บทนำ
"..." ผมปล่อยมือเธอแล้วนิ่งเงียบฟังเสียงเธอโวยวายอยู่แบบนั้นอย่างจำนน
เจ็บฉิบหาย...ทำไงดีวะ...ทำยังไง
"อย่ามาหึง เราไม่ได้เป็นอะไรกัน หรือพี่จะแพ้ไอ้กฎนั่นที่พี่ตั้ง?"
"..." ผมยังคงเงียบไม่กล้าโต้ตอบอะไรที่มันจะไปเป็นเชื่อเพลิงให้เธอโกรธไปมากกว่านี้
ปกติผมไม่ยอมใคร แต่วันนี้...ถ้าผมยังคงคิดแต่จะเอาชนะ กีต้าร์จะหายจากผมไปแบบที่ไอ้เพื่อนผมมันสุมหัวด่าแน่
"พอแล้ว..ต้าร์พอกับพี่แล้ว ต้าร์เหนื่อย เข้าใจไหม!?"
บท 1
6 ปีที่แล้ว
"จะบ้าปะ จะให้ต้าร์ไปเป็นแฟนพี่? หัวกระแทกส้วมมาหรือไงฮะไอ้พี่แว่น"
"ก็แค่ปลอม ๆ ไหม กูไม่ได้จะเอามึงไปเป็นคนใช้สักหน่อย ค่าจ้างก็มีให้ แค่ตอบตกลงง่าย ๆ มันจะอะไรนักหนา บ้านมึงมีปัญหาเรื่องเงินอยู่ไม่ใช่เหรอ ยอม ๆ กูเถอะน่า"
"....แค่แฟนปลอม ๆ ใช่ไหม?"
"เออดิ แค่แฟนปลอม ๆ ไม่มีความรักเกี่ยวข้องอะ คบแป๊บเดียวเลิก กูแค่จะเอาไว้กันผู้หญิงของแม่แค่นั้น กูไม่อยากแต่งงานกับยัยนั่นของแม่ มึงก็รู้ดีว่าเพราะอะไร "
“ทำไมพี่ไม่บอกเหตุผลกับแม่พี่ไปตรง ๆ ล่ะ”
“หึ พูดไปเขาก็ไม่เชื่อ แม่ยัยนั่นสนิทกับแม่กู เขาไม่เคยรับฟังกู เพราะงั้นกูเลยมาขอให้มึงช่วยไง ถ้ามีมึงไปกันไว้ คุณน้าไม่กล้าเอาลูกตัวเองเข้ามาเป็นมือที่สามหรอก “
“เขาไม่รู้หรอว่าพวกพี่เคยคบกัน?”
“ไม่รู้แหละดีแล้ว ไม่งั้นคงโดนบีบคั้นกว่านี้ มึงก็แค่แสดงตบตา มึงจะได้ไม่ต้องไปทำงานพิเศษด้วย ค่าจ้างที่กูให้เยอะกว่าที่มึงทำที่คาเฟ่หลังเลิกเรียนทั้งเดือนอีก”
"...." เขาคงมองฉันเป็นเพียงเด็กที่ที่บ้านมีปัญหา แค่ใช้เงินฟาดหัวก็ยอมทำได้หมด
"เงียบทำไม"
"เปล๊า! ข้อเสนอดี ต้าร์ตกลงก็ได้ ไม่นานใช่ไหม"
"เออ ไม่นาน"
"มีกฎอะไรปะ"
"เหอะ ไม่มีอะ หรืออยากให้มี? เอาเป็นใครเผลอตกหลุมรักก่อนแพ้ไหมล่ะ? ได้นะ แต่กูคงไม่มีวันแพ้อะ ขอเหอะ กูไว้ใจมึงนะถึงเลือก เพราะมั่นใจว่ามึงไม่มีทางรักกู กูไม่อยากมีพันธะกับใคร กูอยากเป็นพี่น้องกับมึงแบบนี้มากกว่า"
พี่มันไม่แพ้...แต่ฉันแพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่ม...
หากเขาสบายใจแบบนั้นฉันจะยอมก็ได้ ถึงอย่างไรก็คงทำหน้าที่ตรงนี้ไม่นาน
.
.
.
.
Guitar part
แป๊บเดียว? ไม่นานที่ว่าเท่ากับหกปี จนตอนนี้พี่มันอยู่ปีสี่ส่วนฉันขึ้นปีสอง โอเค้ แป๊บเดียวของเราไม่เท่ากันสินะ
แต่ในที่สุดวันที่ฉันจะหลุดพ้นจากการเป็นไม้กันหมาก็มาถึง!! วันนี้จะเป็นครั้งที่ 20 ของปีที่ฉันตัดสินใจจะบอกเลิกเพื่อยุติความสัมพันธ์เฮงซวยนี้สักที
"เลิกกันไปเลยไหมล่ะ " การบอกเลิกทั้งที่ยังรู้สึก ฉันเองก็ไม่แน่ใจว่าเพราะอารมณ์พาไป หรือเพราะหมดหวังกับความสัมพันธ์นี้แล้วจริงๆ
"...ใจเย็นก่อนไหมต้าร์" คนตรงหน้าเอื้อมมาหมายจะคว้าข้อมือฉันแต่ฉันก็ไหวตัวทันรีบสะบัดหนีทันที
คนแบบพี่มันแม่งชอบทำตัวให้ระแวง แล้วมาบอกให้ไว้ใจ!
ความสัมพันธ์ของเราตลอด 6 ปีที่ผ่านมา นอกจากสถานะแฟนปลอม ที่ยังเหมือนเดิม ความสัมพันธ์ของเรากลับเหมือนจะก้าวข้ามเส้นนั้นไปแล้ว การกอดและจูบเริ่มเป็นเรื่องปกติในความสัมพันธ์ของเรา บางทีฉันก็คิดนะว่าพี่เขาก็ชอบฉันขึ้นมาแล้วเหมือนกันรึเปล่า แต่ทุกๆครั้งที่มีความคิดนี้โผล่มาพี่แกก็ชอบทำตัวให้ฉันรู้ว่าเป็นฉันที่คิดไปเองฝ่ายเดียวอยู่เสมอ
"เย็นเหี้ยไรพี่เอซ! ก็พี่ชอบให้ผู้หญิงมาอยู่ใกล้แล้วบอกว่าเป็นเพื่อนกันตลอด เห็นต้าร์หลอกง่ายมากเหรอ! และที่พี่ทิ้งต้าร์ให้อยู่คนเดียวในวันเกิด แล้วตัวเองไปอยู่กับผู้หญิงคนอื่นพี่จะให้ต้าร์คิดยังไง!?" ฉันอุตส่าห์เตรียมใจว่าจะถามความรู้สึกของเขาอย่างจริงจังสักครั้ง แต่เขากลับไปอยู่กับผู้หญิงคนอื่น
"ไอด้ามันแค่เพื่อนตั้งแต่สมัยเด็ก ๆ เลย มันเพิ่งบินมาจากต่างประเทศ มันทะเลาะกับแฟน มันไม่มีใคร พี่เลยต้องไปรับ จะปล่อยให้มันไม่รู้อิโหน่อิเหน่หลงทางมันก็ไม่ใช่"
"เลิกกันเถอะ ไม่อยากทะเลาะแล้ว อ้อ!จริงสิ ต้าร์ไม่มีสิทธิ์จะบอกเลิกด้วยซ้ำ เพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกัน! พี่ไปหาผู้หญิงคนใหม่มาแทนเถอะ ต้าร์ไม่เอาด้วยละ"
ก็เป็นแค่แฟนปลอม ๆ ไว้กันหมาให้เขาไหมวะ แล้วใช่ว่าแม่เขาจะชอบฉันซะด้วยสิ เรื่องระหว่างเราแม่งมีแต่คำว่าปลอมแล้วก็ปลอม สำหรับพี่เขาคงไม่มีอะไรเป็นความจริงสักอย่างนอกจากแสดงละครตบตาไปวัน ๆ ถึงหกปี
"กีต้าร์!ฟังกู-"
ฉันรีบปิดประตูใส่ร่างสูงตรงหน้าอย่างหมดความอดทน ในที่สุดก็หลุดพ้นวงโคจรแฟนปลอม ๆ ที่แม่งไม่มีทางจะเป็นตัวจริงได้เลย
ดีใจจัง
ดีใจจนน้ำตาแม่งไหลเลยว่ะ...ก็ไม่เข้าใจคนอื่นหรอกว่าทำไมเวลาเลิกกับแฟนต้องร้องไห้เสียใจ จนมาเจอกับตัวถึงเข้าใจว่าการเสียอะไรบางอย่างไปแม่งโหวงฉิบหาย
กีต้าร์พอแล้ว ต่อจากนี้...
ก็ปล่อยแม่งไปเหอะจะไปไหนก็ไปเลย!
ฉันทนมามากพอแล้ว ทั้งถูกรังควาญเรื่องผู้หญิง ทั้วเรื่องการไม่ให้เกียรติกัน แม้ฉันจะเป็นเพียงแฟนปลอม ๆ แต่การที่ในอดีตเขามักพาผู้หญิงมาทำเรื่องอย่างว่า เก็บรูปแฟนเก่า เมาแล้วเพ้อถึงแฟนเก่า และการคุยไปทั่วจนเกิดเรื่องทะเลาะวิวาทก็ทำให้ฉันเสียใจทุกครั้ง ต่อให้เป็นแค่คนถูกจ้างก็ไม่ได้อยากถูกมองว่าเป็นคนโง่ถูกสวมเขาจนเป็นควาย
เหอะ จะให้ฉันไว้ใจอะไรเขาได้ เขาแม่งทำตัวเป็นของฟรีขนาดนี้ ทั้งเห็นแก่ตัวและเอาแต่ใจ ตัวเองทำได้แต่ฉันทำไม่ได้
ไม่อยากรักแล้ว!พอกันทีกับผู้ชายเฮงซวย!
End Guitar part
บทล่าสุด
#126 บทที่ 126 ความจอมปลอมถึงจุด The end
อัปเดตล่าสุด: 7/31/2026#125 บทที่ 125 ของขวัญที่ดีที่สุด
อัปเดตล่าสุด: 7/31/2026#124 บทที่ 124 กลับมาหา
อัปเดตล่าสุด: 7/31/2026#123 บทที่ 123 รักทางไกลไม่ไหวหวั่น
อัปเดตล่าสุด: 7/31/2026#122 บทที่ 122 ยังไม่ได้กลับง่าย ๆ
อัปเดตล่าสุด: 7/31/2026#121 บทที่ 121 ตัวห่างใจไม่ห่าง
อัปเดตล่าสุด: 7/31/2026#120 บทที่ 120 เจอพ่อแม่อย่างเป็นทางการ
อัปเดตล่าสุด: 7/29/2026#119 บทที่ 119 กลับมาหา
อัปเดตล่าสุด: 7/29/2026#118 บทที่ 118 กลับไทยไปหารัก
อัปเดตล่าสุด: 7/29/2026#117 บทที่ 117 เคลียร์ใจ
อัปเดตล่าสุด: 7/29/2026
คุณอาจชอบ 😍
แค้นรักเพลิงสวาท
ภาสกร&อัยรินทร์
นิยายซีรี่ส์ชุดทาสรักซานตาน ( เล่ม1 )
เธอหลอกเขา…เพื่อเงิน
เขาทำลายเธอ…เพื่อแค้น
เมื่อความลับถูกเปิดเผย ระหว่าง ภาสกร ซาตานในคราบนักธุรกิจ และ อัยรินทร์ หญิงสาวผู้ขายหัวใจแลกชีวิต ไฟรัก ไฟแค้น และไฟปรารถนากำลังจะเผาผลาญทุกอย่างให้มอดไหม้
“อย่าคิดหนี…เพราะซาตานอย่างฉัน จะลากเธอกลับมาชดใช้ทุกหยดน้ำตา!”
พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก
เขาคือผู้ชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ และเป็นผู้ชายคนเดียวกันที่เธอเชื่อว่า…เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี
แปดปีก่อน อธิชาเดินออกจากชีวิตชยุตม์ด้วยน้ำตา ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “เราไม่เหมาะกัน”
โดยไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอคิดว่าไร้หัวใจ ไม่เคยหยุดตามหาเธอแม้แต่วันเดียว
แปดปีต่อมา เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่ในฐานะ “ลูกหนี้”และเขา…คือเจ้าหนี้คนเดียวที่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตเธอ
“แต่งงานกับฉันสามปี แล้วหนี้ทั้งหมดของครอบครัวเธอจะจบลง”
ข้อเสนอของชยุตม์เย็นชา ร้ายกาจ และไร้ทางถอย อธิชาจึงต้องยอมสวมแหวนของผู้ชายที่เธอเกลียด ยอมเป็นภรรยาตามสัญญาของท่านประธานผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยที่สุดในวงการธุรกิจ
เขามีข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ยิ้มเก่ง หว่านเสน่ห์เก่ง ปากร้าย และทำให้เธอเจ็บได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ในคืนที่เธอกลัว เขากลับนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูทั้งคืนในวันที่ครอบครัวเธอล้ม เขากลับเป็นคนยื่นมือมาช่วยโดยไม่เคยเอ่ยความดีและในวันที่เธอพยายามเกลียด เขากลับทำให้หัวใจเธอทรยศตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ใต้เงาสเน่หา
ทว่าสิ่งที่เธอต้องรับมือกลับไม่ใช่เพียงเมนูอาหารรสเลิศ แต่เป็น ‘ไทม์’ CEO หนุ่มผู้เย็นชา เย่อหยิ่ง และกินยากที่สุดในสามโลก! จากความระแวงแคลงใจในคราแรก แปรเปลี่ยนเป็นความสิเน่หาอันลุ่มหลงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้เงามืดของคฤหาสน์
ท่ามกลางสายตาผู้ใหญ่และคำครหาเรื่องชนชั้น เขาตีตราจองเธอไว้ด้วยความหึงหวงอันบ้าคลั่ง ขณะที่เธอพยายามเจียมตัวและหลบหนี...
แต่ยิ่งเธอถอยห่าง เขากลับยิ่งก้าวเข้ามาประชิด และพร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่กล้าพราก ‘ยอดดวงใจ’ ไปจากเขา!
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
รักไม่หลอก
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
คลั่งไคล้ยัยแฮกเกอร์
แทนที่จะส่งตัวเธอให้ตำรวจ ประธานกู้ผู้ชอบใช้เงินแก้ปัญหา(และหวงของขั้นสุด) กลับโยนเช็คตัวเลขเจ็ดหลักใส่หน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือการจ้างเธอเป็น 'กระสอบทรายระบายอารมณ์ส่วนตัว' แบบผูกขาด ห้ามรับงานอื่น ห้ามมองผู้ชายคนอื่น และห้ามปฏิเสธเมื่อเขาต้องการ!
ภายใต้แว่นตาขอบเงินที่ดูภูมิฐาน เขาคือพญามารจอมเอาแต่ใจที่ดุดันไม่เกรงใจเตียง จนเธอต้องลอบรีวิวสมรรถภาพของเขาในใจเหมือนรีวิวสินค้าในเถาเป่า ปากสั่นร้องไห้บอกว่าไม่ไหว แต่สมองกลับคำนวณทิปค่ากระเป๋าแบรนด์เนมอย่างรวดเร็ว
เมื่อความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วย 'เงินตราและราคะ' ถลำลึกจนเตียงแทบหักทุกคืน งานนี้สายลับสาวหน้าเงินจะกอบโกยกำไรจนคุ้ม หรือจะขาดทุนย่อยยับเพราะเผลอเอาหัวใจไปจำนองให้ท่านประธานกันแน่?
(เซ็ท Three Flags) อาณัติร้ายนายวิศวะ
เมื่อค่ำคืนที่แสนธรรมดา กลับกลายเป็นตราบาปที่ไม่อาจลบเลือน
'น้ำพิง' หญิงสาวสู้ชีวิตที่ดิ้นรนหาเช้ากินค่ำ ตื่นขึ้นมาในสภาพเปลือยเปล่าบนเตียงเดียวกับ 'เรด' ทายาทเจ้าพ่อคาสิโนผู้ทรงอิทธิพล โดยที่ทั้งคู่ต่างถูกวางยา!
แต่โชคชะตากลับต้อนเธอให้จนมุม เมื่อรูปถ่ายหลุดว่อน และเรดปักใจเชื่อว่าเธอคือผู้หญิงหิวเงินที่จัดฉากเพื่อจับเขาหวังรวยทางลัด
เพื่อปกปิดข่าวฉาว ผู้ใหญ่จึงยื่นคำขาดให้ทั้งคู่ต้องรับบทแฟนกำมะลอ
สำหรับน้ำพิง... มันคือทางออกเพื่อเอาชีวิตรอด
แต่สำหรับเรด... มันคือจุดเริ่มต้นของการจองจำและเอาคืน













