วาดเขาให้กลายเป็นรัก

วาดเขาให้กลายเป็นรัก

Chalam Whale · กำลังอัปเดต · 72.0k คำ

289
ยอดนิยม
317
การดู
6
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

"เมื่อสถาปนิกหนุ่มผู้มีแผลเป็นในใจ ต้องโคจรมาพบกับจิตรกรสาวฝีมือดีที่ปลายพู่กันของเธอ ความรักที่ตั้งใจจะใช้เยียวยา กลับกลายเป็นอาวุธทำลายที่เกือบพรากทุกอย่างไป... เมื่อภาพวาดที่เคยสวยงามถูกทำลายลงด้วยมือของเขาเอง เติร์กจะทำอย่างไรเพื่อกู้คืนหัวใจของพลอย และ 'วาด' ให้เธอกลับมารักเขาอีกครั้ง"

บท 1

เสียงกรุ๊งกริ๊งจากกระดิ่งทองเหลืองเหนือประตูกระจกใส ดังแผ่วเบารับยามบ่ายที่แสงแดดสีส้มอ่อนสาดส่องผ่านม่านลินินสีครีมเข้ามาในร้าน "Between The Strokes" คาเฟ่แอนด์สตูดิโอวาดภาพขนาดกะทัดรัด ที่อบอวลด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้ภายในร้าน ผสมผสานกับกลิ่นเจือจางของสีน้ำมันบนผืนผ้าใบ

พลอย (พลอยไพลิน) จิตรกรสาวเจ้าของร้าน กำลังง่วนอยู่กับการผสมสีบนจานกระเบื้อง ท่ามกลางเสียงเพลงแจ๊สนุ่มนวลจากลำโพงตัวเล็ก จนกระทั่งบานประตูกระจกถูกผลักเปิดออก พร้อมกับบรรยากาศสงบที่ถูกแทนที่ด้วยแรงดึงดูดบางอย่าง

เธอเงยหน้าขึ้นจากโต๊ะทำงาน ทว่าคำทักทายกลับกลืนหายไปในลำคอ เมื่อดวงตากลมโตสบเข้ากับร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มแปลกหน้าคนหนึ่ง

เขายืนเด่นเป็นสง่าอยู่กลางร้านในชุดสูทสีเทาเข้มตัดเย็บอย่างประณีต เสื้อเชิ้ตขาวด้านในรีดเรียบกริบไร้รอยยับ และเนคไทที่ผูกไว้อย่างเป็นระเบียบสมบูรณ์แบบ ใบหน้าคมคายรับกับคางได้รูป ริมฝีปากหยักลึกเม้มเข้าหากันเล็กน้อย และดวงตาสีนิลคู่คมกริบที่กวาดมองรอบร้านอย่างพินิจพิเคราะห์ ชายหนุ่มผู้ทรงพลังกดดันคนนี้ดูไม่เข้ากับร้านศิลปะอบอุ่นแห่งนี้เอาเสียเลย เขาดูเหมือนหลุดมาจากนิตยสารธุรกิจระดับโลกมากกว่า

“ยินดีต้อนรับค่ะ…” พลอยเอ่ยทำลายความเงียบ วางพู่กันลงแล้วขยับผ้ากันเปื้อนที่เปื้อนคราบสีเล็กน้อย 

“รับเครื่องดื่มอะไรดีคะ หรือสนใจงานศิลปะชิ้นไหนเป็นพิเศษไหม”

เขาก้าวเข้ามาใกล้โต๊ะทำงานทีละก้าว ฝีเท้ามั่นคงและเงียบเชียบ ก่อนจะหยุดยืนหน้าเคาน์เตอร์ ดวงตาสีนิลละจากภาพวาดบนผนังกลับมาจ้องนิ่งอยู่ที่ใบหน้าของเธอ

“ผมไม่ได้มาดื่มกาแฟ” น้ำเสียงทุ้มต่ำและน่าเกรงขามเอ่ยขึ้น

พลอยกะพริบตาปริบ ๆ รู้สึกประหม่าขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผลเมื่อถูกสายตานั้นจ้องมอง

“ผมชื่อเติร์ก ตฤณ” เขาวางนามบัตรสีดำสนิทปั๊มฟอยล์เงินระบุตำแหน่งสถาปนิกและนักออกแบบภายในชื่อดังลงบนโต๊ะไม้ 

“ผมต้องการจ้างคุณวาดภาพเหมือนบุคคลให้ผมสักรูป”

พลอยเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ ภาพเหมือนบุคคลคือสิ่งถนัด แต่น้อยครั้งนักที่คนระดับสถาปนิกแถวหน้าจะเดินทางมาถึงสตูดิโอเล็ก ๆ แห่งนี้ด้วยตัวเอง เธอกวาดสายตามองใบหน้าคมคายของเขาอีกครั้ง เพื่อประเมินโครงหน้าและมิติของแสงเงา

“แปลกใจจังค่ะ... สถาปนิกใหญ่ระดับคุณเติร์ก ทำไมถึงเลือกมาจ้างจิตรกรในสตูดิโอเล็ก ๆ แบบนี้ละคะ ปกติงานระดับคุณน่าจะมีศิลปินมีชื่อเสียงกวักมือเรียกรับงานอยู่แล้วแท้ ๆ ” พลอยเอ่ยถามด้วยความสงสัยอย่างตรงไปตรงมา ริมฝีปากบางยกยิ้มจาง ๆ

เติร์กมองหน้าเธอนิ่ง ๆ ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงเรียบราบแต่หนักแน่น 

“เพราะผมไม่ได้ต้องการแค่งานที่สวยตามมาตรฐานหรือเน้นแค่เทคนิควิชาการ แต่ผมต้องการคนที่สามารถมองเห็นและสื่อสารตัวตนผ่านลายเส้นได้... มีคนแนะนำว่าฝีมือการจับอารมณ์ความรู้สึกของคุณไม่เหมือนใคร ซึ่งผมอยากพิสูจน์ด้วยตาตัวเอง”

คำตอบที่ตรงและเน้นย้ำความตั้งใจนั้นทำให้พลอยอดอมยิ้มไม่ได้ หัวใจพองโตขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อฝีมือของเธอได้รับคำชื่นชมจากคนที่ดูพิถีพิถันขนาดนี้

“ถ้าอย่างนั้นก็ยินดีค่ะ เชิญนั่งก่อนนะคะคุณเติร์ก” พลอยผายมือไปยังเก้าอี้ไม้ตรงข้ามโต๊ะวาดรูป

เติร์กหย่อนตัวลงนั่งหลังตรงเป๊ะ ไหล่กว้างเหยียดตรง ราวกับทุกลีลาท่าทางถูกคำนวณไว้หมดแล้วอย่างแม่นยำตามสไตล์สถาปนิกผู้รักความสมบูรณ์แบบ

“ปกติวาดภาพเหมือน ใช้เวลานานแค่ไหน” เติร์กถามขึ้นขณะประสานมือบนตัก สายตายังคงจ้องมองเธอไม่ลดละ

“ขึ้นอยู่กับว่าคุณเติร์กต้องการงานละเอียดแค่ไหนค่ะ” พลอยตอบพลางหยิบกระดาษสเกตช์แผ่นใหม่ขึ้นมาวาง พร้อมเหลาดินสอดำเกรดโปรดให้แหลมคม

 “ถ้าร่างโครงสร้างและน้ำหนักอารมณ์เบื้องต้น น่าจะใช้เวลาสักยี่สิบถึงสามสิบนาที จากนั้นถ้าคุณพอใจ เราค่อยนัดวันมาเก็บรายละเอียดสีน้ำมันกันต่อ”

“ยี่สิบนาที... ได้ครับ” เติร์กขยับตัวปรับท่านั่ง 

“ผมมีเวลาให้คุณเต็มที่”

“งั้นขออนุญาตนะคะ ช่วยมองตรงมาที่พลอยนิดนึงค่ะ...” พลอยบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

เมื่อเขาหันมาตรง ๆ แสงแดดบ่ายก็ตกกระทบซีกหน้าด้านหนึ่งพอดี เกิดเป็นเงาเข้มชัดเจนตรงสันจมูกและโหนกแก้ม พลอยเริ่มลงมือตวัดปลายดินสอลงบนกระดาษ เสียงปลายดินสอกระทบกระดาษแผ่นหนาดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอสอดรับกับเสียงเพลงแจ๊ส

เธอลากเส้นร่างโครงหน้ารูปไข่และสันคางที่เด่นชัด แต่ทว่า... ทุกครั้งที่ปลายดินสอขยับ เธอกลับต้องเงยหน้าขึ้นสบตากับดวงตาคมคายเพื่อเก็บรายละเอียดความลึกของแววตา

ขณะที่เติร์กเองก็ไม่ได้นั่งนิ่ง ๆ ดวงตาสีนิลคู่นั้นจับจ้องทุกการเคลื่อนไหวของจิตรกรสาวอย่างพินิจพิเคราะห์ เขาสังเกตวิธีที่เธอจับดินสอ ลายเส้นที่มั่นคงแต่พลิ้วไหว และแววตานึกสนุกที่ฉายชัดอยู่หลังกรอบหน้าสวย

“มองพลอยเกร็งขนาดนี้ กลัวพลอยวาดออกมาไม่หล่อเหรอคะ” พลอยเอ่ยเย้าเบา ๆ เพื่อทลายความตึงเครียด เติร์กยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เกิดเป็นรอยยิ้มจาง ๆ ที่แทบมองไม่เห็น 

“เปล่าครับ... ผมแค่กำลังมองวิธีทำงานของคุณอยู่ ผมชอบคนที่ตั้งใจกับรายละเอียด”

“สถาปนิกนี่มองทุกอย่างเป็นโครงสร้างและรายละเอียดหมดเลยเหรอคะ” พลอยถามพลางตวัดดินสอเน้นน้ำหนักเงาใต้ตาเขา

“อาจจะใช่มั้งครับ” เติร์กตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มลง 

“งานสถาปัตยกรรมถ้าคำนวณโครงสร้างพลาดไปแค่มิลลิเมตรเดียว ตึกทั้งหลังก็อาจจะร้าวได้... ศิลปะเองก็น่าจะคล้ายกันไม่ใช่เหรอครับ ถ้าวางน้ำหนักผิด อารมณ์ของภาพก็เปลี่ยน” พลอยชะงักปลายดินสอ ก่อนเงยหน้าขึ้นยิ้มให้เขาอย่างแปลกใจ 

“พูดได้ดีค่ะ... แต่ศิลปะบางทีความผิดพลาดเล็ก ๆ น้อย ๆ หรือรอยเปื้อนที่ไม่ตั้งใจ มันอาจกลายเป็นเสน่ห์ที่งดงามที่สุดของภาพก็ได้นะคะ” เติร์กสบตานิ่ง 

“งั้นเหรอครับ... น่าสนใจดี” ผ่านไปราว ๆ ยี่สิบนาที บรรยากาศในร้านเต็มไปด้วยความเงียบสงบ พลอยตวัดปลายดินสอเส้นสุดท้ายเพื่อเก็บมิติเงาตรงมุมปาก

“เสร็จโครงร่างเบื้องต้นแล้วค่ะคุณเติร์ก”

เธอหมุนกระดานให้เขาดู เติร์กโน้มตัวเข้ามาใกล้สายตาคมคายจ้องมองภาพสเกตช์นิ่งอยู่นานหลายวินาที ภาพบนกระดาษถ่ายทอดทั้งความสุขุม เงียบขรึม และความรู้สึกบางอย่างที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ในดวงตาเขาออกมาได้อย่างน่าทึ่ง

เติร์กเงยหน้าขึ้นสบตากลมโตของพลอยตรง ๆ ผ่านแววตาที่ฉายความทึ่งและสนใจอย่างปิดไม่มิด ขณะที่พลอยก็ประสานสายตากลับมาอย่างไม่หลบเลี่ยง บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกหยุดเวลาไว้ด้วยแรงดึงดูดเงียบงัน... นี่ยังไม่ใช่จุดจบ แต่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเรื่องราวระหว่างเขากับเธอเท่านั้น

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย

รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย

621.6k การดู · เสร็จสิ้น · ชาไทยเย็น
"อย่าขัดใจฉัน ไม่อย่างนั้นก็อย่าหวังว่าจะคลานลงจากเตียงได้ ได้ยินมั้ยมะนาว!"

เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น

แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...

"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา

คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....

"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."

เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!

พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย

เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่

โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"

สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....

ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ

และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย

ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่

ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!

"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"

ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว

อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว

3.5k การดู · เสร็จสิ้น · ปะหนัน
คำโปรย
เพียงราตรีเดียว…เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เขาเหยียบย่ำด้วยเงินหนึ่งใบ เพียงราตรีเดียว…เขากลายเป็นพ่อของเด็กชายคนหนึ่ง โดยไม่เคยรู้เลยว่าตนเองมีเลือดเนื้ออยู่บนโลกนี้
ขวัญแก้วเคยเชื่อว่าความอ่อนโยนในคืนนั้นเป็นเรื่องจริง จนกระทั่งเช้าวันต่อมา ปริญ ธาราปรินทร์ วางเช็คไว้ข้างเตียง พร้อมถ้อยคำที่ทำให้ศักดิ์ศรีของเธอแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี
เธอจากไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย และของขวัญชิ้นเดียวจากค่ำคืนนั้น…คือลูกชายที่เขาไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก
หลายปีผ่านไป เขากลับมาพบเด็กชายหน้าตาเหมือนตนเองราวกับเงาสะท้อน เลือดในกายทำให้เขาอยากทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่บาดแผลในใจของเธอ ทำให้เขาได้รู้ว่า…บางครั้งการมีสายเลือดเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าจะมีสิทธิ์ในหัวใจบางครั้งคำว่าขอโทษ ก็สายเกินกว่าจะลบทุกหยดน้ำตา และบางครั้ง ผู้ชายที่เคยใช้เงินซื้อศักดิ์ศรีของผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องใช้ทั้งชีวิตพิสูจน์ว่าเขาไม่คู่ควรกับการให้อภัยง่าย ๆ
เขาเคยทำให้เธอหนีไปพร้อมลูก ครั้งนี้เขาจึงต้องเรียนรู้ว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง แต่คือ การยืนรอ…แม้ไม่รู้ว่าเธอจะหันกลับมาอีกหรือไม่
จากราตรีเดียวที่เคยเป็นตราบาป สู่ความรักทั้งชีวิตที่ต้องแลกด้วยน้ำตา การชดใช้ และหัวใจที่ยอมแพ้ต่อกันอย่างแท้จริง
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

1m การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

588.7k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

794.3k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
‘ต่อให้มึงสลัดคราบทอม แล้วแต่งหญิงให้สวยกว่านี้ร้อยเท่า กูก็ไม่เหลือบตาแล เกลียดก็คือเกลียด…ชัดนะ!’

ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

795.2k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
คลั่งรักลูกหนี้

คลั่งรักลูกหนี้

42.9k การดู · เสร็จสิ้น · ฟินน่า
เพราะถูกแม่แท้ๆ หลอกมาใช้หนี้ขัดดอก
กลางวันเธอจึงต้องทำงานในไร่
ส่วนกลางคืน
เธอต้องทำงานบนเตียง
จนกว่าเจ้าของเงินกู้ก้อนใหญ่อย่างเขา
‘จะพอใจ’
ทาสสวาทอสูรเถื่อน

ทาสสวาทอสูรเถื่อน

567.7k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“คืนละล้าน คุณจ่ายให้ฉันได้ไหมล่ะคะ ถ้าได้ฉันจะอ้าขารอคุณบนเตียงทุกคืนเลยค่ะทูนหัว” พิชชาภาพูดออกไปพร้อมกับใบหน้าท้าทายอย่างไม่กลัว ในเมื่อเขาอยากจะได้ตัวเธอ เขาก็ต้องลงทุน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
เล่ห์รักซ่อนชู้

เล่ห์รักซ่อนชู้

55.1k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“ทำไมพี่คีรินต้องใจร้ายกับธิชาแบบนี้ด้วยคะ…พี่ไหมมีชู้แล้วมันเกี่ยวอะไรกับธิชาด้วย”
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
เมียเด็กของผู้พันสายดุ

เมียเด็กของผู้พันสายดุ

16.6k การดู · เสร็จสิ้น · อังกฤษ - อักษรสีทอง - ลูกปัด - นาคิม
"ถ้าคิดว่าฉันจะใจดีเหมือนพ่อของเธอ... ก็เลิกฝันไปได้เลย ม่านมุก!"

การสูญเสียพ่อผู้เป็นดั่งโลกทั้งใบในภารกิจลับ ทำให้ชีวิตของ ‘ม่านมุก’ เด็กสาววัยยี่สิบปีต้องพลิกผัน เธอถูกโยนเข้ามาอยู่ในความดูแลของ ‘พันเอก รุจิภาส วงศ์เดชา’ ผู้บังคับการกองพันทหารราบสายดุ ผู้ชายที่พ่อเธอเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องเขาไว้!

เขาคือเสือร้ายแห่งกองทัพ เย่อหยิ่ง บ้าอำนาจ และไร้ซึ่งความอ่อนโยน
เขาต้อนรับเธอด้วย 'กฎเหล็ก 5 ข้อ' ที่ขีดเส้นแบ่งสถานะระหว่าง 'ผู้ปกครอง' และ 'เด็กในความดูแล' อย่างชัดเจน

ทว่า... ภายใต้ใบหน้าที่ถมึงทึงและคำพูดที่เย็นชา กลับซ่อนความรู้สึกหวงแหนที่ลึกล้ำจนน่ากลัว
ยิ่งเธอพยศ เขาก็ยิ่งอยากปราบให้อยู่หมัด
ยิ่งเธอหนี เขาก็ยิ่งอยากกักขังเธอไว้ในกรงทองของเขาตลอดกาล!

แต่เมื่อความจริงในอดีตถูกเปิดเผย พร้อมกับความลับที่ถูกซ่อนไว้ใต้รอยแผลเป็น
สมรภูมิแห่งความรักครั้งนี้... ผู้พันสายดุจะยอมคุกเข่าเพื่อสยบหัวใจเด็กพยศได้อย่างไร?

“จำไว้นะม่านมุก... ใครกล้าแตะต้องเธอ... มันต้องตาย!”
พิษรักคุณหมอ

พิษรักคุณหมอ

451k การดู · เสร็จสิ้น · เพียงเม็ดทราย
"มีนอยากกินน้ำอุ่นค่ะ" "ที่ห้องไม่มีน้ำอุ่นหรอก เอาอย่างอื่นแทนไหม...อุ่นเหมือนกัน" นอกจากฝีมือผ่าตัดคุณหมอฟันยังเหลี่ยมจัดอีกด้วย
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน

“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน

โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?

My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?

445.1k การดู · เสร็จสิ้น · Nanaกะหอยทาก
เมื่อ พฤกษา ต้องแต่งงานกับ น่านบงกช จากเงื่อนไขที่ผู้ใหญ่ตั้งขึ้น และต้องแต่งโดยไม่มีข้อแม้
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?