เมียลับของมาเฟียไร้หัวใจ

เสียงฝนตกกระทบกระจกดังเป็นจังหวะ ในค่ำคืนที่ลลินไม่คิดว่าชีวิตของตัวเองจะเปลี่ยนไปตลอดกาล

เธอนั่งอยู่ตรงข้ามชายแปลกหน้าภายในห้องอาหารส่วนตัวของโรงแรมหรู บนโต๊ะระหว่างพวกเขามีเอกสารหนึ่งชุดวางอยู่

และตัวเลขบนเอกสารนั้นทำให้มือของเธอสั่น

ห้าล้านบาท

เงินจำนวนนี้มากพอที่จะชำระหนี้ทั้งหมดของครอบครัว และช่วยให้พ่อของเธอรักษาตัวต่อได้อีกนาน

แต่สิ่งที่ต้องแลกกลับไม่ใช่เรื่องง่าย

“คุณต้องการให้ฉันแต่งงานกับคุณ?”

ลลินเงยหน้าขึ้นถาม

ชายตรงหน้ามองเธอด้วยสายตานิ่งสงบ เขาแต่งตัวด้วยสูทสีดำเรียบหรู ใบหน้าคมเข้มแทบไม่มีอารมณ์ใดปรากฏให้เห็น

อคิน

ชื่อที่เธอได้ยินมานับครั้งไม่ถ้วน

เจ้าของบริษัทอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ และชายที่คนในวงการธุรกิจต่างพูดถึงด้วยความเกรงกลัว

“หนึ่งปี”

เสียงของเขาทุ้มและเย็นชา

“หลังจากนั้นเราจะหย่ากัน”

ลลินหัวเราะออกมาเบา ๆ อย่างไม่อยากเชื่อ

“แล้วทำไมต้องเป็นฉัน?”

อคินไม่ตอบทันที

เขาหยิบแฟ้มอีกเล่มออกมาจากด้านข้าง ก่อนเลื่อนมันมาตรงหน้าเธอ

ลลินเปิดดู

ข้างในคือข้อมูลเกี่ยวกับตัวเธอ ครอบครัวของเธอ และหนี้สินทุกบาททุกสตางค์

แม้กระทั่งเรื่องที่เธอไม่เคยบอกใคร เขาก็รู้

หัวใจของเธอเริ่มเต้นแรง

“คุณสืบเรื่องฉัน?”

“ผมไม่ทำธุรกิจกับคนที่ผมไม่รู้จัก”

“แต่นี่มันมากกว่าธุรกิจ”

อคินเอนหลังพิงเก้าอี้ ดวงตาคมจ้องเธอไม่กะพริบ

“ใช่”

คำตอบสั้น ๆ ทำให้เธอรู้สึกหนาวขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล

เขาหยิบปากกาวางลงบนเอกสาร

“เซ็น แล้วหนี้ของครอบครัวคุณจะหายไปทั้งหมด”

ลลินมองสัญญาตรงหน้า

เธอรู้ดีว่ากำลังเดินเข้าไปในสิ่งที่ตัวเองไม่เข้าใจ

แต่ภาพพ่อที่นอนอยู่บนเตียงโรงพยาบาลกลับลอยขึ้นมาในหัว

เธอไม่มีทางเลือก

“มีเงื่อนไขอะไรบ้าง?”

“สามข้อ”

อคินยกนิ้วขึ้นทีละนิ้ว

“หนึ่ง ห้ามคุณรักผม”

ลลินขมวดคิ้ว

“สอง ห้ามถามเรื่องอดีตของผม”

นิ้วที่สามถูกยกขึ้นช้า ๆ

“และสาม เมื่อครบหนึ่งปี คุณต้องออกไปจากชีวิตผมทันที”

ลลินนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนหยิบปากกา

“ตกลง”

ปลายปากกาจรดลงบนกระดาษ

เธอเซ็นชื่อของตัวเอง

โดยไม่รู้เลยว่าในวินาทีเดียวกันนั้น อคินกำลังมองลายเซ็นของเธอด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

เหมือนคนที่กำลังรอคอยสิ่งนี้มานานหลายปี

“ยินดีต้อนรับสู่ชีวิตของผม”

เขาพูดเบา ๆ

ลลินเงยหน้าขึ้น

“ตั้งแต่วันนี้ คุณคือภรรยาของผม”

---

สามวันต่อมา

รถสีดำคันหรูจอดอยู่หน้าคฤหาสน์หลังใหญ่

ลลินก้าวลงจากรถพร้อมกระเป๋าเพียงใบเดียว

เธอมองบ้านตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อว่าต่อจากนี้ ที่นี่จะกลายเป็นบ้านของเธอ

“คุณผู้หญิง เชิญทางนี้ค่ะ”

แม่บ้านเดินเข้ามาต้อนรับ

ลลินกำลังจะเดินตามเข้าไป แต่เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

“ห้องของเธออยู่ชั้นสอง”

เธอหันกลับไป

อคินยืนอยู่ตรงนั้น

เขายังคงสวมชุดสีดำ ใบหน้าเรียบนิ่งเหมือนวันที่พบกันครั้งแรก

“แล้วห้องคุณล่ะ?”

“อยู่คนละฝั่ง”

“ดีค่ะ”

ลลินตอบทันที

“เพราะฉันก็ไม่ได้อยากอยู่ใกล้คุณ”

เป็นครั้งแรกที่แววตาของอคินเปลี่ยนไปเล็กน้อย

เขาเดินเข้ามาหาเธอจนระยะห่างระหว่างทั้งสองเหลือเพียงไม่กี่ก้าว

“จำสัญญาได้ก็ดี”

เขาก้มลงกระซิบข้างหู

“แต่จำไว้อย่างหนึ่ง...”

ลลินกลั้นหายใจ

“สัญญาของเรามีข้อห้ามเรื่องความรัก”

เขาถอยออกมาและสบตาเธอตรง ๆ

“ไม่ได้หมายความว่าผมจะห้ามตัวเองได้”

พูดจบ เขาก็เดินจากไป

ทิ้งให้ลลินยืนอยู่ตรงนั้นด้วยหัวใจที่เต้นแรงผิดปกติ

เธอไม่รู้เลยว่า...

การแต่งงานครั้งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะเงิน

และเหตุผลที่แท้จริงที่อคินเลือกเธอ

กำลังจะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาล