บทนำ
บท 1
"คุณจะไปไหน!!!?"
อัยยะพยายามยื้อกระเป๋าเดินทางจากมือชายหนุ่มเพื่อไม่ให้เขาไป แต่ชายหนุ่มกลับผลักเธอกลับ มันทำให้เธอล้มลงตรงหน้าของเขา (ปั๊บ!!)
"โอ๊ย!! นี้ฉันเจ็บนะ!!"
เสียงของหญิงสาวร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นจากการที่ก้นของเธอกระแทกลงสู่พื้น ถึงแม้เขาจะเห็นเธอล้มลงอย่างนั้น เขาก็ไม่คิดที่จะเห็นใจเธอเลย เขากลับพูดใส่ต่อหน้าเธอ
"ผมไม่อยากที่จะเห็นหน้าคุณอีก! คุณไม่คู่ควรกับความรักของผม เพราะผมไม่เคยที่จะรักคุณ!! และมันก็จะไม่มีวันเป็นอย่างงั้นแน่นอน คุณมันเป็นผู้หญิงที่ใจร้ายที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอ คุณมันนางมารร้าย คุณช่างแตกต่างกับคุณพ่อของคุณจริงๆ คุณ.... อัยยะคุณฟังผมให้ดีๆ ผมไม่เคยรักคุณ เราหย่ากันเถอะ!.." ชายหนุ่มพูดเสร็จ เขาก็ลากกระเป๋าเดินทางเพื่อที่จะออกจากบ้านหลังนี้ไปทันที
"กรี๊ดดดดด!! อ๊ากกกกก!! คุณ คุณ ว่าอะไรนะ หย่า หย่างั้นเหรอ!!! ไม่ ไม่ ไม่!!! ฉัน ฉันไม่หย่า คุณจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น!!!"
เสียงกรีดร้องของหญิงสาวดังขึ้น เมื่อเธอที่กำลังเห็นชายหนุ่มเดินจากไปอย่างไม่แยแส มันทำให้เธอสติหลุด เธอตะโกนออกมาเพื่อห้ามไม่ให้เขาไป อีกครั้ง
"หยุดเดียวนี้นะ!! ฉันบอกให้คุณหยุดไง!! อ๊ากกกกก!!"
ชายหนุ่มไม่ตอบอะไรเธอกลับมา แถมยังเดินหน้าไม่หยุด เขาเปิดประตูและออกไปยังรถของเขา หญิงสาววิ่งตามเขาออกมาพร้อมตะโกน
"หากคุณไม่หยุดฉันจะฆ่าตัวตาย!!"
เธอขู่เขาด้วยวิธีนี้อีกครั้ง ทุกครั้งที่พวกเขาทะเลาะกัน เธอมักจะใช้วิธีนี้มาขู่เขาเพื่อไม่ให้เขาออกจากบ้านหลังนี้ และมันก็มักจะได้ผลเสมอ แต่วันนี้มันไม่ได้เป็นไปอย่างที่เธอคิด เพราะเธอไม่เคยที่จะหยุดทำเรื่องร้ายๆ เขาพยายามให้โอกาสเธอตลอดเวลาที่เขาอยู่กับเธอ มันเป็นเวลาเกือบจะ 2 ปีแล้ว เมื่อชายหนุ่มได้ยินสิ่งที่หญิงสาวพูดออกมา และมันมักจะเป็นคำพูดที่ใช้ขู่เขาแบบเดิมๆ และเธอก็ไม่เคยคิดที่จะทำมันจริงๆ สักครั้ง ชายหนุ่มยิ้มที่มุมปากแบบเหยียดสุดๆ
ก่อนหน้านี้ ที่พวกเขาแต่งงานกันใหม่ๆ หญิงสาวมักจะขู่เขาด้วยการเอาบริษัทพ่อของเธอมาอ้าง และสัญญาว่าเธอจะไม่ทำอย่างนั้นอีก แต่เธอยังคงทำมันตลอด เขาอดทนจนเขาเริ่มทนไม่ไหว และไม่ยอมทำตามที่เธอต้องการ ส่วนพ่อของเธอเริ่มที่จะไม่ให้การช่วยเหลือเธอในเรื่องนี้แล้ว ดังนั้นเธอจึงเปลี่ยนมาใช้วิธีการขู่อย่างอื่นแทน
"หากคุณไม่ยอมฉันจะฆ่าตัวตาย!!! คุณคอยดูว่า ถ้าหากฉันตายไป คุณพ่อจะจัดการพวกคุณยังไงบ้าง!!!"
เขาหวนกลับไปคิดถึงคำขู่ของเธอ และเขาก็แสยะยิ้มอีกครั้ง เขาพอจะรู้จักนิสัยของผู้หญิงคนนี้ดีพอสมควร เธอไม่กล้าที่จะทำร้ายตัวเองหรอก แต่ทุกครั้งที่เขายอมเป็นเพราะเขายังคิดถึงพ่อของเธอมันก็เท่านั้น ท่านเป็นคนดี และมันแตกต่างจากเธออย่างหาที่สุดมิได้
การที่หญิงสาวเป็นอย่างนี้ ส่วนหนึ่งมันก็ถือเป็นความผิดของผู้เป็นพ่อ และพ่อของเธอก็รู้ดี เพราะท่านตามใจเธอมากจนเกินไปและนั้นมันทำให้ลูกสาวโตไม่เป็น และเป็นผู้หญิงที่เอาแต่ใจและมีจิตใจที่ร้ายกาจ และมันเริ่มจะร้ายแรงขึ้นไปเรื่อยๆ ท่านจึงปล่อยให้ชายหนุ่มทำตามวิธีการของเขา ส่วนความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอจะจบลงอย่างไร ท่านก็ตามใจชายหนุ่ม เพราะท่านเห็นแล้วว่าลูกสาวคนนี้ไม่สามารถแก้ไขตัวเองได้ กู่ไม่กลับ
แต่ท่านก็อดที่จะลงโทษเธอไม่ได้ จึงได้แต่ปล่อยให้เธอทำตามใจตัวเอง และให้สังคมลงโทษเธอเอง และท่านจะไม่ยื่นมือเข้าช่วยเหลือแล้ว เธอควรโตได้แล้ว!!!
เขาหยุดแต่ไม่ได้หันหน้ามาหาเธอ เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่มืดมิด เม็ดฝนเริ่มตกปรอยๆ ลงมากระทบที่ใบหน้าของเขา เขาพูดกับเธอเพียงประโยคสั้นๆ
"อัยยะ หากเธออยากตายอย่างที่เธอพูด ก็ไปตายซะ!!!" เขาพูดเสร็จก็เดินออกไปขึ้นรถ และเขาก็ขับมันออกไป
บทล่าสุด
#148 บทที่ 148 เส้นทางที่มีผมและคุณ 3 (จบ)
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#147 บทที่ 147 เส้นทางที่มีผมและคุณ 2
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#146 บทที่ 146 เส้นทางที่มีผมและคุณ
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#145 บทที่ 145 บทปฏิบัติการรัก 4 NC18+
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#144 บทที่ 144 บทปฏิบัติการรัก 3 NC18+
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#143 บทที่ 143 บทปฏิบัติการรัก 2 NC18+
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#142 บทที่ 142 บทปฏิบัติการรัก 1 NC18+
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#141 บทที่ 141 เคลียร์ใจ 4
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#140 บทที่ 140 เคลียร์ใจ 3
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#139 บทที่ 139 เคลียร์ใจ 2
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026
คุณอาจชอบ 😍
กับดักรักท่านประธานจอมหวง
คลั่งรักแค่เธอ (มาวิน X อบิเกล)
ปากบอกไม่รักไม่ชอบ แค่ของเล่นที่ยังไม่เบื่อแต่ตามติดเป็นเงาแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรกัน
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
ภรรยา(เก่า)ของมาเฟีย - เมีย (น้อย) ของมาเฟีย
"ไง ไม่ได้เจอกันหลายปี" เสียงทักทายแสนเย็นชานั้นทำเอาเธอยืนขาแข็งไปหมด
"ทำไมถึงจับฉันมาล่ะ"
"ไม่รู้สินะ ก็แค่มีเรื่อง...อยากเคลียร์นิดหน่อย"
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
MY HONEY ของรักวิศวะ
“มันไม่รับหรอก ก็ว่าทำไมไม่บอกว่าของข้างในเป็นอะไร ที่แท้ก็เอาแฟนกับรถมาลงเดิมพัน หึ…ตลกดี”
“ไม่ใช่!”
“งั้นก็ลองโทรหามันดูสิ ถ้ามันรับฉันจะส่งเธอหามัน แต่ถ้าไม่…ก็ช่วยไม่ได้”
“พี่เจฟเป็นแฟนเมล แฟนเมลไม่ทำแบบนั้นแน่นอนค่ะ”
“หึ เออเอา แล้วแต่เธอเลย แต่ฉันจะเอารถคันนี้กลับ”
เมล รีบเดินอ้อมมาหาซาน เอาตัวเองดันตัวเขาออกห่างจากรถแล้วกางมือออกห้ามไว้
“ไม่ได้ค่ะ รถแฟนเมล”
ซานยกมือขึ้นเกาหางคิ้วเบาๆ มองท่าทางดื้อดึงอีกฝ่ายอย่างถอดใจ
“มันเอารถคันนี้เดิมพัน…รวมถึง เธอ ด้วย”
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
แต่กลับเลือกเดินจากไปในวันที่กำลังจะมีเจ้าก้อนน้อย
สองปีผ่านไป...
เธอกลับมาในฐานะเด็กฝึกงาน
และเขาอยู่ในฐานะคุณหมอเจ้าของไข้ลูกชายของเธอ
เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร จบลงแบบไหน
ติดตามได้ใน... เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!













