บทนำ
บท 1
<strong>เรย์ควิน อเล็กแซนเดอร์ เฟรย์</strong> วัยสามสิบเอ็ดปี นั่งอ่านรายงานล่าสุดของ “เฟรย์ไดอะม่อน” สาขาในลอนดอนที่เจเดน เฟรย์ น้องชายของเขาส่งมาให้
ใบหน้ากอปรด้วยหน้าผากกว้าง คิ้วเข้มหนาเป็นปื้นทอดยาวขนานไปกับดวงตายาวรีสีน้ำทะเลคมกริบราวกับมีดโกน จมูกโด่งเป็นสันตรงสวยบ่งถึงความเฉียบขาดและไม่ยอมคน รับกับปากหนาหยักได้รูปที่น้อยครั้งนักจะแย้มยิ้มออกมา
ซึ่งถ้าหากบังเอิญผู้หญิงคนไหนได้เห็นรอยยิ้มเยื้อนนั้นก็ต้องตะลึงมองจนหันหลังกลับ หากทว่าช่างน่าเสียดายเหลือเกินที่เขาไม่แยแสที่จะใช้มันให้มากกว่านี้ ไรเคราเขียวจางๆ ถูกกันอย่างเป็นระเบียบส่งให้ใบหน้านั้นคมเข้มดูน่าเกรงขามสำหรับผู้พบเห็น
ร่างสูงใหญ่สง่างามท่าทางลักษณ์มีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวในเรื่องธุรกิจและมีไหวพริบรอบตัวสมกับเป็นนายใหญ่ผู้กุมบังเหียนของตระกูลเฟรย์ คนอยู่ใกล้รัศมีของเขาดูเหมือนจะถูกข่มให้ดูเหมือนตัวเล็กลงไปและรู้สึกยำเกรงโดยไม่รู้ตัว ช่างสมกับชื่อ เรย์ ยิ่งนัก ด้วยออร่าแห่งพลังอำนาจมหาศาลที่ดูเหมือนจะแผ่กระจายไปโดยรอบร่างสูงสง่านั้นอย่างไม่มีขอบเขตสิ้นสุด...รังสีแห่งเรย์...
เป็นเวลาสามเดือนแล้วตั้งแต่เจเดนแต่งงานกับคีร่า สาวสวยชาวอังกฤษที่เจเดนได้รู้จักในขณะที่เรียนปริญญาโทที่นั่น
เจเดน เฟรย์ น้องชายวัยยี่สิบสี่ปีของเขา ได้ปฏิเสธกฎเคร่งครัดของตระกูลในเรื่องที่เขาจะต้องแต่งงานกับผู้หญิงที่ถูกเลือกให้จากตระกูลผู้ดีในสวิตเซอร์แลนด์
จนคนทั้งตระกูลต้องประชุมและมีการโวยวายท้าทายอำนาจบริหารของเรย์ ด้วยตระกูลเฟรย์นั้นเป็นตระกูลใหญ่ ครอบครองกิจการหลักคือธุรกิจอัญมณี การธนาคารและการประกันภัยมีสาขาไปทั่วประเทศและทั่วยุโรป
จอร์จ เฟรย์ บิดาของเขาเป็นบุตรคนโตของตระกูล เขามีน้องชายอีกสี่คนและน้องสาวคนเล็ก
กฎของตระกูลเฟรย์คือบุตรชายคนโตจะต้องสืบทอดอำนาจทุกอย่างรวมถึงกฎทุกข้ออย่างเคร่งครัด กฎนั้นรวมถึง การที่ต้องหมั้นหมายและแต่งงานกับคนที่ตระกูลได้เลือกให้เท่านั้น
มิฉะนั้นอำนาจการบริหารและบัลลังก์แห่งตระกูลเฟรย์จะต้องถูกเปลี่ยนมือ และนั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่ดีอย่างแน่นอนและกฎนี้ได้ถูกสืบทอดมาหลายชั่วอายุคนแล้ว การรวมกันโดยการแต่งงานของตระกูลใหญ่ด้วยกันทำให้ตระกูลเฟรย์ยิ่งใหญ่และมีอำนาจในวงการต่างๆ มาจนกระทั่งถึงทุกวันนี้
เจเดนนั้น เป็นบุตรคนเล็ก หากแต่เป็นผู้ชาย ตามกฎแล้วเขาก็ควรต้องแต่งงานกับคนที่ตระกูลกำหนดให้ มิฉะนั้นเขาต้องถูกตัดออกจากกองมรดกส่วนกลางหรือทรัสต์ฟันด์ของตระกูลทั้งหมด จะเหลือเพียงแต่ทรัสต์ฟันด์ส่วนตัวที่พ่อแม่ตั้งไว้ให้เท่านั้น
หากแต่เจเดนหาแคร์ไม่ เขาได้ยืนกรานกระต่ายขาเดียวที่จะแต่งงานกับคีร่า คนรักชาวอังกฤษของเขาจนเป็นที่แตกตื่นของคนในตระกูล เนื่องจากเจเดนเป็นคนแรกในหลายชั่วอายุคนมานี้ที่กล้าแหกกฎเหล็กนั้น
เรย์ได้ใช้อำนาจที่เขามีอยู่ในมือให้เจเดนได้ควบคุมกิจการเฟรย์ไดอะม่อนในอังกฤษทั้งหมด ซึ่งมีบางคนไม่พอใจในการตัดสินใจของเขาหากแต่ไม่มีใครกล้าหือหรือคัดค้านออกมาตรงๆ
เรย์ไม่ได้ใช้อำนาจเพราะว่าเจเดนเป็นน้องชายของเขาอย่างเดียวหากแต่เขาเชื่อในฝีมือและการตัดสินใจที่แม่นยำของเจเดนว่าน้องชายของเขาจะสามารถควบคุมและนำพาให้ธุรกิจในมือประสบความสำเร็จและได้ผลประโยชน์สูงสุดแก่ตระกูลอย่างแน่นอน
“กริ๊งๆ กริ๊งๆ”
เสียงโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานดังขึ้น พร้อมกับเสียงแมดดี้ เลขาของเขาดังผ่านเครื่องอินเตอร์คอม
“นายใหญ่คะ คุณท่านจะเรียนสายด้วยค่ะ”
“คุณท่าน” หมายถึง จอร์จ เฟรย์ บิดาของเขาเอง ที่บัดนี้เกษียณตัวเองตั้งแต่เรย์เข้ารับตำแหน่งบริหารต่อจากท่านหากแต่ยังคงมีอำนาจในฐานะการเป็นหุ้นส่วนใหญ่ในธุรกิจของตระกูลอยู่
เรย์นึกถึงชายวัยหกสิบปีที่ผมมีสีเงินแซมไปทั่ว หากแต่บุคลิกยังคงดูภูมิฐานสมวัย คุณพ่อของเขาแต่งงานใหม่ตั้งแต่เขาอายุได้สิบเจ็ดปี หลังจากที่คุณแม่ของเขาประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนถึงแก่ชีวิตได้เพียงปีเดียว ทำให้เรย์รู้สึกเจ็ดปวดยิ่งนักในหัวใจของเด็กวัยรุ่นที่กำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ
อุบัติเหตุที่น่าเคลือบแคลงใจและการแต่งงานที่รวดเร็ว ทำให้ดูเหมือนกับว่าคุณพ่อของเขาไม่ได้เสียอกเสียใจในการสูญเสียครั้งนั้นสักเท่าไหร่เลย เรย์รู้สึกว่าเขาได้สูญเสียทั้งแม่และพ่อไปในเวลาเดียวกันตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
เขาถูกส่งไปเรียนที่อังกฤษตามแบบของผู้ที่จะสืบทอดอำนาจของตระกูล เรย์ไม่เคยรู้สึกสนิทใจกับบิดานับตั้งแต่เขาสูญเสียมารดาไป ชายหนุ่มเหลือเพียงเจเดนน้องชายคนเดียวที่เขารักและให้สัญญากับคุณแม่ว่าจะดูแลน้องให้ดีที่สุดไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม
“สวัสดีครับคุณพ่อ มีอะไรหรือเปล่าครับ”
เรย์ส่งเสียงราบเรียบเป็นทางการทักทายบิดาไปตามสาย
“เรย์ พ่อมีเรื่องจะรบกวนหน่อย ฟาเขาเรียนจบแล้วและกำลังจะกลับจากอเมริกา พ่ออยากให้เขาไปฝึกงานกับลูก”
เสียงบิดากล่าวธุระออกมาอย่างตรงไปตรงมาสู่เป้าหมาย เรย์ขมวดคิ้วมุ่นอย่างไม่สบอารมณ์กับสิ่งที่กำลังได้ยิน
“ผมไม่มีตำแหน่งให้เขา”
น้ำเสียงเฉยเมยเย็นชาตอบกลับบิดาไป
“ลูกอย่าใจร้ายกับน้องเลยเรย์ พ่อรู้ดีว่าหากเรย์ต้องการ เรย์จัดการได้อยู่แล้ว เรย์ให้โอกาสน้องสักครั้งนะ ถือว่าพ่อขอร้อง”
กล่าวเสร็จจอร์จก็วางสายโทรศัพท์ลงไปโดยไม่รอให้ชายหนุ่มปฏิเสธ จอร์จถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง เมื่อไหร่นะที่เรย์ควินและเจเดนจะยอมให้อภัยเขาเสียทีกับเรื่องในอดีต
เรย์กระแทกโทรศัพท์ลงไปกับแป้นวางด้วยความโมโหและฉุนเฉียว ปกติแล้วบิดาของเขาจะไม่ค่อยเข้ามายุ่งกับการบริหารและการทำงานของเขา แต่ครั้งนี้ถึงกับใช้คำว่าขอร้อง ซึ่ง จอร์จ เฟรย์ นั้นไม่เคยที่จะร้องขออะไรจากใครง่ายๆ
เรย์นึกไปถึงคนที่บิดากำลังฝากฝังให้มาทำงานกับเขา <strong>“ฟารีดา เฟรย์”</strong> น้องสาวบุญธรรม ที่เข้ามายึดเอาความรักจากบิดาไปจากเขาและเจเดน คุณอันธิกา ผู้หญิงไทยลูกติดที่ขณะนั้นเป็นเลขาของบิดาเขาและต่อมาก็ได้เลื่อนตำแหน่งมาเป็นคุณนายเฟรย์อย่างที่หล่อนต้องการ
เรย์นึกย้อนกลับไปถึงเหตุการณ์ที่คุณพ่อของเขาได้พาเมียใหม่และลูกใหม่เข้าบ้าน ทุกคนดูเหมือนจะเห่อและรัก “คุณหนูฟารีดา” เหลือเกินในเวลานั้น เด็กหญิงตัวเล็กบางหน้าตาเหมือนตุ๊กตาคนนั้น
เรย์ถือโอกาสที่ถูกส่งไปเรียนที่อังกฤษทำตัวห่างเหินและหนีหาย ตลอดระยะเวลาที่เขาเรียนอยู่ที่อังกฤษ หากไม่จำเป็นเขาจะไม่กลับมาเยี่ยมบ้าน นอกจากช่วงคริสต์มาสเท่านั้น เด็กหญิงฟารีดาอายุได้เพียงเก้าปี ห่างจากเขาแปดปี ดูหล่อนเป็นจุดสนใจของใครต่อใครไปทั่ว
เรย์รู้สึกเจ็บปวดในส่วนลึกที่คุณพ่อและทุกคนดูเหมือนจะลืมคุณแม่ของเขาไปอย่างรวดเร็วตั้งแต่สองแม่ลูกนั่นย้ายเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์แห่งตระกูลเฟรย์ ความรู้สึกเกลียดชังได้แอบฝังรากลึกลงไปในหัวใจของเขาอย่างไม่รู้ตัว บวกกับความเชื่อที่ว่าการตายของคุณแม่เขามันมีเบื้องหน้าเบื้องหลังและมีเงื่อนงำอย่างที่เรย์ตั้งใจว่าสักวันหนึ่งเขาจะต้องค้นหาความจริงให้พบให้จงได้
<strong>บทล่าสุด
#87 บทที่ 87 Chapter 35 นายหญิงแห่งตระกูลเฟรย์ NC 25+ จบแล้วจ้า
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#86 บทที่ 86 Chapter 35 นายหญิงแห่งตระกูลเฟรย์ NC 25+ จบแล้วจ้า
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#85 บทที่ 85 Chapter 35 นายหญิงแห่งตระกูลเฟรย์ NC 25+ จบแล้วจ้า
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#84 บทที่ 84 Chapter 35 นายหญิงแห่งตระกูลเฟรย์ NC 25+ จบแล้วจ้า
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#83 บทที่ 83 Chapter 35 นายหญิงแห่งตระกูลเฟรย์ NC 25+ จบแล้วจ้า
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#82 บทที่ 82 Chapter 34 ครั้งแล้วครั้งเล่า NC 25+
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#81 บทที่ 81 Chapter 34 ครั้งแล้วครั้งเล่า NC 25+
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#80 บทที่ 80 Chapter 34 ครั้งแล้วครั้งเล่า NC 25+
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#79 บทที่ 79 Chapter 34 ครั้งแล้วครั้งเล่า NC 25+
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#78 บทที่ 78 Chapter 33 เพลงรักบนเกาะสวรรค์ NC 25+
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย้ำรักเลขา NC-20
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
So bad พี่ชายข้างบ้าน
ปากก็บอกน้องสาว แต่การกระทำของเฮียทำให้ดาวคิดไปไกล
แต่แล้ววันหนึ่งความสัมพันธ์ของเราก็เปลี่ยนไป
“ไม่ใช่ว่าดาวแย่ แต่ดาวเป็นเหมือนน้องสาวเฮียนะ เฮียคิดกับดาวแค่น้องเท่านั้น เมื่อคืนเฮียเมาดาวก็เห็น ทำไมดาวยัง…”
“นี่เฮียกำลังโทษดาวงั้นเหรอ” เขากำลังบอกเพราะฉันเข้าไปเสือกใช่ไหม
“ก็ถ้าดาวไม่เข้ามายุ่ง ผู้หญิงที่เฮียนอนด้วยต้องไม่มีวันเป็นดาว”
“ใช่ ดาวผิดเองแหละ ถ้าดาวไม่เสือก ดาวก็คงไม่ต้องเจ็บแบบนี้ เฮีย…ดาวถามจริง ๆ นะ เฮียโง่หรือแกล้งโง่ถึงมองไม่ออกว่าดาวระ…”
“อย่าพูดมันออกมา เฮียไม่อยากฟัง เฮียเห็นดาวเป็นน้องมาตลอด เฮียไม่เคยคิดเกินเลยกับดาว”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป













