บทนำ
บท 1
<strong>เรย์ควิน อเล็กแซนเดอร์ เฟรย์</strong> วัยสามสิบเอ็ดปี นั่งอ่านรายงานล่าสุดของ “เฟรย์ไดอะม่อน” สาขาในลอนดอนที่เจเดน เฟรย์ น้องชายของเขาส่งมาให้
ใบหน้ากอปรด้วยหน้าผากกว้าง คิ้วเข้มหนาเป็นปื้นทอดยาวขนานไปกับดวงตายาวรีสีน้ำทะเลคมกริบราวกับมีดโกน จมูกโด่งเป็นสันตรงสวยบ่งถึงความเฉียบขาดและไม่ยอมคน รับกับปากหนาหยักได้รูปที่น้อยครั้งนักจะแย้มยิ้มออกมา
ซึ่งถ้าหากบังเอิญผู้หญิงคนไหนได้เห็นรอยยิ้มเยื้อนนั้นก็ต้องตะลึงมองจนหันหลังกลับ หากทว่าช่างน่าเสียดายเหลือเกินที่เขาไม่แยแสที่จะใช้มันให้มากกว่านี้ ไรเคราเขียวจางๆ ถูกกันอย่างเป็นระเบียบส่งให้ใบหน้านั้นคมเข้มดูน่าเกรงขามสำหรับผู้พบเห็น
ร่างสูงใหญ่สง่างามท่าทางลักษณ์มีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวในเรื่องธุรกิจและมีไหวพริบรอบตัวสมกับเป็นนายใหญ่ผู้กุมบังเหียนของตระกูลเฟรย์ คนอยู่ใกล้รัศมีของเขาดูเหมือนจะถูกข่มให้ดูเหมือนตัวเล็กลงไปและรู้สึกยำเกรงโดยไม่รู้ตัว ช่างสมกับชื่อ เรย์ ยิ่งนัก ด้วยออร่าแห่งพลังอำนาจมหาศาลที่ดูเหมือนจะแผ่กระจายไปโดยรอบร่างสูงสง่านั้นอย่างไม่มีขอบเขตสิ้นสุด...รังสีแห่งเรย์...
เป็นเวลาสามเดือนแล้วตั้งแต่เจเดนแต่งงานกับคีร่า สาวสวยชาวอังกฤษที่เจเดนได้รู้จักในขณะที่เรียนปริญญาโทที่นั่น
เจเดน เฟรย์ น้องชายวัยยี่สิบสี่ปีของเขา ได้ปฏิเสธกฎเคร่งครัดของตระกูลในเรื่องที่เขาจะต้องแต่งงานกับผู้หญิงที่ถูกเลือกให้จากตระกูลผู้ดีในสวิตเซอร์แลนด์
จนคนทั้งตระกูลต้องประชุมและมีการโวยวายท้าทายอำนาจบริหารของเรย์ ด้วยตระกูลเฟรย์นั้นเป็นตระกูลใหญ่ ครอบครองกิจการหลักคือธุรกิจอัญมณี การธนาคารและการประกันภัยมีสาขาไปทั่วประเทศและทั่วยุโรป
จอร์จ เฟรย์ บิดาของเขาเป็นบุตรคนโตของตระกูล เขามีน้องชายอีกสี่คนและน้องสาวคนเล็ก
กฎของตระกูลเฟรย์คือบุตรชายคนโตจะต้องสืบทอดอำนาจทุกอย่างรวมถึงกฎทุกข้ออย่างเคร่งครัด กฎนั้นรวมถึง การที่ต้องหมั้นหมายและแต่งงานกับคนที่ตระกูลได้เลือกให้เท่านั้น
มิฉะนั้นอำนาจการบริหารและบัลลังก์แห่งตระกูลเฟรย์จะต้องถูกเปลี่ยนมือ และนั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่ดีอย่างแน่นอนและกฎนี้ได้ถูกสืบทอดมาหลายชั่วอายุคนแล้ว การรวมกันโดยการแต่งงานของตระกูลใหญ่ด้วยกันทำให้ตระกูลเฟรย์ยิ่งใหญ่และมีอำนาจในวงการต่างๆ มาจนกระทั่งถึงทุกวันนี้
เจเดนนั้น เป็นบุตรคนเล็ก หากแต่เป็นผู้ชาย ตามกฎแล้วเขาก็ควรต้องแต่งงานกับคนที่ตระกูลกำหนดให้ มิฉะนั้นเขาต้องถูกตัดออกจากกองมรดกส่วนกลางหรือทรัสต์ฟันด์ของตระกูลทั้งหมด จะเหลือเพียงแต่ทรัสต์ฟันด์ส่วนตัวที่พ่อแม่ตั้งไว้ให้เท่านั้น
หากแต่เจเดนหาแคร์ไม่ เขาได้ยืนกรานกระต่ายขาเดียวที่จะแต่งงานกับคีร่า คนรักชาวอังกฤษของเขาจนเป็นที่แตกตื่นของคนในตระกูล เนื่องจากเจเดนเป็นคนแรกในหลายชั่วอายุคนมานี้ที่กล้าแหกกฎเหล็กนั้น
เรย์ได้ใช้อำนาจที่เขามีอยู่ในมือให้เจเดนได้ควบคุมกิจการเฟรย์ไดอะม่อนในอังกฤษทั้งหมด ซึ่งมีบางคนไม่พอใจในการตัดสินใจของเขาหากแต่ไม่มีใครกล้าหือหรือคัดค้านออกมาตรงๆ
เรย์ไม่ได้ใช้อำนาจเพราะว่าเจเดนเป็นน้องชายของเขาอย่างเดียวหากแต่เขาเชื่อในฝีมือและการตัดสินใจที่แม่นยำของเจเดนว่าน้องชายของเขาจะสามารถควบคุมและนำพาให้ธุรกิจในมือประสบความสำเร็จและได้ผลประโยชน์สูงสุดแก่ตระกูลอย่างแน่นอน
“กริ๊งๆ กริ๊งๆ”
เสียงโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานดังขึ้น พร้อมกับเสียงแมดดี้ เลขาของเขาดังผ่านเครื่องอินเตอร์คอม
“นายใหญ่คะ คุณท่านจะเรียนสายด้วยค่ะ”
“คุณท่าน” หมายถึง จอร์จ เฟรย์ บิดาของเขาเอง ที่บัดนี้เกษียณตัวเองตั้งแต่เรย์เข้ารับตำแหน่งบริหารต่อจากท่านหากแต่ยังคงมีอำนาจในฐานะการเป็นหุ้นส่วนใหญ่ในธุรกิจของตระกูลอยู่
เรย์นึกถึงชายวัยหกสิบปีที่ผมมีสีเงินแซมไปทั่ว หากแต่บุคลิกยังคงดูภูมิฐานสมวัย คุณพ่อของเขาแต่งงานใหม่ตั้งแต่เขาอายุได้สิบเจ็ดปี หลังจากที่คุณแม่ของเขาประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนถึงแก่ชีวิตได้เพียงปีเดียว ทำให้เรย์รู้สึกเจ็ดปวดยิ่งนักในหัวใจของเด็กวัยรุ่นที่กำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ
อุบัติเหตุที่น่าเคลือบแคลงใจและการแต่งงานที่รวดเร็ว ทำให้ดูเหมือนกับว่าคุณพ่อของเขาไม่ได้เสียอกเสียใจในการสูญเสียครั้งนั้นสักเท่าไหร่เลย เรย์รู้สึกว่าเขาได้สูญเสียทั้งแม่และพ่อไปในเวลาเดียวกันตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
เขาถูกส่งไปเรียนที่อังกฤษตามแบบของผู้ที่จะสืบทอดอำนาจของตระกูล เรย์ไม่เคยรู้สึกสนิทใจกับบิดานับตั้งแต่เขาสูญเสียมารดาไป ชายหนุ่มเหลือเพียงเจเดนน้องชายคนเดียวที่เขารักและให้สัญญากับคุณแม่ว่าจะดูแลน้องให้ดีที่สุดไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม
“สวัสดีครับคุณพ่อ มีอะไรหรือเปล่าครับ”
เรย์ส่งเสียงราบเรียบเป็นทางการทักทายบิดาไปตามสาย
“เรย์ พ่อมีเรื่องจะรบกวนหน่อย ฟาเขาเรียนจบแล้วและกำลังจะกลับจากอเมริกา พ่ออยากให้เขาไปฝึกงานกับลูก”
เสียงบิดากล่าวธุระออกมาอย่างตรงไปตรงมาสู่เป้าหมาย เรย์ขมวดคิ้วมุ่นอย่างไม่สบอารมณ์กับสิ่งที่กำลังได้ยิน
“ผมไม่มีตำแหน่งให้เขา”
น้ำเสียงเฉยเมยเย็นชาตอบกลับบิดาไป
“ลูกอย่าใจร้ายกับน้องเลยเรย์ พ่อรู้ดีว่าหากเรย์ต้องการ เรย์จัดการได้อยู่แล้ว เรย์ให้โอกาสน้องสักครั้งนะ ถือว่าพ่อขอร้อง”
กล่าวเสร็จจอร์จก็วางสายโทรศัพท์ลงไปโดยไม่รอให้ชายหนุ่มปฏิเสธ จอร์จถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง เมื่อไหร่นะที่เรย์ควินและเจเดนจะยอมให้อภัยเขาเสียทีกับเรื่องในอดีต
เรย์กระแทกโทรศัพท์ลงไปกับแป้นวางด้วยความโมโหและฉุนเฉียว ปกติแล้วบิดาของเขาจะไม่ค่อยเข้ามายุ่งกับการบริหารและการทำงานของเขา แต่ครั้งนี้ถึงกับใช้คำว่าขอร้อง ซึ่ง จอร์จ เฟรย์ นั้นไม่เคยที่จะร้องขออะไรจากใครง่ายๆ
เรย์นึกไปถึงคนที่บิดากำลังฝากฝังให้มาทำงานกับเขา <strong>“ฟารีดา เฟรย์”</strong> น้องสาวบุญธรรม ที่เข้ามายึดเอาความรักจากบิดาไปจากเขาและเจเดน คุณอันธิกา ผู้หญิงไทยลูกติดที่ขณะนั้นเป็นเลขาของบิดาเขาและต่อมาก็ได้เลื่อนตำแหน่งมาเป็นคุณนายเฟรย์อย่างที่หล่อนต้องการ
เรย์นึกย้อนกลับไปถึงเหตุการณ์ที่คุณพ่อของเขาได้พาเมียใหม่และลูกใหม่เข้าบ้าน ทุกคนดูเหมือนจะเห่อและรัก “คุณหนูฟารีดา” เหลือเกินในเวลานั้น เด็กหญิงตัวเล็กบางหน้าตาเหมือนตุ๊กตาคนนั้น
เรย์ถือโอกาสที่ถูกส่งไปเรียนที่อังกฤษทำตัวห่างเหินและหนีหาย ตลอดระยะเวลาที่เขาเรียนอยู่ที่อังกฤษ หากไม่จำเป็นเขาจะไม่กลับมาเยี่ยมบ้าน นอกจากช่วงคริสต์มาสเท่านั้น เด็กหญิงฟารีดาอายุได้เพียงเก้าปี ห่างจากเขาแปดปี ดูหล่อนเป็นจุดสนใจของใครต่อใครไปทั่ว
เรย์รู้สึกเจ็บปวดในส่วนลึกที่คุณพ่อและทุกคนดูเหมือนจะลืมคุณแม่ของเขาไปอย่างรวดเร็วตั้งแต่สองแม่ลูกนั่นย้ายเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์แห่งตระกูลเฟรย์ ความรู้สึกเกลียดชังได้แอบฝังรากลึกลงไปในหัวใจของเขาอย่างไม่รู้ตัว บวกกับความเชื่อที่ว่าการตายของคุณแม่เขามันมีเบื้องหน้าเบื้องหลังและมีเงื่อนงำอย่างที่เรย์ตั้งใจว่าสักวันหนึ่งเขาจะต้องค้นหาความจริงให้พบให้จงได้
<strong>บทล่าสุด
#87 บทที่ 87 Chapter 35 นายหญิงแห่งตระกูลเฟรย์ NC 25+ จบแล้วจ้า
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#86 บทที่ 86 Chapter 35 นายหญิงแห่งตระกูลเฟรย์ NC 25+ จบแล้วจ้า
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#85 บทที่ 85 Chapter 35 นายหญิงแห่งตระกูลเฟรย์ NC 25+ จบแล้วจ้า
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#84 บทที่ 84 Chapter 35 นายหญิงแห่งตระกูลเฟรย์ NC 25+ จบแล้วจ้า
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#83 บทที่ 83 Chapter 35 นายหญิงแห่งตระกูลเฟรย์ NC 25+ จบแล้วจ้า
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#82 บทที่ 82 Chapter 34 ครั้งแล้วครั้งเล่า NC 25+
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#81 บทที่ 81 Chapter 34 ครั้งแล้วครั้งเล่า NC 25+
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#80 บทที่ 80 Chapter 34 ครั้งแล้วครั้งเล่า NC 25+
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#79 บทที่ 79 Chapter 34 ครั้งแล้วครั้งเล่า NC 25+
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#78 บทที่ 78 Chapter 33 เพลงรักบนเกาะสวรรค์ NC 25+
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
พิษรักร้าย Toxic love
"ออกไป ถ้าไม่อยากโดนข้อหาบุกรุกห้องคนอื่นในยามวิกาล" นินิวบอกริกมาเสียดังด้วยสีหน้าโกรธจัด ที่ริกเข้าห้องเธออย่างถือวิสะ
"ไม่ไป ในเมื่อที่นี่คือห้องเมียฉัน ทำไมฉันต้องออก" ร่างสูงบอกมาด้วยเสียงแข็งด้วยความไม่พอใจ
"ห้องฉันไม่ใช่ห้องของยัยโมเน่ เมียคนปัจจุบันของพี่ ถ้าพี่ยังหลงเหลือความเป็นคนอยู่บ้างก็ออกไปจากห้องฉันคะ" แต่ริกกับไม่สนใจคำพูดนินิวเลยซักนิด ร่างสูงเดินเข้ามาหาคนตรงหน้า นินิวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับจับที่ชายผ้าขนหนูเอาไว้แน่นขึ้น เพราะคนตรงหน้านั่นดูอันตรายสำหรับเธอ
"อย่านะพี่ริก เรื่องของเรามันจบไปแล้ว" นินิวบอกมาด้วยเสียงสั่นเพราะสายตาที่เขามองเธอมามันน่ากลัวมากจริงๆ
"ชอบฉันไม่ใช่เหรอ เอาฉันแล้วจะไปอ่อยคนอื่น อีกทำไม ฉันเห็นเต็มสองตาว่าเธอจูบกับไอ้ไทม์"
"ในเมื่อพี่เห็นเช่นนั้น พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียสิ ฉันจะอ่อยจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม ฉันบอกพี่ไม่กี่ร้อยครั้งแล้วว่าเราเลิกกันแล้ว เพราะพี่มันเลว ฉันเลยไม่อยากได้พี่แล้ว "
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย













