บทนำ
บท 1
รถกระบะรับจ้างจอดเทียบที่ลานดินหน้าสำนักงานไร่ภูผา ฝุ่นสีแดงลอยคลุ้งไปทั่วบริเวณ นับดาวก้าวลงจากรถพร้อมกับแยมและไม้ ทั้งสามคนหอบกระเป๋าและแฟ้มเอกสารมาหยุดยืนมองความวุ่นวายตรงหน้า คนงานหลายสิบคนกำลังแบกตะกร้าผลไม้เดินกันขวักไขว่ เสียงตะโกนสั่งงานดังแข่งกับเสียงเครื่องยนต์ของรถแทรกเตอร์
"โห งานหนักเอาเรื่องเลยนะเนี่ย" ไม้พึมพำพลางยกมือขึ้นปาดเหงื่อ
"นั่นสิ แยมชักจะตื่นเต้นแล้วสิ" แยมยิ้มแห้ง
นับดาวสูดลมหายใจเข้าลึก เธอเตรียมใจมาแล้วว่าการทำโปรเจกต์จบที่นี่ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ยังไม่ทันที่พวกเธอจะเดินเข้าไปถามหาคนดูแล เสียงทุ้มดุดันก็ดังขึ้นจากด้านหลัง
"พวกนักศึกษาฝึกงานใช่ไหม"
ทั้งสามคนหันขวับไปมอง ผู้ชายตัวสูงใหญ่ในชุดเสื้อเชิ้ตพับแขนและกางเกงยีนส์สีเข้มยืนกอดอกมองพวกเธออยู่ ใบหน้าคมคายนั้นดูดีมาก แต่คิ้วเข้มที่ขมวดเข้าหากันและสายตาเย็นชาทำให้เขาดูน่าเกรงขามจนไม่มีใครกล้าสบตา
"ใช่ค่ะ พวกเรามาจากมหาวิทยาลัย..."
"ฉันไม่อยากฟังคำแนะนำตัวยาวยืด" ภูผาพูดแทรกขึ้นมาทันที "ฉันชื่อภูผา เป็นเจ้าของไร่นี้ แล้วตอนนี้ฉันก็ยุ่งมาก ไม่มีเวลามาเดินโอ๋เด็กฝึกงานหรอกนะ จะแบ่งงานให้เดี๋ยวนี้เลย"
นับดาวอ้าปากค้างกับความห้วนจัดของเขา แต่ก็ต้องรีบหุบปากแล้วตั้งใจฟัง
"ผู้ชายไปอยู่กับลุงเข้ม ลุงแกเป็นหัวหน้าคนงาน งานแบกหามและงานเก็บเกี่ยวทั้งหมดต้องเรียนรู้จากแก" ภูผาชี้ไปทางผู้ชายวัยกลางคนที่กำลังยืนจดอะไรบางอย่างอยู่หน้าโกดัง "ส่วนเธอ ไปอยู่กับป้าอุ่นที่โรงครัว เรียนรู้งานจัดการเสบียงและการแปรรูปผลไม้"
เขาหันมามองแยม ซึ่งแยมก็รีบพยักหน้ารับทันที
"ส่วนเธอ" ภูผาหันมาจ้องหน้านับดาว "มาเป็นลูกมือฉัน ฉันจะให้ดูงานบริหารทั้งหมด"
"รับทราบค่ะ" นับดาวตอบรับหนักแน่น
ภูผาถอนหายใจยาวเหมือนรำคาญเต็มทน เขาก้มมองนาฬิกาข้อมือแล้วหันมาสั่งนับดาว
"ก่อนจะเริ่มงานอื่น ไปเช็กระบบน้ำที่แปลงเพาะกล้าโซนบีก่อน ไปหมุนวาล์วน้ำหลักดูว่าแรงดันปกติไหม เสร็จแล้วกลับมารายงานฉันที่ออฟฟิศ"
"ได้ค่ะ" นับดาวรับคำ เธอวางกระเป๋าไว้ที่มุมพักคอยแล้วรีบเดินไปทางโซนเพาะกล้าตามป้ายบอกทางทันที
ระหว่างที่เดินไปนับดาวก็คิดบ่นในใจ เธอเพิ่งมาถึงที่นี่วันแรกและไม่ได้มีความรู้เรื่องงานเกษตรเลยสักนิด ให้ไปเช็กวาล์วน้ำแล้วมันอยู่ตรงไหน หน้าตาเป็นยังไงเขาก็ไม่อธิบายให้ฟังชัดเจน สั่งงานเหมือนเธอเป็นคนงานเก่าแก่ที่รู้ทุกซอกทุกมุมของไร่ แต่ด้วยความดื้อรั้นและไม่อยากโดนดูถูกตั้งแต่เริ่ม เธอจึงตัดสินใจลองงมหาดูเอาเอง
นับดาวเดินมาถึงโซนบี เธอเห็นวาล์วน้ำสีแดงตัวใหญ่ติดตั้งอยู่ข้างท่อพีวีซี หญิงสาวเดินเข้าไปใกล้ ตั้งใจจะหมุนเปิดเพื่อทดสอบแรงดันตามที่ได้รับคำสั่งมา เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะออกแรงหมุนวาล์วนั้นอย่างสุดกำลัง
"อึ๊บ..." เธอครางในลำคอ แต่เพียงแค่หมุนไปได้นิดเดียว เสียงดังลั่นเหมือนท่อแตกก็ดังขึ้น น้ำประปาแรงดันสูงพุ่งกระฉูดออกมาจากรอยแตกตรงข้อต่อด้านล่าง ท่อพีวีซีหลุดออกจากกัน น้ำพุ่งกระจายไปทั่วทิศทางจนนับดาวเปียกโชกไปทั้งตัว กล้าพันธุ์ไม้ราคาแพงที่เรียงอยู่บนชั้นถูกแรงน้ำกระแทกจนตกลงมาเสียหายระเนระนาด
"เฮ้ย!" นับดาวตกใจสุดขีด เธอพยายามจะหมุนวาล์วปิด แต่น้ำที่พุ่งแรงทำให้เธอมองอะไรไม่เห็นและจับอะไรไม่ถนัด
คนงานที่อยู่แถวนั้นรีบวิ่งเข้ามาช่วยกันปิดวาล์วหลักจากอีกจุดหนึ่ง น้ำถึงได้หยุดไหล นับดาวยืนหอบหายใจ สภาพเปียกปอนเหมือนลูกหมาตกน้ำ มองดูความเสียหายรอบตัวด้วยความช็อก
"เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น!"
เสียงตวาดกร้าวทำเอานับดาวสะดุ้งสุดตัว ภูผาวิ่งหน้าตื่นเข้ามา เขาเบิกตากว้างเมื่อเห็นกล้าพันธุ์เสียหายยับเยิน
"ฉันสั่งให้เธอมาเช็กน้ำ ไม่ได้สั่งให้มาทำลายข้าวของ!" เขาตะคอกใส่หน้าเธอ ภูผาเดินตรงดิ่งเข้ามาหานับดาว สายตาของเขาดุดันเหมือนมีเปลวไฟซ่อนอยู่
"ฉันไม่ได้ทำนะคะ ฉันแค่หมุนวาล์ว ท่อมันก็ระเบิดออกเอง" นับดาวพยายามอธิบาย น้ำเสียงของเธอสั่นเล็กน้อยด้วยความตกใจ
"หมุนเบา ๆ แล้วท่อมันจะแตกได้ยังไง เธอรู้ไหมว่ากล้าพันธุ์พวกนี้ราคาเท่าไหร่ มันต้องใช้เวลาเพาะนานแค่ไหนกว่าจะได้ขนาดนี้" ภูผาไม่ฟังคำอธิบายใด ๆ ทั้งสิ้น เขาชี้นิ้วไปที่กองเศษกระถางบนพื้น "ทำงานวันแรกก็สร้างเรื่องเลยนะ ไม่รู้เรื่องแล้วจะฝืนทำทำไม ทำไมไม่ไปเรียกคนงานมาช่วยดู ฉันอุตส่าห์รับพวกเธอมาฝึกงานหวังว่าจะช่วยแบ่งเบาภาระ ไม่ใช่มาเพิ่มปัญหาให้ไร่ของฉันแบบนี้!"
คำพูดนั้นทำเอานับดาวรู้สึกหน้าชาไปหมด ร่างกายชาวาบตั้งแต่หัวจรดเท้า เธอกำมือแน่น พยายามกลั้นน้ำตาที่กำลังจะเอ่อท้นออกมา
"ฉันบอกแล้วไงคะว่าฉันไม่ได้ตั้งใจทำพัง มันหลุดของมันอยู่แล้ว!" เธอเถียงกลับเสียงแข็ง แม้ในใจจะเจ็บปวดกับคำด่าทอของเขา
"เถียงคำไม่ตกฟาก ทำผิดยังไม่รู้จักยอมรับผิดอีก นิสัยแบบนี้ฉันไม่น่ารับเข้ามาเลยจริง ๆ" ภูผากระแทกเสียงใส่หน้าเธอก่อนจะหันไปสั่งคนงาน "เก็บกวาดให้หมด แล้วเอาตัวเลขความเสียหายไปวางไว้บนโต๊ะฉัน!"
พูดจบเขาก็หมุนตัวเดินออกไปทันทีโดยไม่หันกลับมามองเธออีก นับดาวยืนนิ่งงันอยู่ท่ามกลางซากกล้าพันธุ์และกองน้ำเจิ่งนอง คนงานเริ่มเข้ามาช่วยกันเก็บกวาด ไม่มีใครกล้าพูดอะไรกับเธอ หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ความรู้สึกเสียใจและน้อยใจตีตื้นขึ้นมาจนจุกอก เขาไม่แม้แต่จะถามต้นสายปลายเหตุ ไม่คิดจะฟังคำอธิบายของเธอเลยสักนิด
นับดาวหมุนตัวเดินกลับไปที่จุดพักคอย ขาทั้งสองข้างหนักอึ้งเหมือนถูกถ่วงด้วยหิน เธอเดินไปหยิบกระเป๋าเสื้อผ้าของตัวเองขึ้นมาถือไว้แน่น ในหัวคิดแค่ว่าอยากจะเก็บของแล้วหนีกลับกรุงเทพ ให้รู้แล้วรู้รอด เธอไม่อยากอยู่ที่นี่ ไม่อยากทำงานร่วมกับผู้ชายใจร้ายที่ไม่มีเหตุผลคนนี้อีกแล้ว แต่ลึก ๆ เธอก็รู้ดีว่าถ้าหนีไปตอนนี้ เธอคงกลายเป็นคนผิดไปตลอดกาล
บทล่าสุด
#38 บทที่ 38 คำถามในใจ
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2026#37 บทที่ 37 ตรวจแปลง
อัปเดตล่าสุด: 11/20/2026#36 บทที่ 36 หึง
อัปเดตล่าสุด: 11/20/2026#35 บทที่ 35 ภาพบาดตา
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2026#34 บทที่ 34 ออกรับแทน
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#33 บทที่ 33 พื้นที่ส่วนตัว
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#32 บทที่ 32 ผู้มาเยือน
อัปเดตล่าสุด: 11/16/2026#31 บทที่ 31 ร่วมเตียง
อัปเดตล่าสุด: 11/16/2026#30 บทที่ 30 ค้างคืน
อัปเดตล่าสุด: 11/15/2026#29 บทที่ 29 ติดฝน
อัปเดตล่าสุด: 11/14/2026
คุณอาจชอบ 😍
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
สมรสแสร้งสมรัก:เจ้าสาวตัวแทน
ครั้งนี้... หากตฤณอยากได้เธอกลับคืน เขาจะต้องพิสูจน์ว่าเธอไม่ใช่ตัวแทนของใคร ไม่ใช่เงาของผู้หญิงคนอื่น แต่คือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาเลือกด้วยหัวใจ... และจะเลือกทุกวันตลอดชีวิต
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน
ซูจิ่วหนิง อดีตนักกีฬายิงปืนระดับชาติ ไม่คิดยอมก้มหัวให้โชคชะตา เธอจะใช้ฝีมือยิงปืน ไหวพริบทางการค้า และสองมือของตัวเอง พลิกโรงเตี๊ยมซอมซ่อให้กลายเป็นกิจการที่ไม่มีใครกล้าเหยียบย่ำง่าย ๆ ต่อให้ต้องเผชิญเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล หนี้สินที่เต็มไปด้วยข้อกังขา หรือเกมสกปรกจากคนที่คิดว่าตนมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง เธอก็จะสู้จนถึงที่สุด!
แต่สิ่งที่รับมือยากที่สุดกลับไม่ใช่ศัตรู หากเป็นจ้านถิงเซียว เจ้าพ่อเหมืองทองผู้เย็นชาและคุ้นเคยกับการออกคำสั่ง ชายที่มีทั้งเงิน อำนาจ และความสามารถจะมอบทุกอย่างให้เธอได้…ยกเว้นการบังคับให้เธอรักเขา
เมื่อหญิงสาวไม่ยอมเป็นสมบัติของใคร และชายผู้เคยคิดว่าทุกอย่างซื้อได้ต้องเรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ครอบครอง เรื่องราวของหนี้แค้น ธุรกิจ และหัวใจจึงเริ่มต้นขึ้น
เพราะตำแหน่งนายหญิงแห่งแดนเถื่อน ไม่ได้ได้มาจากการยืนข้างเจ้าพ่อ แต่ได้มาจากการสร้างอาณาจักรด้วยมือของตัวเอง!
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
ล็อคหัวใจยัยช่างยนต์
รามจึงดึงเอวามาเป็นช่างประจำตัวเพื่อชดใช้ความผิด แต่ยิ่งอยู่ใกล้ เขากลับยิ่งตกหลุมรักผู้หญิงที่ไม่เคยยอมก้มหัวให้เขา ขณะที่เอวาค้นพบว่าความลับในสนามแข่งอาจเกี่ยวพันกับอดีตของพ่อ และครอบครัวของชายที่เธอเกลียดที่สุด
รักซึมร้าย NC 25++
ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!













