต่เจ๊สวยพอจะขึ้นเตียงกับเธอได้มั้ยนายจอม อิอิ”
“โอ้ว...เจ๊ อยู่เป็นพี่ที่ผมเคารพเหอะคร้าบ ผมไม่อยากทำให้เจ๊หัวใจวายก่อนวัยอันควร”
“แหม...ปากคอเราะรายไม่เปลี่ยน ไม่แน่นะ ได้ลองสักทีอาจจะติดใจนะยะ เอาล่ะๆ ตามสบายกันนะ คราม หมอก จอมนานๆ มาที เจ๊จะให้น้องๆ น่ารักๆ มาคอยดูแล”
“ดูอย่างเดียวจะไปมันอะไรล่ะครับเจ๊รักสุดสวย” พยับหมอกเย้า ตาพราว
“ปาก...ไม่เคยเปลี่ยนกันเลยพวกเธอนี่น่ะ จะอะไรยังไงเจ๊ไม่ยุ่งย่ะ รึถ้าครามอยากจะไปชมวิวชั้นบนกะเจ๊ก็ยินดีนะ” รักมณีหันมายิ้มหวานให้หนุ่มที่ตนนัวเนียด้วย
ชายหนุ่มยิ้ม “ผมเองก็ยังไม่อยากติดคุกข้อหาชำเราผู้สูงวัยนะครับ”
“เฮ้อ พอกันนะพวกเธอ ปากแบบนี้มันน่าจูบให้ขาดใจจริงๆ ไม่เอาละ คุยกับพวกเธอทำฉันหมดความมั่นใจ เดี๋ยวจะไปเรียกน้องๆ มาให้”
“เจ๊รักน่าร้าก...เสมอสำหรับพวกผมล่ะครับ”
“ย่ะ”
สาวที่ยังสวยสะบัดค้อน ก่อนจะพาเรือนร่างระหงสมส่วนอันเกิดจากการดูแลตัวเองเป็นอย่างดีจะเดินออกไปจากห้อง ทิ้งหนุ่มๆ ที่หัวเราะกันครึกครื้นไว้ในห้อง ก่อนที่ไม่กี่นาทีถัดมา สาวสะพรั่งสามนางจะเดินยิ้มหวานหยดเข้ามาหา
“สวัสดีค่ะเฮีย”
“โอ้ว... เรียกพี่ก็พอจ้ะสุดสวย” จอมทัพรีบบอก กวักมือเรียกสาวๆ ไปนั่งด้วย
ทั้งสามคนก็แทรกตัวลงข้างๆ ร่างแกร่งของแต่ละหนุ่มสุดหล่อเหลาสามสไตล์ทันที พวกเธอเห็นหน้าแวบแรกก็รู้สึกว่าความหล่อเข้มนั้นกระแทกตา เขย่าหัวใจให้ระทึกไหวโครมคราม
ฟ้าครามพยักหน้ารับสาวสวยที่แนะนำชื่อของเธอกับเขาพร้อมคอยบริการรินเหล้า ร้องเพลงคลอไปกับเพื่อนๆ ของเธอและพยับหมอกกับจอมทัพ
สำหรับเขาแล้ว เที่ยวได้ทุกที่ กินดื่มได้ทุกอย่าง หากไม่ได้สนใจอะไรมากมายไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงหรือเหล้า
เหล้ามีไว้ผ่อนคลายยังไง ผู้หญิงสำหรับฟ้าครามคือความหมายนั้น
ใช่ว่าเขาไม่ให้ความสำคัญกับผู้หญิง เพียงแต่เขาแยกแยะและปลดปล่อยตามสัญชาตญาณของผู้ชายที่ยังโสด จบแล้วจาก เลิกแล้วต่อกันไป บางครั้งบางคนก็มีเจอกันครั้งที่สองสามแล้วแต่โอกาสและอารมณ์จะพาไป แต่ถึงวันนี้ก็ยังไม่มีผู้หญิงคนไหนที่ทำให้เขาคิดอยากจะร่วมชีวิตด้วย
“ไม่สนุกเหรอคะพี่ ไม่เห็นร้องเพลงเลย สักเพลงไหมคะ” สาวสวยยื่นไมโครโฟนมาให้ พลางยื่นหน้าแฉล้มมาออดอ้อนออเซาะ เบียดสีเนื้อตัวกับต้นแขนแน่นแข็งสมบูรณ์ที่แนบกับทรวงอก
บทล่าสุด
#90 บทที่ 90 Chapter 90 จบบริบูรณ์
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#89 บทที่ 89 Chapter 89 ตอนพิเศษ 5
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#88 บทที่ 88 Chapter 88 ตอนพิเศษ 4
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#87 บทที่ 87 Chapter 87 ตอนพิเศษ 3
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#86 บทที่ 86 Chapter 86 ตอนพิเศษ 2
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#85 บทที่ 85 Chapter 85 ตอนพิเศษ 1
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#84 บทที่ 84 Chapter 84 เข้าหอ 3
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#83 บทที่ 83 Chapter 83 เข้าหอ 2
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#82 บทที่ 82 Chapter 82 เข้าหอ
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#81 บทที่ 81 Chapter 81 แต่งงาน
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025
คุณอาจชอบ 😍
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
รักไม่หลอก
(เซ็ท Three Flags) อาณัติร้ายนายวิศวะ
เมื่อค่ำคืนที่แสนธรรมดา กลับกลายเป็นตราบาปที่ไม่อาจลบเลือน
'น้ำพิง' หญิงสาวสู้ชีวิตที่ดิ้นรนหาเช้ากินค่ำ ตื่นขึ้นมาในสภาพเปลือยเปล่าบนเตียงเดียวกับ 'เรด' ทายาทเจ้าพ่อคาสิโนผู้ทรงอิทธิพล โดยที่ทั้งคู่ต่างถูกวางยา!
แต่โชคชะตากลับต้อนเธอให้จนมุม เมื่อรูปถ่ายหลุดว่อน และเรดปักใจเชื่อว่าเธอคือผู้หญิงหิวเงินที่จัดฉากเพื่อจับเขาหวังรวยทางลัด
เพื่อปกปิดข่าวฉาว ผู้ใหญ่จึงยื่นคำขาดให้ทั้งคู่ต้องรับบทแฟนกำมะลอ
สำหรับน้ำพิง... มันคือทางออกเพื่อเอาชีวิตรอด
แต่สำหรับเรด... มันคือจุดเริ่มต้นของการจองจำและเอาคืน
สัญญารักประธานร้าย
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
หวงรักท่านประธานปากแข็ง
ข้าวหอมเคยคิดว่า ‘ภาม’ คือผู้ปกครองที่น่ารำคาญที่สุดในชีวิต...
ผู้ชายวิศวะฯ หน้าดุที่วันๆ เอาแต่ขีดเส้นกั้นระหว่างเขากับเธอด้วยคำว่า ‘เด็กเกินไป’
แต่นั่นคือเรื่องของอดีต เพราะเมื่อวันที่เธอเติบโตขึ้นเป็นผู้หญิงเต็มตัว
เขากลับกลายเป็น ‘ราชสีห์จอมบงการ’ ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อลากเธอกลับเข้าถ้ำ
ในเมื่อปากบอกว่าไม่หวง แต่กลับใช้กรงเล็บแห่งอำนาจขังเธอไว้ในรังไม่ให้ไปไหน
ถ้าเขาอยากหวง... ก็หัดพูดให้ตรงกับใจก่อนเถอะ ก่อนที่เธอจะยอมให้ ‘ศัตรูทางธุรกิจ’
พากรงทองของเขาพังทลายลงไปต่อหน้า
เมียเด็กของท่านประธานร้ายรัก
เธอเป็นเพียงนักศึกษาฝึกงานธรรมดา ส่วนเขาคือท่านประธานผู้สูงส่ง เย็นชา และอันตรายเกินกว่าที่หัวใจดวงเล็ก ๆ ของเธอจะรับมือไหว
น้ำขิงไม่เคยคิดเลยว่า การเข้ามาฝึกงานในบริษัทวัฒนากร กรุ๊ป จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาลเพราะเพียงคืนเดียว...เธอกลายเป็นผู้หญิงของเขา
ภูริช วัฒนากร คือผู้ชายที่ใคร ๆ ก็เกรงกลัว
เขาร้าย เขาเย็นชา เขาไม่เคยอ่อนข้อให้ใคร แต่กับเด็กฝึกงานตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ เขากลับทั้งหวง ทั้งหึง ทั้งร้ายกาจ และไม่ยอมปล่อยมือ
“เธอเป็นของฉัน น้ำขิง จำไว้ให้ดี”คำพูดของเขาเหมือนโซ่ตรวนผูกเธอไว้กับความรักที่ทั้งหวาน ทั้งเจ็บ และหนีไม่พ้น
ทว่าเมื่อความลับและคำกล่าวหาร้ายแรงถาโถมเข้ามาผู้ชายที่เคยกอดเธอแน่น กลับเป็นคนเดียวกันที่ทำให้เธอเจ็บจนแทบขาดใจ เธอไม่ได้ต้องการเงินของเขาไม่ได้ต้องการตำแหน่งเมีย ท่านประธาน เธอต้องการเพียงความเชื่อใจจากผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจแต่เมื่อเขาไม่ฟัง...เธอจึงเลือกจากไป
พร้อมหัวใจที่แตกสลาย และอีกหนึ่งชีวิตน้อย ๆ ที่เขายังไม่รู้ว่ามีอยู่จริง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน













