บทนำ
'ทำไมเขาต้องดีกับผู้หญิงทุกคนแต่ร้ายกับเธอ เธอไปทำอะไรให้เขาถึงได้จงเกลียดจงชังเธอนัก'
การเป็นภรรยาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย แต่มิอาจได้ครอบครองหัวใจของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีทำให้อ้อนรัก โอลิวิเยร์ อยู่อย่างเจ็บปวดเสมอมา แต่กระนั้นก็ยังหวังลึกๆ ว่าสักวันเขาจะมองเห็นค่า หากแต่เซซาเร รุกฆาต โอลิวิเยร์ กลับดับฝันทุกอย่างด้วยการแสดงท่าทีรังเกียจและชิงชังอย่างเปิดเผย ต่อให้ ‘กาฝาก’ อย่างเธอขยับจากฐานะหลานสาวนอกไส้ที่เขาไม่เคยเหลือบแลมาเป็นภรรยาอย่างถูกต้องตามกฎหมายเขาก็ไม่คิดจะแยแสอยู่ดี
การถูกบังคับให้แต่งงานกับผู้หญิงจืดชืดเป็นแม่ชีทำให้เซซาเรออกอาการต่อต้าน และพร้อมที่จะผลักไสเธอออกไปจากชีวิตทุกขณะจิต หากแต่เมื่อแม่ ‘เมียตีทะเบียน’ หยามน้ำหน้าด้วยการเป็นฝ่ายขอหย่า จอมวายร้ายก็แทบจะอาละวาดลั่น และประกาศว่าเธอจะไสหัวไปไหนก็เชิญ แต่ต้องหลังจากที่ทำ ‘หน้าที่เมีย’ สมบูรณ์แล้วเท่านั้น!
บท 1
ค่ำวันนี้ไร่หวานใจดูครึกครื้นเป็นพิเศษ เพราะมีงานฉลองมงคลสมรสของพ่อเลี้ยงบัลลังก์เมฆกับบุปผาสวรรค์ การรวมเป็นทองแผ่นเดียวกันของไร่ที่ทรงอิทธิพล และคนทั้งภาคเหนือต่างนับหน้าถือตาเจ้าของไร่ ทำให้แขกเหรื่อต่างพากันมาร่วมงานอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง ไม่ว่าจะเป็นผู้หลักผู้ใหญ่จากหลายๆ จังหวัด นักธุรกิจ ไฮโซ เซเลบคนดัง และเหล่าคนงานของทั้งไร่หวานใจและไร่แดนสรวง
ธีมงานในค่ำคืนนี้เป็นแบบคันทรีรัสติก ซึ่งลานกว้างหน้าเรือนไทยหลังใหญ่ถูกเนรมิตให้เป็นบรรยากาศของโรงนา มีการตกแต่งด้วยไฟประดับ นำหลอดไฟกลมๆ มาแขวนทั่วบริเวณ และมีเก้าอี้กองฟางวางกระจายอยู่เป็นระยะ ทำให้ได้กลิ่นอายของฟาร์มไปในตัว ส่วนทางเข้านั้นจะเป็นซุ้มโค้งที่ประดับด้วยดอกกุหลาบสีขาว โดยมีบ่าวสาวและพยานรักตัวอ้วนจ้ำม่ำยืนต้อนรับแขกด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข
แขกที่มาร่วมงานส่วนใหญ่พากันสวมใส่เสื้อผ้าสไตล์ฟาร์มของทางยุโรป ดูมีสีสันแปลกตาไปอีกแบบ เสียงหัวเราะและเสียงจับกลุ่มคุยกันดังแว่วออกมาเป็นระยะ คนงานได้รับอนุญาตจากผู้เป็นนายให้กินดื่มกันได้อย่างเต็มที่ แต่ห้ามมีเรื่องทะเลาะวิวาทเกิดขึ้นเป็นอันขาด
“เอ่อ…คุณอ้อนคะ ป้าว่าวางมือจากตรงนี้แล้วไปอาบน้ำแต่งตัวสวยๆ ดีกว่านะคะ เพราะเมื่อกี้ได้ยินว่าคุณเซตถามหาคุณอ้อนด้วยค่ะ สงสัยคงอยากให้คุณอ้อนออกไปต้อนรับผู้หลักผู้ใหญ่ด้วยกันมั้งคะ”
แม่บ้านวัยกลางคนเอ่ยบอกผู้ที่กำลังง่วนอยู่กับการจัดแจงอาหารทั้งคาวและหวาน เห็นแล้วนางก็อดทึ่งไม่ได้ เพราะอีกฝ่ายอยู่หน้าเตาจนหน้าสวยๆ มันเยิ้มโดยไม่ปริปากบ่นสักคำ
ทั้งที่มีแม่ครัวอยู่หลายคน ไม่ว่าจะเป็นคนของทั้งไร่หวานใจและไร่แดนสรวง แต่หญิงสาวก็อยากจะช่วยหยิบจับอะไรบ้าง เดี๋ยว ‘ใครบางคน’ จะหาว่ากาฝากอย่างเธอวันๆ ไม่ทำอะไร เอาแต่งอมืองอเท้า
อ้อนรัก โอลิวิเยร์ เจ้าของใบหน้าสวยหวาน วัยเบญจเพส ช้อนนัยน์ตาหวานปนเศร้าขึ้นมองหน้าอีกฝ่าย หลังจากจัดอาหารใส่จานเสร็จ ก่อนจะเอ่ยอย่างอ่อนหวาน
“อ้อนไม่ออกไปคงไม่เป็นไรมั้งคะ อ้อนคุยไม่เก่งและไม่ถนัดต้อนรับผู้หลักผู้ใหญ่ด้วยค่ะ”
“ถนัดไม่ถนัดเธอก็ต้องออกไปกับฉัน!”
เสียงห้าวกระด้างที่โพล่งขึ้นทำให้ผู้ที่หลบมาช่วยงานในครัวตั้งแต่เช้ามืดตัวแข็งทื่อ ก่อนจะส่งสายตาวิงวอนให้แม่บ้านช่วย แต่อีกฝ่ายกลับทำหน้าเจื่อนบอกเป็นนัยๆ ว่าในสถานการณ์เช่นนี้นางคงช่วยอะไรเธอไม่ได้ ก่อนจะหันไปค้อมหัวให้จอมบงการผู้ยิ่งใหญ่ แล้วเดินตัวลีบออกไปจากครัว เช่นเดียวกับสาวใช้และแม่ครัวคนอื่นๆ เนื่องจากพอจะรู้มาบ้างว่าเวลาที่ผู้มาใหม่ของขึ้นนั้นมันน่าขนหัวลุกมากแค่ไหน
เจ้าของร่างแน่งน้อยที่ยืนนิ่งแบบไร้ที่พึ่งสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะหันไปหาคนโอหังที่พอมาถึงก็ทำท่าวางอำนาจบาตรใหญ่ ซึ่งไม่บอกก็รู้ว่าเป็นใครไปไม่ได้นอกจากสามีใจทมิฬของเธอ
“เอ่อ…อ้อนไม่ไปไม่ได้เหรอคะ” อ้อนรักเอ่ยต่อรองเสียงอ่อย
“ฉันก็ไม่ได้อยากให้เธอไปเสนอหน้านักหรอก หากท่านผู้ว่าฯ ไม่เอ่ยปากว่าอยากเห็นหน้าเมียฉัน”
เซซาเร รุกฆาต โอลิวิเยร์ เจ้าของร่างสูงสง่า ใบหน้าหล่อเหลาติดจะดิบเถื่อน วัยสามสิบแปดปี ซึ่งอยู่ในชุดเสื้อลายสก็อตและกางเกงยีนส์สีเข้ม เอ่ยออกมาอย่างไม่คิดจะรักษาน้ำใจคนฟัง
“ไหนอาเซตบอกว่าจะไม่พูดให้ใครฟังไงคะ ว่าเราเป็นอะไรกัน”
น้ำคำที่แม่เมียในนามสวนกลับทำให้เซซาเรแทบหลุดคำรามออกมา
บัดซบ! เขาควรจะพอใจที่เธออยู่ในที่ของเธอ ทำตัวเป็นเมียตีทะเบียนหัวอ่อน และแสนจะเจียมเนื้อเจียมตัว ซึ่งบางทีก็ดูน่าหมั่นไส้ ไม่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของเขา และไม่คิดจะเรียกร้องสิทธิ์ใดๆ จากสามีอย่างเขา แต่พอเธอเอ่ยเช่นนี้ออกมาเขากลับนึกหงุดหงิดงุ่นง่านเสียอย่างนั้น
“หึ…เธอคิดเหรอว่าฉันจะบอกใครเรื่องที่ฉันจดทะเบียนสมรสกับ ‘เมียบ้านนอก’ อย่างเธอ หากคุณยายไม่พูด อย่าหวังเลยว่าใครหน้าไหนมันจะรู้ เรื่องของเราคงเป็นความลับไปจนกระทั่งเราหย่ากันโน่นแหละ”
“งั้นอาเซตก็กรุณาไปเรียนท่านผู้ว่าฯ ด้วยว่าเมียอาเซตไม่สบาย หรือไม่ก็ตายไปแล้วก็ได้ อาเซตจะได้ไม่ขายหน้าที่มีเมียบ้านนอกอย่างอ้อน” อารมณ์น้อยใจผสมกับความเหนื่อยทำให้เธอเอ่ยประชดประชันอย่างขาดสติ ทันใดนั้นสาวเจ้าก็ต้องสะดุ้งเฮือก เมื่ออีกฝ่ายตวาดลั่นชนิดไม่สนว่าใครหน้าไหนจะได้ยินทั้งนั้น
“อย่ามากวนประสาทฉันนะ!”
“อ้อนไม่ได้กวน อ้อนพูดจริงๆ”
“หุบปาก! แล้วไปอาบน้ำแต่งตัวซะ ฉันให้เวลาเธอยี่สิบนาที ถ้าช้าเธอโดนดีแน่ อ้อ…แล้วก็แต่งตัวให้มันดีๆ ด้วยล่ะ อย่าทำให้ฉันอับอายขายขี้หน้าเป็นอันขาด”
คำสั่งประกาศิตทำให้อ้อนรักนึกขัดใจระคนหมั่นไส้อีกฝ่าย ทว่ากลับต้องยอมจำนนอย่างมิอาจโต้แย้งใดๆ เพราะไม่อยากให้เรื่องมันบานปลายใหญ่โตจนรู้ไปถึงหูคนเป็นย่า เดี๋ยวท่านจะพลอยไม่สบายใจไปด้วย อีกทั้งสำเหนียกดีว่าถึงแม้จะพยายามตอบโต้เหมือนกับใจกล้า แต่สุดท้ายเธอก็ต้องพ่ายแพ้ให้แก่คนปากร้ายอยู่ดี
หลังจากนั้นยี่สิบนาทีไม่ขาดไม่เกิน อ้อนรักที่อยู่ในชุดเดรสยาวคลุมเข่า สีครีมลายดอกเดซี่กระจุ๋มกระจิ๋มน่ารัก ทรงเปิดไหล่ตกแต่งระบายเลเยอร์เป็นชั้นๆ ผมถักเปียโดยมีการนำดอกมะลิมาปักแซมเป็นระยะ ส่วนใบหน้าพริ้มเพรานั้นแต่งด้วยโทนอ่อนๆ ชวนมอง ก็เยื้องย่างกรายมาหยุดลงตรงหน้าสามีจอมบงการ
บทล่าสุด
#148 บทที่ 148 ตอนพิเศษ ซีซาร์น้อย (100%)
อัปเดตล่าสุด: 10/1/2025#147 บทที่ 147 ตอนพิเศษ ซีซาร์น้อย (70%)
อัปเดตล่าสุด: 10/1/2025#146 บทที่ 146 ตอนพิเศษ ซีซาร์น้อย (40%)
อัปเดตล่าสุด: 10/1/2025#145 บทที่ 145 บทส่งท้าย หัวใจหวานรัก (100%)
อัปเดตล่าสุด: 10/1/2025#144 บทที่ 144 เมียข้าใครอย่าแตะ (175%)
อัปเดตล่าสุด: 10/1/2025#143 บทที่ 143 เมียข้าใครอย่าแตะ (150%)
อัปเดตล่าสุด: 10/1/2025#142 บทที่ 142 เมียข้าใครอย่าแตะ (125%)
อัปเดตล่าสุด: 10/1/2025#141 บทที่ 141 เมียข้าใครอย่าแตะ (100%)
อัปเดตล่าสุด: 10/1/2025#140 บทที่ 140 เมียข้าใครอย่าแตะ (75%)
อัปเดตล่าสุด: 10/1/2025#139 บทที่ 139 เมียข้าใครอย่าแตะ (50%)
อัปเดตล่าสุด: 10/1/2025
คุณอาจชอบ 😍
เด็กเนิร์ด - มาเฟียกับเมียเด็กแว่น
แต่ใครจะไปรู้ภายใต้เด็กหนุ่มใส่แว่นถ้าเป็นผู้ชายที่ทั้งหุ่นดีและเซ็กซ์จัด
"ปากดีนัก ทีนี้จะกล้าล้อฉันว่าเป็นเด็กเนิร์ดอีกมั้ย หื้มม...."
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
พิษรักร้าย Toxic love
"ออกไป ถ้าไม่อยากโดนข้อหาบุกรุกห้องคนอื่นในยามวิกาล" นินิวบอกริกมาเสียดังด้วยสีหน้าโกรธจัด ที่ริกเข้าห้องเธออย่างถือวิสะ
"ไม่ไป ในเมื่อที่นี่คือห้องเมียฉัน ทำไมฉันต้องออก" ร่างสูงบอกมาด้วยเสียงแข็งด้วยความไม่พอใจ
"ห้องฉันไม่ใช่ห้องของยัยโมเน่ เมียคนปัจจุบันของพี่ ถ้าพี่ยังหลงเหลือความเป็นคนอยู่บ้างก็ออกไปจากห้องฉันคะ" แต่ริกกับไม่สนใจคำพูดนินิวเลยซักนิด ร่างสูงเดินเข้ามาหาคนตรงหน้า นินิวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับจับที่ชายผ้าขนหนูเอาไว้แน่นขึ้น เพราะคนตรงหน้านั่นดูอันตรายสำหรับเธอ
"อย่านะพี่ริก เรื่องของเรามันจบไปแล้ว" นินิวบอกมาด้วยเสียงสั่นเพราะสายตาที่เขามองเธอมามันน่ากลัวมากจริงๆ
"ชอบฉันไม่ใช่เหรอ เอาฉันแล้วจะไปอ่อยคนอื่น อีกทำไม ฉันเห็นเต็มสองตาว่าเธอจูบกับไอ้ไทม์"
"ในเมื่อพี่เห็นเช่นนั้น พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียสิ ฉันจะอ่อยจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม ฉันบอกพี่ไม่กี่ร้อยครั้งแล้วว่าเราเลิกกันแล้ว เพราะพี่มันเลว ฉันเลยไม่อยากได้พี่แล้ว "
กับดักรักท่านประธาน
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
กับดักรักท่านประธานจอมหวง
ภรรยา(เก่า)ของมาเฟีย - เมีย (น้อย) ของมาเฟีย
"ไง ไม่ได้เจอกันหลายปี" เสียงทักทายแสนเย็นชานั้นทำเอาเธอยืนขาแข็งไปหมด
"ทำไมถึงจับฉันมาล่ะ"
"ไม่รู้สินะ ก็แค่มีเรื่อง...อยากเคลียร์นิดหน่อย"
หวงรักเมียวัยเยาว์
และทุกอย่างเป็นความลับ!!!
MY HONEY ของรักวิศวะ
“มันไม่รับหรอก ก็ว่าทำไมไม่บอกว่าของข้างในเป็นอะไร ที่แท้ก็เอาแฟนกับรถมาลงเดิมพัน หึ…ตลกดี”
“ไม่ใช่!”
“งั้นก็ลองโทรหามันดูสิ ถ้ามันรับฉันจะส่งเธอหามัน แต่ถ้าไม่…ก็ช่วยไม่ได้”
“พี่เจฟเป็นแฟนเมล แฟนเมลไม่ทำแบบนั้นแน่นอนค่ะ”
“หึ เออเอา แล้วแต่เธอเลย แต่ฉันจะเอารถคันนี้กลับ”
เมล รีบเดินอ้อมมาหาซาน เอาตัวเองดันตัวเขาออกห่างจากรถแล้วกางมือออกห้ามไว้
“ไม่ได้ค่ะ รถแฟนเมล”
ซานยกมือขึ้นเกาหางคิ้วเบาๆ มองท่าทางดื้อดึงอีกฝ่ายอย่างถอดใจ
“มันเอารถคันนี้เดิมพัน…รวมถึง เธอ ด้วย”













