หมาป่าราชินี

หมาป่าราชินี

คำโปรย

"กวนตีนมาก ๆ เดี๋ยวโดน..จนจำทางกลับบ้านไม่ถูก ไม่ไปส่งนะเว้ย บอกไว้ก่อน"

คำเตือน

นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่ออรรถรสของนักเขียนและนักอ่านเท่านั้น มิได้มีเจตนายุยงส่งเสริมให้เกิดพฤติกรรมลอกเลียนแบบ มิได้มีเจตนาทำให้วิชาชีพใดเสื่อมเสีย หรือละเมิดกฎหมายแต่อย่างใด

มีเนื้อหาค่อนข้างรุนแรง ถ้อยคำหยาบคาย และพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม

ควรใช้วิจารณญาณในการอ่าน อายุต่ำกว่า 18 ปีควรได้รับคำแนะนำ {เสพอย่างมีสตินะคะ}

+++ นิยายเรื่องนี้มีถ้อยคำรุนแรง ไม่ควรลอกเลียนแบบ +++

ทุกตัวละครเป็นเพียงจินตนาการของน้องภัสเท่านั้นนะคะ ไม่มีตัวตนจริง ๆ สร้างขึ้นมาเพื่ออรรถรส

นักเขียน

สวัสดีค่ะ ขอแนะนำตัวเองอย่างเป็นทางการก่อนนะคะ

มีนามว่า น้องภัสค่ะ นามปากกา พรลภัส.น้องภัส

เป็นนักเขียนมือสมัครเล่นค่ะ ฝากติดตามเปย์น้องภัส ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ ❤

ขอให้มีความสุขกับการอ่านนิยายของพรลภัส.น้องภัสนะคะ

คำเตือน

เรื่องนี้พระเอกปากแซ่บมาก แนะนำพาราสักสองเม็ดพอจะช่วยให้อาการดีขึ้นได้ค่ะ 55555

นักเขียน พรลภัส.น้องภัส

INTRO

"ไลน์ไม่อ่าน โทรไม่รับ! ซัดใส่หัวหมาเถอะ!"

"ซัดได้เลยใช่ไหม?"

"เออดิ เป็นเหี้ยไรอ่ะไม่อ่านไม่ตอบ" เขาหันไปสวนกลับทันควันโดยไม่รู้ว่าเสียงที่ตอบกลับมานั้นเป็นใคร แล้วก็ต้องหน้าสั่นเพราะ

เพียะ!

เป็นเสียงฝ่ามือเล็กที่ฟาดแก้มเขาเป็นครั้งที่สอง

"จะบอกให้รู้ไว้ ฉันไม่ชอบหรอกนะ เด็ก ๆ ไร้เดียงสาแบบเธอ ประสบการณ์น้อยทำอะไรก็ไม่เป็น เต็มที่ก็ไว้แก้ขัด"

"สาธุ ฉันก็ขอให้คุณได้เมียเด็ก!" กราบเมียเด็ก หลงเมียเด็ก ตามเหมือนหมา! ไม่เป็นอันทำการทำงาน พะวงเด็กจะเจอเด็ดกว่า สาธุ!

"แช่งหรอ?"

"เปล่า" ก็แค่ขอให้หลงเด็กหัวปักหัวปำ หัวสักคะมำโงหัวไม่ขึ้น

"ถ้าไม่มีรูปชาตินี้ก็คงไม่ได้เจอะได้เจอ ได้กลับมาทำเรื่องแบบนี้ด้วยกันอีกแล้วล่ะค่ะคุณหมา"

"เอะอะก็หมา แหกตาดูให้เต็มตาด้วยหมาอะไร อย่าสักแต่จะเรียกหมาอย่างเดียว" ชายหนุ่มพูดด้วยท่าทางติดเล่น ยกเท้าขึ้นมาวางพาดหน้ากระจกให้หญิงสาวได้ดูเต็มสองตา ก่อนจะเอ่ย

"อย่างเธอ สันติไม่ใช่ทางออก ต้องส้นตีนเท่านั้น!"

นิยายเรื่องนี้เผยแพร่เมื่อ 28/11/22