บทนำ
"..." ผมปล่อยมือเธอแล้วนิ่งเงียบฟังเสียงเธอโวยวายอยู่แบบนั้นอย่างจำนน
เจ็บฉิบหาย...ทำไงดีวะ...ทำยังไง
"อย่ามาหึง เราไม่ได้เป็นอะไรกัน หรือพี่จะแพ้ไอ้กฎนั่นที่พี่ตั้ง?"
"..." ผมยังคงเงียบไม่กล้าโต้ตอบอะไรที่มันจะไปเป็นเชื่อเพลิงให้เธอโกรธไปมากกว่านี้
ปกติผมไม่ยอมใคร แต่วันนี้...ถ้าผมยังคงคิดแต่จะเอาชนะ กีต้าร์จะหายจากผมไปแบบที่ไอ้เพื่อนผมมันสุมหัวด่าแน่
"พอแล้ว..ต้าร์พอกับพี่แล้ว ต้าร์เหนื่อย เข้าใจไหม!?"
บท 1
6 ปีที่แล้ว
"จะบ้าปะ จะให้ต้าร์ไปเป็นแฟนพี่? หัวกระแทกส้วมมาหรือไงฮะไอ้พี่แว่น"
"ก็แค่ปลอม ๆ ไหม กูไม่ได้จะเอามึงไปเป็นคนใช้สักหน่อย ค่าจ้างก็มีให้ แค่ตอบตกลงง่าย ๆ มันจะอะไรนักหนา บ้านมึงมีปัญหาเรื่องเงินอยู่ไม่ใช่เหรอ ยอม ๆ กูเถอะน่า"
"....แค่แฟนปลอม ๆ ใช่ไหม?"
"เออดิ แค่แฟนปลอม ๆ ไม่มีความรักเกี่ยวข้องอะ คบแป๊บเดียวเลิก กูแค่จะเอาไว้กันผู้หญิงของแม่แค่นั้น กูไม่อยากแต่งงานกับยัยนั่นของแม่ มึงก็รู้ดีว่าเพราะอะไร "
“ทำไมพี่ไม่บอกเหตุผลกับแม่พี่ไปตรง ๆ ล่ะ”
“หึ พูดไปเขาก็ไม่เชื่อ แม่ยัยนั่นสนิทกับแม่กู เขาไม่เคยรับฟังกู เพราะงั้นกูเลยมาขอให้มึงช่วยไง ถ้ามีมึงไปกันไว้ คุณน้าไม่กล้าเอาลูกตัวเองเข้ามาเป็นมือที่สามหรอก “
“เขาไม่รู้หรอว่าพวกพี่เคยคบกัน?”
“ไม่รู้แหละดีแล้ว ไม่งั้นคงโดนบีบคั้นกว่านี้ มึงก็แค่แสดงตบตา มึงจะได้ไม่ต้องไปทำงานพิเศษด้วย ค่าจ้างที่กูให้เยอะกว่าที่มึงทำที่คาเฟ่หลังเลิกเรียนทั้งเดือนอีก”
"...." เขาคงมองฉันเป็นเพียงเด็กที่ที่บ้านมีปัญหา แค่ใช้เงินฟาดหัวก็ยอมทำได้หมด
"เงียบทำไม"
"เปล๊า! ข้อเสนอดี ต้าร์ตกลงก็ได้ ไม่นานใช่ไหม"
"เออ ไม่นาน"
"มีกฎอะไรปะ"
"เหอะ ไม่มีอะ หรืออยากให้มี? เอาเป็นใครเผลอตกหลุมรักก่อนแพ้ไหมล่ะ? ได้นะ แต่กูคงไม่มีวันแพ้อะ ขอเหอะ กูไว้ใจมึงนะถึงเลือก เพราะมั่นใจว่ามึงไม่มีทางรักกู กูไม่อยากมีพันธะกับใคร กูอยากเป็นพี่น้องกับมึงแบบนี้มากกว่า"
พี่มันไม่แพ้...แต่ฉันแพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่ม...
หากเขาสบายใจแบบนั้นฉันจะยอมก็ได้ ถึงอย่างไรก็คงทำหน้าที่ตรงนี้ไม่นาน
.
.
.
.
Guitar part
แป๊บเดียว? ไม่นานที่ว่าเท่ากับหกปี จนตอนนี้พี่มันอยู่ปีสี่ส่วนฉันขึ้นปีสอง โอเค้ แป๊บเดียวของเราไม่เท่ากันสินะ
แต่ในที่สุดวันที่ฉันจะหลุดพ้นจากการเป็นไม้กันหมาก็มาถึง!! วันนี้จะเป็นครั้งที่ 20 ของปีที่ฉันตัดสินใจจะบอกเลิกเพื่อยุติความสัมพันธ์เฮงซวยนี้สักที
"เลิกกันไปเลยไหมล่ะ " การบอกเลิกทั้งที่ยังรู้สึก ฉันเองก็ไม่แน่ใจว่าเพราะอารมณ์พาไป หรือเพราะหมดหวังกับความสัมพันธ์นี้แล้วจริงๆ
"...ใจเย็นก่อนไหมต้าร์" คนตรงหน้าเอื้อมมาหมายจะคว้าข้อมือฉันแต่ฉันก็ไหวตัวทันรีบสะบัดหนีทันที
คนแบบพี่มันแม่งชอบทำตัวให้ระแวง แล้วมาบอกให้ไว้ใจ!
ความสัมพันธ์ของเราตลอด 6 ปีที่ผ่านมา นอกจากสถานะแฟนปลอม ที่ยังเหมือนเดิม ความสัมพันธ์ของเรากลับเหมือนจะก้าวข้ามเส้นนั้นไปแล้ว การกอดและจูบเริ่มเป็นเรื่องปกติในความสัมพันธ์ของเรา บางทีฉันก็คิดนะว่าพี่เขาก็ชอบฉันขึ้นมาแล้วเหมือนกันรึเปล่า แต่ทุกๆครั้งที่มีความคิดนี้โผล่มาพี่แกก็ชอบทำตัวให้ฉันรู้ว่าเป็นฉันที่คิดไปเองฝ่ายเดียวอยู่เสมอ
"เย็นเหี้ยไรพี่เอซ! ก็พี่ชอบให้ผู้หญิงมาอยู่ใกล้แล้วบอกว่าเป็นเพื่อนกันตลอด เห็นต้าร์หลอกง่ายมากเหรอ! และที่พี่ทิ้งต้าร์ให้อยู่คนเดียวในวันเกิด แล้วตัวเองไปอยู่กับผู้หญิงคนอื่นพี่จะให้ต้าร์คิดยังไง!?" ฉันอุตส่าห์เตรียมใจว่าจะถามความรู้สึกของเขาอย่างจริงจังสักครั้ง แต่เขากลับไปอยู่กับผู้หญิงคนอื่น
"ไอด้ามันแค่เพื่อนตั้งแต่สมัยเด็ก ๆ เลย มันเพิ่งบินมาจากต่างประเทศ มันทะเลาะกับแฟน มันไม่มีใคร พี่เลยต้องไปรับ จะปล่อยให้มันไม่รู้อิโหน่อิเหน่หลงทางมันก็ไม่ใช่"
"เลิกกันเถอะ ไม่อยากทะเลาะแล้ว อ้อ!จริงสิ ต้าร์ไม่มีสิทธิ์จะบอกเลิกด้วยซ้ำ เพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกัน! พี่ไปหาผู้หญิงคนใหม่มาแทนเถอะ ต้าร์ไม่เอาด้วยละ"
ก็เป็นแค่แฟนปลอม ๆ ไว้กันหมาให้เขาไหมวะ แล้วใช่ว่าแม่เขาจะชอบฉันซะด้วยสิ เรื่องระหว่างเราแม่งมีแต่คำว่าปลอมแล้วก็ปลอม สำหรับพี่เขาคงไม่มีอะไรเป็นความจริงสักอย่างนอกจากแสดงละครตบตาไปวัน ๆ ถึงหกปี
"กีต้าร์!ฟังกู-"
ฉันรีบปิดประตูใส่ร่างสูงตรงหน้าอย่างหมดความอดทน ในที่สุดก็หลุดพ้นวงโคจรแฟนปลอม ๆ ที่แม่งไม่มีทางจะเป็นตัวจริงได้เลย
ดีใจจัง
ดีใจจนน้ำตาแม่งไหลเลยว่ะ...ก็ไม่เข้าใจคนอื่นหรอกว่าทำไมเวลาเลิกกับแฟนต้องร้องไห้เสียใจ จนมาเจอกับตัวถึงเข้าใจว่าการเสียอะไรบางอย่างไปแม่งโหวงฉิบหาย
กีต้าร์พอแล้ว ต่อจากนี้...
ก็ปล่อยแม่งไปเหอะจะไปไหนก็ไปเลย!
ฉันทนมามากพอแล้ว ทั้งถูกรังควาญเรื่องผู้หญิง ทั้วเรื่องการไม่ให้เกียรติกัน แม้ฉันจะเป็นเพียงแฟนปลอม ๆ แต่การที่ในอดีตเขามักพาผู้หญิงมาทำเรื่องอย่างว่า เก็บรูปแฟนเก่า เมาแล้วเพ้อถึงแฟนเก่า และการคุยไปทั่วจนเกิดเรื่องทะเลาะวิวาทก็ทำให้ฉันเสียใจทุกครั้ง ต่อให้เป็นแค่คนถูกจ้างก็ไม่ได้อยากถูกมองว่าเป็นคนโง่ถูกสวมเขาจนเป็นควาย
เหอะ จะให้ฉันไว้ใจอะไรเขาได้ เขาแม่งทำตัวเป็นของฟรีขนาดนี้ ทั้งเห็นแก่ตัวและเอาแต่ใจ ตัวเองทำได้แต่ฉันทำไม่ได้
ไม่อยากรักแล้ว!พอกันทีกับผู้ชายเฮงซวย!
End Guitar part
บทล่าสุด
#65 บทที่ 65 เฮงซวย!
อัปเดตล่าสุด: 6/10/2026#64 บทที่ 64 ข้อแลกเปลี่ยน
อัปเดตล่าสุด: 6/10/2026#63 บทที่ 63 ความทรงจพหายไป
อัปเดตล่าสุด: 6/10/2026#62 บทที่ 62 ความลับแตก
อัปเดตล่าสุด: 6/10/2026#61 บทที่ 61 ไม่งอน!?
อัปเดตล่าสุด: 6/10/2026#60 บทที่ 60 หลงใหลในตัวเธอ
อัปเดตล่าสุด: 6/10/2026#59 บทที่ 59 สลับกัน
อัปเดตล่าสุด: 6/10/2026#58 บทที่ 58 นักไวโอลินสาว
อัปเดตล่าสุด: 6/10/2026#57 บทที่ 57 อยากมีไปนาน ๆ
อัปเดตล่าสุด: 6/10/2026#56 บทที่ 56 ไม่จบแค่3ยก 18+
อัปเดตล่าสุด: 6/10/2026
คุณอาจชอบ 😍
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
กับดักรักท่านประธาน
เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก
เด็กเนิร์ด - มาเฟียกับเมียเด็กแว่น
แต่ใครจะไปรู้ภายใต้เด็กหนุ่มใส่แว่นถ้าเป็นผู้ชายที่ทั้งหุ่นดีและเซ็กซ์จัด
"ปากดีนัก ทีนี้จะกล้าล้อฉันว่าเป็นเด็กเนิร์ดอีกมั้ย หื้มม...."
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
ภรรยาลับของคุณหมอปัณ
นภัสสรยอมแลกศักดิ์ศรีเพื่อชีวิตแม่
ขณะที่หมอปัณ… ผู้ชายเย็นชาที่ไม่เชื่อในความดีของใคร กลับลงโทษเธอจากความเข้าใจผิดในคืนหนึ่งที่เปลี่ยนชะตาไปตลอดกาล
เขาเรียกเธอว่า... ผู้หญิงหน้าเงิน แต่กลับกักขังเธอไว้ข้างกายด้วยเงินและความปรารถนา
เมื่ออดีต ความลับ และเด็กในท้องปรากฏขึ้น ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อ… จะกลายเป็นความรัก หรือพันธะที่ไม่มีวันหลุดพ้น
นิยายดรามาร้อนแรง จากความแค้น สู่รักที่เจ็บที่สุด
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
แต่กลับเลือกเดินจากไปในวันที่กำลังจะมีเจ้าก้อนน้อย
สองปีผ่านไป...
เธอกลับมาในฐานะเด็กฝึกงาน
และเขาอยู่ในฐานะคุณหมอเจ้าของไข้ลูกชายของเธอ
เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร จบลงแบบไหน
ติดตามได้ใน... เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง













