Forbidden Love คนในความลับ (หมอK)

Forbidden Love คนในความลับ (หมอK)

กฤติณ/พันกวี/อิสรียา · เสร็จสิ้น · 101.5k คำ

908
ยอดนิยม
1.4k
การดู
36
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

คิดว่าเป็นผู้ชายว่างงานหาเพื่อนดื่ม แต่ตัวจริงคืออาวุธชีวภาพ K-Series รุ่นลิมิเต็ด

โปรไฟล์บ้าน ๆ รูปไม่ชัด ไม่อธิบายชีวิต ไม่รีบ ไม่หยอด ไม่พยายามทำให้ฉันรู้สึกสำคัญ
ซึ่งนั่นแหละ...น่ากลัวที่สุด

เพราะผู้ชายที่ไม่พยายามอะไรเลย มักเป็นคนที่ 'รู้ดีว่าตัวเองไม่จำเป็นต้องพยายาม'

บท 1

บทที่ 1 : ฉันคิดว่าแค่คืนเดียว

เราเจอกันตอนเกือบสี่ทุ่ม

ร้านเหล้าที่เลือกคือแบบมีดนตรีสด ไม่ได้เสียงดังจนต้องตะโกนคุย กลิ่นกาแฟคั่วผสมกลิ่นวิสกี้อ่อน ๆ ลอยมาปะทะตั้งแต่เปิดประตู

ฉันตั้งใจแต่งตัวให้ดูเหมือนไม่ได้ตั้งใจ เสื้อยืดยัดในยีนส์สีซีด เล่นปลายผมหยักนิดหน่อย มั่นหน้าแค่พอประมาณ เผื่ออีกฝ่ายไม่รอดจะได้ลุกหนีอย่างมีฟอร์ม

และเขานั่งอยู่ตรงนั้น

โต๊ะริมหน้าต่าง ไฟสลัว โซฟาหนังสีเข้ม กาแฟดำหนึ่งแก้ว เสื้อเชิ้ตพับแขน นาฬิกาหน้าปัดเรียบ กลิ่นน้ำหอมแนวไม้สะอาด ๆ

ครั้งแรกที่เห็นหน้าเขา...ฉันดันลืมหายใจไปสามวิ

เขาหล่อ...แบบที่หลุดมาจากโฆษณาน้ำหอมอะ ไม่ได้จงใจแต่ง แต่โคตรมีเสน่ห์ คิ้วเข้ม ตาเรียวคม ผิวแทน ๆ และท่าทางนิ่ง ๆ เหมือนรู้ว่าตัวเองมีของแต่ไม่ต้องอวด

ถ้าให้พูดตรง ๆ หน้าตาแบบนี้ไม่ควรมาอยู่ในแอปหาคู่เลยปะวะ

เขาเงยหน้าขึ้น เห็นฉันพอดี

"ผักกาด?" เสียงเขาไม่เหมือนในแชต...ต่ำ อุ่น และนิ่งมากจนใจฉันเต้นผิดจังหวะ

"ค่ะ..."

ฉันตอบสั้น ๆ แต่ข้างในคือกรี๊ดเป็นคอร์ด

ฉันเดินไปนั่งข้าง ๆ บนโซฟา ไม่ใช่ฝั่งตรงข้าม ทำเหมือนมั่นใจทั้งที่มือเหงื่อแตก เพลงของ LANY ลอยอยู่เบา ๆ เหมือนมาจัดซีนรองรับโดยเฉพาะ

"เสียงไม่เหมือนเมื่อคืนเลยนะ" เขาพูด ขณะยกกาแฟขึ้นจิบ

"เมื่อคืนเมา วันนี้เขิน" ฉันตอบไปแบบโง่ ๆ และเขายิ้ม...นิดเดียว แต่โลกเอียง

โห...แค่ยิ้มก็กินแล้วปะวะ

ฉันพยายามมองอย่างสุภาพ แต่สายตาทรยศ มันไถตั้งแต่ปลายนิ้วถึงลูกกระเดือกเขา หน้าต่างสะท้อนเงาเราใกล้กันเกินไปหน่อย

"พี่ไม่ได้เล่น ๆ ใช่มั้ย" ฉันถามตรง ๆ เพราะกลัวเสียเวลา

เขาวางแก้วลง มองฉัน แบบมองจริง ๆ

"ถ้าพี่บอกว่าไม่จริงจัง...เธอจะลุกไปตอนนี้เลยมั้ย"

ฉันกลืนน้ำลาย รู้สึกโดนท้ากลาย ๆ

"ไม่รู้สิ ขึ้นอยู่กับว่าคืนนี้พี่จะพาไปไหน"

หางเสียงฉันสั่น แต่ทำเป็นนิ่ง

เขาไม่ได้ตอบ แค่วางมือลงบนต้นขาฉันเฉย ๆ อุ่น จงใจ แต่สุภาพ เหมือนถามโดยไม่ใช้คำพูดว่า 'โอเคนะ?'

ฉันสั่งโซดากับวิสกี้ เขาสั่งเบียร์ เราคุยกันเรื่อยเปื่อย ง่ายกว่าที่คิด พี่ K เป็นคนคุยไม่เยอะ แต่ถามถูกจุด เหมือนรู้จังหวะหัวใจคนฟังดีมาก

ไม่มีประโยคจีบโหล ๆ

ไม่มีโชว์อวดเงิน

ไม่มีฟีลนักล่า

มีแต่ความนิ่งที่โคตรดึงดูด

จนอยู่ดี ๆ เขาก็ถามเสียงต่ำ

"กลับเลยมั้ย"

สามวินาที...

หนึ่ง...เขาอาจเป็นโรคจิต

สอง...ฉันอาจตัดสินชีวิตผิด

สาม...ช่างแม่ง

ฉันพยักหน้า...

..........

เรามาถึงคอนโดเขาเกือบเที่ยงคืน ไม่มีใครพูดอะไร ลิฟต์เงียบ ห้องเขาสีขาว เทา ดำ เรียบ หรู แต่ไม่อวดรวย

กลิ่นโคโลญเจือกลิ่นกาแฟเหมือนในร้าน เป็นกลิ่นของเขา...ไม่ใช่สถานที่

"น้ำไหม" เขาถาม

"ไม่ค่ะ...ขอแค่น้ำจากปากพี่ก็พอ"

ฉันไม่รู้ว่าเอาความกล้าจากไหนมาพูด แต่พูดแล้วจะไปแก้คืนก็ไม่ได้ โทษความเมานั่นแหละ

เขาหัวเราะในลำคอเบา ๆ เสียงเหมือนขู่ล่าเหยื่อ

"อย่าพูดแบบนี้ ถ้ายังอยากเดินลงลิฟต์เองตอนเช้า"

ฉันขนลุก จากคำขู่ที่ไม่ได้ทำให้กลัวเลยแม้แต่นิดเดียว

ปลายนิ้วแฉะแตะหลังมือเขา เขาโน้มตัวมาใกล้...ช้า ๆ มืออุ่นประคองท้ายทอย ริมฝีปากแตะกันแบบไม่มีการเกริ่น

จูบเขาไม่ได้เร่าร้อนตั้งแต่แรก แต่มันแม่นยำอย่างกับเคยทำมาก่อนล้านครั้ง และรู้แล้วว่าฉันชอบแบบไหน

เสียงซิปดังเบา ๆ เสื้อฉันถูกถลกขึ้น นิ้วเขาลากผ่านผิวเหมือนตั้งใจ

"หยุดได้นะ ถ้าไม่พร้อม" เขากระซิบข้างหู

ฉันไม่ได้ตอบ แค่จับมือเขา...แล้วดึงให้ลงต่ำกว่าเดิม

มันคือคำตอบที่ดังที่สุด

คืนนี้ไม่มีสถานะ ไม่มีอนาคต ไม่มีสัญญา มีแต่ร่างกายสองร่างที่เลือกกันโดยสมัครใจ

และฉันโง่มากพอที่จะอยากอยู่ต่อ...

..........

ฉันตื่นมาแบบหัวหนัก ๆ แต่ตัวเบาแปลก ๆ

ผ้าปูสีเทาอ่อน...หมอนกลิ่นน้ำหอมผู้ชาย...และห้องที่ไม่ใช่ของฉัน

โอเค ชิบหาย!

ฉันเด้งตัวขึ้นจากหมอนนิดเดียว ก่อนชะงัก เพราะรู้สึกเมื่อยเอวกับต้นขาเฉยเลย

เสียงไดร์เป่าผมหยุดลงพอดี

พี่ K เดินออกมาจากห้องน้ำ ผมเปียก เสี้ยวหน้าหล่อแบบเพิ่งตื่น เขาเช็ดผมไปเรื่อย ๆ เหมือนไม่ได้ใส่ใจว่ามีคนจ้องอยู่

เขาไม่ใส่เสื้อ

มีแค่กางเกงนอนสีขาวบาง ๆ ที่ห้อยต่ำจนเห็นกล้ามท้องเป็นลอน

ผ้าก็ไม่ได้แนบ แต่ดันเผลอทำให้เห็นเงาเป็นสัน ๆ อยู่ด้านหน้า

หัวฉันเงียบไปสิบวิ

โอ้โห...เมื่อคืนคือความจริงเหรอวะ

คือฉันนอนกับผู้ชายแบบนี้จริง ๆ?

เขาเงยขึ้นมามองฉันนิดเดียว เหมือนรู้ว่าฉันกำลังคิดอะไร

"ตื่นแล้วเหรอ"

น้ำเสียงโคตรปกติ เหมือนเมื่อคืนเราแค่เล่นหมากรุกกัน

แต่ภาพที่แล่นขึ้นมาในหัวคือ...

มือเขากดเอวฉัน

เสียงหายใจเรา

แล้วเขาก็...

ฉันหน้าไหม้ น้ำในท้องวูบ ๆ เหมือนจะเป็นลม

พี่ K วางผ้าเช็ดผมบนบ่า เดินมาหยุดตรงปลายเตียง นิ้วไล้ผ้าปูเบา ๆ ก่อนถามด้วยโทนเดิม

"เมื่อยไหม"

คือคำธรรมดา แต่ฉันแทบหายใจไม่เป็น ฉันพยักหน้าแทนคำตอบ

ทั้งที่ในหัวถามตัวเองรัว ๆ ว่า...

ฉันยอมให้ผู้ชายคนนี้พาฉันกลับมาจริงเหรอ

ยอมจน...เขาแตกไปสองรอบจริงเหรอ

เขายิ้มนิดเดียว มุมปากกระตุกแบบรู้ทัน

"ดีแล้วที่ลุกไหว พี่นึกว่าเช้านี้จะต้องอุ้มลงลิฟต์"

ฉันตาโต

เขาหัวเราะเบา ๆ แล้วเดินไปชงกาแฟเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แต่มันเกิดแล้วไง และฉันกำลังจะบ้าเพราะมัน

ฉันยังเหม่อไม่เลิก มองแผ่นหลังเปียกน้ำ กับกางเกงบาง ๆ ที่ไม่ควรมีอยู่บนโลกใบนี้ ใจเต้นเหมือนเพิ่งวิ่งมาราธอน ทั้งที่แค่ลืมตาตื่น

พี่ K หยุดกดเครื่องชงกาแฟ แล้วหันกลับมาทางฉัน สายตาเฉย ๆ แต่มันมีประกายบางอย่างที่ทำฉันกลืนน้ำลายดังไปหน่อย

"อย่ามองแบบนั้นสิครับ" เขาพูดเรียบ ๆ

ฉันสะดุ้ง "แบบไหน"

เขายกคิ้วนิดเดียว ไม่รีบ ไม่แซว แต่โคตรรู้ทัน

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

ทาสสวาทอสูรเถื่อน

ทาสสวาทอสูรเถื่อน

466.2k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“คืนละล้าน คุณจ่ายให้ฉันได้ไหมล่ะคะ ถ้าได้ฉันจะอ้าขารอคุณบนเตียงทุกคืนเลยค่ะทูนหัว” พิชชาภาพูดออกไปพร้อมกับใบหน้าท้าทายอย่างไม่กลัว ในเมื่อเขาอยากจะได้ตัวเธอ เขาก็ต้องลงทุน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
วิศวะร้ายพ่ายรักยัยตัวป่วน

วิศวะร้ายพ่ายรักยัยตัวป่วน

33k การดู · เสร็จสิ้น · Moondaytime
เมื่อน้ำชาสาวน้อยที่ยังเวอร์จิ้น แต่เป็นคนขี้อ่อย ดันมาเสียตัวให้กับหนุ่มวิศวะผู้ที่ขึ้นชื่อความกวน เรื่องยังไม่จบแค่นั้นเมื่อพ่อเลี้ยงของน้ำชาจ้องจะจับเธอทำเมียอีก
กรงรักจำนน

กรงรักจำนน

250.5k การดู · เสร็จสิ้น · ผ้ายับที่พับไว้
เธอเป็นเพียงพยาบาลตัวเล็ก ๆ ที่ถูกจ้างให้มาดูแลย่าของเขา แต่กลับถูกดึงเข้าไปอยู่ในเกมของครอบครัวมหาเศรษฐี เกมที่เธอไม่ได้สมัครใจแม้แต่น้อย
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
The High States เดิมพันรักพยศใจ

The High States เดิมพันรักพยศใจ

84.2k การดู · กำลังอัปเดต · Milky kat
​"ศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้... แต่มันคือสิ่งสุดท้ายที่ฉันเหลืออยู่"
​สำหรับเซญ่าชีวิตคือการดิ้นรนจากบ้านไม้เก่าๆ สู่แสงสีในคลับหรูเพื่อหาเงินมาต่อลมหายใจให้ป้าอันเป็นที่รัก แต่สำหรับเลโอเพลย์บอยทายาทสนามแข่งรถผู้เย็นชาและดุร้าย เธอเป็นเพียงของเล่นชิ้นยากที่เขาตั้งเป้าจะบดขยี้ให้จมดินเพียงเพราะความสะใจ
​ยิ่งเธอพยศ เขายิ่งอยากเอาชนะ... ยิ่งเธอผลักไส เขายิ่งอยากครอบครอง
​ทว่าในคืนที่โชคชะตาต้อนจนมุมท่ามกลางสายฝนที่กระหน่ำซัด เซญ่ากลับต้องแบกศักดิ์ศรีที่บอบช้ำไปหาเขาถึงโรงแรม พร้อมยื่นข้อเสนอที่แลกด้วยทั้งชีวิตเพียงเพื่อรักษาป้าที่กำลังวิกฤต
​"ฉันยอมนายทุกอย่างแล้วเลโอ... อยากทำอะไรก็ทำ อยากย่ำยีฉันแค่ไหนก็เชิญตามสบาย ขอแค่นายทำตามสัญญาว่าจะช่วยเหลือฉันแบบไร้เงื่อนไข"
​เมื่อผู้ล่าที่มองเห็นทุกอย่างเป็นเพียงเกมเดิมพัน ต้องมาเจอกับเหยื่อที่ยอมถูกไฟเผาเพื่อให้คนที่รักรอด... เดิมพันครั้งนี้ใครจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า

ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า

183k การดู · เสร็จสิ้น · ชาไทยเย็น
“ทีตอนที่ไปคลินิกแล้วขึ้นขาหยั่งไม่คิดจะอายบ้างเหรอ แล้วถ้าวันนี้คนที่ตรวจคุณเป็นผู้ชายคนอื่นล่ะคุณจะทำยังไง”

เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"

เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา

เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ

แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต

ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน

ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!

** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ

นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด

ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

704.4k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
โซ่สวาทร้อนรัก

โซ่สวาทร้อนรัก

433.5k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“ใครบอกให้คุณแต่งตัวแบบนี้หึ อยากจะโชว์ให้คนอื่นเห็นหรือไง ว่านมตัวเองมันใหญ่น่ะห้ะ”
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”

คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
พิษรักร้าย Toxic love

พิษรักร้าย Toxic love

87.9k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"พี่ริก" นินิวเรียกคนที่เข้ามาในห้องเธอ ฉันอยากจะกรี๊ดและกัดลิ้นตัวเองให้ขาด ฉันลืมไปสนิทว่าริกเป็นคนที่เข้าออกคอนโดของเธอได้อย่างง่ายดาย

"ออกไป ถ้าไม่อยากโดนข้อหาบุกรุกห้องคนอื่นในยามวิกาล" นินิวบอกริกมาเสียดังด้วยสีหน้าโกรธจัด ที่ริกเข้าห้องเธออย่างถือวิสะ

"ไม่ไป ในเมื่อที่นี่คือห้องเมียฉัน ทำไมฉันต้องออก" ร่างสูงบอกมาด้วยเสียงแข็งด้วยความไม่พอใจ

"ห้องฉันไม่ใช่ห้องของยัยโมเน่ เมียคนปัจจุบันของพี่ ถ้าพี่ยังหลงเหลือความเป็นคนอยู่บ้างก็ออกไปจากห้องฉันคะ" แต่ริกกับไม่สนใจคำพูดนินิวเลยซักนิด ร่างสูงเดินเข้ามาหาคนตรงหน้า นินิวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับจับที่ชายผ้าขนหนูเอาไว้แน่นขึ้น เพราะคนตรงหน้านั่นดูอันตรายสำหรับเธอ

"อย่านะพี่ริก เรื่องของเรามันจบไปแล้ว" นินิวบอกมาด้วยเสียงสั่นเพราะสายตาที่เขามองเธอมามันน่ากลัวมากจริงๆ

"ชอบฉันไม่ใช่เหรอ เอาฉันแล้วจะไปอ่อยคนอื่น อีกทำไม ฉันเห็นเต็มสองตาว่าเธอจูบกับไอ้ไทม์"

"ในเมื่อพี่เห็นเช่นนั้น พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียสิ ฉันจะอ่อยจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม ฉันบอกพี่ไม่กี่ร้อยครั้งแล้วว่าเราเลิกกันแล้ว เพราะพี่มันเลว ฉันเลยไม่อยากได้พี่แล้ว "
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

475k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
บ่วงรักบ่วงเสน่หา

บ่วงรักบ่วงเสน่หา

145.6k การดู · เสร็จสิ้น · เตชิตา
แพรพลอย ศิลารวีหรือ ลูกแพร ดาราสาวเจ้าบทบาท นางร้ายอันดับหนึ่งของวงการบันเทิงซึ่งถูกจับตามองพฤติกรรมเพราะไม่มีใครทราบว่าเธอมีน้องสาวฝาแฝด และทุกครั้งที่เกิดข่าวคาว ๆ ขึ้นกับเธอ จึงไม่มีใครคิดว่าคนที่ก่อจะเป็นน้องสาวฝาแฝดที่ตั้งใจใส่ร้ายพี่สาวเพราะความเกลียดชัง ลูกแพรไม่เคยคิดออกมาแก้ข่าวเพราะคิดว่าในเมื่อเธอไม่ได้ทำสักวันหนึ่งทุกคนต้องเข้าใจ จนกระทั่งต้องมาพบกับ อสิรวิส วิษณุวัส ผู้ชายเอาแต่ใจ ปากร้าย บ้าอำนาจที่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับเธอเพราะความเข้าใจผิด อสิรวิส ซีอีโอหนุ่มแห่งบริษัทเดินเรือวิษณุวัส เขาเป็นชายหนุ่มที่มั่นคงในความรัก ซื่อสัตย์ รักษาสัญญา รวมถึงเป็นคนที่ทุ่มเทให้กับคนที่รักได้ทุกอย่างทำให้เขายังเป็นห่วงอดีตคนรักที่เลิกรากันไป แม้ว่าจะเป็นเพราะฝ่ายหญิงทิ้งเขาไปแต่งงานกับดาราหนุ่มรูปหล่อ ความรู้สึกเจ็บแค้นของเขากลับทุ่มไปที่ดาราหนุ่มที่แย่งเธอไป ทำให้เขาฝังใจและเกิดเป็นความเกลียดอาชีพนักแสดงรวมถึงคนในวงการบันเทิงตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา และนั่นเป็นต้นเหตุให้เขาเกลียดแพรพลอย ความเข้าใจผิดก่อให้เกิดเรื่องราวมากมายที่ทำร้ายหัวใจของดาราสาวจนเจ็บช้ำ
ภรรยา(เก่า)ของมาเฟีย - เมีย (น้อย) ของมาเฟีย

ภรรยา(เก่า)ของมาเฟีย - เมีย (น้อย) ของมาเฟีย

7.4k การดู · เสร็จสิ้น · Naya Solene ( น้ำผึ้งสีเลือด )
หญิงสาวถูกพาขึ้นรถไปที่ไหนก็ไม่รู้ เธอมองไม่เห็นอะไรเลย ระหว่างทางก็ได้แต่นั่งตัวสั่น เพราะไม่รู้ว่าจะต้องเจอกับอะไรอีก จนกระทั่งเธอรู้สึกได้ว่ารถที่เธอนั่งมานั้นดับสนิท และคนในรถก็พาตัวของเธอลงไป เธออยากจะหนีแต่มันไม่มีโอกาสให้หนีเลย เธอถูกพาเดินเข้าไปในคฤหาสน์หลังนึง ก่อนที่ผ้าที่คลุมศีรษะของเธออยู่จะถูกดึงออก และก็ได้เห็นคนตรงหน้าอย่างชัดเจน เธออึ้งจนพูดไม่ออก เพราะคนตรงหน้าของเธอคือแฟนเก่าที่เธอเคยบอกเลิกไปเมื่อหลายปีก่อน
"ไง ไม่ได้เจอกันหลายปี" เสียงทักทายแสนเย็นชานั้นทำเอาเธอยืนขาแข็งไปหมด
"ทำไมถึงจับฉันมาล่ะ"
"ไม่รู้สินะ ก็แค่มีเรื่อง...อยากเคลียร์นิดหน่อย"
พี่ชายที่รัก

พี่ชายที่รัก

232.8k การดู · เสร็จสิ้น · สาวน้อย.ช่างฝัน
พี่กัส 'ออกัส' เป็นพี่ชายของฉัน 'อลิน' เราเป็นพี่น้องบุญธรรมกัน แต่เขากลับไม่เคยทำดีกับฉันเลยสักครั้ง เอาแต่คอยทำร้ายจิตใจและร่างกายของฉัน
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ